Συνέντευξη: Walter Trout

-

Δες και αυτά

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Νοέμβριος 2019. Είχαμε την μεγάλη τιμή να συνομιλήσουμε με τον Walter Trout ενώ βρισκόταν για διακοπές στην Αθήνα με την σύζυγό του, Marie. Έχει διατελέσει μέλος των John Mayall’s Bluesbreakers και των Canned Heat και από το 1989 έχει μια πολύ επιτυχημένη solo καριέρα. Στις αρχές του 2019, κυκλοφόρησε το “Survivor Blues”, ένα album που περιέχει διασκευές λιγότερο γνωστών blues τραγουδιών. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Περάσατε καλά γυρίζοντας το video για το “Johnny B. Goode” του Chuck Berry με τον Mike Zito;

Ω, πέρασα υπέροχα κάνοντάς το. Το γυρίσαμε στο σπίτι μου και είχα τη γυναίκα μου εκεί και έναν από τους γιους μου να παίζει drums στο video και τον tour manager μου να παίζει μπάσο και η κοπέλα που χειρίζεται τα social media μας είναι εκεί, αυτή παίζει πλήκτρα. Ω, ήταν πολύ διασκεδαστικό! Όλοι οι γείτονες βγήκαν και χόρευαν και είχαμε φαγητό για όλους. Ήταν σαν μια μεγάλη κοινοτική εκδήλωση. Είχε πολύ πλάκα.

 

Ήταν πρόκληση για εσάς να κάνετε την καλοκαιρινή περιοδεία με σπασμένο δάκτυλο;

Αυτό ήταν αρκετά δύσκολο. Μπορείς να το δεις, είναι ακόμα πρησμένο. Δεν μπορώ ακόμα να το χρησιμοποιήσω. Ελπίζω ότι θα γίνει καλά σύντομα. Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερις μήνες και θέλει πολύ χρόνο. Αλλά μερικοί άνθρωποι μου είπαν ότι έπρεπε να ακυρώσω την περιοδεία και είπα: “Όχι. Μπορώ ακόμα να παίξω. Έχω τρία δάχτυλα ακόμα. Έτσι, θα χρησιμοποιήσω μόνο τρία δάχτυλα”. Ήταν μια πρόκληση και απόλαυσα την πρόκληση. Σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να έχω πραγματικά πολλή ενέργεια και συγκέντρωση.

 

Πώς σας ήρθε η ιδέα να διασκευάσετε λιγότερο γνωστά τραγούδια στο “Survivor Blues”;

Λοιπόν, οδηγούσα το αυτοκίνητό μου και υπάρχουν κάποιοι blues ραδιοφωνικοί σταθμοί στην Αμερική και διαπίστωσα ότι συνεχίζουν να παίζουν τα ίδια τραγούδια ξανά και ξανά. Το “Got My Mojo Working”, το “Stormy Monday”, ξανά και ξανά και όλα αυτά τα συγκροτήματα συνεχίζουν να ηχογραφούν αυτά τα τραγούδια, και σκέφτηκα ότι υπάρχουν τόσα πολλά σπουδαία τραγούδια που δεν έχουν διασκευαστεί και κάποιος πρέπει να το κάνει αυτό. Έτσι, για μένα ήταν ένα έργο αγάπης. Ήταν πραγματικά πολύ διασκεδαστικό.

 

Πώς ήταν να ηχογραφείτε το “Goin’ Down To The River” live στο studio με τον Robby Krieger (The Doors);

Ω, αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό. Ηχογράφησα στο studio του -είναι φίλος μου- και έχει ένα ιδιωτικό studio και είναι ένα όμορφο studio. Έχει στους τοίχους όλους τους χρυσούς και πλατινένιους δίσκους του από τους Doors και έχει φωτογραφίες του να κάθεται με τον Jimi Hendrix. Είναι υπέροχο μέρος. Ηχογραφούσαμε και καθόταν εκεί και έπαιζε μόνος του την κιθάρα του και κάποια στιγμή είπα: “Ξέρεις, αντί να κάθεσαι στο control room και να παίζεις μόνος, γιατί δεν πάμε στο studio να ηχογραφήσουμε κάτι;” και το κάναμε live. Διαλέξαμε το τραγούδι και δεν χρειάστηκε πραγματικά να το προβάρουμε. Βγήκαμε και απλά το παίξαμε και αυτό ακούς: Ακούς μια live εκτέλεση. Δεν υπάρχουν overdubs, δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο.

