Συνέντευξη: Joe Louis Walker

-

Στηρίξτε μας με ένα like

5,989ΥποστηρικτέςΚάντε Like
69ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
852ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
2,000ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οκτώβριος 2020. Είχαμε την τιμή να μιλήσουμε μ’ έναν σπουδαίο κιθαρίστα: τον Joe Louis Walker. Είναι μέλος του Blues Hall of Fame και έχει συνεργαστεί με τους BB King, Steve Cropper, James Cotton, Otis Rush, Buddy Guy και πολλούς άλλους. Τον Ιούνιο του 2020, κυκλοφόρησε το τελευταίο του studio album, “Blues Comin’ On” με καλεσμένους τους Eric Gales, Jorma Kaukonen, Keb’ Mo’, Dion, Mitch Ryder και άλλους. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που έχετε λάβει μέχρι τώρα για το τελευταίο album σας “Blues Comin’ On”;

Ω ναι, είμαι πολύ χαρούμενος μ’ αυτόν τον δίσκο. Ήταν πολύ δύσκολο να έχεις πάρα πολλούς ανθρώπους, να βρουν κενά στα προγράμματά τους για να μπορέσουν να ηχογραφήσουν, επειδή όλοι βρίσκονταν σε περιοδεία. Αλλά είμαστε πολύ χαρούμενοι.

 

Πόσο δύσκολο ήταν να κατορθώσετε όλοι αυτοί οι καλεσμένοι μουσικοί να παίξουν σε αυτό το album;

Λοιπόν, ήταν, γιατί εκείνη την εποχή ήταν όλοι σε περιοδεία. Έτσι, έπρεπε να περιμένω μέχρι να τελειώσει η περιοδεία όλων, ώστε να έχουν χρόνο να ηχογραφήσουν.

 

Ο Gabriel Jagger (γιος του Mick) έγραψε τους στίχους στο τραγούδι “Feed the Poor” από το νέο album σας “Blues Comin’ On”. Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι που συμμετέχει ο Jorma Kaukonen (Jefferson Airplane, Hot Tuna -κιθάρα);

Ο Gabriel έγραψε κάποια ποίηση και μου την έστειλε και μου άρεσε η ποίηση και είπα: «Gabriel, θα βάλω κάποιους στίχους για να την κάνω τραγούδι» και ο Gabriel ήταν πραγματικά ενθουσιασμένος μ’ αυτό. Σκέφτηκα ότι ήθελα κάποιον να παίξει σ’αυτό lead κιθάρα που να μπορούσε να την απλώσει για να την κάνει συναρπαστική. Έτσι, είχα τον Jorma Kaukonen, ένα φίλο μου από το San Francisco, από τους Jefferson Airplane και τους Hot Tuna, να παίζει κιθάρα σε αυτό και λειτούργησε αρκετά καλά.

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το τραγούδι “Blues Comin’ On” με τους Eric Gales και Dion;

Λοιπόν, το τραγούδι “Blues Comin’ On” ήταν σε μια demo ηχογράφηση. Ο Dion μου έστειλε κάποια τραγούδια. Μου έστειλε περίπου τέσσερα τραγούδια και είπε: «Joe, άκου αυτά τα τραγούδια και δες ποιο σου αρέσει και μετά μπορείς να ενορχηστρώσεις το τραγούδι με τον τρόπο που θα ‘θελες να γίνει, με τον τρόπο που θα ‘θελες να το παίξεις». Έτσι, αποφάσισα να συνεχίσω και το ενορχήστρωσα και σκέφτηκα: «Λοιπόν, ίσως καταφέρω να παίξει ο Eric κιθάρα σ’ αυτό» επειδή μου αρέσει ο τρόπος που παίζει κιθάρα ο Eric Gales. Τα θέματα αυτού του τραγουδιού ήταν υπέροχα και το “Blues Comin’ On” ήταν ένα καλό τραγούδι που είχα την δυνατότητα να το κάνω ως ντουέτο με τον Eric, αλλά και με τον Dion. Έτσι, υπάρχουν πολλοί μουσικοί που παίζουν σε αυτό το τραγούδι.

