Αρχική Συνεντεύξεις Ξένοι καλλιτέχνες Συνέντευξη: Elvin Bishop (solo, The Paul Butterfield Blues Band)

Συνέντευξη: Elvin Bishop (solo, The Paul Butterfield Blues Band)

-

Δες και αυτά

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Νοέμβρης 2018. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε μ’έναν θρυλικό κιθαρίστα: τον Elvin Bishop. Είναι περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των πρωτοπόρων του blues rock, Paul Butterfield Blues Band. Το τραγούδι του “Fooled Around and Fell in Love” έφτασε στο #3 του US Billboard Hot 100 chart το 1976. Κατά την διάρκεια της καριέρας του, έχει παίξει με τους Jimi Hendrix, B.B King, Eric Clapton, Allman Brothers Band, Grateful Dead και πολλούς άλλους. Τον Ιούλιο του 2018, οι Elvin Bishop’s Big Fun Trio κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους studio album, “Something Smells Funky ‘Round Here”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που λάβατε μέχρι στιγμής από τους οπαδούς σας και τον τύπο για το album “Something Smells Funky ‘Round Here”;

Λοιπόν, δεν ξέρω. Διάφοροι άνθρωποι σου λένε απλά ό,τι θέλουν. Η χώρα μας είναι αρκετά διχασμένη.

 

Μου αρέσει πολύ το instrumental “Bob’s Boogie” από το νέο album. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό το τραγούδι;

Απλά είπα στον Bob (σ.σ: Welsh-πλήκτρα, κιθάρα) «Παίξε ο,τι θες». Είναι απλά ένα 12-μετρο blues. Είναι σπουδαίος πιανίστας. Είναι ένας από τους λίγους που γνωρίζω που μπορεί να παίξει στο ύφος του αγαπημένου μου blues πιανίστα όλων των εποχών, του Otis Spann, που έπαιζε με τον Muddy Waters.

 

Κάνετε κάποια spoken words στο “Lookin’ Good”. Ποιο είναι το νόημα αυτού του τραγουδιού;

Δεν ξέρω. Απλά είναι αυτό που είναι. Μισώ να ακούγομαι σαν αθλητής επειδή όλοι λένε: «Είναι αυτό που είναι». Υποθέτω, είναι οι σκέψεις μου για το πού βρίσκομαι τώρα.

 

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το εγγύς μέλλον;

Παίζω μόνο μουσική. Παίζω με το trio μου σε όλη τη χώρα, σχεδόν παντού. Κάνω επίσης κάποιες συναυλίες με τον Charlie Musselwhite. Απλά συναυλίες, μόνο οι δυο μας.

 

Οι Elvin Bishop Group και οι Johnny Winter And ήταν στο ίδιο bill όταν οι Allman Brothers Band ηχογράφησαν το “At Fillmore East” (Μάρτιος 1971) και επίσης κάνατε μαζί τους μια εκτέλεση του τραγουδιού σας “Drunken-Hearted Boy”. Θυμάστε αυτές τις συναυλίες;

Ναι. Θυμάμαι ότι το jam μέρος συνέβη πραγματικά πάρα πολύ αργά, νωρίς το πρωί. Νομίζω ότι υπήρχε μια φάρσα για βόμβα νωρίς το βράδυ και όλοι έπρεπε να εγκαταλείψουν το κτίριο για λίγο, μέχρι να το ελέγξουν. Τελικά δεν υπήρχε βόμβα, οπότε όλοι επέστρεψαν και η συναυλία συνεχίστηκε πολύ αργά, θυμάμαι. Την εποχή εκείνη, έβλεπα τους The Allman Brothers πολύ συχνά, οι δρόμοι μας διασταυρώνονταν σε πολλές διαφορετικές συναυλίες και ήταν καλοί μου φίλοι. Έγινε πολύ περισσότερο τζαμάρισμα εκείνη την εποχή, από ό,τι συμβαίνει τώρα.

 

Περιμένατε την εμπορική επιτυχία του τραγουδιού “Fooled Around and Fell in Love” (# 3 στο Billboard Hot 100 τον Μάιο του 1976);

Όχι. Ήταν η απόλυτη έκπληξη για μένα. Ήταν σχεδόν ατύχημα που έγινε.