 

Photo Credit: Austin Hargrave

Στο “Survivor Blues” διασκευάζετε το “Nature’s Disappearing” του John Mayall. Ξαφνιάζετε που το τραγούδι εξακολουθεί να είναι επίκαιρο 49 χρόνια μετά την κυκλοφορία του;

Νομίζω ότι το τραγούδι είναι ακόμη πιο επίκαιρο, γιατί τώρα γνωρίζουμε πράγματα που δεν γνωρίζαμε πριν από 49 χρόνια. Για παράδειγμα, την κλιματική αλλαγή, την υπερθέρμανση του πλανήτη και την ρύπανση. Στην πραγματικότητα, ο κόσμος κατά κάποιον τρόπο, είναι σε χειρότερη μορφή απ’ ότι ήταν πριν από 40 χρόνια. Και έπειτα, έχουμε ανθρώπους όπως τον Donald Trump που κάνει ό, τι μπορεί για να τον κάνει ακόμη χειρότερο, γι’ αυτό σκέφτηκα ότι το τραγούδι έχει περισσότερο νόημα τώρα απ’ ότι το 1970.

 

Πόσο αυθόρμητη ήταν η Hendrix αίσθηση στο “God’s Word” του J.B Lenoir;

Η αυθεντική εκτέλεση του τραγουδιού γίνεται ακουστικά: ένας άνθρωπος, μία κιθάρα. Και το παρουσίασα στο συγκρότημα και είπα: “Πρόκειται να πάρουμε αυτό το τραγούδι και να το μετατρέψουμε σε Jimi Hendrix” και αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε. Είπα: “Όταν παίξουμε αυτό το τραγούδι θέλω εσείς να σκέφτεστε το “Voodoo Chile””. Το παίξαμε μόνο μία φορά, ίσως δύο φορές και αυτό είναι άλλο ένα που έγινε live. Δεν υπάρχουν overdubs. Μέτρησα μέχρι το τέσσερα και το έπαιξα.

 

Πόσο συναισθηματικό ήταν για σας να κάνετε το “Blues for Jimmy T.” στο “We’re All In This Together” album με τον μέντορά σας, John Mayall, ως φόρο τιμής στον μακαρίτη μπασίστα σας, Jimmy Trapp;

Ήταν πολύ συναισθηματικό και το κάναμε ακουστικά, απλά ο John και εγώ. Μου πήρε πολύ χρόνο να γράψω ένα τραγούδι για τον Jimmy, γιατί ήταν ο αγαπημένος μου φίλος για 30 χρόνια κι αυτός κι εγώ, ξεκινήσαμε ένα συγκρότημα μαζί. Ήμασταν στο συγκρότημα ενός club, πριν πάρα πολλά χρόνια. Όταν ήμασταν πολύ νέοι, παίζαμε μαζί σε ένα συγκρότημα ενός bar και παραμείναμε οι καλύτεροι φίλοι. Όταν ξεκίνησα το συγκρότημά μου, ήταν ο πρώτος που προσκάλεσα: “Jimmy ας ξεκινήσουμε ένα συγκρότημα μαζί”. Πέθανε νέος, ήταν μόνο 52 ετών και είχε πρόβλημα με την καρδιά. Το να παίξω αυτό το τραγούδι για τον καλύτερό μου φίλο και να το παίξω με τον κ. Mayall ο οποίος είναι σαν πατέρας για μένα, ήταν πολύ συναισθηματικό και είναι ακόμα δύσκολο για μένα να το ακούσω. Αρχίζω να δακρύζω, αρχίζω να κλαίω.

 

Photo Credit: Austin Hargrave

Η αλληλεπίδραση ανάμεσα σε σας και τον Warren Haynes (Gov’t Mule, Allman Brothers Band) στο “The Sky Is Crying” από το “We’re All In This Together” είναι εκπληκτική. Πώς επιτύχατε αυτό το αποτέλεσμα χωρίς να βρίσκεστε μαζί στον ίδιο χώρο;

