Ο Νίκος Σιακούφης είναι ένας καλλιτέχνης με αρκετά χρόνια εμπειρίας στο χώρο. Κρατάει ένα χαμηλό προφίλ, όπως αρμόζει άλλωστε και στον χαρακτήρα του κι αυτό θα το καταλάβατε διαβάζοντας αυτή τη συνέντευξη.

Ευθύς, λέει τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν και δεν φοβάται να απαντήσει πάντα με αλήθεια, σε ό,τι κι αν τον ρώτησα.

Πάμε να γνωρίσουμε το Νίκο Σιακούφη

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Γεια σου Νίκο! Καταρχάς, θέλω να μου πεις πώς είσαι το τελευταίο διάστημα… Έχει έρθει το καλοκαίρι! Σου αρέσει αυτή η περίοδος;

-Το καλοκαίρι πάντα είναι μια περίοδος που με κάνει να αισθάνομαι όμορφα. Είναι για μένα δημιουργική και εποικοδομητική από την άποψη ότι πάντα οι καλύτερες εμπνεύσεις μου ήρθαν μέσα στο καλοκαίρι. Υπάρχει και περισσότερος χρόνος για χαλάρωση κι αυτό αυτόματα με οδηγεί στο να σκεφτώ πράγματα χωρίς βία, πράγματα που θέλει χρόνο να επεξεργαστείς και να πάρεις αποφάσεις.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, από όσο έχω δει, διόρθωσε με εάν κάνω λάθος, η καταγωγή σου είναι από την Άρτα. Παιδί της επαρχίας, λοιπόν. Πάμε στα βαθιά με την πρώτη ερώτηση. Πιστεύεις, εμείς, γιατί κι εγώ στην επαρχία έχω μεγαλώσει, ήμασταν από τα τυχερά παιδιά; Γιατί έχει αλλάξει κατά πολύ η προσέγγιση στις μεγάλες πόλεις..

-Μεγάλωσα σε μια μικρή επαρχία με όλα τα ατού που έχει ένα μικρό παίδι που μπορεί να χαρεί τη φύση και την απόλυτη ελευθερία σε ένα χωριό κοντά στην πόλη. Έπαιξα όπως ταιριάζει στη λέξη παιδί με την ψυχή μου και οραματίστηκα πράγματα με μεγαλύτερο πάθος από κάποια παιδιά που τα βλέπουν όλα κάθε στιγμή μπροστά τους, στην καθημερινότητά  τους στη μεγάλη πόλη. Πιστεύω πως είμαι τυχερός σ’ αυτό κι ένας λόγος που επέλεξα να παραμείνω εδώ είναι για να μπορεί να ζήσει και το δικό μου παιδί τις ίδιες όμορφες στιγμές και όνειρα.

Τι έχεις να θυμάσαι περισσότερο από τα παιδικά σου χρόνια;

-Τις πολλές βόλτες, στη θάλασσα κυρίως, στο χωριό τη μάνας μου που περνάγαμε τα καλοκαίρια μας κάτω από τον καυτό, αλμυρό ήλιο και την κούραση στο τέλος της μέρας ότι είχαμε ζήσει με την ψυχή μας την κάθε στιγμή.

Η μουσική από όσο ξέρω, ήταν στο δρόμο σου από νεαρή ηλικία και το έκανες αυτό γιατί το αγαπούσες. Πόσο ρόλο παίζει τελικά να κάνουμε αυτό που θέλω; Θεωρώ ότι εάν κάνεις κάτι εξαναγκαστικά ή επειδή πρέπει, για τα χρήματα, το αποτέλεσμα δεν θα είναι το ίδιο. Κάποια στιγμή «σκας» που λέμε.

-Το να κάνεις αυτό που αγαπάς στη ζωή σου είναι για μένα το ιδανικό. Δυστυχώς όμως πάντα είμαστε αναγκασμένοι σ΄αυτη την εποχή κυρίως να κρατάμε πολύ λίγο έως καθόλου την αγάπη στα χέρια μας. Έτσι κι εγώ θα ήθελα πολύ να μπορώ να ζω από τη μουσική αλλά τελικά αναγκάστηκα να ζήσω από κάτι άλλο. Η αγάπη όμως γιαυτό που πραγματικά γλυκαίνει την καρδιά σου, είναι σαν τον πρώτο έρωτα, ζει για πάντα βαθιά μέσα σου και σε περιμένει κάποια στιγμή να σε αγκαλιάσει έστω κι αν θα είναι για μία και μοναδική φορά.

