HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Αύγουστος 2018. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν πολύ καλό drummer: τον Garry Peterson. Είναι περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των θρυλικών The Guess Who. Το Καναδικό συγκρότημα είχε πολλά επιτυχημένα singles στις ΗΠΑ, όπως τα American Woman”, These Eyes” και Undun”. Στις 14 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσουν το νέο studio album τους, The Future IS What It Used To Be”. Διαβάστε παρακάτω τα ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε ο Garry:

 

Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τη διαδικασία ηχογράφησης του τελευταίου album σας, “The Future IS What It Used To Be”;

Ήταν μια θαυμάσια εμπειρία για μένα που μπόρεσα να επιστρέψω και να ηχογραφήσω στον ίδιο εξοπλισμό που κάναμε όλα τα hits στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Μπήκαμε στο Blackbird Studio στο Nashville και ηχογραφήσαμε αυτό το album. Για μένα ήταν σαν να γυρίζω πίσω στο χρόνο στην εποχή που ήμασταν νεότεροι και ηχογραφούσαμε μ’αυτό τον τρόπο. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα κατόρθωνα να το ξαναζήσω και ήμουν ευγνώμων που είχα την ευκαιρία να κάνω αυτό το album, το οποίο αγαπώ πολύ.

 

Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία να συνεργαστείτε με το σκηνοθέτη Nigel Dick (Guns N’ Roses, Oasis, Britney Spears) για το video του “Playin’ On The Radio”;

Ναι, ο Nigel Dick δεν είναι μόνο ένας θαυμάσιος άνθρωπος, αλλά ένας εκπληκτικός, εμπνευσμένος καλλιτέχνης στον κόσμο του video. Όταν κάναμε μαζί του αυτό το ολοήμερο γύρισμα στην έρημο του Λας Βέγκας, είχε περίπου 38 βαθμούς Κελσίου και δούλευε σκληρότερα απ’ οποιοδήποτε έχω δει να δουλεύει στη δουλειά του και πέτυχε κάποια σπουδαία αποτελέσματα. Ήταν μια έμπνευση για εμάς.

 

Πώς συνέβη να συμμετέχει ο Tommy Shaw (Styx- φωνητικά) στο νέο album;

Ο Tommy είναι φίλος του συγκροτήματος εδώ και πολύ καιρό και ο κιθαρίστας μας, Will Evankovich, έκανε την παραγωγή και έγραψε το νέο album των Styx, “The Mission” μαζί με τον Tommy Shaw. Νομίζω ότι ο Tommy άκουσε το υλικό και ήταν λίγο διαφορετικό σε σχέση μ’αυτό που κάνει με τους Styx και πιστεύω ότι ήταν ευτυχής απλά να μπορέσει να έρθει και να διασκεδάσει με το συγκρότημά μας.

 

Γιατί είστε τόσο ευχαριστημένος με την σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος;

Θα έλεγα ότι είναι δύσκολο να έχεις 5 μέλη στο συγκρότημα. Είναι σαν να έχεις 5 γυναίκες και 5 άνδρες συζύγους με τους οποίους είσαι μαζί όλη την ώρα και νομίζω ότι αυτή η συγκεκριμένη σύνθεση των Guess Who -και ήμουν σε όλες τις συνθέσεις του συγκροτήματος- είναι εξαιρετική και ίσως η πιο ταλαντούχα μουσικά. Επίσης, ως άνθρωποι πιστεύω ότι τα πηγαίνουμε καλύτερα από ποτέ, σε προσωπικό επίπεδο. Θα μπορούσα λοιπόν να πω ότι έχοντας αυτά τα χαρακτηριστικά στο συγκρότημα ίσως είναι χαρά να συνεχίζουμε να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια νέα κληρονομιά που θα προστεθεί στην προηγούμενη κληρονομιά του συγκροτήματος των Guess Who.

