Το αγαπημένο συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, Emigre, με τις μεγάλες επιτυχίες και τις εκατοντάδες ζωντανές εμφανίσεις, κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει τις μελωδίες του όλα αυτά τα χρόνια σε κάθε γωνία της Ελλάδας με πολύ μεγάλη ανταπόκριση!

20 χρόνια γεμάτα με έντονες συγκινήσεις και λαμπερές στιγμές, γιορτάζουν οι EMIGRE με την κυκλοφορία ενός Greatest Hits Album που έχει τίτλο “ΕΜΙGRE 20” και περιέχει τις σημαντικές μουσικές στιγμές της δισκογραφικής τους πορείας!

Γι’αυτό τον λόγο, λοιπόν, κανονίσαμε και ήρθαμε σε επαφή μέσω της Plus Rec, με τον Γιάννη Χανιωτάκη, τον άνθρωπο που ουσιαστικά βρίσκεται πίσω από τους Emigre όλα αυτά τα χρόνια και δεν χάσαμε χρόνο, ώστε να μιλήσουμε για πολλά, αλλά και πολύ ενδιαφέροντα πράγματα σε μια αρκετά μεγάλη κι αληθινή συνέντευξη, στην οποία θα μάθετε ακόμα περισσότερα γι’αυτό το τόσο αγαπητό συγκρότημα και φυσικά για τους συντελεστές πίσω από αυτό, την ιστορία και όλη τους την πορεία!

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

  • Καλησπέρα Γιάννη! Επιτέλους κανονίζουμε αυτή τη συνέντευξη έπειτα από αρκετό καιρό… 2021… Θέλω να ξεκινήσουμε από το νέο έτος και αν σε βρίσκει αισιόδοξο…

Κάθε νέα χρονιά, κάθε καινούργια αρχή συμβολίζει το φρέσκο. Είναι υπαρξιακή ανάγκη να πιστεύεις, να ελπίζεις πως δεν μπορεί να είναι όλα μόνο αυτό, πως υπάρχει φως στον Ορίζοντα, πως μετά την καταιγίδα θα βγει ουράνιο τόξο. Ήρθαμε σ` αυτό το ταξίδι της ζωής σαν νέοι εσωναύτες για να βρούμε μέσα μας νέες πατρίδες και νέα θέλω. Αλίμονο αν στο πρώτο κύμα κάναμε πίσω, ποτέ δεν θα είχαμε βρει ανακαλύψεις που αλλάξανε την Καθημερινότητα μας. Αλίμονο αν κλέψεις την ελπίδα σε όσους ονειρεύονται ένα αλλιώτικο αύριο. Ονειροπόλοι σαν εμάς δεν μαθαίνουνε ποτέ. Μάνα της επιτυχίας είναι η αποτυχία. είμαι απολύτως αισιόδοξος για τη νέα χρονιά που ήρθε και ανυπομονώ για όλα όσα πρόκειται να ερθουν.

  • Προφανώς δεν μπορώ να μην αρχίσω την κουβέντα από όλα αυτά τα οποία περνάμε… Με τον κορονοιό, με τον εγκλεισμό μας… Κλείνουμε έναν χρόνο στην όλη κατάσταση και τα πράγματα, χωρίς να θέλω να είμαι απαισιόδοξη, είναι άσχημα… Ποια είναι η γνώμη σου;

Κάθε υποχρεωτικός εγκλεισμός στερεί τον αναγκαίο Αέρα Ελευθερίας και σίγουρα αυτό κρύβει έναν Θανάσιμο Ψυχαναγκασμό. Όμως πρόκειται για θέμα Ζωής η Θανάτου και έτσι κάθε Πικρόχολη σκέψη απλώς Αυτοαναιρείται. Αυτή η επιδημία είναι ένα Παγκόσμιο γεγονός και κάτι που συμβαίνει ανά 100 χρόνια, πρέπει να κάνουμε άσκηση Υπομονής και Ταπείνωσης.  Ίσως και να μας δίνεται η Χρυσή ευκαιρία να ξεσκονίσουμε τα Μέσα και τα Έξω μας, να αφιερώσουμε χρόνο στους Δικούς μας ανθρώπους και να Ξαναβρεθούμε με εκείνα τα Όνειρα που ξεχαστήκανε κάπου στο Διάβα της ανελέητης Καθημερινότητας. Ίσως αν το δούμε με μια ευρύτερη Οπτική, αυτό το Παγκόσμιο χαστούκι καταφέρει να αφυπνίσει την Ενσυνειδητότητα μέσα μας και βάλει τις βάσεις για μια νέα  εσωτερική επανάσταση που τόσο ανάγκη έχει ο Πλανήτης μας, ίσως και να προσχωρήσουμε σε μια νέα Οικολογική συνειδητοποίηση καθώς η Κλιματολογική αλλαγή είναι πλέον γεγονός και είναι η μεγαλύτερη απειλή της ανθρωπότητας μετά την επιδημία.

  • Τα πράγματα είναι άσχημα και πόσο μάλλον για τον καλλιτεχνικό κόσμο και το καλλιτεχνικό στερέωμα. Πότε πιστεύεις θα ανακάμψει η κατάσταση;

Οι Τέχνες είναι αναμφισβήτητα από τους μεγάλους Χαμένους αυτής της Συμφοράς. Δεν ξέρω πότε θα ανακάμψει η κατάσταση όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μείνουν οι μισοί και ίσως λιγότεροι στο τέλος. Φάνηκαν τα κενά του κλάδου σε επίπεδο οργανωτικό τόσο από εμάς όσο και από την πολιτεία. Είμαστε στον αέρα καθώς δεν υπάρχει σωστή συνδικαλιστική βάση, αρκετοί το βλέπουν σαν αρπαχτή όμως για να σπουδάσεις μουσική αφιερώνεις όλη σου την ζωή πάνω από ένα όργανο.  Από την άλλη δεν μπορεί όποιος τραγουδάει καλά απο χόμπι να πρέπει να κάνει σώνει και καλά καριέρα. Όλοι ζητάνε το εύκολο χρήμα και όλοι θέλουν να ζήσουν από αυτό που αγαπάνε όμως είναι φύση αδύνατο σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα μας που έχει ταβάνι, η μισή χώρα να τραγουδά και η υπόλοιπη να μαγειρεύει. Έχει καταντήσει τραγελαφικό καθώς τελικά κανείς δεν δουλεύει και ούτε ακούγεται. Κανείς δεν θέλει να δουλέψει στον Πραγματικό Κόσμο και κανείς δεν θέλει να λερώσει τα χέρια του. Κυριαρχεί η νερόβραστη ποιότητα και λείπει το μοναδικό, το ξεχωριστό, το ιδιαίτερο, το originally. Όμως μετά την Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση και αισιοδοξώ πως νέες Φωνές επιτέλους θα ξεπροβάλουν. Είναι απίστευτο να ακούγονται οι ίδιοι και οι ίδιοι διαρκώς χωρίς κατ` ουσία να λένε τίποτα καινούργιο. Μια διαρκής χιλιοπαιγμένη ανακύκλωση, ένα βολεμένογκέτο που ξέχασε να αποστρατευτεί. Έχω βαθιά εμπιστοσύνη στην Νομοτέλεια των πραγμάτων. Ακολουθώ την ροή του ποταμού και αφήνομαι με εμπιστοσύνη στο Θεϊκό που επίτρεψε αυτή την επιδημία να συμβεί. Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα. Το μόνο που θεωρώ δεδομένο είναι ότι Το Ελληνικό Τραγούδι πέθανε. Ζήτω το Ελληνικό Τραγούδι.

