Συνέντευξη | Εμμανουέλα: «Είναι άσχημο να σε αγαπάει κάποιος για κάτι που δεν είσαι»

Νέα παρουσία, νέο αίμα στη μουσική βιομηχανία, η Εμμανουέλα έχει έρθει για να μείνει, αδιαμφισβήτητα!

Η Εμμανουέλα είναι το καινούργιο μέλος των Kings και δεν έχει κλείσει ούτε τρίμηνο σε αυτή τη νέα της μουσική οικογένεια. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είχαν ξεκινήσει καλύτερα γι’αυτή κι η αναγνωρισημότητα ήρθε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα -κυριολεκτικά.

Μία ωραία παρουσία έρχεται να προστεθεί σε ένα ήδη επιτυχημένο συγκρότημα και να δώσει μία πιο «νεανική» νότα, με τις ιδέες, τις σκέψεις, αλλά και τη φωνή της που είναι χαρακτηριστική.

Η Εμμανουέλα έχει να δείξει πολλά και χαίρομαι που την παρουσιάζω εγώ, σε αυτή την πρώτη της συνέντευξη εφ’όλη της ύλης.

Εμμανουέλα - Hit Channel

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Εμμανουέλα! Πραγματικά θέλω να αρχίσω τη συνέντευξη με το αν πιστεύεις στο κάρμα, στην τύχη, γιατί η συνάντησή μας, άρχισε κάπως περίεργα (γέλια)

(γέλια) Ηρώ δεν ξέρω τι έγινε πριν με εμάς, αλλά μου αρέσει να πιστεύω και να βλέπω διάφορα σημάδια! Από την άλλη, ενώ μου αρέσει να πιστεύω σε όλα αυτά, θεωρώ ότι κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία. Τη δημιουργούμε κιόλας την τύχη μας. Είναι θέμα προσωπικής προσπάθειας και βεβαίως όταν προσπαθείς έρχεται και το λογικό να συμβεί κάτι από αυτά. Πρέπει να κάνουμε πράγματα για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε.

(γέλια) Μια και κάναμε όμως αυτή την ωραία παρένθεση για το καρμικό σκηνικό που μας έτυχε, θέλω να μου πεις μερικά πράγματα για σένα και να σε γνωρίσουμε καλύτερα… Πώς ξεκίνησες με τη μουσική;

Είμαι από μουσική οικογένεια και από μικρή έκανα μαθήματα στο ωδείο, πιάνο, αρμονία. Μου άρεσε από μικρή να τραγουδάω κι ήθελα κάποια στιγμή να το κάνω κι επάγγελμα. Το ήθελα μέχρι κάποια ηλικία. Δηλαδή μέχρι τα 16 μου. Αλλά στην εφηβεία επειδή άρχισα να σκέφτομαι κάποια πράγματα λίγο παραπάνω, απομακρύνθηκα από αυτή την ιδέα. Μετά μπήκε κι η σκέψη στο μυαλό μου, ότι ξέρεις, πρέπει να σπουδάσω. Στο οποίο βέβαια έπαιξαν ρόλο κι οι γονείς μου, γιατί ως κλασικοί γονείς, έλεγαν: «Πάρε το πτυχίο σου και μετά κάνε ό,τι θέλεις» (γέλια) Οπότε αυτό έκανα. Πέρασα στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη και το πήρα το πτυχίο! (γέλια) Καταπληκτικά μπορώ να σου πω! (γέλια)

(γέλια) Να φανταστώ η όλη πορεία σου στο τραγούδι, ξεκινάει μετά τις σπουδές σου…

Ναι, κάπως έτσι. Ουσιαστικά ήταν σαν να με βρήκε μόνο του. Είχα πάρει το πτυχίο μου, γύρισα για λίγο στην πόλη μου, τη Ξάνθη και εκεί μου το πρότειναν, ώστε να αρχίσω να τραγουδάω. Η μία συνεργασία έφερνε την άλλη κι είμαι πολύ χαρούμενη γι’αυτό, γιατί έχω συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες σε όλη την πορεία μου. Με ευχαριστεί να γνωρίζω ανθρώπους του χώρου, γιατί ο καθένας, είτε νέος, είτε παλιός, είναι τεράστιο σχολείο και σου δίνει μεγάλη εμπειρία και νιώθεις πιο σίγουρος μέρα με τη μέρα.

