Ένα κεφάτο, νοσταλγικό και μελωδικό live γεμάτο τρυφερότητα και ευαισθησία θα παρουσιάσει η Μαρία Κηλαηδόνη μαζί με την επταμελή μπάντα της την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου στη μουσική σκηνή «Σφίγγα».

Με αφορμή του live και την παρουσίαση της νέας της δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο «Ροζ» που θα κυκλοφορήσει σύντομα από την Walnut Entertainment, η Μαρία Κηλαήδονη μας απάντησε σε ό,τι τη ρωτήσαμε!

Το προσωπικό της σημείωμα που συνοδεύει την έκδοση αποκαλύπτει γιατί η στάση απέναντι στη ζωή δεν είναι άσπρο ή μαύρο αλλά γκρι και στην προκειμένη περίπτωση… Ροζ:

«Τέσσερα χρόνια πέρασαν από την κυκλοφορία του πρώτου μου δίσκου, του “Τυρκουάζ”. Τέσσερα πολύ γεμάτα με εμπειρίες χρόνια. Καλές και κακές. Μια μεγάλη απώλεια και μια τεράστια χαρά. Ένα τέλος και μια αρχή.

Όλα αυτά τα έντονα συναισθήματα αποτυπώνονται στα εννέα τραγούδια αυτού του δίσκου. Τραγούδια άλλοτε φωτεινά και άλλοτε μελαγχολικά. Πάντα όμως απ’ ότι φαίνεται τελικά αισιόδοξα.

Ελπίζω να περάσετε καλά ακούγοντας αυτόν τον δίσκο. Τόσο καλά όσο πέρασα και εγώ φτιάχνοντάς τον. Και η ζωή συνεχίζεται. Με μεγάλη όρεξη ξανά», γράφει η Μαρία Κηλαηδόνη.

Γεια σου Μαρία! Καταρχάς, πώς έχει ξεκινήσει η χρονιά σου; Νέα δεκαετία. 2020. Στόχοι; Όνειρα; Νέες ιδέες;

Γειά σου Ηρω, η νέα χρονιά έχει ξεκινήσει πολύ δυναμικά για εμένα αφού μέσα στις επόμενες μέρες θα κυκλοφορήσει ο καινούριος δίσκος μου. Έχω πολλά όνειρα πάντα και όσον αφορά τους στόχους, αφορούν τα επαγγελματικά μου σε αυτή τη φάση. 

Και φυσικά να μιλήσουμε για αρχή πάνω σε αυτό που ετοιμάζεις στη Σφίγγα το Φλεβάρη! Πες τα μου όλα…

Στις 12 Φεβρουαρίου, Τετάρτη, θα κάνω μια μεγάλη συναυλία με αφορμή την κυκλοφορία του νέου μου δίσκου που ανέφερα και προηγουμένως, του «Ροζ», στη μουσική σκηνή «Σφίγγα» η οποία βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνα, στην Ζωοδόχου Πηγής και Ακαδημίας. Εκεί λοιπόν παρέα με τους μουσικούς μου θα παρουσιάσουμε τα καινούρια τραγούδια του νέου μου δίσκου, πιο παλιά τραγούδια μου και βεβαίως διασκευές τραγουδιών που αγαπώ πολύ. Θα έχωεπίσης την μεγάλη χαρά να έχω ως ιδιαίτερο καλεσμένο μου τον Γιάννη Γιοκαρίνη, με τον οποίο έχουμε τραγουδήσει μαζί ένα τραγούδι του καινούριου μου δίσκου, το «Δεν Πειράζει».

Θα παρουσιάσεις κάτι δικό σου εκεί… Σε ένα μοναδικό λάιβ. Πώς θα χαρακτήριζες ένα λάιβ σου; Τι πρέπει να ξέρουμε για να έρθουμε να σε δούμε από κοντά;

Τα live μου έχουν πάντα πολύ μεγάλη απήχηση στο κοινό γιατί με κάποιο τρόπο καταφέρνω να κάνω το κοινό να παρακολουθεί με ενδιαφέρον και να περνάει πάντα καλά με την μουσική μου. Είμαι πάντα άμεση με τον κόσμο και πιστεύω πολύ στην επικοινωνία με το κοινό.

«Ροζ» είναι ο τίτλος από το νέο σου άλμπουμ. Τέσσερα χρόνια μετά από τον πρώτο… Θα ήθελα να μάθω τα πάντα γι’αυτόν και φυσικά τι συμβολίζει ο τίτλος…

Το «Ροζ» αποτελείται από εννιά τραγούδια, οκτώ εκ των οποίων είναι δικά μου, στίχοι και μουσική, και ένα είναι του πατέρα μου του Λουκιανού. Είναι γλυκά και ευαίσθητα τραγούδια, άλλα πιο χαρούμενα και άλλα πιο μελαγχολικά, τελικά όμως όλα με κάποιο τρόπο όλα τους αισιόδοξα. Ο τίτλος «Ροζ» προέκυψε από την αίσθηση που μου άφησε ο δίσκος όταν τον άκουσα ολοκληρωμένο.

