Ο Θοδωρής Βουτσικάκης είναι σίγουρα ένας νέος καλλιτέχνης που μας έχει εντυπωσιάσει. Πρώτα από όλα για τη μουσική του πορεία, τις μεγάλες συνεργασίες που έχει στο ενεργητικό του μέχρι τώρα, αλλά και την άποψη που έχει για την “όμορφη” ζωή μας και την καθημερινότητα και όσα μας συμβαίνουν.

Με υπέροχες ερμηνευτικές ικανότητες και μια φωνή που σε κάνει να ξεχνάς όποια προβλήματα μπορεί να έχεις, ο Θοδωρής είναι ένας νέος που μέσα σε όλα όσα γίνονται, κοιτάει μπροστά, κοιτάει αισιόδοξα και μας μεταφέρει, μέσα από αυτή τη συνέντευξη στη ζωή, όπως ακριβώς είναι και να είστε σίγουροι, ότι είναι και θα είναι “όμορφη”!

Scroll down για να τον γνωρίσουμε ακόμα καλύτερα!

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

 

Συνέντευξη | Θοδωρής Βουτσικάκης 1
Θοδωρής Βουτσικάκης photo credits: Ευαγγελία Θωμάκου
Καλησπέρα Θοδωρή! Ελπίζω να είσαι καλά και χαίρομαι που θα τα πούμε μέσω αυτής της συνέντευξης. Νέο έτος, νέες ιδέες που μπήκαν σε ένα pause. Πώς σου φαίνεται για αρχή το 2020 με όλα αυτά που συμβαίνουν; παρακολουθείς όλα αυτά με τον κορονοϊό…
Νέο έτος, νέες ιδέες, νέες συνεργασίες και τραγούδια που απαλύνουν το μούδιασμα που νιώθω με όλα όσα βιώνουμε τον τελευταίο καιρό. Με στενοχωρεί ιδιαίτερα η κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία και σε όλο τον πλανήτη φυσικά, οι άνθρωποι που χάνονται αλλά και ο φόβος που μας έχει κυριεύσει. Δεν αναγνωρίζουμε την καθημερινότητα μας τις τελευταίες μέρες. Ελπίζω ότι θα μιλάμε μετά από λίγο καιρό για μια παρένθεση, εύχομαι σύντομη, η οποία μπορεί να μας διδάξει με έναν επίπονο τρόπο την αξία απλών πραγμάτων που λανθασμένα θεωρούμε αυτονόητα. Χαίρομαιπου υπάρχουν άνθρωποι που δικαιώνουν τα όσα αισιόδοξα σκέφτομαι, συμπεριφέρονται αλληλέγγυα ή ακόμα με ξαφνιάζουν θετικά.
Θα ήθελα και λίγο τη γνώμη σου πάνω σε αυτό. Τελικά όσα μέτρα κι αν πήραμε, κάποιοι εξακολουθούν να είναι έξω και να μην μένουν σπίτι. Ακόμα και μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας. Τα πράγματα από ότι φαίνεται μπορούν να γίνουν τρομακτικά. Βλέποντας τα περιστατικά στην Ιταλία και την Ισπανία και σε άλλες χώρες με χιλιάδες νεκρούς.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων ακούει τους ειδικούς που μας παροτρύνουν να μείνουμε σπίτι. Αν κάποιος έχει αντίθετη άποψη με επιχειρήματα, ας βγει να μας το πει. Διαφορετικά καλό είναι να κάτσει και αυτός σπίτι του. Από εκεί και πέρα, όπως ανέφερα και πριν, με όλα τα μέτρα που παίρνονται και το αίσθημα φόβου που επικρατεί, έχει αλλοιωθεί η καθημερινότητα μας. Ο στόχος είναι να προστατεύσουμε την σωματική υγεία, τόσο την δική μας, όσο και των συνανθρώπων μας. Ωστόσο, για την απαγόρευση κυκλοφορίας, θεωρώ ότι μπαίνουμε σε γκρίζα ζώνη. Έχω πολλά αντεπιχειρήματα αν και δύσκολα βρίσκει κανείς απάντηση σε αυτό.