Οπότε η αρχή έγινε στην επαρχεία και μετά ήρθε η μεγάλη πόλη, η Αθήνα.

Ναι, ακριβώς. Να σου πω και για αρχή η Αθήνα μου φαινόταν λίγο «χαοτική» για να το τολμήσω. Δεν το είχα σκεφτεί καν. Απλά το ένα έφερε το άλλο και κάνοντάς το, κατάλαβα πόσο το αγαπώ. Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική με όλο αυτό. Γιατί ίσως δεν ήθελα να το παραδεχτώ, πόσο πολύ το θέλω. Φοβόμουν αρκετά.

Τώρα όμως είσαι εδώ, στην πρωτεύουσα και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, έχεις κάνει χαμό! Ρόλο σε αυτό βέβαια παίζουν κι οι Kings, οπότε θέλω να μου πεις πώς άρχισε η συνεργασία σας… 

Λοιπόν, θα σου πω τα πάντα πάνω στη γνωριμία μας (γέλια) Εγώ τον τελευταίο χρόνο τραγουδούσα στο Fantasia, με τον Κωνσταντίνο Αργυρό, οπότε ήμουν και στην Αθήνα. Εκείνο το διάστημα με όλα αυτά, είχα μπει στη διαδικασία να ψάξω ώστε να κάνω ένα δικό μου τραγούδι. Ψάχνοντας λοιπόν διάφορα στούντιο, κατέληξα στο στούντιο των παιδιών! Καθώς ηχογραφούσαμε το τραγούδι, προφανώς γνωριστήκαμε και καλύτερα και μάθαμε ο ένας τον άλλον. Οι Kings εκείνο το διάστημα ήταν σε μία φάση «ψαξίματος» και ανανέωσης, αλλά δεν ήξεραν με ποιον ακριβώς τρόπο. Τέλος πάντων με πολλή συζήτηση συνειδητοποιήσαμε ότι ο τρόπος που βλέπουμε τη μουσική και τους εαυτούς μας μέσα σε αυτό, είναι πάρα πολύ κοντά, ότι υπάρχει χημεία και έπεσε η ιδέα, γιατί να βγει σόλο το τραγούδι και να μη κάνουμε κάτι μαζί; Να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, αν θέλεις. Ήταν πολύ τιμητικό για μένα το να μου το προτείνουν και πλέον να βγαίνουμε μαζί ως συγκρότημα. Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου τύχει και η αλήθεια είναι ότι δεν το φανταζόμουν ποτέ. Νιώθω πάρα πολύ τυχερή που έγιναν όλα έτσι.

Μέσα από αυτή τη συνεργασία, βγήκε μία «καυτή» σοκολάτα. Τι μπορείς να μου πεις γι’αυτό, που είναι ουσιαστικά μία αναβίωση του παλιού αγαπημένου τραγουδιού του Σαρμπέλ.

Θέλαμε κάτι δυνατό για το καλοκαίρι για αρχή και κάτι που ο κόσμος ήξερε κι είχε ήδη αγαπήσει. Οι Kings δεν έχουν κάνει ποτέ διασκευή κι είναι η πρώτη τους σε άλλο τραγούδι. Ήταν η ώρα να γίνει και κάτι τέτοιο. Επίσης έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τους δημιουργούς του κομματιού, Μάριο Ψιμόπουλο και Εύη Δρούτσα, οι οποίοι μας έδωσαν και τα δικαιώματα για να γίνει η διασκευή. Μας άρεσε πάρα πολύ, ήταν έτσι κι αλλιώς μία τρομερή επιτυχία όταν πρωτό-κυκλοφόρησε η «Σοκολάτα» και αγαπάμε πολύ τον Σαρμπέλ!