  • Έχεις φοβηθεί καθόλου ή το έχεις πάρει πιο «χαλαρά»;

Σιγά μην φοβηθώ. Βρήκα επιτέλους χρόνο να ακούσω νέες μουσικές, να κάνω βόλτα με το ποδήλατο μου, να διαβάσω βιβλία που τόσο πολύ επιθυμούσα, να Καθαρίσω τις σκόνες από την καρδιά και την Ζωή μου, να παίξω επιτραπέζια με τα παιδιά μου, να πιώ ένα ποτήρι κρασί και να ξαναγνωριστώ με Εμένα και την Γυναίκα μου, να δω επιτέλους Ταινίες που ήθελα τόσο καιρό και να δώσω ένα Φιλί Ζωής στα νέα μου σχέδια. Καθόλου δεν φοβήθηκα, μάλλον κατά βάθος ηρέμησα και επαναπροσδιορίστηκα. Έγινα έστω και για λίγο ξανά 9.

  • Παρόλα αυτά και τα πιο γενικά καθημερινά πράγματα τα οποία συζητήσαμε, να περάσουμε στον λόγο τον οποίο βρισκόμαστε γι’αυτή τη συνέντευξη. 20 χρόνια EMIGRE! Έχεις καταλάβει πότε πέρασαν από την αρχή τους μέχρι τώρα;

Σαν Ποτάμι η Ζωή μας τρέχει και δεν σταματά, καταπίνει επιθυμίες μέσα στα άγρια νερά της και εμείς σαν έμπειροι καπετάνιοι προσπαθούμε να αποφύγουμε ξέρες και φουρτούνες. Ακόμα θυμάμαι την μέρα που αποφάσισα να ονομάσω EMIGRE το demo με την σούμα των Τραγουδιών που έστελνα στις δισκογραφικές και να `μαι τώρα 20 χρόνια μετά να νιώθω σαν να μην πέρασε μια μέρα και όμως όλα αλλάξανε τόσο στην Χώρα όσο και στην Ζωή μου. Όλα αλλάξανε και όλα τα ίδια μένουν. Εκείνο το παιδί που ονειρεύονταν να αλλάξει τον κόσμο τελικά κατάφερε να αλλάξει τον ίδιο τον εαυτό του και τον τρόπο που βλέπει πια την Ζωή. Αλλάζουμε κάθε ώρα και στιγμή σε κάτι πιο βαθύ, φοβόμαστε που αλλάζουμε, τρομάζουμε που μεγαλώνουμε όμως είναι ωραίο να συνειδητοποιείς ότι έκανες αυτό που ήθελες την κάθε στιγμή και δεν κουβαλάς τραύματα για μια ζωή που θα ήθελες να κάνεις. Έζησα όπως ονειρεύτηκα και έπραξα με το καλύτερο τρόπο όπως επέτρεπαν οι συνθήκες. Δόξα τα θεώ έζησα με τους EMIGRE πολύ δυνατά. Δεν μετανιώνω και δεν αλλάζω το παραμικρό. Τώρα νιώθω πιο δυνατός και ώριμος από ποτέ για τα επόμενα 20 μου χρόνια ως Δημιουργός, είμαι έτοιμος να αφήσω εποχή.

  • Αναπολείς το Παρελθόν;

Το  Παρελθόν είναι το νέο Μέλλον. Είναι διαρκώς μπροστά μου, σε κάθε βήμα, σε κάθε σκέψη συνειρμικά επιστρέφω πίσω, συγκρίνω το τώρα με αύρες και μυρωδιές που βίωσα,με ιστορίες ανθρώπων που γνώρισα και τρύπωσαν στην καρδιά, με χαρές και λύπες που με σημάδεψαν, εκεί επιστρέφω όποτε χρειάζομαι Καταφύγιο. Πατρίδα μου έγινε πια η διαδρομή μου με τους EMIGRE, μια απίστευτη πορεία με χιλιάδες ώρες πτήσης στην σκηνή, στον δρόμο, στα ξενοδοχεία, στα λεωφορεία, στα τρένα και στα αεροπλάνα. Στις ατέλειωτες ώρες στα καμαρίνια, πίσω από την σκηνή, στα sound check, στα ατέλειωτα ξημερώματα που με βρήκαν στην εθνική, στα ατέλειωτα χαμόγελα που συνόδευαν τα ρεφραίν αγαπημένων μας τραγουδιών, στα χιλιάδες φιλιά που αντάλλαζαν οι εραστές όποτε έσβηναν τα φώτα και τραγουδούσανε μαζί μας το “Σάββατο Απόγευμα”. Το Χθες είναι Τώρα και όλα είναι Ένα μέσα μου.