 

Πόσο συναρπαστικό ήταν να παίζετε τα hits της εβδομάδας στην τηλεοπτική εκπομπή “Let’s Go” το 1967;

Ήταν για εμάς ένας χώρος εκπαίδευσης όπου έπρεπε να παίζουμε τραγούδια απ’ όλους τους ήρωές μας. Την ίδια στιγμή, γράφαμε τα τραγούδια που θα γίνονταν τα δικά μας hits. Έτσι, ήταν σαν να ήμασταν σε μια δουλειά που μας εκπαίδευε γι’αυτό που θα συνέβαινε σε μας. Περνούσαμε πολύ καλά επειδή έπρεπε να παίξουμε αυτά τα τραγούδια και επίσης να κάνουμε videos για την τηλεοπτική εκπομπή, όπως έκαναν οι Monkees.

 

Περιμένατε την τεράστια εμπορική επιτυχία του τραγουδιού “American Woman” (1969);

Δεν νομίζω ότι περιμέναμε ποτέ την επιτυχία οποιουδήποτε από τα τραγούδια μας. Συνήθως, όταν βρίσκεσαι σ’ ένα συγκρότημα και ηχογραφείς ένα album, νομίζω ότι το συγκρότημα θα επιλέξει το λάθος τραγούδι που θα γίνει γνωστό. Νομίζω ότι επειδή συμμετέχεις στη δημιουργία του album ή του μουσικού κομματιού, μερικές φορές βλέπεις το δέντρο και όχι το δάσος. Αλλά το “American Woman” βάρεσε στο ψαχνό εξαιτίας της πολιτικοποιημένης εποχής που υπήρχε τότε στην Αμερική και ήταν ένα από τα τραγούδια με τα οποία κολλάει ο κόσμος. Είναι απίστευτα γνωστό ακόμα και σήμερα, μετά από 50 χρόνια.

 

Λατρεύω το τραγούδι “Undun” (1969). Θυμάστε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία σχετικά μ’ αυτό το σπουδαίο τραγούδι;

Λοιπόν, είναι απίστευτο που το φαντάστηκες αυτό. Το μουσικό μου υπόβαθρο βρίσκεται πίσω στην jazz. Όταν άρχισα να παίζω drums, δεν υπήρχε rock ’n’ roll. Έτσι, το “Undun” είναι ίσως το πιο αγαπημένο μου τραγούδι που έχει γράψει ποτέ το συγκρότημα μέχρι σήμερα. Το τραγούδι αυτό ηχογραφήθηκε δύο φορές: Την πρώτη φορά που το ηχογραφήσαμε ήταν στα παλιά RCA Studios στην ανατολική πλευρά της Νέας Υόρκης. Σε αυτό το studio ηχογράφησαν οι Benny Goodman, Glenn Miller, Artie Shaw και όλες οι σπουδαίες big bands, έτσι είχαν πολύ, παλιότερο εξοπλισμό ηχογράφησης και οι τύποι που έκαναν κουμάντο δεν υποστήριζαν τη νέα rock ‘n’ roll σκηνή. Έτσι, δεν μας άρεσε το πώς βγήκε, και μια νύχτα αφού παίξαμε μια συναυλία στο Madison Square Garden, γύρω στα μεσάνυχτα, πήγαμε στα A & R Studios, το studio του Phil Ramone στη Νέα Υόρκη και ξαναηχογραφήσαμε τα “Undun” και “Laughing” και το “Laughing” ήταν η Α’ πλευρά του δίσκου 45 στροφών και το “Undun” ήταν στη B’ πλευρά. Και τα δύο αυτά τραγούδια έδωσαν στους Guess Who το πρώτο single που έγιναν hits και οι δύο πλευρές του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Τι αναμνήσεις έχετε από την εμφάνισή σας στο Λευκό Οίκο το 1970;