 

Ο Mickey Thomas έκανε φωνητικά στο “Fooled Around and Fell in Love” και αργότερα έγινε μέλος των Jefferson Starship και των Starship. Νιώθετε υπεύθυνος για την καριέρα του;

Για τον Mickey, όχι. Νομίζω ότι η φωνή του είναι υπεύθυνη για την καριέρα του. Όταν τον γνώρισα, τραγουδούσε σε ένα gospel συγκρότημα. Ήταν σπουδαίος τραγουδιστής και απλά μου άρεσε. Έκανα πρόσφατα μερικά πράγματα μαζί του. Η φωνή του είναι όπως ήταν πάντα. Δεν ξέρω αν ήταν καλύτερη, τι θα έκανε με αυτή. Είχε πολλές επιτυχίες με τους Starship αφού άφησε το συγκρότημά μου. Όχι, ίσως ήμουν μέρος της καριέρας του. Μετά από αυτό, δεν ήμουν υπεύθυνος γι’ αυτό, θα έλεγα.

 

Οι Paul Butterfield Blues Band μπήκαν στο Rock and Roll Hall of Fame το 2015. Τι σημαίνει αυτή η αναγνώριση για εσάς;

Ήμουν τυχερός που ήμουν σε αυτό το συγκρότημα. Ήμουν στο σωστό μέρος, την σωστή στιγμή. Ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να ξεκινήσεις μια καριέρα. Στην πραγματικότητα, ήμουν πιο χαρούμενος που μπήκα στο Blues Hall of Fame, γιατί δεν ξέρω αν αυτό ήταν καλό.

 

Πώς ήταν να παίζετε μαζί με τον Mike Bloomfield (κιθάρα – The Paul Butterfield Blues Band);

Ήταν τέλεια. Τότε δεν είχα με τι να το συγκρίνω. Ήταν ακριβώς αυτό που συνέβαινε. Ήταν σπουδαίος μουσικός και πολύ καλός φίλος, έτσι ήταν όλα καλά.

 

Πόση επιρροή είχαν οι live εκτελέσεις του κομματιού “East-West” (1966) σε συγκροτήματα όπως οι Grateful Dead και οι Quicksilver Messenger Service;

(Γέλια) Δεν ξέρω. Πρέπει να τους ρωτήσεις.

 

Είχατε πει: «Οι Quicksilver, οι Big Brother και οι Dead – αυτοί οι τύποι απλά χτύπαγαν ακόρντα. Ήταν folk μουσικοί και δεν ήταν ιδιαίτερα καταρτισμένοι στο να παίζουν ηλεκτρική κιθάρα – ο Bloomfield μπορούσε να παίξει όλες αυτές τις κλίμακες και τα arpeggios και γρήγορους χρόνους… Απλά τους κατέστρεψε ».

Θες να προσπαθήσω να μαντέψω τι θα συνέβαινε αν δεν συνέβαινε κάτι άλλο. Είναι πολύ δύσκολο να το πω. Ίσως μισούσαν αυτή την κατεύθυνση. Προερχόμενος από τη blues σκηνή του Chicago, αυτό που συνέβαινε στο Σαν Φρανσίσκο, ξέρεις, δεν έμοιαζε πολύ μουσικά προχωρημένο.

 

Υπάρχει μια ωραία φωτογραφία με εσάς, τον B.B King και τον Eric Clapton να τζαμάρετε στο Café Au Go Go στη Νέα Υόρκη στις 15 Σεπτεμβρίου 1967. Σας άρεσε να παίζετε με αυτούς τους δύο τύπους;

Ναι, ήταν υπέροχο. Όπως είπα, εκείνες τις μέρες συνέβαιναν πολύ περισσότερα τζαμαρίσματα, από ό,τι συμβαίνει τώρα. Για κάποιο λόγο, νομίζω ότι όλοι ήταν πιο σοβαροί σε ότι αφορά τη μουσική πλευρά των πραγμάτων. Εκείνη την εποχή, σχεδόν όλα είχαν σχέση με τη μουσική. Ήταν ένα καλό τζαμάρισμα. Τζάμαρα με τον B.B πολλές φορές, περίπου εκείνη την εποχή στη Νέα Υόρκη και επίσης με τον Jimi Hendrix.