Όταν έχετε κάποιον που βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο, όπως είναι ο Warren Haynes, μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου και να προσποιηθείς ότι είστε μαζί στο studio. Του έστειλα το κομμάτι και αυτός άκουσε τι έκανα και μου απάντησε μουσικά. Τόσο σπουδαίος μουσικός είναι: Μπορούσε να το κάνει. Πίστευα ότι το κομμάτι βγήκε τρομερό. Πίστευα ότι βγήκε τέλειο. Ακούγεται live. Πρέπει να πω ότι είναι επίσης ο τρόπος που ο Eric Corne, ο παραγωγός μου, έκανε την μίξη αυτού του δίσκου. Έτσι, έχεις αυτούς τους σπουδαίους μουσικούς -όλοι αυτοί οι τύποι σ’ αυτό το δίσκο είναι σπουδαίοι μουσικοί- και έπειτα έχεις αυτό τον εξαιρετικό στο μίξη που μπορεί να το κάνει ν’ ακούγεται σαν να ήμασταν στον ίδιο χώρο.

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε τα συναισθήματά σας όταν παίξατε την πρώτη συναυλία σας μετά τη μεταμόσχευση ήπατος στο Royal Albert Hall στις 15 Ιουνίου 2015;

Υπήρχαν πολλά διαφορετικά συναισθήματα εκείνο το βράδυ. Ήμουν νευρικός, δεν ήξερα τι θα συνέβαινε. Δεν ήξερα όταν ανοίξω το στόμα μου για να τραγουδήσω, αν θα έβγαινε κάτι. Δεν ήξερα όταν πήγα να παίζω, αν θα μπορούσα να παίξω και δεν ήξερα αν θα έπεφτα, γιατί για πολύ καιρό, όταν ήμουν άρρωστος, είχα προβλήματα με την ισορροπία μου και δεν μπορούσα να σηκωθώ. Οπότε, πρέπει να πω, ήμουν πολύ νευρικός, αλλά όταν μέτρησα μέχρι το τέσσερα και το συγκρότημα με ακολούθησε, σκέφτηκα μέσα μου: “Το έχω κάνει 10.000 φορές, επί σκηνής βρίσκομαι στο σπίτι μου. Η σκηνή είναι το σπίτι μου και ξέρω πώς να το κάνω αυτό” και έπειτα είχα μια απίστευτη εμπειρία.

 

Πόσο σημαντική ήταν η περίοδος που παίζατε με τους Bluesbreakers του John Mayall για την μετέπειτα καριέρα σας;

Αν δεν είχα την ευκαιρία να παίξω με τον John Mayall, δεν ξέρω τι είδους καριέρα θα είχα. Επίτρεψέ μου να πάω πίσω και να πω αυτό: Εάν είσαι blues κιθαρίστας και είσαι sideman, το να παίξεις με τον John Mayall είναι η κορυφή του βουνού. Είναι ο Όλυμπος, εντάξει; Είναι όσο ψηλότερα μπορείς να φτάσεις στον κόσμο του blues. Τώρα, θα μπορούσες να πεις: “Ναι, αλλά θα μπορούσες να παίξεις με τον BB King;”. Αλλά με τον BB King δεν θα έπαιζες solos, δεν θα τραγουδούσες. Ο John Mayall σε αναδεικνύει, σε κάνει star. Σε παρουσιάζει στον κόσμο. Λέει: “Εδώ είναι ο Walter Trout” και τραγουδάς και παίζεις. Έφτιαξε πραγματικά την καριέρα μου και αφού παίξεις μαζί του, είτε αρχίζεις solo καριέρα είτε γυρίζεις πίσω. Πού θα πας μετά από αυτό; Αυτός είναι το απόγειο. Είναι η κορυφή. Το μόνο που πρέπει να κάνεις μετά από πέντε χρόνια με τον κ. Mayall είναι να αρχίσεις solo καριέρα ή, όπως λέω, να κατέβεις τη σκάλα, όχι να την ανέβεις.

 

Υπάρχει μια ωραία ιστορία για μια κασέτα που σας έδωσε ο John Mayall πριν από την πρώτη solo περιοδεία σας στην Ευρώπη. Θέλετε να την μοιραστείτε με μας;