Να πούμε ότι υπάρχει κι ένα πολύ «καυτό» επίσης video clip (γέλια) που νομίζω ότι όλοι το ζηλέψαμε λίγο…

(γέλια) Είχε μελετηθεί το concept του clip όπως γίνεται πάντα, ωστόσο μπορώ να σου πω ότι όλα έγιναν τόσο γρήγορα και μέχρι ο Βαγγέλης Τσαουσόπουλος να κάνει τα πρώτα δικά μου πλάνα, δεν ξέραμε τι να περιμένουμε! Ειλικρινά σου μιλάω. Τα παιδιά όμως έχουν τόσα χρόνια ένα πολύ δικό τους στυλ κι έπρεπε κι εγώ να «ταιριάξω» σε όλο αυτό. Το αποτέλεσμα όμως βγήκε πολύ καλό, άρεσε στον κόσμο και για μένα είναι χαρά μου που συμμετέχω σε όλο αυτό, γιατί και προσωπικά είναι πρωτόγνωρο! Ήταν πολύ ωραία. Η μέρα του video clip και η μέρα των βραβείων Mad, ήταν οι δύο πιο αγαπημένες μου μέρες έως τώρα!

Μα τι άλλο να ζητήσεις; (γέλια) Αλλά αφού μου έδωσες και την πάσα για τα MAD, πες μου τα πάντα για αυτή την εμπειρία…

Για τα MAD, δεν ήξερα τι να περιμένω, αλλά ειλικρινά σκεφτόμουν μόνο ότι μου συμβαίνει, είμαι εκεί, είμαι πάνω στη σκηνή και από κάτω υπάρχει τόσος κόσμος. Και στην εποχή μας δεν είναι εύκολο να τα ζήσεις όλα αυτά, γιατί δεν συμβαίνουν κάθε μέρα. Είναι μία φορά το χρόνο και το περιμένουν πως και πως τόσοι πολλοί άνθρωποι. Έγινε πολλή δουλειά όμως μέχρι να φτάσουμε εκεί και αυτό είναι η βράβευσή μας. Μακάρι να έρθουν πολλές ακόμα μεγάλες στιγμές!

Εκεί πάνω, σε αυτή τη σκηνή όμως, τραγούδησες και ένα τραγούδι «ύμνο» της γενιάς μας αν θέλεις, το «Ξέρω τι ζητάω» με τη Shaya! (γέλια) Και φυσικά πριν από αυτό μοιράστηκες και τη σκηνή με τους The Players!

Τώρα για τη Shaya τι να σου πω; Είναι απίστευτη και η ίδια ήταν πολύ χαρούμενη για όλο αυτό και περίμενε όντως πολύς κόσμος να τη δει ξανά στη σκηνή. Όσον αφορά τους The Players είναι τρία νέα παιδιά στο χώρο με πάρα πολύ ταλέντο. Πραγματικά τους χαίρομαι, γιατί έχουν πάρα πολύ όρεξη και καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον, γιατί προχωράμε με την ίδια όρεξη και την ίδια χαρά σε αυτό που κάνουμε. Έχουμε την ίδια ενέργεια, του «νέου» στο χώρο της μουσικής.

Τώρα τελευταία υπάρχει έτσι μία αγάπη προς το παλιό. Βλέπουμε δηλαδή διάφορους τραγουδιστές να κάνουν διασκευές παλιών αγαπημένων τραγουδιών. Εσύ νοσταλγείς σε γενικές γραμμές το παρελθόν;

Κάποτε το έκανα σε προσωπικό επίπεδο σε μεγάλο βαθμό. Τώρα τελευταία προσπαθώ να μην το κάνω, γιατί δεν με βοηθάει και πολύ. Έχουμε τη δυνατότητα όλοι μας να προσπαθήσουμε και να δημιουργήσουμε ωραίες στιγμές για αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή. Το τώρα… Για το παρόν και για το μέλλον. Είναι ωραία να προχωράμε μπροστά και άσχημο να μένουμε στο παρελθόν. Αν μπορέσουμε να αντιληφθούμε πόσα πράγματα καινούργια μπορούμε να ζήσουμε, θα καταλάβουμε ότι δεν έχει νόημα. Το μόνο καλό με το παρελθόν, είναι να έχεις ωραίες αναμνήσεις.