«ροζ». Ιδιαίτερο χρώμα.. φωτεινό… Τελικά πόσο ρόλο παίζει στη ζωή μας το χρώμα;

Πολύ μεγάλο πιστεύω, τουλάχιστον στην δική μου ζωή σίγουρα.

Λοιπόν…Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια, όπως διάβασα και στο δικό σου σημείωμα, έγιναν πολλά… Μια μεγάλη απώλεια είναι σίγουρα κι αυτή του μεγάλου κ. Κηλαδόνη, του μπαμπά σου… Δεν θα ήθελα να σταθούμε πολύ σε αυτό, γιατί σίγουρα είναι δύσκολο, αλλά θα ήθελα να μου πεις τι θα θυμάσαι από αυτόν, που αξίζει να μοιραστείς μαζί μας… και εκτός από μεγάλος καλλιτέχνης, πώς ήταν ως άνθρωπος…

Ο πατέρας μου ήταν ένας πολύ γλυκός, ευαίσθητος, έξυπνος και με χιούμορ άνθρωπος. Και πολλά πολλά ακόμα που δεν γίνεται να περιγραφούν σε λίγες γραμμές.

Αν μπορούσες να μου πεις μια πολύ αστεία ανάμνηση που έχετε ζήσει παρέα; και φυσικά δεν την έχεις διηγηθεί ..

Έχουμε περάσει πολλές ευτυχισμένες στιγμές με τον πατέρα μου και πάντα γελούσαμε πολύ. Μου είναι δύσκολο να απομονώσω μια και μόνο στιγμή.

Ποιο τραγούδι του είναι το αγαπημένο σου κι αν θες να πεις έναν στίχο του που σε χαρακτηρίζει σ αυτή τη φάση της ζωής σου…

Αγαπώ πολύ την «Χαμηλή Πτήση» την οποία και συμπεριέλαβα στο «Ροζ». Το τραγούδι αυτό έχει μια μεγάλη αίσθηση ελευθερίας και αγαπώ ιδιαίτερα τον στίχο που επαναλαμβάνεται στον ρεφρέν, το «…και να μην σταματάς πουθενά».

Πόσο έχεις αλλάξει εσύ ως άνθρωπος μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια; Κι αν μπορείς να μου πεις κάτι συγκεκριμένο πάνω σου που παρατηρείς αλλαγή και λες «ώπα», τι γίνεται!

Σίγουρα έχω ωριμάσει περισσότερο και έχω αποκτήσει πολύ περισσότερη υπομονή, κάτι που δεν είχα παλαιότερα. Αυτό προκαλεί ευχάριστη έκπληξη όταν το διαπιστώνω.

Και φυσικά θα ήθελα λίγα λόγια και για τη μητέρα σου, Άννα Βαγενά… Τι σου έχει πει που ακόμα όταν τη βλέπεις σου έρχεται στο μυαλό;

Η μητέρα μου έχει υπάρξει τεράστια επιρροή στη ζωή μου, ισάξια με αυτή του πατέρα μου. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στα επαγγελματικά μου, δίνοντας μου πολύ χρήσιμες συμβουλές.

Έχεις και μια αδερφή, εάν δεν κάνω λάθος.. Έχετε καλή σχέση;

Ναι με την Γιασεμί είμαστε ιδιαίτερα δεμένες και αγαπημένες. Όλη μας η οικογένεια ήταν πάντα μια πολύ δεμένη οικογένεια, πράγμα ίσως κάπως σπάνιο στον καλλιτεχνικό χώρο.

Τελικά πάντα η ζωή τα φέρνει κάπως, που κάτι χάνεις, κάτι παίρνεις… Έγινες μανούλα… Πώς είναι αυτό το συναίσθημα; Να έχεις κάτι απόλυτα δικό σου, στην αγκαλιά σου!

Είμαι πολύ χαρούμενη που έγινα μητέρα, νομίζω ότι είναι ένας ρόλος που μου ταιριάζει πολύ.

Μπορείς και τα συνδυάζεις και τα δύο ; Γιατί η νύχτα και η δουλειά του τραγουδιστή, είναι δύσκολη… η πλέον κάνεις επιλεγμένα πράγματα λόγω αυτού;

Κάθε δουλειά θεωρώ πως είναι δύσκολο να συνδυαστεί με την μητρότητα.  Θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια από την μεριά της μητέρας ώστε να λείψει όσο το δυνατόν λιγότερο από το παιδί της. Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και με την δουλειά του τραγουδιστή.

Επάγγελμα τραγουδιστής, στην Ελλάδα του 2020. Δύσκολο; Και πόσο μάλλον για τους νέους που θέλουν να πάρουν αυτό το δρόμο…

Θεωρώ πως πάντα ήταν ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα, άσχετα αν ο πολύς κόσμος ίσως να μην το γνωρίζει αυτό. Τα πράγματα στις μέρες μας εξακολουθούν να είναι δύσκολα. Θέλει πολύ πείσμα και υπομονή για να μην απογοητευτεί κανείς γρήγορα από αυτή τη δουλειά, και αυτή θα έλεγα ότι είναι η συμβουλή μου στους πιο νέους. Αν πιστεύουν και αγαπούν αυτό που κάνουν, να έχουν υπομονή και να μην απογοητεύονται εύκολα.