Εσύ έχεις κάνει πράγματα στη ζωή σου, επειδή έπρεπε; Ή είσαι άνθρωπος που θα ακολουθήσει την καρδιά του και τα θέλω του;

-Είμαι άνθρωπος της λογικής παρόλο που είμαι καλλιτέχνης, μάλλον είμαι ρεαλιστής και αυτό είναι που πάντα μου έβαζε έναν μικρό φραγμό στη ζωή μου. Μου αρέσει να κάνω βήματα κάθε φορά μόνο εαν γνωρίζω ότι πατάω σταθερά, έτσι λειτουργώ και πιστεύω πως είναι καλό σε γενικές γραμμές. Βέβαια με τη μουσική υπήρξαν πολλοί παράγοντες που μου έδειξαν από την αρχή πως άλλο η μουσική και άλλο ο επαγγελματισμός της μουσικής. Εγώ διάλεξα να τη δω καθαρά σαν τέχνη και όχι σαν δουλειά, άλλωστε είναι πάντα πιο αγνή η δημιουργία όταν γίνεται χωρίς να σε στρεσάρει κάτι άλλο.

Μιας και φτάσαμε στο σήμερα. Η ενασχόλησή σου με τη μουσική, έγινε σε επαγγελματικό επίπεδο. Είχες ποτέ ενδοιασμούς γι αυτό το χώρο; Γιατί όπως ξέρουμε κι οι δύο πολύ καλά, είναι αρκετά δύσκολος και θέλει γερό στομάχι. Προφανώς κιόλας γιατί με όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας, δεν υπάρχουν και οι κατάλληλες απολαβές.

-Ακριβώς αυτό εξήγησα και παραπάνω, δεν θα ήθελα με τίποτα να ρισκάρω τη τέχνη μου και αυτή μου την απόφαση την πήρα σε πολύ νεαρή ηλικία τότε που δούλευα καθημερινά σαν μουσικός και έβγαζα αρκετά χρήματα. Όταν η τέχνη μπλέξει με το χρήμα μόνο κακό στην τέχνη μπορέι να κάνει κι εγώ αυτό δεν το ήθελα ποτέ

Παρόλα αυτά διάβασα ότι έχεις τελειώσει και δύο σχολές. Και ασχολείσαι ενεργά με τη δεύτερη την οποία τελειώσεις κι είναι η φυσιοθεραπεία;  Τελικά σε αυτή τη χώρα πόσες δουλειές πρέπει να κάνει ένας νέος για να επιβιώσει;

-Σωστά, πόσες δουλειές να κάνεις τελικά; Για μένα κάλο είναι να κάνεις μία μόνο και να την κάνεις σωστά, ανεξάρτητα από το πόσο σε πιέζει χρονικά. Ούτως ή άλλως έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως για να γίνεις επαγγελματίας καλλιτέχνης στην Ελλάδα του σήμερα χρειάζεσαι δύο πράγματα, λίγο ταλέντο και πολλά χρήματα, όσοι τα διαθέτουν μπορούν να προχωρήσουν άφοβα.  Εγώ δυστυχώς για να κάνω αυτό που αγαπάω αναγκάζομαι να δουλεύω 9 ώρες την ημέρα, να στερώ απο την οικογένεια μου κάποια πράγματα για να πάρω στο τέλος σαν ανταμοιβή ότι πραγματικά έκανα μια καλή προσπάθεια αλλά οι συνθήκες δεν βοήθησαν. Τουλάχιστον έχω τη συνείδησή μου ήσυχη ότι μια μέρα μετά από χρόνια δεν θα γυρίσω να πω στον εαυτό μου ότι δεν το προσπάθησα αρκετά.