 

Τζαμάρατε τουλάχιστον τρεις φορές με τον Jimi Hendrix στο The Generation Club, το Café Au Go Go και το Ungano’s nightclub. Τι αναμνήσεις έχετε από τον Jimi;

Ήταν πολύ ήσυχος τύπος και ήταν καλός για να τζαμάρεις μαζί του, επειδή δεν ήταν απ’ αυτούς με το μεγάλο εγώ, που παίζουν πολύ δυνατά, πνίγουν τους πάντες παίζοντας από πάνω τους. Ήταν πολύ ευαίσθητος με αυτό που κάνουν οι άλλοι. Φυσικά, ήταν σπουδαίος μουσικός. Ήταν μια ωραία εμπειρία να τζαμάρεις μαζί του.

 

Πόσο δύσκολο ήταν να ανακαλύψετε τα blues όταν μεγαλώνατε στην φυλετικά διαχωρισμένη Tulsa, στην Oklahoma της δεκαετίας του ‘50;

Ο μόνος τρόπος να τα ανακαλύψεις ήταν, ουσιαστικά, το ραδιόφωνο. Επειδή άτομα διαφορετικών φυλών δεν επιτρεπόταν να κάνουν παρέα.

 

Πώς αισθανθήκατε όταν ξεκινήσατε να παίζετε με μαύρους μουσικούς στα blues clubs του Chicago;

Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Αυτό που ήθελα να κάνω, ήταν να γίνω blues μουσικός και ήταν απλά ένα καταπληκτικό πράγμα. Ήταν τέλεια.

 

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον των blues;

Ποτέ δεν ήμουν ικανός να προβλέψω οποιοδήποτε είδος μέλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των μουσικών κινημάτων. Μου φαίνεται ότι πάντα θα υπάρχει ένα γούστο για τα blues, μεταξύ τουλάχιστον ενός μικρού αριθμού ανθρώπων, επειδή η blues είναι κάτι που απευθύνεται στους ανθρώπους, αισθάνεται τους ανθρώπους. Δεν είναι σαν την pop μουσική. Είναι λίγο μιας χρήσεως. Είναι σαν τα κουρέματα ή την μόδα, τα ρούχα. Είναι σαν μια παρεχόμενη υπηρεσία στη ζωή. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω ακριβώς. Αλλά η blues είναι για ανθρώπους που θέλουν να συνδέσουν τη μουσική τους με διαφορετικά πράγματα στη ζωή. Έτσι, αυτή τη στιγμή, είναι αρκετά δημοφιλής. Όχι τόσο όσο την έχω δει στο παρελθόν. Είναι σχεδόν σαν να πηγαίνει προς μια θέση όπως αυτή που καταλαμβάνει τώρα η jazz, η οποία είναι σαν ένα κλασικό είδος μουσικής. Αυτό είναι μόνο για μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, ξέρεις. Δεν είναι ένα μεγάλο πράγμα όπως η pop μουσική.

 

Έχετε παίξει με πολλούς ανθρώπους στην καριέρα σας. Γίνεσαι καλύτερος μουσικός παίζοντας με διαφορετικούς ανθρώπους;

Ναι, φυσικά. Μπορείς να μάθεις κάτι από όλους με τους όποιους παίζεις. Από κάποιες μουσικές καταστάσεις που συναντάς, το μόνο που μαθαίνεις είναι το τι να μην κάνεις. Αλλά ήμουν πολύ τυχερός που κατόρθωσα να παίξω με μερικούς από τους πραγματικούς μου ήρωες όπως τον John Lee Hooker και άλλους φίλους όπως τον Muddy Waters και τέτοιους ανθρώπους. Ναι, ήταν μια σπουδαία εμπειρία μάθησης.