  • Θα σε βάλω σε έναν μικρό κόπο, αλλά θα ήθελα να μας θυμίσεις την αρχή του συγκροτήματος! Πώς ξεκινήσατε; γιατί θα ήθελα να γίνει και μία μίνι παρουσίαση στον κόσμο, ο οποίος είναι πιο «νέος» και μπορεί να μη γνωρίζει την αρχή σας…

Στις αρχές του 1998, έστελνα τα demo στις Δισκογραφικές και περίμενα στα σαλόνια τους την σειρά μου για να το παραδώσω στα χέρια των Παραγωγών. Έπρεπε να βάλω έναν Τίτλο στα Όνειρα μου και θυμήθηκα το παρατσούκλι EMIGRE που μου είχαν κολλήσει σαν ταμπέλα οι συμμαθητές μου καθώς κατά την ώρα του μαθήματος η σκέψη μου διαρκώς μετανάστευε στην Χώρα του Ποτέ. EMIGRE σημαίνει μετανάστης και κατά κάποιον τρόπο ήθελα η μουσική μου να μπορεί να σε ταξιδεύει μέσα στον Χωροχρόνο και να σε Μεταναστεύει σε νέες Καρδιακές Πατρίδες. Εκείνη την περίοδο ένας στίχος του Μάλαμα είχε τρυπώσει μέσα μου της «Ξενιτιάς η αγκαλιά είναι η πιο Μεγάλη» και η γέννηση των EMIGRE έλαβε αυτομάτως χώρα την ίδια στιγμή. Η μεγαλύτερη φιλοδοξία μου ήταν να αφήσω πίσω έστω και ένα ρεφραίν, ελπίζω να τα κατάφερα αν μη τι άλλο. Οι EMIGRE ήταν η εσωτερική ανάγκη εκείνης της περιόδου να εξωτερικεύσω όλα όσα για χρόνια μέσα μου φώλιαζαν και ζητούσαν διέξοδο. Ήταν το δικό μου Άλμα Πίστης για να πιάσω το άπιαστο, για να ακουμπήσω ουρανό.

  • Σε αυτά τα 20 χρόνια έχεις κάνει μεγάλες επιτυχίες, μεγάλες συνεργασίες, Tour σε όλη την Ελλάδα, συνεργάτες έχουν φύγει, συνεργάτες έχουν έρθει. Τελικά μόνο μπροστά πηγαίνουμε… Τι έχεις να θυμάσαι περισσότερο από όλα αυτά;

Τι να πρωτοθυμηθείς σε ένα ταξίδι 20 χρόνων. Τις αγωνίες σε κάθε κυκλοφορία, το χειροκρότημα στο τέλος κάθε παράστασης, τις χιλιάδες ώρες στα studio και πίσω από τις κονσόλες, οι ομηρικοί καβγάδες για κάθε σταυροδρόμι που έπρεπε να επιλέξουμε κατεύθυνση κάθε φορά, οι εκατοντάδες άνθρωποι που βρέθηκαν στο διάβα μας και μας ευλόγησαν με την παρουσία τους και τα λόγια τους, τα εκατοντάδες δειλινά που σβήσανε μπροστά μας κατά την ώρα των ταξιδιών, τα ατέλειωτα ξημερώματα που μας βρήκαν σε ξένες πόλεις περπατώντας σε έρημους δρόμους καταθέτοντας τα εσώψυχα μας κάνοντας ένα τελευταίο τσιγάρο προτού πάμε πίσω στα άδεια δωμάτια των ξενοδοχείων, η συγκίνηση κάθε φορά που με σταματούσαν στον δρόμο για να μου πουν πως κάποιο τραγούδι μας τους επηρέασε η τους συνόδεψε σε κάποια προσωπική τους στιγμή. Όλα ήταν δρόμος σε αυτά τα απίστευτα 20 χρόνια που με άλλαξαν και με μεταμορφώσανε σε αυτό που τώρα είμαι. Δεν ήταν όλα εύκολα, δεν ήταν όλα ευχάριστα. Ο κόσμος νομίζει ότι κάτω από τα φώτα θα λυθούν τα προβλήματα τους όμως δεν γνωρίζουν πως για να σταθείς κάτω από τα φώτα εμείς προετοιμαζόμασταν όλη μας την Ζωή και τόσοι άνθρωποι από πίσω προσπαθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να συντονίσουν τα ασυντόνιστα και να κάνουν πράξη κάθε μικρή σκέψη η όραμα μπορεί να είχα. Δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα αν δεν υπήρχε στο πλευρό μου ο Χάρης Πρώιος και η εταιρία του PLUS REC για να μου βάλει πλάτη σε όλα. Δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα αν όσα παιδιά περάσαν από τους EMIGRE δεν βάζανε το μικρό λιθαράκι τους ώστε να φτάσουμε ως εδώ. Χωρίς αυτούς εγώ δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα. Είμαι ευλογημένος που 20 χρόνια τώρα με ανέχονταν και μοιράστηκαν μαζί μου το όνειρο. Τα εύκολα λεφτά, όμορφα καίγονται και για εμάς το αληθινό μας κέρδος ήταν οι άνθρωποι. Η αγάπη δεν έχει να κάνει με το να κατέχεις αλλά με το να εκτιμάς.

  • Θα ήθελα να μου πεις την καλύτερη στιγμή, αλλά και τη χειρότερη ως συγκρότημα που έχετε περάσει

Θα ξεκινήσω από την Δυσκολότερη στιγμή που πέρασα με τους EMIGRE που ήταν με την συμμετοχή τους στον 55ο Ελληνικό Τελικό της Eurovision το 2010. Μας διέλυσε σε όλα τα επίπεδα η διαδικασία, προσπαθήσαμε να γίνουμε κάτι που δεν ήμασταν και να φέρουμε στα μέτρα και σταθμά μας μια κατάσταση που εκ των καταστάσεων ήταν τελικά φύση αδύνατο και μας παρέσυρε στον πάτο. Μας ξεζούμισε τόσο οικονομικά όσο και συναισθηματικά, τα πάντα ήταν λάθος και το μεγαλύτερο λάθος ήταν που προσπαθούσαμε κάθε φορά να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα. Φυσικά όλο αυτό μας σακάτεψε με αποτέλεσμα και την αναμενόμενη διάλυση της ομάδας των EMIGRE εκείνης της περιόδου. Κόψαμε το χέρι μας για να μην πεθάνουμε από γάγγραινα, βιώσαμε έναν Μικρό Θάνατο αν και παρόλο που επανήλθαμε σχετικά γρήγορα οι πληγές ποτέ δεν γιατρεύτηκαν, απλώς τις αποδεχτήκαμε και μάθαμε να ζούμε με αυτές. Δεν μετανιώνω γιατί διδάχτηκα, έμαθα και έζησα. Η ευτυχία μας εξαρτάται από την δυνατότητα συντονισμού των προσωπικών μας ψευδαισθήσεων. Το να κυνηγάς την ευτυχία επιδιώκοντας επιτεύγματα είναι ένα χαμένο παιχνίδι που δεν καταλήγει πουθενά. Έμαθα πια πως ένας πρωταθλητής δεν είναι φτιαγμένος μόνο από μυς αλλά και από καρδιά. Τα ατέλειωτα Θέλω μας τα χρεωνόμαστε Εμείς.