Τι σε νευριάζει περισσότερο σε αυτό το χώρο; Θα άλλαζες κάτι; Γιατί συνήθως όταν εργαζόμαστε κάπου και κάτι μας χαλάει, θέλουμε να το κάνουμε καλύτερο.

-Έχω μάθει να αποδέχομαι τις καταστάσεις, δεν μπορώ να τις αλλάξω. Δεν είμαστε στην εποχή των επαναστάσεων και των ηρώων οπότε δεν υπάρχει και λογική στο να πας κόντρα στο σύστημα. Εγώ δίνω τον καλύτερο εαυτό μου κι αν έρθει καποια στιγμή κάτι καλύτερο από αυτό που έχω μέχρι τώρα καλώς να έρθει . . .

Ποια είναι η άποψη σου για τα talent shows;

-Είναι καθαρά εκπομπές ενίσχυσης του προφίλ των ανθρώπων που κάθονται στις καρέκλες και νομίζουν πως με τις ελλιπείς  γνώσεις τους μπορούν να κρίνουν τα νέα παιδιά. Αν στη χώρα αυτή ο κοσμος σκεφτόταν έστω και λίγο, αυτές οι εκπομπές θα έπρεπε να είχαν μηδενική θεαματικότητα

Σε πάω αμέσως στο καλλιτεχνικό κομμάτι που αφορά εσένα. «Βήματα στο χιόνι». Μίλησε μου γι αυτό το άλμπουμ. Η έμπνευση, πώς έφτασε να κυκλοφορήσει, όλο το παρασκήνιο!

– Είναι απλό, μερικά παλιά κομμάτια που ήθελα να κυκλοφορήσω συνάντησαν την έμπνευσή μου να γράψω ένα τραγούδι για το γιο μου Δημήτρη με τον τίτλο ”Βήματα στο Χιόνι”. Είναι καθαρά η θέση ενός πατέρα στο μέλλον του παιδιού του που θέλει να είναι όσο πιο ασφαλές γίνεται. Η θέση που καθαρά τοποθετεί τον πατέρα βράχο μπροστά στα κύματα μέχρι το παιδί να μάθει να μη φοβάται τη δύναμη που η πραγματικότητα μπορεί να το χτυπήσει σ’ αυτή τη ζωή. Τα βήματα στο χιόνι είναι τα σημάδια στο σκοτάδι, ο δρόμος που αν ακολουθήσεις θα διαβείς σωστά την ατραπό της ζωής. Ίσως για μένα, μαζί με το ”Ταξίδι σε φόντο μπλε”, η πιο εμπνευσμένη στιγμή της ζωής μου. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από τη Noisyland Label πριν από ένα χρόνο και είμαι σίγουρος πως το κοινό που ακούει τη μουσική μου έχει βρει πραγματικά μια διαφορετική πτυχή του ευατού μου, λίγο πιο ώριμη και πληθωρική, με την καλή έννοια.

Και τώρα θα κάνουμε ένα παιχνίδι με κάποιους τίτλους από τραγούδια που έχεις κυκλοφορήσει όλα αυτά τα χρόνια. «Υπέροχη μέρα» Τι θα πρέπει να έχει για σένα μια μέρα για να είναι υπέροχη;

– Ωραία ερώτηση πραγματικά. Η καλή μέρα επειδή πάντα φαίνεται από το πρωί, για να γίνει υπέροχη το μόνο που χρειάζεται είναι χαμόγελο, να αντιμετωπίζεις τα πάντα με αισιοδοξία και απλόχερα να δίνεις όλο σου τον εαυτό σ’ αυτό και σ’ αυτούς που αγαπάς. Ακόμη κι αν κάτι πάει στραβά εσύ πρέπει πάντα να βρίσκεις τη θετική πλευρά του και να προχωρήσεις ακόμη πιο πέρα. Άλλωστε το λέει και ο στίχος, ”ότι κι αν χάσεις να γελάς, τι υπέροχη μέρα”

Τι είναι αυτό που θα σε «ξενερώσει» στην καθημερινότητα  και στη συναναστροφή σου με τους ανθρώπους;

– Όταν κάποιος κάνει πως γνωρίζει ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι του γίνεται

Μια και ανάφερα ανθρώπους, «η αγάπη» μερικών τελικά, μπορεί «σκοτώσει»;  (γέλια)