Φαίνεσαι ένα άτομο που έχει αρκετές εμπειρίες, έχεις δει πράγματα. Θα έλεγες ότι μετανιώνεις για κάτι που έχεις κάνει ; Πάμε να εμβαθύνουμε την κουβέντα μας! (γέλια)

(γέλια) Καλά κάνεις και μου τα ρωτάς αυτά, γιατί κι εγώ θέλω να με γνωρίσει ο κόσμος καλύτερα! Κοίταξε, λάθη έχουμε κάνει όλοι και μέχρι να φύγουμε από αυτή τη ζωή, θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Κανείς δεν είναι τέλειος. Από εκεί και πέρα επειδή θεωρώ ότι δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, είναι ωραίο να αντιλαμβανόμαστε τα λάθη μας, να προσπαθούμε να τα διορθώσουμε, αλλά μέχρι εκεί. Δεν νομίζω όμως ότι μετανιώσω τόσο πολύ για κάτι. Σίγουρα έχω υπάρξει λάθος κι εγώ, αλλά έμαθα κι έμαθα και τον εαυτό μου. Σε ό,τι κάνουμε αποκτάμε εμπειρίες και φυσικά δεν πρέπει να κάνουμε κάτι ξανά που ξέρουμε ότι είναι λάθος.

Είσαι άνθρωπος που ζητάει εύκολα συγγνώμη;

Τώρα αυτό νομίζω θα στο απαντούσαν καλύτερα άλλοι για μένα, γιατί δεν ξέρω αν μπορούμε να είμαστε τόσο αντικειμενικοί με εμάς του ίδιους. Ζητάω όμως συγγνώμη. Και έστω και την τελευταία στιγμή σε κάποιο πράγμα, θα το σώσω, στο παραπέντε. Δηλαδή έχω την αντίληψη να ξεχωρίσω το σωστό από το λάθος και θα το πω αν τελικά βγει λάθος.

Σε τι θα μπορούσες να μου πεις ότι είσαι «απόλυτη»;

Υπάρχουν σίγουρα διάφορα πράγματα, αλλά ακόμη και στη δουλειά, που μπορεί να είμαι νέα στο χώρο, έχω κι εγώ τις δικές μου απόψεις. Γιατί μέχρι ένα σημείο έχω τον εγωισμό να σου πω, ότι κοίτα, έχω κι εγώ άποψη! Όμως δεν σημαίνει αυτό ότι θα απαιτήσω κάτι, προς θεού. Κάποτε δεν το έκανα, δεν μιλούσα. Αλλά το να αποκτήσεις μία πιο «σωστή» γνώμη πάνω σε αυτό που ασχολείσαι, έρχεται με την εμπειρία και σιγά, σιγά.

Θέλω να το πάμε και λίγο στις ανθρώπινες σχέσεις. Επειδή σίγουρα μιλάς με πολύ κόσμο, τι πιστεύεις ότι λείπει από τους ανθρώπους και έχουν κλειστοί στον εαυτό τους;

Μεγάλο ρόλο παίζει σίγουρα κι η οικονομική κατάσταση, που δεν βοηθάει καθόλου. Έχει γίνει ο κόσμος πολύ επιφυλακτικός, πολύ κλειστός. Γιατί πλέον έχει αρχίσει να διαπραγματεύεται βασικά πράγματα και πόσο μάλλον όταν έχουν να κάνουν με την επιβίωσή του. Όταν ήμασταν κοριτσάκια, εκείνη την πολύ ωραία εποχή, δεν μας έλειψε κάτι, ή αν θέλεις καλύτερα, στους περισσότερους δεν έλειψε, γιατί πάντα θα υπάρχουν και τα άτομα με πολλές δυσκολίες. Τώρα στα σημερινά κοριτσάκια, λείπουν πράγματα, όπως σου είπα βασικά. Οπότε η πίεση θα προκαλέσει και την κακία, το φόβο, θα κοιτάξει περισσότερο τον εαυτό του κάποιος. Και με το να βοηθήσεις θα σκεφτείς ότι κινδυνεύεις κι εσύ. Πράγμα που δεν το επικροτώ, γιατί πάντα πρέπει να βοηθάμε όπου μπορούμε, γιατί είναι αυτό που μένει στο τέλος.