Οι Καλύτερες στιγμές σίγουρα είναι πολύ περισσότερες. Ευλογημένοι που καταφέραμε και συνεργαστήκαμε με ανθρώπους που θαυμάζαμε όπως τον Goran Bregovic, Σταμάτη Κραουνάκη, Γιάννη Σπανό, Αντώνη Ρέμο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιώργο Μαζωνάκη, Λάκη Παπαδόπουλο, Φίλιππο Πλιάτσικα, Χρήστο Δάντη, Κώστα Μακεδόνα, Θοδωρή Αθερίδη, Ελένη Δήμου, Κώστα Λειβαδά, Stavento, Σοφία  Βόσσου, Δήμο Αναστασιάδη, Μανώλη Ρασούλη, Νίκο Μακρόπουλο, Ηρώ, Stan, Μαντώ, Στάθη Παναγιωτόπουλο, Μαρίνα Σκιαδαρέση, Κώστα Σαντά κ.α. Σε μια πορεία 20 χρόνων οι Δυνατές στιγμές είναι οπωσδήποτε περισσότερες από μία. Η καταλυτική συνεργασία με τον Σταμάτη Κραουνάκη το 2007 στην απόλυτα επιτυχημένη διασκευή των EMIGRE στα «Κόκκινα Γυαλιά»,  ανοίγοντάς μας διάπλατα το δρόμο προς την επιτυχία. Η συμμετοχή μας στο πλευρό του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, αφιέρωμα στην Πολύχρονη Καριέρα του στο Θρυλικό Θέατρο Λυκαβηττού. Η Συμμετοχή μας στο πλευρό του Αντώνη Ρέμου στην Μεγαλύτερη σε κόστος Ελληνική Παραγωγή Διεθνών προδιαγραφών, με τίτλο Night & Day, με 30 Χορευτές και Ακροβάτες από το εξωτερικό (Cirque de Soleil, Caesar`s Palace Las Vegas, Israeli Opera, Moscow Circus) και πλειάδα Τεχνικών, Σκηνοθετών και Φωτιστών από την Αμερική και Ισραήλ. Μια ανεξίτηλη εμπειρία ζωής που μας έδωσε φτερά να πετάξουμε για πολλά χρόνια. Η Απονομή Χρυσού Δίσκου από τον Λάκη Λαζόπουλο στα πλατό της Τηλεοπτικής εκπομπής “ΑΛ ΤΣΑΝΤΙΡΙ  NEWS” (Alpha) στο πλευρό του Σταμάτη Κραουνάκη για την Διασκευή μας στα «ΚΟΚΚΙΝΑ ΓΥΑΛΙΑ».Η Διάκριση NEXT BIG THING από τις Εκδ. Λυμπέρη με Παρουσιάσεις και Αφιερώματα τόσο από έντυπα του Ομίλου όσο και από ανάλογες Θεματικές βραδιές. Η Ζωντανή εμφάνιση και Κινηματογράφηση στο πλευρό του Γιώργου Μαζωνάκη στα πλαίσια των Mad Secret Concerts. Η συμμετοχή μας στο πλευρό του αείμνηστου Γιάννη Σπανού στο κατάμεστο Βεάκειο Θέατρο και σίγουρα την “Μαγική» Βραδιά της 4ης Ιουλίου 2011 παίζοντας στην Τελετή Λήξης Special Olympics στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο σε ζωντανή σύνδεση με το BBC Global. Θα μπορούσα να μιλήσω και για πολλές ακόμη υπέροχες στιγμές όπως η κουβέντα που έκανα με τον Μανώλη Ρασούλη στα καμαρίνια πριν την κοινή μας παράσταση στην πλατεία Αριστοτέλους για την διδασκαλία του Osho που τόσο με επηρέασε η τους ανθρώπους που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια και τις ιστορίες που μου εμπιστεύτηκαν όμως αφήνω και κάτι για μένα ως Φυλαχτό.

  • Επίσης όπως όλοι σε αυτό το χώρο, υπάρχουν στιγμές που είσαι στο Ζενίθ και άλλες που παίρνεις το χρόνο σου μέχρι το επόμενο βήμα… Πώς αντιμετώπιζες πάντα τις δύσκολες καταστάσεις στο συγκρότημα;

Κάθε Σχέση που δημιούργησα, κάθε Ιστορία που μοιράστηκα, κάθε Καρδιακή κουβέντα που έκανα άφησαν ίχνη μέσα μου, ίχνη σαν άστρα μικρά που λάμπουν μέσα μου δημιουργώντας το δικό μου Μικροσύμπαν και μου δείχνουν τον δρόμο. Κάθε χαρά και κάθε λύπη, κάθε πληγή και κάθε τραύμα άφησαν μικρά ίχνη στον ουρανό της καρδιάς μου όμως με τα χρόνια σαν καραβοτσακισμένος καπετάνιος έμαθα να παρατηρώ τα ίχνη  ακολουθώντας κάθε φορά την νέα κατεύθυνση που μου υποδείκνυε το αλάνθαστο ένστικτο και απέφυγα τις ξέρες όποτε το σκοτάδι σήκωνε ανάστημα και απειλούσε να με καταπιεί. Έμαθα μετά από κάθε προσωπικό ναυάγιο να εμπιστεύομαι και να στηρίζομαι όλο και περισσότερο στην καρδιά μου όσο και στους πιστούς συντρόφους μου στρέφοντας το καράβι της Ζωής μου προς νέα κατεύθυνση, ανακαλύπτοντας καινούργια άβατα, ψάχνοντας την δική μου Αμερική. Όλα είναι εκεί, όλα ήταν Πάντα εκεί και περιμένουν υπομονετικά και σιωπηλά να τα ανακαλύψουμε.

  • Κάτι που θέλω να συζητήσουμε είναι ότι βλέπουμε τα περισσότερα συγκροτήματα, να μην κρατάνε για πολλά χρόνια και να σπάει η «παρέα». Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό; Σίγουρα είναι δύσκολο όταν έχεις να κάνεις με πολλά άτομα… και ως προς τη συνεννόηση και σίγουρα ως προς το τι θέλει ο καθένας στο τέλος της ημέρας.