Ήταν μια σχεδόν σουρεαλιστική εμπειρία το να βρίσκεσαι στο μαλακό γρασίδι του Λευκού Οίκου και να παίζεις τότε εκεί. Τελικά έγινα Αμερικανός πολίτης, όπως είμαι σήμερα, έτσι είμαι πολίτης τόσο του Καναδά όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Μπορώ να πω από την καρδιά μου ότι αυτές οι δύο χώρες ήταν σαν μητέρα και πατέρας για μένα: ο Καναδάς μου έδωσε όλες μου τις βασικές αξίες στη ζωή και στις Ηνωμένες Πολιτείες έχω την περισσότερη επιτυχία στην καριέρα μου. Έτσι, βλέπω τον Καναδά ως τη μητέρα μου και τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τον πατέρα μου. Κοιτάζοντας πίσω, ήταν μεγάλη τιμή να βρίσκομαι εκεί και η Pat Nixon (σ.σ: η Πρώτη Κυρία) μας ζήτησε να μην παίξουμε το “American Woman” επειδή καταλάβαινε ότι ήταν ένα πολιτικό σχόλιο και είπαμε: «Εντάξει, είμαστε εδώ για να διασκεδάσουμε τον κόσμο, όχι για να προκαλέσουμε κάποιο πρόβλημα. Έτσι, αν δεν θέλετε να παίξουμε το μεγαλύτερο hit single μας, θα παίξουμε απλά τα υπόλοιπα hit singles μας και αυτό είναι εντάξει». Αλλά ήταν τιμή να βρίσκομαι εκεί και μια πολύ μοναδική εμπειρία. Δεν υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να πουν ότι το έκαναν αυτό: Να παίξουν στον Λευκό Οίκο.

 

Πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος του παραγωγού Jack Richardson στην καριέρα των Guess Who;

Ο Jack Richardson ήταν για τους Guess Who ότι ήταν ο George Martin για τους Beatles. Γεφύρωσε το κενό από ένα στοιχειώδες rock ‘n’ roll συγκρότημα σε ένα συγκρότημα που ήθελε να κάνει διαφορετικά πράγματα στο studio. Θα του λέγαμε τι θέλουμε να κάνουμε και αυτός ήξερε πώς να το κάνει στο studio. Ήταν ένα πολύ-πολύ αναπόσπαστο κομμάτι του ήχου των Guess Who και της κατεύθυνσης την οποία ακολούθησαν οι Guess Who. Στην πραγματικότητα, όταν πέθανε πριν κάποιο καιρό, είχα βάλει ένα ζευγάρι τύμπανα στο φέρετρό του, γιατί ήταν πολύ αγαπητός μου φίλος.

 

Απολαύσατε την επανένωση της κλασικής σύνθεσης στις αρχές της δεκαετίας του 2000;

Ναι, την απόλαυσα. Είναι ατυχές το γεγονός ότι δεν συνέχισε, αλλά όπως γνωρίζεις σε αυτόν τον κόσμο, ο Θεός έχει ένα σχέδιο για εμάς και μεις απλά συνεχίζουμε. Μ’άρεσε ιδιαίτερα να είμαι σ’ αυτήν την επανένωση και είναι πολύ άσχημο που δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε. Όμως, ξέρεις, πιστεύω ορισμένα μέλη του συγκροτήματος ήθελαν πραγματικά μια solo καριέρα, και είναι δικαίωμά τους να το κάνουν αυτό.

 

Πώς ήταν να παίζετε στο Toronto Rocks festival το 2003 με τους Rolling Stones, τους AC/DC και τους Rush;

(Γέλια) Λοιπόν, μπορείς να φανταστείς ότι το να παίζεις μπροστά σε 460.000 ανθρώπους, ήταν κάτι που μπορείς να το θυμάσαι για το υπόλοιπο της ζωής σου. Ήταν απίστευτη εμπειρία και είναι εκπληκτικό το πώς το έστησαν και έκαναν τον κόσμο να έρθει εκεί. Στην πραγματικότητα έγινε σ’ έναν παλαιό χώρο της Πολεμικής Αεροπορίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πολέμο, που εγκαταλείφθηκε και δεν τον χρησιμοποιούσαν πλέον. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι όταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ ήρθε στον Καναδά, εκεί έπρεπε να πάει ο κόσμος. Αλλά και πάλι, όταν είπα σε προηγούμενη ερώτηση ότι ο Θεός έχει ένα σχέδιο και όλοι πρέπει να προσαρμοστούμε, εκείνη τη συγκεκριμένη βραδιά που έπαιξα στην συναυλία για το SARS, γνώρισα τον τραγουδιστή που έχουμε τώρα (σ.σ: Derek Sharp) ο οποίος προοριζόταν να μπει σ’ αυτό το συγκρότημα και να τραγουδήσει σ’ αυτό το νέο album, το “The Future Is What It Used To Be”. Έτσι, σου δείχνει ότι αυτό που λέω, είναι αλήθεια.