Είσαι δεκτική με κάτι νέο στη ζωή σου ή επιφυλάσσεσαι;

Όταν γνωρίζω κάποιον είμαι αρκετά ανοιχτή. Εκεί που τα πάω πολύ καλά μαζί του όμως και χαιρόμαστε (γέλια) εκεί κλείνομαι και ταυτόχρονα. Ενώ στην αρχή υπάρχει μία διαχυτικότητα, πάνω που θα καταλάβω ότι μπορώ να αφήσω τη ψυχή μου στον άλλον, κάνω πίσω.

Έχεις καλούς φίλους;

Έχω, αλλά μετρημένους.

Αν σε ρωτούσα τι φοβάσαι σε αυτή τη ζωή, θα μου έλεγες το χρόνο; 

Μακάρι να γεμίσω τόσο πολύ από εμπειρίες, που να είμαι ευτυχισμένη σε κάθε στάδιο της ζωής μου. Όσο δηλαδή μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος ευχαριστημένος. Με φοβίζει η αλήθεια και θα έλεγα με φοβίζει κι η φυσική φθορά με αγχώνει. Ακόμα κι οι δυνάμεις σου καθώς μεγαλώνεις που σε «εγκαταλείπουν» ή το ότι δεν αντέχεις κάποια πράγματα. Αυτό όντως με τρομάζει. Το να σκεφτώ ότι σε 10 χρόνια ακόμα δεν θα μπορώ να κάνω αυτά που κάνω τώρα, είναι λίγο κάπως… Όμως στην καθημερινότητα μας προσπαθούμε όλοι να αποφύγουμε τη σκέψη αυτή, βάζοντας στο πρόγραμμά μας πολλά και διάφορα πράγματα ώστε να το ξεχνάμε.

Τι ωραία μου τα λες… (γέλια) Πάμε τώρα και σε ένα κομμάτι που έχει να κάνει με τα talent shows. Εσύ δεν έτυχε να πας σε κάποιο από αυτά…

Όχι, ποτέ. Υπάρχουν πολλά είναι η αλήθεια, αλλά υπάρχει και ζήτηση. Είναι αρκετά τα άτομα που θέλουν να ασχοληθούν και να συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Κάθε χρονιά, τουλάχιστον, γίνεται κι από ένα. Προσωπικά μου αρέσει να τα παρακολουθώ κι ειδικά στην αρχή, όταν ήταν πρωτόγνωρο! Ήταν όμως άλλη εποχή, άλλες συνθήκες και υπήρχε χώρος -σχεδόν- για όλους. Τότε τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά 7 μέρες τη βδομάδα!

Ήταν όντως πολύ διαφορετικά…

Θα σου πω ότι ζηλεύω και λίγο εκείνες τις εποχές. Από άποψη ψυχολογική περισσότερο. Ο κόσμος ήταν διαφορετικός, με ανεβασμένη ψυχολογία, υπήρχε θεωρώ ένα ασταμάτητο πάρτι στα μαγαζιά. Ζηλεύω τους τότε καλλιτέχνες που κατάφεραν να ζήσουν ουσιαστικά εκείνα τα «μεγαλεία». Γιατί όπως και να το κάνουμε, ήταν. Προφανώς τώρα, δεν είναι έτσι.