Πού άκουσες αυτή την ιστορία (γέλια); Εντάξει. Όταν έκανα την πρώτη μου περιοδεία στην Ευρώπη, ήμουν ακόμα στο συγκρότημά του και είπε ότι θα περάσει τέσσερις μήνες χωρίς να περιοδεύσει. Έτσι, σκέφτηκα: “Λοιπόν, θα πάρω κάποιους μουσικούς και θα περιοδεύσω στην Ευρώπη” και λίγο πριν την περιοδεία μού είπε: “Walter, δύο εβδομάδες αφότου αρχίσεις την περιοδεία σου, όλα τα μέλη του συγκροτήματός σου, οι πάντες, θα αρχίσουν να μισούν ο ένας τον άλλον. Θα είστε στο van και όλοι θα είναι τσαντισμένοι και όλοι θα μισούν ο ένας τον άλλον. Και όταν συμβεί αυτό, εδώ είναι μια κασέτα, θέλω να βάλεις αυτή την κασέτα να παίξει”. Έτσι, είχα αυτή την κασέτα και περιοδεύαμε και δύο εβδομάδες από την έναρξη της περιοδείας, όλοι μας μισούσαμε ο ένας τον άλλον. Όλοι ήταν τσαντισμένοι. Είχε δίκιο και σκέφτηκα: “Εντάξει, ήρθε η ώρα για την κασέτα”. Την ξετύλιξα και την έβαλα και ήταν 45 λεπτά με αυτόν να κλάνει. Γυρνούσε για ένα μήνα με ένα μαγνητόφωνο και είχε ηχογραφήσει κάθε κλανιά και της είχε βάλει τίτλο: “Ο κλανιάρης του βρετανικού Blues” (σ.σ: κάνει λογοπαίγνιο με τις λέξεις “farter” και “father”) και τώρα έβαλα την κασέτα και μέσα σε περίπου 5 λεπτά γελούσαμε όλοι τόσο πολύ που όλοι ξαναγαπήσαμε ο ένας τον άλλο.

 

Αισθάνεστε τυχερός που γνωρίσατε τον BB King;

Φυσικά. Για μένα, ο BB King είναι ο μεγαλύτερος μπλουζίστας στην ιστορία. Νομίζω ότι ο BB King είναι εδώ πάνω και όλοι οι άλλοι είναι κάτω από αυτόν. Είναι ο μεγαλύτερος μπλουζίστας που έζησε ποτέ και το να γίνω φίλος του ήταν μία από τις μεγαλύτερες τιμές στην ζωή μου.

 

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον των blues;

Είμαι πολύ αισιόδοξος γι’ αυτό, επειδή τώρα υπάρχει μια μεγάλη ομάδα νεαρών κιθαριστών που έρχονται και αγαπούν αυτή τη μουσική και παίζουν αυτή τη μουσική. Σχεδόν σε κάθε πόλη που πηγαίνω, κάποιος έρχεται και μου λέει: “Έϊ, πρέπει να ακούσεις αυτό το παιδί. Είναι 14 ετών και παίζει blues”. Υπάρχουν παντού και όταν οι γέροι όπως εγώ εκλείψουν, όλα αυτά τα νέα παιδιά θα βγουν και θα διατηρήσουν αυτή τη μουσική ζωντανή. Νομίζω ότι ο λόγος είναι ότι πάντα θα υπάρχει κοινό για κάποιον που παίζει ένα όργανο και τραγουδάει από την καρδιά του. Ακόμα και μπροστά στην εταιρικά ελεγχόμενη μουσική των ηλεκτρονικών υπολογιστών που ακούς παντού, θα υπάρχει πάντα κοινό για την μουσική που είναι ανθρώπινη και βγαίνει από την καρδιά.

 

Πότε θα κυκλοφορήσει το επόμενο album σας με καινούργιο υλικό;

Θα το ηχογραφήσω τον Ιανουάριο, θα το δώσω στην εταιρεία μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Κατά πάσα πιθανότητα θα βγει το επόμενο καλοκαίρι.

 

Πόση επίδραση είχε σε σας η εμφάνιση των Beatles στο Ed Sullivan Show;

Άλλαξε τη ζωή μου και είναι δύσκολο να το εξηγήσω σε κάποιον που δεν είναι της γενιάς μου. Ήμουν 13 ετών και εμφανίστηκαν στο Ed Sullivan Show και όλοι όσοι ξέρω παρακολούθησαν αυτή την εκπομπή και την επόμενη μέρα ο κόσμος ήταν ένα διαφορετικό μέρος. Είπα στους γονείς μου: “Πρέπει ν’ αποκτήσω μια ηλεκτρική κιθάρα. Θέλω να μπω στους Beatles. Δεν θα μπω ποτέ στους Beatles, αλλά αυτό θέλω να κάνω”. Κάθε παιδί της ηλικίας μου, όλοι θέλαμε να γίνουμε ένας Beatle. Οι Beatles, όταν ήσουν 13 ετών, έμοιαζαν να γνωρίζουν ένα μυστικό που εμείς οι υπόλοιποι δεν γνωρίζαμε. Ήταν οι πιο cool τύποι στον πλανήτη. Είμαι ένας blues μουσικός, αλλά για μένα οι Beatles είναι ακόμα το μεγαλύτερο συγκρότημα που υπήρξε ποτέ στην ιστορία.