 

Άνοιξατε τέσσερες συναυλίες του Miles Davis στο Fillmore West τον Μάιο του 1971. Ήσασταν εξοικειωμένος με τη μουσική του; Τον γνωρίσατε;

Φίλε, ξέρεις περισσότερα για αυτά τα πράγματα από ό,τι εγώ. Δεν έχω σπουδαία μνήμη για τέτοια πράγματα, αλλά ναι ξέρω τη μουσική του. Τον άκουγα από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60. Λατρεύω το album “Sketches of Spain” (1960). Ήξερα ποιος ήταν. Ξέρω ότι προσπάθησε να προχωρήσει και έκανε αυτό το είδος pop πράγματος και ήταν σε θέση να το κάνει σε κάποιο βαθμό. Ποτέ δεν του μίλησα.

 

Παίξατε σε δύο από τις Day on The Green συναυλίες που διοργάνωνε ο Bill Graham με τους Beach Boys, το 1976 και το 1978. Ποια ήταν η αντίδραση των οπαδών των Beach Boys στις εμφανίσεις σας; Νιώθατε άνετα παίζοντας μπροστά σε τεράστια κοινά;

Έχω παίξει μπροστά σε πολύ μεγαλύτερα κοινά απ’αυτά. Δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο, από αυτή την άποψη. Παίζαμε στου Bill με όλα τα είδη ανθρώπων. Νιώσαμε σαν στο σπίτι. Η Bay Area του San Francisco ήταν σαν την έδρα μου. Ήμασταν πολύ δημοφιλείς εδώ, οπότε δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα.

 

Πώς ήταν ο Jerry Garcia ως άνθρωπος και ως μουσικός; Μέχρι που τον αντικαταστήσετε για 5 τραγούδια σε μια συναυλία στο Fillmore West (6-6-1969)!

Αντικατέστησα τον Jerry Garcia;  Δεν το νομίζω.

 

Άργησε στην συναυλία. Έχασε 5 τραγούδια. Υπάρχει ηχογράφηση!

Δεν το ξέρω. Δεν το θυμάμαι αυτό. Θα πιστέψω τα λόγια σου (γέλια). Δεν ξέρω τίποτα γι’αυτό. Ξέρω ότι ήταν ωραίος τύπος. Ήμουν αρκετά καλός φίλος με τον Pigpen, ο οποίος ήταν πληκτράς στους Grateful Dead. Πέθανε αρκετά νωρίς. Όταν ήρθα στο San Francisco, το το καλοκαίρι του ‘68, οι άνθρωποι με τους οποίους μου άρεσε να τζαμάρω, ήταν βασικά άνθρωποι που ενδιαφέρονταν για τα blues, όπως η Janis Joplin και ο Pigpen. Ο Jerry ήταν πολύ καλός φίλος και τα πηγαίναμε καλά, αλλά τα μουσικά του ενδιαφέροντα ήταν διαφορετικά.

 

Πιστεύετε ότι οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Youtube και το Facebook βοηθούν νεαρούς ακροατές να μάθουν για τη μουσική σας;

Λοιπόν, είναι υπέροχο. Μου αρέσει να απολαμβάνουν οι άνθρωποι τη μουσική μου, όπως και αν συμβαίνει. Δεν ασχολούμαι πολύ με τα τεχνολογικά, τα  μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όλα αυτά. Δεν το κάνω. Μπορείς να περάσεις όλη τη μέρα στο Facebook, αν θες. Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι το κάνουν. Δεν ακολουθώ αυτό το πράγμα.

 

Είχατε συναντηθεί ποτέ με τον Stevie Ray Vaughan;

Ποτέ δεν τον συνάντησα, απ’όσο ξέρω. Ήταν πολύ καλός μουσικός και σπουδαίος τραγουδιστής. Στην πραγματικότητα, τον άκουσα περισσότερο τελευταία από ό,τι έκανα όσο ζούσε. Υποθέτω ότι ήμουν απασχολημένος με άλλα πράγματα τότε. Φίλε, ήταν σπουδαίος μουσικός.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο Elvin Bishop  για τον χρόνο του.

Official Elvin Bishop website: http://elvinbishopmusic.com

Official Elvin Bishop Facebook page: https://www.facebook.com/elvinbishop

Official Elvin Bishop Twitter account: https://twitter.com/elvinbishop42

Αφήστε το σχόλιό σας