Είναι αλήθεια ότι ήταν άλλη εποχή, αλλά επειδή ζούσαν τόσα πολλά «ξέφευγαν» και περισσότερο. Πιστεύεις τώρα ότι οι νέοι που έχουν μία μεγαλύτερη «έκθεση» κι από τα social media, τη βλέπουν «κάπως» πιο εύκολα; 

Θέλω να πιστεύω ότι για να κάνεις κάτι που αγαπάς, όπως και οι καλλιτέχνες, πρέπει να έχεις μία δώσει «ψώνιου» και μία δόση «καλής» τρέλας. Ώστε να μπορείς να αντέχεις, γιατί το να εκτίθεσαι και να βγαίνεις στη σκηνή μπροστά σε εκατοντάδες κόσμο, θέλει όντως μία τρέλα. Δεν βγαίνεις να το κάνεις αυτό το πράγμα αν δεν σου αρέσει ή αν είσαι ντροπαλός. Οπότε αυτό είναι ένα προαπαιτούμενο, αλλά σαφώς μέχρι ένα σημείο. Μετά πηγαίνει καθαρά στο πώς το διαχειρίζεται ο καθένας. Είναι θέμα ανθρώπου. Αλλά και να «καβαλήσει» κάποιος τώρα το καλάμι, δεν νομίζω ότι τον βοηθάει κι εποχή! είναι εκτός τόπου και χρόνου! (γέλια)

Πιστεύω κιόλας ότι αν κάποιος το «καβαλήσει», ο κόσμος θα το καταλάβει κι έχει δείξει ότι έχει δύναμη ως προς αυτό… 

Φυσικά και έχει δύναμη. Αλλά είναι η εποχή τέτοια που δεν το σηκώνει. Πιο παλιά ήταν διαφορετικά. Τώρα δεν είναι το ίδιο και δεν μπορείς να ξυπνήσεις και να παίξεις το οτιδήποτε. Θα σου πω και κάτι που μου είπαν οι Kings και το έχω στο μυαλό μου αρκετά τους τρεις μήνες που είμαι μαζί τους. «Να είσαι ο εαυτός σου κι αν αυτό που είσαι αρέσει, πολύ καλά. Αν θες να κρυφτείς, θα κρυφτείς για λίγο. Κάποια στιγμή θα βγει αυτό που πραγματικά είσαι και δεν έχει κανένα νόημα». Οπότε για πόσο ο καθένας θα φοράει μία μάσκα; Αν είσαι ψεύτικος, δεν θα έχεις και την αγάπη του κόσμου. Είναι άσχημο να σε αγαπάει κάποιος για κάτι που δεν είσαι.

Πάμε και για το κλείσιμο σιγά, σιγά. Τι κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο; 

Κοίτα να δεις τώρα… (γέλια) Επειδή εκτός από συγκρότημα, είμαστε και παρέα με τους Kings, ώρες, ώρες με κοροϊδεύουν, επειδή μπήκα πολύ πωρωμένη στη δουλειά (γέλια) και καθώς μου μιλάνε για να κανονίσουμε κάτι άλλο, όπως πχ το να πάμε σινεμά, εγώ μιλάω για τη δουλειά και προτιμώ να δουλέψω πάνω σε αυτό και να κάτσουμε στο στούντιο. (γέλια) Αλλά εντάξει, νομίζω θα το ξεπεράσω και θα κάνω και περισσότερα πράγματα, όπως το να πηγαίνω σινεμά! (γέλια)

(γέλια) Είσαι της τρέλας ή θα έλεγες ότι είσαι πιο πολύ του προγράμματος;

Θα σου έλεγα ότι είμαι πολύ του προγράμματος, κάπως σπασικλάκι! Δεν μου αρέσουν τα ταξίδια με προορισμό το άγνωστο! Αν δεν έχω πρόγραμμα, μπορώ και να τρελαθώ! (γέλια) Ίσως στα όρια του νευρικού κλονισμού! (γέλια) Δεν το έχω καθόλου με το να χάνω τον έλεγχο…