 

Πιστεύετε ότι οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Youtube και το Facebook έχουν βοηθήσει νεότερους ακροατές να μάθουν για τη μουσική σας;

Νομίζω ότι έχουν, αλλά υπάρχει επίσης και μια άλλη πλευρά. Τώρα ήμασταν πάνω και διαπίστωσα ότι κάποιος παριστάνει εμένα στο Instagram και στέλνει πορνογραφικά μηνύματα και λέει στους ανθρώπους ότι έχω χωρίσει με τη γυναίκα μου. Τώρα, δεν ξέρω γιατί αυτό το άτομο το κάνει αυτό, αλλά είναι ένας γαμημένος μαλάκας και ελπίζω να μπορέσω να μάθω ποιος είναι. Αλλά ξέρω ότι με τα μέσα κοινωνικά δικτύωσης, το Youtube, το Facebook, έτσι μπορείς να μοιραστείς τη μουσική σου με τον κόσμο και υπάρχουν πολλά συγκροτήματα τώρα που δεν χρειάζονται δισκογραφική εταιρεία. Είδα μια κυρία στην τηλεόραση τις προάλλες. Είναι βιολίστρια και είπε ότι πήγε σε 10 διαφορετικές δισκογραφικές εταιρείες, κανείς δεν την υπέγραψε. Άρχισε να βάζει videos στο Youtube, άρχισε να έχει 3-4 εκατομμύρια views και τώρα περιοδεύει και παίζει σε τεράστιες αρένες. Το όνομά της είναι Lindsey Stirling και κανείς δεν την υπέγραφε. Πήγε στο Youtube και έγινε τεράστιο αστέρι. Έτσι, είναι ένας υπέροχος χώρος, ένα υπέροχο μέσο, που μπορείς να μοιραστείς την τέχνη σου.

 

Υπήρχε κάποιο είδος ανταγωνισμού στο New Jersey ανάμεσα στο πρώτο σας συγκρότημα, τους Wilmont Mews και τους Steel Mill του Bruce Springsteen;

Ναι, και βέβαια υπήρχε. Ήμασταν bar bands. Όλοι παίζαμε διασκευές. Ήμασταν όλοι 16-17. Παίζαμε στα ίδια night clubs. Το συγκρότημα στο οποίο ήμουν είχε μέρη με πνευστά και παίζαμε Blood, Sweat & Tears και Chicago. Παίζαμε Rolling Stones και βάζαμε πνευστά εκεί και κάναμε το “Got to Get You into My Life” των Beatles. Οι Steel Mill έπαιζαν πολύ Otis Redding και έπαιζαν Motown και Phil Spector πράγματα και ήταν ένα σπουδαίο συγκρότημα. Αυτός έπαιζε κιθάρα και δεν πίστευα ότι ήταν πολύ καλός κιθαρίστας και αυτό του είπα: «Δεν είσαι πραγματικά καλός κιθαρίστας» και μου είπε: «Λοιπόν, γράφω τραγούδια» και είπα: «Ελπίζω τα τραγούδια σου να είναι καλά» και υποθέτω ότι μου το απέδειξε, έτσι δεν είναι;

 

Photo Credit: Austin Hargrave

Ο Tony Williams έφυγε από τη Βοστώνη και έγινε μέλος στο συγκρότημα του Miles Davis όταν ήταν 17 ετών. Υπάρχουν τέτοιου είδους ευκαιρίες σήμερα;

Νομίζω ότι υπάρχουν. Νομίζω ότι αν είσαι σπουδαίος νεαρός μουσικός, μπορείς να πας και να κάνεις οντισιόν για ανθρώπους και να ενταχθείς σ’ ένα σπουδαίο μουσικό καλλιτέχνη παίζοντας live. Νομίζω ότι ίσως πρέπει να πας εκεί που βρίσκεται η μουσική. Ξέρω για παράδειγμα, ότι αν κάποιος είναι σπουδαίος μουσικός και είναι 18 ετών και ζει κάπου στη μέση… του Kansas ή του Tennessee, πιθανότατα πρέπει να πάει στη Νέα Υόρκη ή στο Los Angeles. Πήγα στο Λος Άντζελες. Δεν θα μπορούσα να πάω πουθενά στο New Jersey. Έπαιζα σ’ ένα bar. Πήγα στο Los Angeles και η ζωή μου άλλαξε. Αν είχα μείνει στο New Jersey, μάλλον θα ήμουν ακόμα σ’ ένα bar.