Ας αλλάξουμε κλίμα τελείως! Θα ήθελα να μάθω περισσότερα πράγματα για εσένα. Πού μεγάλωσες και πώς θυμάσαι τον εαυτό σου μικρό;Είσαι από τη Θεσσαλονίκη, σωστά;Τι σου άρεσε να κάνεις; Τραγουδούσες κιόλας σε μικρή ηλικία να φανταστώ;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, στην περιοχή της καλαμαριάς. Η γειτονιά μου ήταν στην Κομνηνών, κοντά στον πεζόδρομο. Εκείνος ο δρόμος φιλοξένησε όλες τις παιδικές και εφηβικές μου δράσεις. Δεν ήταν όλες ήσυχες τολμώ να πω. (γέλια) Αγαπούσα τον κλασικό αθλητισμό ως παιδί, το άσπρο Lada του παππού μου, την ανταλλαγή σαϊτών με τον γείτονα μου, τις εφηβικές μας βόλτες με τον Πάνο και τον Νίκο και την μουσική φυσικά που μπήκε στη ζωή μου από νωρίς. Τα χέρια μου ακούμπησαν τα πλήκτρα του πιάνου για πρώτη φορά αλλά πάντα είχα κρυφό έρωτα με την κιθάρα της Μαριάννας.
Τι ωραία μου τα λες! Ας περάσουμε τώρα στην αφορμή που γίνεται κι αυτή η συνέντευξη, το ολοκαίνουργιο άλμπουμ σε συνεργασία με τον οσκαρικό Ιταλό συνθέτη Nicola Piovani και την υπέροχη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου. Πώς είναι να συνεργάζεσαι με αυτούς τους δύο κορυφαίους καλλιτέχνες;
Η «Όμορφη Ζωή» είναι ένα μεγάλο δώρο. Ονειρευόμουν να συναντήσω αυτούς τους δυο δημιουργούς αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έκανα έναν ολόκληρο δίσκο μαζί τους, και μάλιστα τόσο νωρίς στην καριέρα μου. Η Λίνα Νικολακοπούλου με συντροφεύει με τους στίχους της από την εφηβεία μου, ενώ οι μουσικές του Nicola Piovani ήρθαν στην ενηλικίωση μου ως αποκάλυψη. Το να ερμηνεύω τραγούδια τους είναι ευθύνη αλλά και ευλογία. Ήρθαν στη ζωή μου για να την κάνουν ακόμα πιο όμορφη! Δεν θα ξεχάσω την πρώτη μας συνάντηση στο κυλικείο της ΕΡΤ. Ο χρόνος είχε σταματήσει και ένιωθα ότι είχα βγει από το σώμα μου, παίρνοντας τον ρόλο του παρατηρητή.
Να πιαστούμε από τον τίτλο που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ… «Όμορφη ζωή» και θέλω να βγάλουμε μερικές ερωτήσεις από εκεί… Πόσο όμορφη είναι η ζωή για το Θοδωρή Βουτσικάκη αυτό το διάστημα; Υπάρχει κάτι που να σου λείπει;
Είναι μια δύσκολη περίοδος να μιλάμε για Όμορφη Ζωή, ωστόσο πέρα από το ότι το τραγουδάω, το πιστεύω κιόλας. Εμείς επιλέγουμε την οπτική γωνία που κοιτάμε τα πράγματα και κυρίως το να βρίσκουμε τρόπους να φωτίζουμε την ομορφιά της ζωής. Μου λείπει φυσικά η ελευθερία να πηγαίνω όπου θέλω χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανέναν πενταψήφιο – ή τι άλλο – αριθμό. Μου λείπει επίσης η σκηνή και το να ξέρω πότε είναι η επόμενη μου συναυλία ή παράσταση.