Τα group είναι ένα είδος άτυπου γάμου που δύσκολα μπορούν να επιβιώσουν αν υπάρχει διαφορετικός βηματισμός. Όταν είσαι νέος όλα δείχνουν εφικτά και όλοι μαζί κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο προσπαθούν να γίνουνε Ένα και να πετάξουνε, αλλά δεν είναι εύκολο. Δεν υπάρχει ποτέ στα αλήθεια Εμείς, ειδικά από τη στιγμή που το πράγμα παίρνει δημοσιότητα. Διαφορετικά Εγώ, διαφορετικά Θέλω. Μια Λερναία Ύδρα όπου ένα κεφάλι κόβεις και δέκα ξεφυτρώνουν. Όλοι έχουν άποψη και λόγο όμως κανείς δεν αναλαμβάνει υποχρεώσεις, κανείς δεν θυσιάζει το παραμικρό από την βόλεψη του. Τρέχεις να βρεις την έξοδο από έναν λαβύρινθο που χτίζεις μεθοδικά όλο αυτό το διάστημα μη έχοντας αίσθηση στο τέλος του τι είναι Σωστό και τι Λάθος και εκεί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Παραγνωρίζεστε και η Χημεία εξαϋλώνεται  πολύ γρήγορα. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν τα group είναι να λειτουργούν σε μη ξεκάθαρο περιβάλλον, ποιος έχει τον Τελικό λόγο. Η μουσική δεν είναι κάτι Δημοκρατικό, χρειάζεται έναν Τρελό, έναν Οραματιστή που βλέπει αυτό που οι άλλοι δεν βλέπουν, έναν μαέστρο να μπορεί να διευθύνει το Χάος που χτίζεται αργά και σταθερά, τούβλο τούβλο. Εγώ προσωπικά το group το έκανα γιατί ντρεπόμουν και φοβόμουν, γιατί κατά βάθος είχα περισσότερο ανάγκη από φίλους και λιγότερο τελικά από συνεργάτες. Μεγάλωσα ως μοναχογιός σε ένα δωμάτιο οραματιζόμενος παρέες όμως στα χρόνια μπερδεύεις την δουλειά με τις εσωτερικές σου ανάγκες. Το group δεν είναι για όλους το ίδιο σημαντικό. Για μένα ήταν η ευκαιρία μου να αφήσω πίσω έργο, για άλλον είναι διασκέδαση και για κάποιον άλλο εναλλακτική δικλίδα για να μην ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Μπορεί στα μάτια σου να θεωρείς κάποια ομάδα παιδιών group όμως στην πράξη πολύ δύσκολα συμβαδίζουν τα Θέλω ολονών και κανείς δεν σε προετοιμάζει γι` αυτό που έρχεται. Ίσως όλο αυτό σαν εικόνα, η ιδέα των νέων Beatles να αρέσει πολύ στην σφαίρα του Φανταστικού όμως η πραγμάτωση ξεβολεύει. Νιώθεις μικρός μπροστά σε αυτό που τελικά δημιουργείτε έτσι και για κάποιο λόγο μπορέσεις να τα καταφέρεις. Θα πρέπει να διαβείς έναν Γολγοθά, πολύ δύσκολα θα μπορέσεις να το κουμαντάρεις αν δεν έχεις δίπλα σου ομάδα διαχείρισης καθημερινότητας που και αυτή με την σειρά της πρέπει να αμειφθεί και να έχει λόγο στην διαμόρφωση καριέρας. Ξαφνικά μαζεύεται μια χορωδία φωνών και απόψεων που έχουν κοινό όραμα να πιάσουν ουρανό ώστε να ξεφύγουν όλοι από τις ζωές που κάνανε ως τότε και ονειρεύονται το Όνειρο. Οι προσωπικές αγωνίες βρίσκουν  καταφύγιο κάτω από την στέγη του group και ελπίζεις να καταφέρεις να δραπετεύσεις απο την μιζέρια και την ασχήμια όμως η πραγματικότητα σαν ψηλός φράχτης φρενάρει κάθε σπιθαμή φωτός που προσπαθεί να τρυπώσει ανάμεσα από το πυκνό του πλέγμα. Είναι φύση αδύνατο να συντηρηθεί το τέρας που με τόση αγάπη έθρεψες και μεγάλωσες, ένας γυάλινος πύργος που στο πρώτο δυνατό κύμα θρυμματίζεται και γίνεται αέρας, αύρα, μυρωδιά. Δεν λέω ότι είναι απίθανο, απλώς λέω ότι είναι πολύ δύσκολο καθώς χρειάζεται όλοι οι συντελεστές να είναι βαθύτατα προσηλωμένοι σαν ζηλωτές στον σκοπό τους και να ξέρουν πως ποτέ δεν θα αμειφθούν ανάλογα για τον κόπο και τις ώρες που θυσίασαν. Και δεν υπάρχει ανταμοιβή γι` αυτά που νιώθει η ψυχή.

  • Έχετε και Καινούργιο Single! “Φοβάμαι την αλήθεια». Θα ήθελα να μάθω όλη την ιστορία του…

Το «Φοβάμαι την Αλήθεια» είναι μια ακόμη υπέροχη συνεργασία με τον πολυαγαπημένο και απόλυτα ταλαντούχο φίλο των EMIGRE Βασίλη Δήμα. Ζούμε σε καιρούς που τα όμορφα ψέματα έχουν μετατραπεί σε πλασματική πραγματικότητα και η αληθινές στιγμές έχουν μετατραπεί πλέον σε αγίασμα. Το ρεφραίν γλαφυρότατα εξηγεί την ανάγκη μας για κάτι αληθινό και ουσιαστικό «Όχι άλλο ψέμα». Πηγή έμπνευσης του κομματιού αποτέλεσε οτιδήποτε θα μπορούσε να ερεθίσει την ανάγκη έκφρασης της στιγμής, την ανάγκη καταγραφής του Τώρα. Ένας ήχος, μια μυρωδιά, μια κουβέντα, μια εικόνα, μια αύρα, μια σκέψη, ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, η ίδια η Ζωή που αποτελεί και την μεγαλύτερη εργαλειοθήκη έμπνευσης. Το «Φοβάμαι την Αλήθεια» συνοψίζει τα 20 χρόνια μου με τους EMIGRE, αρνούμενοι την αλήθεια που επικρατούσε στις Ζωές μας χτίζοντας μια δική μας πραγματικότητα με νέα στάνταρ ομορφιάς και αισθητικής του τι θεωρείτε Pop σκηνή, του τι θεωρείτε Ελληνικό Τραγούδι. Ευλογημένος που το βίωσα τόσο αισθαντικά και τόσο Δυνατά για τόσα πολλά χρόνια. Με τους EMIGRE η Ζωή μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία να ζήσω και να παραμείνω παιδί για 20 ακόμη χρόνια.