 

Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν παρακολουθήσατε τον Lester Bangs (Philip Seymour Hoffman) στην ταινία “Almost Famous” να λέει: «Δώσ’ μου τους Guess Who. Έχουν το θάρρος να είναι μεθυσμένοι καραγκιόζηδες, κάτι που τους κάνει ποιητικούς».

Μας αποκάλεσε ένα από τα σπουδαιότερα υποτιμημένα συγκροτήματα όλων των εποχών, που πιθανόν, κατά κάποιον τρόπο, να είναι αλήθεια. Δεν νομίζω ότι ο κόσμος έχει συνειδητοποιήσει τον όγκο της μουσικής που υπάρχει στα albums μας, πέρα από τα hit singles. Υπάρχει πολλή μουσική που πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ακούσει. Κατά μία έννοια, ήμασταν περίπου σαν τους Beatles, επειδή ήταν τεράστιοι ήρωές μας και πραγματικά προσπαθήσαμε να τους ακολουθήσουμε, με την έννοια ότι παίζαμε pop μουσική που προερχόταν απ’ όλα τα είδη μουσικής στον κόσμο. Αν ακούσεις κάποια albums των Guess Who, όχι τα τραγούδια που ξέρουν όλοι, αλλά τα χωμένα κομμάτια, υπάρχουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που ηχογραφήσαμε. Δεν φοβηθήκαμε να πειραματιστούμε.

Νομίζω όμως ότι ζώντας σ’όλη τη καριέρα μας στο Winnipeg, που δεν είναι δημοφιλής πόλη, δεν είναι Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες ή Σικάγο, δεν νομίζω ότι ο κόσμος συνειδητοποιεί ή έχει βάλει κάτω τον όγκο της δουλειάς που κάναμε. Κάναμε 14 albums για την RCA Records και αυτό συνέβη σε μικρό χρονικό διάστημα, από το 1969 έως το 1975. Είναι μεγάλος όγκος δουλειάς. Είμαι πολύ χαρούμενος σήμερα που η RCA δεν κυκλοφόρησε ποτέ όλα τα albums μας σε οποιοδήποτε μέσο, όπως το box-set ή ο,τιδήποτε άλλο και μόνο τώρα με την έλευση της ψηφιακού download ο κόσμος μπορεί ν’ αποκτήσει όλα τα albums. Η RCA είχε την τάση να επανασυσκευάζει τα “Best Of” hits ξανά και ξανά και χαίρομαι που βλέπω ότι οι άνθρωποι έχουν τώρα πρόσβαση σε κάποια από την πιο ενδιαφέρουσα μουσική που δημιουργήσαμε.

 

Είσαι υπερήφανος που είστε μέλος του μεγαλύτερου Καναδικού συγκροτήματος όλων των εποχών;

Είμαι πολύ περήφανος που ήμουν σε αυτό που αποκαλείς το σπουδαιότερο Καναδικό συγκρότημα. Ήμασταν πρωτοπόροι για την μουσική του Καναδά και νομίζω ότι είμαι περήφανος, αλλά είναι περισσότερο τιμή μου να αποτελώ μέρος της δημιουργίας όλης αυτής της μουσικής. Το να είμαι μέρος όλου αυτού, ήταν μια τιμή την οποία δεν μπορούσα ποτέ να ονειρευτώ όταν ήμουν μικρό παιδί στο Winnipeg. Είμαι πολύ περήφανος για την κληρονομιά του συγκροτήματος και νιώθω ταπεινός από την εμπειρία που είχαμε. Ελπίζω ότι αυτός ο νέος δίσκος που θ’ ακούσει ο κόσμος, ίσως μπορέσει να βοηθήσει να επεκταθεί η κληρονομιά αυτού του συγκροτήματος.