 

Γιατί αποφασίσατε να διασκευάσετε το “7 & 7 Is” των Love;

Επειδή, όταν ήμουν νέος, πήγαινα στο Fillmore Auditorium στο San Francisco και έβλεπα συγκροτήματα και μπάντες απ’ οπουδήποτε, αλλά ένα συγκρότημα που έβλεπα πολύ ήταν οι Love με τον Arthur Lee (φωνητικά). Επειδή ζούσαν στο Los Angeles, το οποίο δεν απέχει πολύ από το San Francisco και συνήθιζαν να κατεβαίνουν στο San Francisco Bay Area και να παίζουν στο San Francisco, στο Berkeley και σε διαφορετικά μέρη και μου άρεσε πολύ το συγκρότημα.

 

Πόσο επηρέασε τα σχέδιά σας ο κορονοϊός;

Ο κορονοϊός πράγματι επηρέασε τα σχέδιά μου γιατί όταν επρόκειτο να κυκλοφορήσουμε τον δίσκο, στις 5 Ιουνίου φέτος, θα βρισκόμασταν σε περιοδεία. Υποτίθεται ότι θα περιόδευα στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα πήγαινα στην Πολωνία και σε διαφορετικά μέρη για να προωθήσω το δίσκο παίζοντας live και κάνοντας διαφορετικές συναυλίες και festival σε όλο τον κόσμο, αλλά όταν ο ιός χτύπησε κανείς δεν μπορούσε να βγει έξω και να παίξει.

 

Αποτυπώνει το “Viva Las Vegas Live” (2019) album την πραγματική ατμόσφαιρα μιας συναυλίας του Joe Louis Walker;

Ναι, ήταν κάτι που ήθελε η δισκογραφική μου, η Cleopatra: Να κάνω μια live συναυλία, ένα DVD, ένα CD και ένα album. Έτσι, τα κάναμε όλα ταυτόχρονα και το απολαύσαμε. Ήταν πολύ διασκεδαστικά στο Las Vegas.

 

Πόσο συναισθηματικό ήταν για σας να κάνετε ντουέτο με τον BB King στο τραγούδι σας “Everybody’s Had the Blues” (από το album “Blues Summit” του BB King -1993);

Ήταν υπέροχο. Ο BB King ήρθε εκεί όπου ζούσα, όταν έμενα στο Bay Area, στο San Francisco, στο Berkeley της California. Ο BB King ήρθε εκεί και ηχογράφησε το “Everybody’s Had the Blues” με το συγκρότημά μου. Αλλά όταν πήγα στο Memphis κι ήμουν στο live DVD στο club του, κάναμε το “T-Bone Shuffle” και το έκανα με το συγκρότημά του. Έπαιξα πολύ με τον BB και ήταν πραγματικά μεγάλη τιμή.

 

Ο Steve Cropper (Booker T. & the M.G.’s, Otis Redding -κιθάρα) έκανε την συμπαραγωγή σε τρία από τα solo albums σας. Ήταν ενδιαφέρουσα εμπειρία να συνεργάζεστε μαζί του;

Ο Steve Cropper ήταν ένα άτομο που όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε μαζί, μου δίδαξε αρκετά όσον αφορά τις ηχογραφήσεις και ήμασταν καλή ομάδα. Κάναμε τρεις δίσκους και πολλές περιοδείες μαζί. Ήταν μια μαθησιακή εμπειρία το να ηχογραφείς με τον Steve γιατί έχει συμμετάσχει σε τόσους πολλούς υπέροχους δίσκους και σε τόσο σπουδαία μουσική.

 

Τι μάθατε μετά από 10 χρόνια με το gospel συγκρότημα The Spiritual Corinthians;

To gospel συγκρότημα ήταν καλή εμπειρία γιατί σου μάθαιναν πώς να ενορχηστρώνεις τη μουσική, σου μάθαιναν πώς να τραγουδάς και να κάνεις φωνητικές αρμονίες. Η εμπειρία να περιοδεύεις με το gospel συγκρότημα ήταν υπέροχη επειδή ήσουν ανάμεσα σε φίλους σου. Ήταν μια θετική εμπειρία.

 

Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε τα συναισθήματά σας όταν ως νέος μουσικός ανοίξατε για τους Muddy Waters και John Lee Hooker;

Ήταν πάντα καλό να βρίσκεσαι κοντά στους μεγαλύτερους σε ηλικία blues μουσικούς γιατί πάντα σου έδιναν κάποιες καλές συμβουλές και έρχονταν κοντά σου όταν έπαιζες και σου έλεγαν: «Ίσως να θέλεις να δοκιμάσεις αύτο» ή «ίσως να θέλεις να δοκιμάσεις το άλλο». Πήγαινες να τους δεις και φυσικά θα αποκτούσες πολύ περισσότερη εμπειρία γιατί αυτοί έπαιζαν blues και μουσική για πολύ καιρό και περιοδεύαν για πολύ καιρό και ηχογραφούσαν για πολύ καιρό, οπότε είχαν την εμπειρία που προσπαθούσα να αποκτήσω.