  • Και φυσικά το τραγούδι αυτό έχει συντροφιά από ένα πολύ συγκινητικό βίντεο με όλες τις σπουδαίες στιγμές του συγκροτήματος από την Αρχή έως το Τώρα… Ποια στιγμή θα μείνει χαραγμένη μέσα σου για Πάντα; Που ίσως σε πιάνουν και οι συναισθηματισμοί όταν έρχεται αυτή η ανάμνηση…

Για μένα η στιγμή που κρατά για πάντα έχει σχέση με την επαφή μου με τον κόσμο. Με τις αληθινές εκφράσεις του κόσμου σε συνάρτηση με τα τραγούδια μας. Όποτε έβλεπα χαμογελαστά πρόσωπα να τραγουδά τα ρεφρέν τον τραγουδιών μας, όποτε έβλεπα να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται όποτε σβήναμε τα φώτα, τα μάτια γεμάτα περιέργεια των ανθρώπων που με επισκέφτηκαν στα καμαρίνια για να μου καταθέσουν την προσωπική επαφή τους με κάποιο τραγούδι μας, είτε γιατί με αυτό παντρεύτηκαν, μέθυσαν, χώρισαν, κάνανε έρωτα, έκλαψαν, πήρανε αποφάσεις Ζωής και θανάτου. ήταν άκρως συγκινητικό κάθε φορά. Ήμουν μέρος της ζωής τους και ας μην είχαμε γνωριστεί ποτέ, η μουσική ήταν η γέφυρα. Ήταν απίστευτο που σε τόσα πολλά άγνωστα μέρη άνθρωποι με φίλεψαν, με κοίμισαν, μου εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους, με ταξίδεψαν και μου γνώρισαν την οικογένεια τους. Είναι η δύναμη του Τώρα, είναι όλα αυτά τα βλέμματα που με συνοδεύουν κάθε φορά όταν κλείνω τα μάτια και προσεύχομαι στον Θεό γεμάτος ευγνωμοσύνη για την μοίρα που επιφύλασσε σε ένα φτωχό παιδί σαν εμένα από την Χαριλάου της Θεσσαλονίκης που ονειρεύονταν να αλλάξει τον κόσμο με τις συγχορδίες του. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να είναι ευτυχία για μένα πέρα από το Αξεπέραστο της Στιγμής.

  • Τόσα πολλά τραγούδια όπως είπαμε, τόσες συνεργασίες που έχουν μείνει και ακόμα παίζονται στο ραδιόφωνο. Θέλω ένα top 3 από αγαπημένα σου τραγούδια.

Πως θα μπορούσα να ξεχωρίσω τρία από όλα τα παιδιά μου. Ίσως λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που δημιουργήθηκαν τα τραγούδια θα μπορούσα να ξεχωρίσω:

  1. Το «Σάββατο Απόγευμα» καθώς στις 4 το πρωί με ειδοποίησαν ότι ο Αντώνης Ρέμος δέχτηκε να τραγουδήσει το τραγούδι μαζί μας και εγώ πήρα τηλέφωνο κατευθείαν την Όλγα Βλαχοπούλου για να αναπροσαρμόσει τους στίχους, όσο εγώ θα δούλευα την μετατροπία για το μέρος του Ρέμου καθώς ο χρόνος πίεζε πολύ, λόγω ότι την επομένη κλείστηκε η ηχογράφηση. Έτσι καταφέραμε να αποτυπώσουμε τον εθνικό ύμνο των EMIGRE όπως μου αρέσει να αποκαλώ το «Σάββατο Απόγευμα».
  2. To «Εγώ είμαι Εσύ» λόγω του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα που μετά από τόσο καιρό που τον πίεζα να το τραγουδήσει μαζί μας τελικά δέχτηκε να το ηχογραφήσει μόνο όταν του εξομολογήθηκα ένα βράδυ ότι το συγκεκριμένο τραγούδι το έγραψα ως Μανιφέστο Κατανόησης και Απολογίας για την δύσκολη σχέση με τον Πατέρα μου. Τελικά κατάφερε και ήρθε στο Studio αφού κυριολεχτικά τον έκλεψα από τις εντατικές πρόβες που είχε εκείνη την περίοδο κατορθώνοντας να ηχογραφήσειτα μέρη του στον ελάχιστο χρόνο που είχαμε στην διάθεση μας αφήνοντας πίσω του πια Μονάκριβη Παρακαταθήκη και δίνοντας σε εμάς απλόχερα τον πρώτο μας Χρυσό δίσκο.
  3. Για τέλος άφησα τα «Κόκκινα Γυαλιά» η διασκευή που μας καθιέρωσε και μας άνοιξε τον δρόμο προς την επιτυχία παρόλο που μέχρι να φτάσουμε στην συμμετοχή του Σταμάτη Κραουνάκη είχαμε περάσει δια πυρός και σιδήρου στο studio από Δημιουργικής άποψης καθώς το original τραγούδι ήταν γραμμένο με ένα πιάνο και την φωνή του Κώστα Μακεδόνα και Εμείς έπρεπε να δώσουμε ύφος και ταυτότητα χωρίς να προσβάλουμε την αρχική αισθητική. Ένιωσα βαθιά ευγνωμοσύνη που κατάφερα να συνεργαστώ με έναν Δημιουργό που θαύμαζα την δουλειά του και στιγμάτισε την αισθητική μου όσο λίγοι και η απόλυτη επιβράβευση ήρθε με έναν ακόμη Χρυσό δίσκο και την απονομή του να γίνεται σε ζωντανή σύνδεση στα τηλεοπτικά Πλατό του Αλ Τσαντίρι News.

  • Θέλω επίσης και έναν στίχο από τα τραγούδια σας, ο οποίος συνάδει με την περίοδο την οποία ζούμε και θεωρείς πως ταιριάζει απόλυτα…

«Και δεν υπάρχει ανταμοιβή γι` αυτά που νιώθει η ψυχή» από το τραγούδι μας «Σάββατο Απόγευμα» μια μαγική συνεργασία με τον Αντώνη Ρέμο σε στίχους της Όλγα Βλαχοπούλου και περιλαμβάνεται στο τελευταίο μας δίσκο Greatest Hits με τον τίτλο «20».