Ποιο θα έλεγες ότι είναι αυτό που αγαπάς περισσότερο στη ζωή και ποιο είναι αυτό που δεν σου αρέσει καθόλου; Κάτι δηλαδή που σε χαλάει…
Με χαλάει η αγένεια. Απεχθάνομαι τον ρατσισμό και την καταπίεση. Με ελκύει το φως και αγαπώ την θάλασσα και τον ωραίο καφέ.
Επανέρχομαι στο άλμπουμ και θέλω να μιλήσουμε για τα τραγούδια που υπάρχουν σε αυτό! 9 στο σύνολο και όλα υπέροχα… Ποιο είναι το αγαπημένο σου;
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ένα τραγούδι από το άλμπουμ μας γιατί νιώθω ότι όλα τα τραγούδια είναι μοναδικά και κρύβουν ένα μεγάλο κομμάτι μου. Η «Όμορφη Ζωή» είναι το χαμόγελο μου. Το «Buongiorno Principessa» είναι μια από τις ωραιότερες μελωδίες που έχουν γραφτεί ποτέ, ύμνος στον έρωτα. «Η Κρήνη των Ευχών» με ξεσηκώνει και «Η Αφορμή» με κάνει να θέλω να χορεύω. To «Πόσο» με τσιγκλάει να τραγουδάω, συνέχεια όμως (γέλια), και το «Πέτα στα Όνειρά σου» μου θυμίζει πως ξεκίνησε το όνειρο αυτής της συνεργασίας. Το «Άστρο του Παραδείσου» και το καρφάκι που έκρυψε η Λίνα μέσα σε αυτό με συγκινούν βαθιά. Το «Αγάπη της Καρδιάς μου, αγάπη μόνη, ποιο ναι σου ‘πε η ζωή μου όταν σε είδα…» είναι ο αγαπημένος μου στίχος και η πιο συναρπαστική μελωδία για μένα. Εκεί όμως που η καρδιά μου σταμάτησε από την πρώτη στιγμή είναι το «Να ‘μαι κοντά σου».
Εάν μπορούσες να διαλέξεις έναν στίχο της Λίνας Νικολακοπούλου, ποιος θα ήταν που θα ταίριαζε στην περίοδο που διανύεις τώρα;

«Μη με πας απ’ το σπίτι…Τ’ ακούς, στο Θεό να με πας… Μυρωδιά καταλύτη
Εσύ μοναχά μ’ αγαπάς…Α, ρε, χρόνε αλήτη…Που ανθρώπους κι αγάπες σκορπάς
Μη με φέρνετε σπίτι…Τ’ ακούς, κάπου αλλού να με πας»

Θα ήθελα επίσης να μάθω κάτι που σου έχουν πει αυτοί οι δύο μεγάλοι καλλιτέχνες, που θα κρατήσεις πάντα και σε όλη τη μουσική πορεία σου. Μία συμβουλή που θυμάσαι και πραγματικά άξιζε και θα ήθελες να τη μοιραστείς μαζί μας…
Είναι πολλά αυτά που μαθαίνω από την συναναστροφή με αυτούς τους ανθρώπους. Θα μοιραστώ μια κουβέντα, σημαντική για μένα, της Λίνας Νικολακοπούλου. «Δεν μπορείς να βάλεις χρόνο στην αλήθεια». Συζητούσαμε για τη δύναμη που έχει μια στιγμή αληθινής δημιουργίας, τη δύναμη μιας ειλικρινούς και βαθιάς καλλιτεχνικής συνάντησης ανεξάρτητα από την χρονική στιγμή που συμβαίνει.