 

Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από την Αθήνα;

Η πόλη είναι απίστευτη. Είμαι εδώ τρεις μέρες με τη σύζυγό μου και περνάμε απίστευτα. Είναι απλά ένα καταπληκτικό μέρος και οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί. Περπατήσαμε όλη την πόλη και ανεβήκαμε δύο φορές στην κορυφή της Ακρόπολης. Είχαμε πολύ και καλό φαγητό. Περνάμε υπέροχα. Πήγαμε στην Ολυμπία, πήγαμε στους Δελφούς και τώρα σχεδιάζουμε να επιστρέψουμε και να ανεβούμε στην ενδοχώρα. Αυτό κάναμε: Ήρθαμε αεροπορικώς στην Αθήνα και νοικιάσαμε ένα αυτοκίνητο και πήγαμε στην Καλαμάτα. Φυσικά, πήραμε μερικές ελιές και στη συνέχεια πήγαμε στην Ολυμπία. Έτσι, περάσαμε πολύ χρόνο στην Πελοπόννησο και μετά κάναμε βόλτες με το αυτοκίνητο. Τώρα, θέλουμε να πάμε προς τα βόρεια, έτσι νομίζω ότι θα επιστρέψουμε και θα πάμε βόρεια στην ενδοχώρα σας.

 

Πόσο έχει αλλάξει η ζωή σας μετά την μεταμόσχευση ήπατος;

Ω, έχει αλλάξει πολύ. Όχι μόνο η ζωή μου, αλλά η αντίληψή μου, η άποψή μου, η στάση μου για τη ζωή. Όταν αντιμετωπίζεις το θάνατο από τόσο κοντά, αλλάζει η ιδέα σου για το τι είναι σημαντικό και το τι δεν είναι σημαντικό και συνειδητοποιείς τη σημασία, για παράδειγμα, της οικογένειας και της αγάπης. Συνήθιζα να ανησυχώ για ορισμένα πράγματα. Για παράδειγμα: Γιατί αυτός ο τύπος πουλάει περισσότερους δίσκους από μένα; Και τώρα δεν μου καίγεται καρφί. Συνειδητοποίησα ότι αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι ζω την κάθε μέρα. Απολαμβάνω τη ζωή μου. Ξέρω ότι ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και απολαμβάνω τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου και την καριέρα μου και το γεγονός ότι μπορώ ακόμα να σηκωθώ και να παίξω μουσική στους ανθρώπους. Αυτά είναι τα σημαντικά πράγματα.

 

Photo Credit: Hit Channel

Σας αρέσει ο Frank Marino (Mahogany Rush);

Λατρεύω τον Frank Marino! Είναι απίστευτος και ο drummer του εδώ και πολλά χρόνια είναι καλός μου φίλος, είναι ένας από τους γείτονές μου, ο Dave Goode. Είναι ο drummer του Frank Marino και παίζει στο νέο DVD που μόλις κυκλοφόρησε. Ξέρω πολύ καλά τον Dave. Είναι γείτονάς μου στην California και πιστεύω ότι ο Frank Marino είναι ένας από τους σπουδαιότερους κιθαριστές όλων των εποχών.

 

Είναι πιθανό να τον έχετε ως καλεσμένο σε ένα από τα επόμενα album σας;

Το ελπίζω. Έχω μιλήσει με τον Dave γι’ αυτό, επειδή ο Dave όπως είπα είναι ο drummer του και είναι γείτονάς μου και ελπίζω να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, το ελπίζω.

 

Ένα τεράστιο “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ” στον κύριο Walter Trout για τον χρόνο του και την κυρία Marie Trout για την πολύτιμη βοήθειά της.

Official Walter Trout website: https://www.waltertrout.com/

Official Walter Trout Facebook page: https://www.facebook.com/waltertroutband/

Αφήστε το σχόλιό σας