Τώρα θέλω να μου πεις κάτι  «κουλό» που σου έχει συμβεί πάνω στη σκηνή…

Μου έχει πέσει το μικρόφωνο και το θέμα είναι ότι ακούστηκε το «κντουκ». Το πήρα όμως επιτόπου και συνέχισα σαν να μη συνέβη τίποτα. (γέλια)

Το ξέρεις βέβαια ότι είσαι μία ωραία κοπέλα. Πόσο μεγάλο ρόλο παίζει η εικόνα; 

Σ’ευχαριστώ πολύ Ηρώ. Προσωπικά μου αρέσει η ομορφιά, τη θαυμάζω, μου αρέσει να τη βλέπω γύρω μου και να αισθάνομαι ωραία με τον εαυτό μου. Γενικά παίζει ρόλο, γιατί και στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει, πιστεύω, να περιτριγυρίζονται από την ομορφιά. Τα στάνταρ του καθενός όμως διαφέρουν και το τι θεωρεί ο καθένας ωραίο και τι όχι, σαφώς διαφέρει.

Ποια είναι η σχέση σου με τους άντρες και πώς τους αντιμετωπίζεις; 

Με κολακεύει το να θέλουν να με γνωρίσουν γενικότερα άνθρωποι, όχι μόνο άντρες, αλλά όσον αφορά τους άντρες, το χειρίζομαι ανάλογα με την περίσταση. Είναι να μου κάνει εμένα το κλικ, παίζει ρόλο η προσέγγιση, τι θα μου πει, αν με κεντρίσει ή όχι. Πάντα όμως είμαι ευγενική.

Τι ζητάς από τους ανθρώπους ώστε να τους κρατήσεις δίπλα σου; 

Σιγουριά. Είτε φίλος, είτε φίλη, θέλω να νιώθει σίγουρος για τον εαυτό του, γιατί όταν κάποιος νιώθει καλά, το μεταδίδει και σε αυτόν που είναι δίπλα του. Η αυτοπεποίθηση είναι προσόν. Μου αρέσουν οι δυναμικοί χαρακτήρες.

Πώς φαντάζεσαι την πορεία που έρχεται μετά από ένα τρελό τρίμηνο; 

(γέλια) Αυτή τη στιγμή έχω μπει σε μία ομάδα πολύ δυνατή και θέλω να φανώ αντάξια και με το παραπάνω. Των προσδοκιών του κόσμου και των δικών μου. Θέλω να ξεπεράσω πολλά όριά μου και μου αρέσει να σκέφτομαι με αυτό τον τρόπο. Μου δίνει ενέργεια στο να κάνω πράγματα. Θέλω να τολμήσω ό,τι φοβάμαι! Επίσης να σου πω ότι θέλω πολύ να πάω στη Eurovision! Αυτό είναι δήλωση.

Όντως είναι δήλωση… Αλήθεια θέλεις; 

Ναι, θέλω πάρα πολύ να πάμε Eurovision και οι Kings δεν το είχαν προσπαθήσει ξανά στο παρελθόν. Θα μπορούσαμε με αυτή την ομάδα να πάμε πολύ καλά και να δώσουμε κάτι πολύ δυνατό. Είναι ένα όνειρο.

Στο εύχομαι και μακάρι να γίνει πραγματικότητα ό,τι θελήσεις. Να περιμένουμε πολλές εκπλήξεις, έτσι; 

Ακριβώς. Πολλά τραγούδια, πολλές εμφανίσεις με μία μεγάλη περιοδεία. Και με τα παιδιά θέλω να πιστεύω ότι θα πειραματιστούμε πολύ και σίγουρα θα έρθουν και πολλές μπαλάντες. Στο λέω με σιγουριά! (γέλια) Για το χειμώνα επίσης ετοιμάζουμε κάτι πολύ δυνατό… Αλλά αυτό δεν θα στο αποκαλύψω! (γέλια)

Εμμανουέλα, σ’ευχαριστώ πολύ!

Ηρώ μου, εγώ σε ευχαριστώ πολύ!

Αφήστε το σχόλιό σας