Πριν λίγο καιρό παρουσιάσατε το δίσκο στις Βρυξέλλες! Τι ακριβώς έγινε εκεί;
Ένας ωραίος χαμός! (γέλια) Η πρώτη μας συναυλία με την Λίνα Νικολακοπούλου και τους εξαίρετους συνεργάτες μας εκτός συνόρων και με τον δίσκο στα χέρια μας. Συγκινητική βραδιά. Ευγενικό και ταυτόχρονα ενθουσιώδες το κοινό μέσα στο W:Hall. Μεγάλη χαρά που ένιωσα να αγαπάνε τα καινούργια μας τραγούδια. Νιώθω ευγνώμων που προλάβαμε να βιώσουμε αυτά τα συναισθήματα λίγο πριν την στενάχωρη και δύσκολη κατάσταση που επικράτησε σε όλο τον κόσμο λόγω του Κορονοιού.
Στο video clip από την «όμορφη ζωή» βλέπουμε ακριβώς αυτό που πρεσβεύει ο τίτλος… Και είναι γυρισμένο σε υπέροχα τοπία… Αγαπάς τη χώρα μας και ήθελα να ρωτήσω ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος… Εκεί που έκανες ένα ωραίο ταξίδι και δεν θα το ξεχάσεις ποτέ!
Αγαπώ πολύ την χώρα μας. Ευλογημένος τόπος. Οι Κυκλάδες είναι ένας προορισμός που κάθε φορά με κάνει να «βρίσκω» τον εαυτό μου.
Αθήνα… Σου αρέσει ή όχι η μεγαλούπολη; Είναι σχέση μίσους και πάθους όπως σχεδόν με όλους τους ανθρώπους; (γέλια)
Ήρθα στην Αθήνα τον Μάιο του 2016. Από την ανατολική Θεσσαλονίκη βρέθηκα Στουρνάρη με Πατησίων. Μεγάλη αλλαγή. Διδακτική. Με τα εύκολα και τα δύσκολα. Ούτε πάθος, ούτε μίσος φυσικά! (γέλια) Σκεφτείτε ότι μερικά από τα μεγαλύτερα επαγγελματικά μου όνειρα είχαν ως επίκεντρο την πρωτεύουσα και τους ανθρώπους της. Αγαπώ πολύ το κέντρο της Αθήνας και την μοναδική ενέργεια που έχει η περιοχή της Ακρόπολης. Το πρώτο μου στέκι ήταν στην Πλάκα. Η στρατιωτική θητεία μου έδωσε χρόνο να μάθω την πόλη και να γνωρίσω κομμάτια της αστικής της κουλτούρας. Εδώ και λίγους μήνες μένω στο Μετς, σε μια ωραία και ζωντανή γειτονιά, και νιώθω όμορφα, οικεία.
Κάτι που είδα και θέλω να μου πεις εάν ισχύει, είναι ότι έχεις τελειώσει Νομική! Το έχεις ασκήσει ποτέ το επάγγελμα; Σε φαντάζεσαι μέσα σε αυτό;
Ισχύει. Πέντε γεμάτα χρόνια της ζωής μου. Η φοιτητική μου ζωή, που στέγασε και πολλές από τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες. Τελειώνοντας τη Νομική ένιωσα ότι ξεκαθάρισε μέσα μου τι θέλω να κάνω επαγγελματικά, οπότε μέχρι εκείνη τη στιγμή σαφώς και μπορούσα να με φανταστώ μέσα σε αυτό. Δεν το άσκησα ποτέ και τώρα που με ρωτάς, βλέποντας το από αυτή την απόσταση των οχτώ ετών, αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπήρχε δίλημμα. Με πρόλαβε η ζωή.
Πάντως αν και αρκετά νέος, έχεις κάνει πολλές και μεγάλες συνεργασίες, όπως για παράδειγμα με την Dulce Pontes. Πώς είναι αυτό το συναίσθημα το να είσαι μαζί τους στη σκηνή; Πιστεύω εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνεις γιατί είσαι εκεί που βρίσκεσαι και γιατί κάνεις αυτό που κάνεις… Η αγάπη και οι θυσίες σου για το τραγούδι, βγαίνουν στο 100%.