-Πλάκα πλάκα είναι εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία και δυστυχώς μπορεί να το κάνει. Όταν δεν μπορείς να δεχθείς ότι η αγάπη είναι μόνο για να δίνεται και όχι για να λαμβάνεις κατά παραγγελία, γίνεται να σκοτώσει και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο, αυτόν που στιγματίζει τη ζωή των υπολοίπων που μένουν πίσω και θυμούνται.  Η αδυναμία σε κάποια στιγμή μπορεί να στοιχίσει ακριβά και ο θάνατος μπορεί να είναι λύτρωση για κάποιον αλλά για τους υπόλοιπους γίνεται εφιάλτης που χτυπάει την πόρτα του μυαλού κάθε βράδυ.

«Μη με γυρίζεις στα παλιά». Τα παλιά είναι μια λέξη που μόνο αναμνήσεις φέρνει. Σε ποια εποχή θα ήθελες να γυρίσεις εάν μπορούσες;

-Στη δεκαετία του ’70 και του ’80 και να γράψω τότε μουσική, νομίζω θα ήταν ονειρεμένο. Αλλά και πάλι όχι σε τούτη τη χώρα.

Και «ονειροπαγίδα». Πιστεύεις στα όνειρα; Έχεις δει κάποια από αυτά να παίρνουν «σάρκα» και «οστά»;

-Τα όνειρα είναι πάντα όνειρα, γιαυτό τα λέμε κι έτσι, αλλιώς θα ήταν σχέδια. Η ονειροπαγίδα είναι ο φαύλος κύκλος που σε παρασύρει σε διαρκή όνειρα και σε εκσφενδονίζει μακριά από την πραγματικότητα. Είναι ο κόσμος που αμφιταλαντεύομαι πολλά χρόνια τώρα και προσπαθώ να βρω τον τρόπο να αποδράσω.

Και επειδή μου αρέσει αυτή η ερώτηση θέλω να μου πεις εάν πιστεύεις στη τύχη, στο κάρμα, γενικότερα πάνω σε αυτό τον τομέα.

-Ναι, πιστεύω πως όλα στη ζωή είναι τυχερά και αν είναι να γίνει κάτι καλό ή κακό έχει τις ίδιες πιθανότητες. Η επιτυχία, μιας και αυτή η λέξη κρύβεται πίσω από την ερώτηση,  στη μουσική ειδικά, είναι καθαρά θέμα τύχης και λιγότερο δουλειάς και ταλέντου. Αυτό πάντα γινόταν και πάντα θα γίνεται, απλά όλοι οι καλλιτέχνες θα ήθελαν να ζήσουν το όραμα, ο φαύλος κύκλος που αναφέραμε πιο πριν . . .

Τι άλλο έχεις να μου πεις για τα μελλοντικά σου σχέδια;  Τι άλλο να περιμένουμε;

-Ποτέ ξανά σχέδια για το μέλλον,  ζούμε την κάθε μέρα και προχωράμε. Επόμενο άλμπουμ πάντως ίσως σε δύο χρόνια, έτσι το έχω σκεφτεί . . . είμαι στον φαύλο κύκλο αυτή τη στιγμή, νομίζω το έχετε καταλάβει όλοι όσοι διαβάζετε.

Δώσε μου μια ευχή σε όλα τα νέα παιδιά εκεί έξω, που θέλουν να ασχοληθούν με αυτό που αγαπάνε. Τι θα τους έλεγες να κάνουν… Που έκανες εσύ και είδες ότι είχε αποτέλεσμα.

-Αν είναι για τη μουσική θα δώσω την ίδια συμβουλή που έδωσε κάποτε η Αρλέτα στο Χρήστο Θηβαίο όταν άκουσε τα τραγούδια του και τη ρώτησε αν αξίζει να ασχοληθεί με τη μουσική. ”Αν μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτό,άστο καλύτερα, έχει πολύ κόπο και στεναχώριες μπόλικες. Αν πάλι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό, τότε να το κάνεις και να το προσπαθήσεις πολύ”

Ευχαριστώωω

-Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ

Αφήστε το σχόλιό σας