  • Φυσικά θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο και για την επικαιρότητα όσον αφορά την όλη κατάσταση την οποία επικρατεί στον καλλιτεχνικό χώρο. Παρακολουθείς καθόλου τα πράγματα; Συμφωνείς ή Διαφωνείς με όλα τα συμβάντα τα οποία λαμβάνουν χώρα και λέγονται από σημαντικούς ανθρώπους της τέχνης για εξίσου σημαντικούς ανθρώπους;

Σημαντικοί μέσα στην Ασημαντότητα τους. Σημαντικό δεν σε κάνει η Μαρκίζα, ούτε τα όμορφα ρούχα, ούτε οι μεγάλοι Τίτλοι. Μεγάλο σε κάνουν οι Πράξεις σου. Όλη αυτή η κακομοιριά και η δυσωδία που βγαίνει κάθε μέρα δείχνει το μέγεθος της αμετροέπειας του καθένα μας. Το να επιλέγεις να είσαι πάνω στην σκηνή είναι Υπαρξιακή ανάγκη και κουβαλά μεγάλες ευθύνες. Ευθύνες απέναντι στον κόσμο που σε βλέπει και σου εμπιστεύεται τις σκέψεις του, ευθύνη απέναντι στον εαυτό σου και στην οικογένεια σου για όλα όσα πρεσβεύεις και κουβαλάς, ευθύνη απέναντι στους Γονείς σου και στον Κοινωνικό περίγυρο που σε περιβάλει, αστική ευθύνη απέναντι σε μια Κοινωνία που σε ανεβάζει ψηλά, σε Θεοποιεί και σε Ταΐζει. Όσο πιο Ψηλά ανεβαίνεις τόσο πιο μεγάλη και η Πτώση. Τα μεγάλα Φώτα τυφλώνουν και δημιουργούν παραζάλη. Μεγάλη ευθύνη κρέμεται πάνω από τα κεφάλια των πρωταγωνιστών αυτού του ιδιότυπου δράματος τόσο για τον πόνο που προκάλεσαν στους δικούς τους όσο και στα ίδια τα θύματα. Τώρα θα υποστούν την δραματική κάθαρση που τόσα χρόνια πρέσβευαν πάνω στην σκηνή. Θα πρέπει όμως και εμείς σαν γονείς να συμβουλεύουμε τα παιδιά για την σαρκοβόρα ανθρώπινη φύση που περιβάλει κάθε εν δυνάμει επαφή, να μάθουν να σηκώνουν ανάστημα εκείνη την στιγμή απέναντι στην ασχήμια και να μην φοβούνται να μιλήσουν, όλοι χρειάζονται καθοδήγηση και πρέπει να είμαστε εκεί δίπλα τους όποτε χρειαστούν ένα χέρι βοήθειας. Αυτοί που ονειρεύονται να γίνουν και αυτοί μια μέρα ινδάλματα θα πρέπει πρώτα να εντρυφήσουν στο ηθικό κομμάτι του ρόλου τους και να του δώσουν την πλέον βαρύτητά, γιατί αυτό που σε ξεχωρίζει από την μάζα είναι η Ομορφιά, η Χάρις και η Αισθητική που πρεσβεύεις εκτός του ταλέντου και των υπολοίπων που χρειάζεται και αυτό απαιτεί πολύ κόπο για να κατανοηθεί και να κατακτηθεί. Τα προσωπικά και αδιέξοδα πάθη που ακολουθούν τον καθένα μας είναι στην Διάκριση μας πως θα τα καλύψουμε. Η αλήθεια πάντα βρίσκει τον τρόπο να ξεπροβάλει μπροστά μας και να μας ξυπνάει από τον λήθαργο των όμορφων ψεμάτων που μας περιβάλλουν.

  • Να σε περάσω και λίγο στη Θεσσαλονίκη! Πώς και ποτέ δεν κατεβήκατε μόνιμα στην Αθήνα; ή έχετε έρθει να μείνετε εδώ; Γιατί από όσο θυμάμαι η βάση ήταν πάνω!

Στην Αθήνα κατέβηκα μόνιμα το 2010 καθώς τα πάντα έχουν μαζευτεί εδώ και μου ήταν πλέον πολύ δύσκολο να ανεβοκατεβαίνω 2-3 φορές την βδομάδα από Θεσσαλονίκη για ραντεβού, συνεντεύξεις και παραστάσεις καθώς έχω 4 παιδιά και δεν θέλω να χάνω στιγμές από το μεγάλωμα τους και ούτε να νιώθω Απών. Με την κάθοδο μου πλέον στην Αθήνα προσπάθησα να συνδυάσω και τις δύο παραμέτρους της καριέρας και της οικογένειας που παίζουν τόσο κεντρικό ρόλο στην ψυχοσύνθεση μου.

  • Ποιες είναι οι βασικές διαφορές Αθήνας-Θεσσαλονίκης για σένα;

Η Θεσσαλονίκη έχει χαρακτήρα, προσωπικότητα, κάθε στενό μυρίζει ιστορία. Είναι ένα ζωντανό μουσείο και σίγουρα με πιο ανθρώπινη τοπογραφία. Η θάλασσα αγκαλιάζει την πόλη και απομαγνητίζει τον κόσμο που Ζει στα σπλάχνα της. Ο κόσμος έχει έναν μοναδικό κοσμοπολίτικο χαρακτήρα που δεν τον συναντάς σε καμιά άλλη πόλη της Ελλάδος, υπάρχει μια έμφυτη τάση προς την καινοτομία σε όλους τους τομείς και δεν είναι τυχαίο που τα μεγαλύτερα ρεύματα σε τεχνολογικό, πολιτικό, καλλιτεχνικό, ιδεολογικό και θρησκευτικό επίπεδο ξεκίνησαν από μια πόλη που περάσαν τόσοι πολιτισμοί από την ράχη της. Η Θεσσαλονίκη είναι μια ακομπλεξάριστη πόλη σε σχέση με την Αθήνα που έχει μαζέψει την μισή χώρα και έχει σχηματίσει μια άμορφη, πολύχρωμη μάζα χωρίς χαρακτήρα και το κυριότερο χωρίς ύφος και αισθητική. Η αισθητική παρέμβαση που θα πρέπει να γίνει στην Αθήνα για να πάρει μορφή και να μπορεί να πλησιάσει στο ελάχιστο άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, χρειάζεται τιτάνια προσέγγιση και τόνους έμπνευσης για να φτάσει στο ύψος των περιστάσεων. Πρέπει να μην φοβηθούν να προκηρύξουν παγκόσμιους διαγωνισμούς αρχιτεκτονικής παρέμβασης κάτι που σίγουρα στο φινάλε θα επηρεάσει και την συνολική αύρα της πόλης και των κατοίκων της.