Αισθάνομαι τυχερός και περήφανος για όσα έχω κάνει τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου διαδρομής στο τραγούδι και το μουσικό θέατρο. Η κοινή στιγμή με την Dulce Pontes σίγουρα είναι ένα από αυτά. Μια στιγμή πάνω στη σκηνή «γράφει» πολλαπλά και μόνο αν το ζήσεις μπορείς να το καταλάβεις. Αξίζουν οι θυσίες, αξίζει η αγάπη. Άλλωστε, όπως είπα και πριν, αυτή η αγάπη είναι μονόδρομος.
Μιας και μιλάμε για το τραγούδι… Πώς βλέπεις τα πράγματα στην Ελλάδα πάνω στη μουσική βιομηχανία; Είναι δύσκολα ή αρχίζουν και στρώνουν;
Η μουσική βιομηχανία βρίσκεται σε ύφεση σε όλο τον κόσμο. Η Ελλάδα απλά ακολουθεί τις εξελίξεις και σε κάποιες περιπτώσεις δυστυχώς με μεγάλη καθυστέρηση. Θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο, ειδικά σε ότι αφορά την δισκογραφία – όπως την ξέραμε – και κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς την επόμενη μέρα. Κάνω δύο θετικές σκέψεις. Πρώτον, λόγω της ηλικίας μου, δεν έχω μέτρο σύγκρισης με την προηγούμενη «χρυσή» εποχή, οπότε δεν πτοούμαι από την αίσθηση ότι κάτι χάνω, από την εικόνα της αρνητικής αλλαγής δηλαδή. Ξεκινάω σε ένα δύσκολο αλλά πρωτόγνωρο για μένα πεδίο. Δεύτερον και σημαντικότερο, όσο υπάρχει η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράζονται και να δημιουργούν, άλλο τόσο θα υπάρχουν οι ακροατές, οι θεατές, οι αναγνώστες και άρα η οποιαδήποτε βιομηχανία που είναι αναγκαία για να υποστηρίξει αυτή τη σχέση.
Ποια είναι η γνώμη σου για τα talent shows? Σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να πας σε κάποιο; Αν και το είδος μουσικής που εκπροσωπείς έχει λίγους και τολμηρούς που θα παραστούν σε ένα μουσικό τηλεπαιχνίδι!
H γνώμη μου είναι ότι δεν έχουν προσφέρει κάτι ξεχωριστό ή καινούργιο καλλιτεχνικά και για αυτό τον λόγο δεν δελεάστηκα ποτέ να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο. Πιστεύω όμως, πως αν άλλαζε ο τρόπος που στήνονται αυτές οι εκπομπές και η στόχευση τους, θα μπορούσαν να έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Στο εξωτερικό θεωρώ ότι κινούνται πιο σωστά.

Είχες τον πρωταγωνιστικό ρόλο του “Starbuck” στο μιούζικαλ “MobyDick”, που ανέβηκε στο «Παλλάς», σε σύνθεση του Δημήτρη Παπαδημητρίου και  σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Αν και πρέπει να πούμε ότι οι παραστάσεις έχουν ανασταλεί  λόγω της πανδημίας, πες μου πως προέκυψε αυτή η συνεργασία και πως ήταν ως εμπειρία;
Θυμάμαι τον πρώτο καφέ που ήπιαμε με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου στο κυλικείο του Μεγάρου. Μου έδωσε μεγάλη χαρά αν και με ξάφνιασε.  Ήθελα πολύ να συνεργαστώ μαζί του αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόταν αυτή η στιγμή με πρόταση για μιούζικαλ. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει ένα πολύ ζωντανό μυαλό, πλούσιο σε γνώσεις και πολυεπίπεδες σκέψεις. Η συνεργασία μαζί του ήταν πολύ γόνιμη και ευτυχώς σε αυτή τη γονιμότητα ήρθε και πλειοδότησε και ο Γιάννης Κακλέας. Έχουμε δουλέψει πολύ για αυτή την παραγωγή και ελπίζω να επιστρέψω σύντομα ως “Starbuck” στη σκηνή του «Παλλάς».