 

Τι σημαίνει για σας η είσοδος στο Blues Hall of Fame το 2013;

Ήταν μεγάλη τιμή και είμαι πολύ ταπεινός. Είμαι ταπεινός γιατί ήμουν ένας από τους νεότερους ανθρώπους που μπήκαν στο Blues Hall of Fame στο Memphis. Πολλοί από τους μουσικούς που είχα ως πρότυπα και άτομα που θαύμαζα ήταν στο Blues Hall of Fame και ένιωσα μεγάλη τιμή.

 

Δεν υπάρχουν solos σε κλασικά blues τραγούδια όπως τα “Little Red Rooster” (Howlin’ Wolf -σύνθεση του Willie Dixon), “Boom, Boom” (John Lee Hooker), “Baby What You Want Me to Do” (Jimmy Reed), “Got My Mojo Workin’” (Muddy Waters). Πιστεύετε ότι η blues μουσική έχει γίνει πολύ φιγουρατζίδικη;

Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχουν πολλά στυλ στο blues. Πάρα πολλά στυλ. Υπάρχει rock blues, υπάρχει soul blues, υπάρχει gospel blues, υπάρχει funky blues. Υπάρχουν πολλά στυλ blues τώρα, ενώ πριν από 50, 60, 70 χρόνια, δεν υπήρχαν τόσα διαφορετικά στυλ. Τώρα, υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ και πάρα πολλά άτομα παίζουν blues με τον δικό τους τρόπο. Είναι πολύ ποικιλόμορφο και έτσι όταν ακούω διαφορετικά στυλ μουσικής να υπάρχουν μαζί με τα blues, απλώς ακούω και ελπίζω ότι κάνω αυτό που χρειάζεται και να διατηρώ τα blues ζωντανά.

 

Παρεμπιπτόντως, ποια είναι η γνώμη σας για το τραγούδι “Dark Was the Night, Cold was the Ground” του Blind Willie Johnson;

Λοιπόν, ξέρεις, λατρεύω τον Blind Willie Johnson, και είναι κάτι ωραίο να το παίζεις με παρέα. Ήταν ένα πολύ συγκινητικό τραγούδι.

 

Συγκατοικούσατε με τον Mike Bloomfield (The Paul Butterfield Blues Band -κιθάρα). Τι αναμνήσεις έχετε απ’ αυτόν;

Ήταν ένας από τους πιο ταλαντούχους ανθρώπους που γνώρισα. Πολύ ταλαντούχος. Μπορούσε να παίξει blues, country western μουσική, ragtime, μπορούσε να παίξει πιάνο, μπορούσε να παίξει slide κιθάρα, μπορούσε να κάνει πάρα πολλά πράγματα. Ήταν πολύ ευγενικός προς εμένα, με βοήθησε πολύ στην καριέρα μου και με βοήθησε στο να μου μάθει διαφορετικούς τρόπους παιξίματος κιθάρας και διαφορετικό κούρδισμα της κιθάρας. Με σύστησε σε πολλούς ανθρώπους που γνώριζε στο Chicago. Έτσι, ο Michael ήταν πολύ σημαντικός στην εκπαίδευσή μου και απλώς με βοήθησε πολύ, σαν να ήταν μεγαλύτερος αδερφός. Με βοήθησε πολύ και ήταν μέρος της εκπαίδευσης και του τρόπου διαβίωσής μου όταν ήμουν νέος.

 

Πώς ήταν να μεγαλώνετε στο San Francisco τη δεκαετία του ‘60;

Πολλοί άνθρωποι ήταν ανοιχτοί στον πειραματισμό με νέα πράγματα, νέους τρόπους ζωής, νέα είδη μουσικής. Προσπαθούσαν να είναι υγιείς, να γίνουν καλύτεροι. Οι νέοι προσπαθούσαν να κάνουν τη ζωή καλύτερη για όλους. Ήταν λοιπόν μια πολύ ιδεαλιστική και καλή εποχή για κάποιον καιρό. Στη συνέχεια, πολλοί άνθρωποι άρχισαν να μεγαλώνουν και άλλαξαν τα πράγματα. Οι εποχές άλλαξαν.