 

Γιατί οι Guess Who δεν έκαναν ποτέ μια Ευρωπαϊκή περιοδεία;

Δεν έχω απάντηση γι’ αυτή την ερώτηση. Οι άνθρωποι λένε: «Γιατί δεν ήρθατε ποτέ στην Ευρώπη;» Λοιπόν, για να έρθουμε κάπου, κάποιος ζήτησε να μας κλείσει. Έτσι, όταν μας κλείσουν, θα έρθουμε. Πιστεύω ότι αν έρθουμε τώρα, ο κόσμος θα ακούσει αυτό το συγκρότημα και θα είναι περισσότερο από ευχαριστημένοι μ’ αυτό το σύνολο ανθρώπων, επειδή είναι ένα σπουδαίο συγκρότημα και το συγκρότημα έχει πολύ στενή σχέση με τους οπαδούς στο κοινό. Μπορώ μόνο να ελπίζω ότι κάποτε μπορεί να την κάνουμε.

 

Είναι λίγο περίεργο που είναι η Madonna στο Rock and Roll Hall of Fame, αλλά οι Guess Who δεν είναι;

Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα που πάντα μας κάνουν. Η απάντησή μου πρέπει να είναι ότι στο μυαλό μου και στην καρδιά μου, ξέρω ποια ήταν η επιτυχία μας και ξέρω ποια δεν ήταν. Δεν είμαστε οι Beatles ή οι Rolling Stones ή οι Led Zeppelin. Πρέπει να καταλάβεις ποια είναι η θέση σου. Θα ήταν θαυμάσιο να πάμε στο Rock and Roll Hall of Fame, επειδή πολλοί από τους ήρωές μας με τους οποίους μεγαλώσαμε, που μας επηρέασαν να δημιουργήσουμε τη μουσική μας, είναι στο Rock and Roll Hall of Fame. Θα ήταν μια απίστευτη εμπειρία, αλλά πρέπει να πω ότι αν δεν μπούμε ποτέ, δεν θα είναι το τέλος του κόσμου για μένα, γιατί ξέρω τι επιτύχαμε και είμαι ικανοποιημένος με αυτό που κάνουμε. Μ’ ενδιαφέρει περισσότερο να προσπαθήσω να δημιουργήσω κάτι περισσότερο απ’ αυτό, αντί ν’ ανησυχώ για το τι μπορεί να με τιμήσει κάποιος.

 

Ποιες είναι οι επιρροές σας ως drummer;

Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση για να την απαντήσω. Εγώ προσωπικά έχω τόσες πολλές επιρροές στον κόσμο από τον Ringo Starr μέχρι τον Dave Garibaldi από τους Tower of Power. Υπάρχουν τόσοι πολλοί σπουδαίοι drummers αλλά επίσης και από το παρελθόν, ο Buddy Rich και ο Gene Krupa, όλοι αυτοί οι άνθρωποι με τους οποίους μεγάλωσα και μεγάλωσα ακούγοντάς τους. Κάποια στιγμή στο παίξιμό μου, υπάρχει κάτι που έμαθα από κάποιον από τους ανθρώπους που μ’αρέσει το πώς παίζουν drums. Ο πατέρας μου με ξεκίνησε να παίζω drums όταν ήμουν 2 χρονών, έτσι για μένα είναι σαν το περπάτημα. Κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν θυμάται την ημέρα που άρχισε να περπατάει. Για μένα το να παίζεις drums είναι σαν το περπάτημα. Δεν θυμάμαι ποτέ να μην παίζω drums, από τότε που έχω μνήμη. Είναι μέρος του σώματός μου.

 

Πιστεύετε ότι η δημοφιλής μουσική που γράφτηκε στη δεκαετία του ‘60 και του ‘70 είναι πολύ καλύτερη από τη σημερινή μουσική;