Όπως άτυχος ήσουν εσύ που ακυρώθηκαν πολλές δουλειές, έτσι άτυχη ήμουν κι εγώ και εκατομμύρια κόσμος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι δουλειές θα αργήσουν να βρουν ξανά τους ρυθμούς τους πιστεύεις; Γιατί έχει γίνει τρομερή ζημιά. Πόσο μάλλον και στο χώρο του θεάτρου και των live εμφανίσεων.
Φυσικά ο χώρος του πολιτισμού είναι αυτός που πλήττεται συνήθως πρώτος. Η κατάσταση για τους καλλιτέχνες είναι σχεδόν δραματική. Θεωρώ πως θα περάσουν αρκετοί μήνες μέχρι να επανέλθει η κατάσταση στα προηγούμενα επίπεδα, που ήταν ούτως ή άλλως προβληματικά, και θέλει από όλους μας υπομονή.
Ποια τα επόμενα επαγγελματικά σου βήματα; Μία ερώτηση που πρέπει να κάνω και τη βρίσκω αρκετά αισιόδοξη, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για τους επόμενους μήνες που θα αρχίσουμε να επαναπροσδιορίζουμε τους επαγγελματικούς μας χάρτες, όλοι μας!
Η «Όμορφη Ζωή» κυκλοφορεί ούτως ή άλλως υγιέστατη! (γέλια)
Θα συνεχιστεί η περιοδεία μου με τη Λίνα Νικολακοπούλου σε όλη την Ελλάδα και σε επιλεγμένους προορισμούς του εξωτερικού. Θα περιμένουμε και την επίσημη ανακοίνωση για την επιστροφή του “MobyDick” στο «Παλλάς».
Κλείνοντας αυτή την κουβέντα, θα ήθελα να μου πεις τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου. Τι αγαπάει ο Θοδωρής; Και τι μουσική ακούει, αν ακούει, όταν είναι σπίτι του;
Περπατάω, πίνω καφέ στο ΚΑΙΝ, gin tonic και cocktails, συναντάω φίλους, παίρνω θέση στον καναπέ μου και βλέπω ταινίες και σειρές στο Netflix, ακούω μουσική,πολλή μουσική, και ψαχουλεύω στο Spotify. Τους τελευταίους μήνες έχω εθιστεί στις μουσικές του Olafur Arnalds και τα τραγούδια του Roo Panes. Αγαπώ τις αθηναϊκές ταράτσες, τη βόλτα στου Φιλοπάππου και την Πλάκα και τις θαλασσινές βουτιές. Όταν συμβαίνουν με καλή παρέα είναι το καλύτερο μου.
Τέλος, θα ήθελα να δώσεις μια ευχή και μία συμβουλή για όλα τα νέα παιδιά που θέλουν να κυνηγήσουν το όνειρό τους… και φυσικά για όλο το μέλλον που έρχεται και στα αλήθεια δεν ξέρουμε τι θα γίνει!
Δανείζομαι τον στίχο της Λίνας από το τραγούδι μας.
«Πέτα στα όνειρά σου…Πέτα πέρα απ’ την αγωνία. Πίσω απ’ τη μαγεία κάπου πόθου που δεν γερνά. Κ’ η βασίλισσα η νύχτα θα γιατρέψει ο, τι πονά…»
Θοδωρής Βουτσικάκης - Λίνα Νικολακοπούλου - Nicola Piovani
photo credis: Ευαγγελία Θωμάκου

Ακούστε όλο το άλμπουμ “Όμορφη Ζωή” που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen:

Αφήστε το σχόλιό σας