 

Γιατί τα FM στο ραδιόφωνο ήταν τόσο μεγάλη εφεύρεση;

Τα FM στο ραδιόφωνο έκαναν πολλούς ανθρώπους να ακούν τραγούδια στο ραδιόφωνο που διαρκούν περισσότερο από 2:30 λεπτά. Μπορούσες να γράψεις ένα μεγάλο σε διάρκεια κομμάτι μουσικής. Μπορούσαν να γράψουν κάτι περισσότερο από ένα μικρό pop πράγμα. Οι άνθρωποι μπορούσαν να γράψουν τραγούδια όπως το “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια… το “Stairway to Heaven”, το “What’s Going On” του Marvin Gaye και μπορούσαν να παίξουν στο ραδιόφωνο ολόκληρο το τραγούδι. Δεν χρειάζονταν να κάνουν “Pt. 1” και “Pt. 2” και όλα αυτά τα πράγματα.

 

Περάσατε καλά όταν παίξατε με τον Slash στην φιλανθρωπική συναυλία “Across the Great Divide” στο Ace Theatre στο Los Angeles το 2018;

Πάντα περνάω καλά με τον Slash. Είναι πολύ καλός άνθρωπος, είναι καλός κιθαρίστας, είναι εύκολο να επικοινωνήσεις μαζί του, είναι εύκολο να του μιλήσεις, οπότε έχω παίξει μαζί του πολλές φορές. Έρχεται και παίζει μαζί μου κατά καιρούς. Έχει απλώς πολλές γνώσεις και είναι πολύ ταπεινός άνθρωπος.

 

Ο Tony Williams έφυγε από τη Βοστώνη και μπήκε στο συγκρότημα του Miles Davis όταν ήταν 17 ετών. Υπάρχουν τέτοιου είδους ευκαιρίες στις μέρες μας;

Δεν ξέρω. Νομίζω ότι υπάρχουν τέτοιες ευκαιρίες σήμερα για τους νέους. Βλέπεις πολλούς νέους να παίζουν μουσική και να γίνονται πολύ γνωστοί. Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχουν ακόμη ανοιχτές πόρτες.

 

Γνωρίζατε τον Stevie Ray Vaughan. Τι το ξεχωριστό είχε;

Νομίζω ότι ήταν ένας πολύ θετικός, ανοιχτός άνθρωπος όσον αφορά τη μουσική. Ήταν πάντα πολύ ταπεινός, πολύ εύκολος στο να μιλήσεις μαζί του, απλώς ένα πολύ καλό άτομο.

 

Πιστεύετε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Youtube και το Facebook έχουν βοηθήσει νεότερους ακροατές να μάθουν για τη μουσική σας;

Νομίζω ότι την έκαναν πιο διαθέσιμη. Νομίζω ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το Youtube, όλες αυτές οι διαφορετικές πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν κάνει τη μουσική πιο διαθέσιμη στον κόσμο.

 

Έχετε μουσικές φιλοδοξίες που δεν έχετε εκπληρώσει ακόμα;

Ναι. Τελειώνω ένα album αυτή τη στιγμή και μάλλον θα ξεκινήσω άλλον ένα δίσκο με κάποιους φίλους μου όταν ο κόσμος μπορέσει να πετάξει και να μετακινηθεί. Έχω λοιπόν περισσότερα projects και περισσότερη μουσική να ολοκληρώσω.

 

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον των blues;

Αυτήν τη στιγμή, με το κορονοϊό, ελπίζουμε ότι η live μουσική, όχι μόνο τα blues, απλώς η live μουσική, θα επιστρέψει και θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να παίζουμε συναυλίες και να περιοδεύουμε και να πηγαίνουμε σε διαφορετικές χώρες και τέτοιου είδους πράγματα, γιατί αυτή την στιγμή νομίζω ότι όλη η μουσική και οι τέχνες αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον κορονοϊό, με τα ταξίδια και με τα πάντα. Πιστεύω ότι τώρα οι τέχνες υποφέρουν εξαιτίας αυτού.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο Joe Louis Walker για τον χρόνο του.

Official Joe Louis Walker website: https://www.joelouiswalker.com

Official Joe Louis Walker Facebook page: https://www.facebook.com/joelouiswalker/

Αφήστε το σχόλιό σας