Υποθέτω ότι είναι υποκειμενικό αλλά θα έπρεπε να πω «Ναι», γιατί η μουσική σήμερα είναι μουσική φόρμα. Είναι φτιαγμένη για να είναι επιτυχημένη και να φέρει χρήματα, ενώ εμείς νομίζω ότι είχαμε μια μικρή έκρηξη: Θέλαμε να βγάλουμε λεφτά και να έχουμε επιτυχημένους δίσκους, αλλά αν αφεθεί η μουσική να μην έχει όρια, όπως όταν ηχογραφούσαμε, νομίζω ότι θ’ ανακαλύψουμε ότι θα έχουμε απίστευτη μουσική, επειδή πιστεύω ότι οι σημερινοί μουσικοί έχουν μεγαλύτερη γνώση της μουσικής και έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση ώστε να γίνουν καλύτεροι στην τέχνη τους. Αλλά νομίζω ότι τα όρια των ειδών της μουσικής είναι τόσο άκαμπτα, που πρέπει να παραμείνεις μέσα σ’ αυτό το όριο για να γίνεις επιτυχημένος. Σκέφτομαι εμάς, εμείς κάναμε ο,τιδήποτε. Όταν βγάζουμε ένα τραγούδι σαν το “These Eyes” και το “American Woman” και το “Undun”, αυτά ήταν από διαφορετικούς κόσμους, όλα μαζί. Και αυτό εννοώ ζητώντας να επιτρέπεται να κάνουμε οποιοδήποτε είδος θέλουμε να κάνουμε. Δεν θα μπορούσες να μας αποκαλέσεις μ’ένα είδος επειδή παίζαμε κλασσική μουσική ή σαν jazz ή σαν country. Νομίζω ότι αυτό που λείπει από τη σημερινή μουσική είναι ο πειραματισμός με την μουσική.

 

Πιστεύετε ότι οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Youtube και το Facebook έχουν βοηθήσει νεότερους ακροατές να μάθουν για τη μουσική των Guess Who;

Απολύτως. Όπως είπα και πριν, ένα άτομο που είναι 18 ετών, που μπορεί να γνωρίζει το “American Woman” και να πει: «Μου αρέσει αυτό το τραγούδι», μετά πηγαίνουν στο Διαδίκτυο και λένε: «Υπάρχουν 14 albums εδώ! Τι είναι αυτό;» Τότε μπορούν να εξερευνήσουν για να δουν αν τους αρέσει ή όχι. Πριν, το μόνο μέρος που θα μπορούσες ν’ αποκτήσεις αυτή την μουσική ήταν σε παζάρια συλλεκτών δίσκων. Τώρα, για να απαντήσω στην ερώτησή σου, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο ψηφιακός κόσμος είναι εξαιρετικά σημαντικά για εμάς, γιατί μας βγάζουν εκεί έξω, μπροστά σε κοινό όλων των ηλικιών.

 

Έχετε μουσικές φιλοδοξίες που θέλετε να εκπληρώσετε;

Όχι. Για μένα, το μεγαλύτερο ναρκωτικό στον κόσμο είναι να κάνεις συναυλίες και να κάνεις τους ανθρώπους να αισθάνονται χαρούμενοι ή να αισθάνονται κάποια συναισθήματα, όποια κι αν είναι αυτά. Επειδή το να παίζεις ζωντανά μπροστά σε κόσμο είναι μια ανταμοιβή που δεν μπορείς να περιγράψεις. Η ηχογράφηση στο studio είναι ένα άλλο κομμάτι αυτού, γιατί αν και δεν έχεις κοινό, δημιουργείς τη μουσική που σου επιτρέπει να βγεις στη σκηνή. Έτσι, όλα είναι σημαντικά μέρη του να είσαι μουσικός καλλιτέχνης και αυτό για μένα είναι η ουσία αυτού που κάνουμε. Όσον αφορά τις μουσικές προσδοκίες, είπα ότι το ελάχιστο όριο είναι να κάνουμε τους ανθρώπους να αισθάνονται καλά όταν παίζεις και αν είναι χαρούμενοι όταν γυρίζουν σπίτι μετά την συναυλία, είμαστε κι εμείς χαρούμενοι.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο Garry Peterson για τον χρόνο του.

Προ-παραγγείλετε εδώ την έκδοση σε CD του “The Future IS What It Used To Be”  : https://cleorecs.com/store/shop/the-guess-who-the-future-is-what-it-used-to-be-cd

Official The Guess Who website: http://www.theguesswho.com

Official The Guess Who Facebook page: https://web.facebook.com/theguesswho?_rdc=1&_rdr

Αφήστε το σχόλιό σας