Τάλεντ σόους… Τα παρακολουθείς; Σε βρίσκει σύμφωνη αυτού του είδους η προβολή;

Δεν τα παρακολουθώ όχι, δεν είναι σχετικά με το τρόπο που σκέφτομαι εγώ την μουσική.

Ποια είναι η γνώμη σου για τη δισκογραφία του σήμερα; Υπάρχει κάτι που σε χαλάει; Πλέον όλα έχουν περάσει στο digital, δεν γίνονται πωλήσεις δίσκων… Όλοι κυκλοφορούν περισσότερα singles το ένα πίσω από το άλλο και μετά ΑΝ κάνουν κάποια ολοκληρωμένη δουλειά… Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;

Επειδή ως άνθρωπος είμαι αρκετά παλιομοδιτική εξακολουθώ να αγαπώ τα cd, τους δίσκους και τις ολοκληρωμένες δουλειές των καλλιτεχνών. Για αυτό τον λόγο αποφάσισα να κυκλοφορήσω και εγώ έναν ολόκληρο δίσκο και όχι επιλεκτικά κάποια τραγούδια του ως singles. Είναι σαφώς πιο δύσκολο αλλά έχει ενδιαφέρον νομίζω να ακούσει κανείς μια ολοκληρωμένη δουλειά ενός μουσικού, με τον ίδιο τρόπο που διαβάζει κανείς ένα ολόκληρο βιβλίο ενός συγγραφέα.

Κλείνοντας να μιλήσουμε λίγο για εσένα… Κοιτάς το παρελθόν; Αναπολείς ; Σου λείπουν πράγματα; ή είσαι άνθρωπος που προχωράς αμέσως;

Κοιτάω συχνά το παρελθόν και ναι μου λείπουν πολλά πράγματα που έχουν πια τελειώσει. Παρ’όλ’αυτά είμαι άνθρωπος που έχω πολύ όρεξη για ζωή , οπότε συνήθως κοιτάω μπροστά με μεγάλη όρεξη για δράση!

Πώς βλέπεις σήμερα τις ανθρώπινες σχέσεις; Δύσκολες θα έλεγα εγώ… τουλάχιστον…!

Οι ανθρώπινες σχέσεις ήταν πάντα πολύ δύσκολες και απαιτητικές κατά την γνώμη μου. Θέλουν ιδιαίτερη προσπάθεια για να διατηρηθούν καλά και δεν πρέπει κανείς να επαναπαύεται και να τις θεωρεί δεδομένες. 

Εμπιστεύεσαι εύκολα τους ανθρώπους ή είσαι τύπος που θα κρατήσει μια «πισινή» που λέμε;

Εμπιστεύομαι τους ανθρώπους που το ένστικτο μου μου λέει ότι μπορώ να εμπιστευθώ και σπάνια πέφτω έξω.

Έχεις πληγωθεί από σχέσεις σου; είτε φιλικές, είτε οικογενειακές… Και θα ήθελα να ρωτήσω μέσα από αυτό εάν συγχωρείς εύκολα… ή δεν υπάρχει επιστροφή…

Όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι κι εγώ κάποιες φορές έχω πληγωθεί από κοντινούς μου ανθρώπους, αλλά σπάνια κρατάω σε κάποιον κακία.

Τι είναι αυτό που δεν θα μπορέσεις να συγχωρέσεις με τίποτα;

Την ανηθικότητα και το να με «πουλήσει» κάποιος για να ανέλθει επαγγελματικά.

Πιστεύεις στο καλό ταίμινγκ; και το ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο;

Ναι το πιστεύω ακράδαντα. Θεωρώ πως η ζωή φέρνει τα πράγματα όπως «πρέπει» να έρθουν στη στιγμή που είναι η σωστότερη.

 Τέλος θα ήθελα να μάθω τα επόμενα σου βήματα και πώς θα εξελιχθεί η αρχή της χρονιάς για εσένα!

Μετά την παρουσίαση στη «Σφίγγα» θα ακολουθήσουν άλλες συναυλίες σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και μια ακόμα συναυλία μου τον Μάρτη στην Αθήνα.

Φυσικά και μια ευχή να δώσεις για όλα τα νέα παιδιά εκεί έξω που παλεύουν καθημερινά να φτάσουν στους στόχους τους…

Όπως είπα και προηγουμένως, αν αγαπούν αυτό που κάνουν και πιστεύουν σε αυτό πραγματικά, τότε να επιμένουν και να μην απογοητεύονται εύκολα. Θέλει χρόνο για να συμβεί οτιδήποτε καλό.

Αφήστε το σχόλιό σας