  • Τι σου αρέσει στην Αθήνα και τι δεν σου αρέσει;

Στην Αθήνα έχουν μαζευτεί πλέον από τα μεγαλύτερα μυαλά της χώρας σε πολλούς τομείς και σίγουρα αυτό είναι πρόκληση για όποιον θέλει να κάνει σοβαρή δουλειά στον τομέα του. Υπάρχουν επαγγελματικές ευκαιρίες καθώς όλα τα Υπουργεία είναι εδώ και σίγουρα στον τομέα του Πολιτισμού υπάρχει πληθώρα ευκαιριών για πολλά παιδιά που ο ένας με τον άλλο δημιουργούν ένα ηλεκτρικό πλέγμα και στο διάβα σαν κύμα παρασέρνει τις ιδέες και τις μεταλλάσσει σε κάτι καινούργιο. Το σύνολο των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων, των μουσείων, των ιδρυμάτων, των μεγάλων πολυεθνικών και τόσο ακόμα επαγγελμάτων παροχής υπηρεσιών δημιουργούν μια ασυναγώνιστη προοπτική για να κάνεις την Ζωή σου πιο εύκολη και ποιοτικότερη. Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να χωνέψω είναι η ασχήμια και η κακογουστιά που έχει αγκαλιάσει αυτή την πόλη. Λείπει το όραμα από τους εκλεγμένους Δήμαρχους σε μια περιοχή που η κάθε περιοχή είναι μια μικρή πόλη της Ελλάδος και οι υποδομές δεν επαρκούν. Σίγουρα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά στον πυρήνα του προβλήματος λείπει νομίζω η αισθητική και το όραμα για το τι πόλη θα μπορούσε να γίνει.

  • Τα επόμενα βήματά σας θέλω μάθω, αν και τώρα που μιλάμε είναι όλα αμφίρροπα, αλλά κανείς δεν μας απαγορεύει να ονειρευόμαστε!

Οι EMIGRE με την κυκλοφορία του Greatest Hits «20» έχουν ολοκληρώσει την απίστευτη διαδρομής τους. Το «20» είναι το κύκνειο άσμα σε μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, χρυσούς δίσκους, μεγάλες παραγωγές, τεράστιες συναυλίες και μαγικές στιγμές. Για μας τώρα ήταν η δικιά μας στιγμή στον χρόνο να βάλουμε τελεία σε κάτι που μας άλλαξε, μας έκανε αυτό που τώρα γίναμε. Υπήρχε πολλή αγάπη σε αυτό που κάναμε με τους EMIGRE και από σεβασμό στο έργο μας βάλαμε εμείς την τελεία ώστε να μας θυμούνται όσο ακόμη είμαστε  όμορφοι. Κάθε τέλος μια αρχή, ήρθε για μένα πλέον μια νέα εποχή δημιουργικότητας και οφείλω να ακολουθήσω τη νέα κατεύθυνση που μου ορίζει το ένστικτο, η ηλικία και η καρδιά μου. The Sky is the Limit.

  • Και μια ευχή για όλα τα νέα παιδιά, τα οποία θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική και όχι μόνο…

Εύχομαι στα νέα παιδιά να ακολουθήσουν το ένστικτο και την καρδιά τους. Μην θεωρήσουν ότι υπάρχει εύκολος δρόμος, ότι δεν θα σταυρωθούν και δεν θα κλάψουν. Με ψέματα δουλειά δεν γίνεται. Δεν είναι καθόλου εύκολο να ασκείς καλλιτεχνία στην χώρα μας. Η Ελλάδα έχει πατάρι και η μισή χώρα τραγουδά και η άλλη μισή γράφει στίχους. Είναι φύση αδύνατο να βρουν διέξοδο όλες οι φωνές στα αυτιά και την καρδιά του κόσμου. Η τέχνη της μουσικής είναι η γέφυρα του ασυνείδητου με το Θεϊκό, είναι η γλώσσα των αγγέλων. Για να μπορέσεις να σταθείς πάνω στην σκηνή δεν φτάνει μόνο να έχεις ύφος, ταλέντο, φωνή, παρουσία, βύσμα η επιχειρηματία από πίσω να σε στηρίζει χρειάζεται να έχεις κοπιάσει, να έχεις ρεπερτόριο, άστρο, μαγνητισμό, ήθος, ολοκληρωμένη προσωπικότητα, διαχειριστική ικανότητα, όραμα, να έχεις κάτι να πεις. Δεν κάνουν όλοι για όλα και δεν μπορεί τα φώτα της σκηνής να μετατραπούν σε καθαρτήριο, σε ψυχολογική υποστήριξη στα αδιέξοδα του καθένα που τραγουδά. Αν δεν βάλεις το χέρι στην τσέπη δουλειά δεν γίνεται, με ψέματα δεν χτίζονται καριέρες. Δεν μπορούν όλοι να είναι μαέστροι σε μια ορχήστρα, δεν μπορεί σε μια χώρα να είναι όλοι τραγουδιστές και μάγειροι. Χρειάζεται κάτι πολύ παραπάνω από ταλέντο καθώς αυτό είναι η αρχή της κουβέντας, χρειάζεται καθαρή Καρδιά και Πίστη. Χρειάζεται να γίνεις ένας Εσωναύτης για να βρεις μέσα σου νέες πατρίδες και να το μοιραστείς με τον κόσμο. Έτσι ίσως αξίζει να ασχοληθείς αλλιώς είναι φύση αδύνατο να μπορέσεις να σταθείς για εύλογο διάστημα. Η χώρα έχει ανάγκη από οραματιστές και όχι νέα ψώνια. Για να ακουμπήσεις Παράδεισο πρέπει να πάρεις φόρα από την Κόλαση.

Βρείτε το 𝐆𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞𝐬𝐭 𝐇𝐢𝐭𝐬 𝐀𝐥𝐛𝐮𝐦 “20” των EMIGRE σε όλα τα φυσικά σημεία πώλησης δίσκων και στα ψηφιακά καταστήματα.

Buy/Stream here:

OUT NOW: https://smarturl.it/emigre20

iTunes: https://apple.co/2SrzIIH

Spotify: https://spoti.fi/30yr27A

Deezer: https://bit.ly/3iAFemS

Amazon Music: https://amzn.to/3liaYPB

Κυκλοφορεί σε CD & Digital από την Plus Rec | Διανομή: Panik Records

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here