Η Ελεονώρα Αντωνιάδου είναι ένα πρόσωπο, που τον τελευταίο ένα χρόνο, έχει γίνει talk of the town!

Και γιατί; Γιατί πρωταγωνιστεί σε μια από τις πιο πετυχημένες σειρές «Το Τατουάζ» και ο ρόλος της έχει σηκώσει πολλές αντιδράσεις με την τροπή που έχει πάρει το σενάριο!

Προσωπικά γνωρίζω τη δουλειά της αρκετά χρόνια, μιας και μου είχε κάνει εντύπωση από την πρώτη σειρά στην οποία έπαιξε στην τηλεόραση το «Κάρμα». Από τότε πέρασε καιρός ώστε να τη δούμε ξανά στην τηλεόραση, αλλά άξιζε τον κόπο.

Ήρεμη, αληθινή και πολύ συνειδητοποιημένη, η Ελεονώρα μου μίλησε για όλα της τα ενδιαφέροντα, για την τηλεόραση και πώς βλέπει όλο αυτό που συμβαίνει αυτό το διάστημα.

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Ελεονώρα! Καλώς βρεθήκαμε επιτέλους και ελπίζω να είσαι έτοιμη για αυτή την όμορφη κουβέντα που θα κάνουμε…

Γεια σου Ηρώ. Είμαι έτοιμη από καιρό βασικά! (γέλια) Αφού το λέμε εδώ και ένα χρόνο!

(γέλια) Πραγματικά πέρασε ένας χρόνος! Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ που λέμε… Να ξεκινήσω την κουβέντα μας, με το ότι μένουμε δίπλα και δεν είχαμε και ιδέα. Εδώ στα Ιλίσια έμενες από την πρώτη στιγμή που ήρθες στην Αθήνα;

Γενικά θα σου πω ότι είμαι της συνήθειας. Δηλαδή ένα κομμάτι μου την αγαπάει πολύ. Θα αλλάξω πολύ δύσκολα σπίτια. Σκέψου ότι 10 χρόνια έχω στην Αθήνα και μένω σε αυτό το σπίτι από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου. Είμαι από Έδεσσα, το ξέρεις άλλωστε, σπούδασα στη Θεσσαλονίκη θέατρο και ο μοναδικός άνθρωπος στην Αθήνα που είχα ώστε να κατέβω μετά τις σπουδές μου, ήταν μία κολλητή που σπουδάζαμε μαζί κι αυτή έμενε Ζωγράφου. Και σκέφτηκα, αφού δεν είχα κανέναν στην Αθήνα, να μείνω κοντά της και να έχω έναν δικό μου άνθρωπο δίπλα μου. Το αστείο είναι, ότι με αυτή τη φίλη μου οι ζωές μας χώρισαν στην πορεία, λόγω των προγραμμάτων μας κι εγώ συνέχισα να μένω στα Ιλίσια! (γέλια) Αγάπησα την περιοχή, γιατί έχει την έννοια της γειτονιάς.

Οπότε δεν θα την άλλαζες με τίποτα έτσι;

Με τίποτα! Αν και είναι πυκνοκατοικημένα, δεν είναι όπως σε άλλες περιοχές. Επίσης είναι μια ασφαλής περιοχή και δεν έχω ακούσει από κανέναν να του συνέβη κάτι. Σκέψου το καλοκαίρι, βλέπω γείτονες να κοιμούνται με τα παράθυρα ανοιχτά! Δεν έχεις πρόβλημα.

Που θα βγεις στην Αθήνα; Κέντρο;

Μου αρέσει αρκετά το κέντρο και εννοείται ότι μία από τις αγαπημένες μου βόλτες είναι στο Μοναστηράκι. Έχει τρομερή αύρα. Απλά πλέον επειδή είναι και περιορισμένος ο χρόνος μου, προτιμώ να πηγαίνω σε μαγαζιά φίλων και να λέω δύο κουβέντες μαζί τους. Ξέρεις να πάω μετά από πρόβα, με τις φόρμες μου, χωρίς να έχω ετοιμαστεί! (γέλια) Μου αρέσει ο χαλαρός τρόπος ζωής…

Φοβάσαι την Αθήνα;

Όχι, καθόλου!

Πάμε να φέρουμε όμως τη συζήτησή μας στο τώρα. Όπως είπες ξεκίνησες από τη Θεσσαλονίκη, σπούδασες και μετά ήρθες εδώ. Ήταν μονόδρομος;

Ακριβώς όπως το λες. Ήταν μονόδρομος, γιατί στη Θεσσαλονίκη το μεγαλύτερο βήμα που μπορείς να κάνεις, είναι να δουλέψεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Που μακάρι κάποια στιγμή στη ζωή μου να συνεργαστώ με το ΚΘΒΕ, γιατί κάνουν υπέροχες δουλειές. Αλλά φοβήθηκα να μπω σε ένα τρυπάκι με το μείνω για πάντα εκεί. Στην Αθήνα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες όπως και να το κάνεις…

Μου το λες όμως με ένα ερωτηματικό αυτό με τις «ευκαιρίες».

Απλά σκέφτομαι ότι από τη σχολή μου, που τελειώσαμε 60 άτομα, ουσιαστικά δουλεύουμε τα 5!

Δεν ξέρω όμως αν μπορούμε να πούμε και αν το κυνηγάει πολύ κι ο καθένας. Είναι κι αυτό σημαντικό.

Ναι, συμφωνώ. Παίζει ρόλο, είναι κι η τύχη, αλλά επίσης πιστεύω ότι πολλά ταλαντούχα παιδιά που δεν τα ξέρεις και δεν τα ξέρω, υπάρχουν εκεί έξω, που αν τους δίνονταν αυτές οι ευκαιρίες, θα τους μαθαίναμε. Υπάρχει όμως κι η σωστή στιγμή. Στο να ψάξεις κάποιον και εκείνη τη στιγμή κι αυτός να σε χρειάζεται. Θέλει όμως πολλή δουλειά, ώστε να είσαι έτοιμος όταν σου έρθει η ευκαιρία και να την αρπάξεις.

Είναι πολλοί εκεί έξω σε πολλές δουλειές. Για σένα τι χρειάζεται να έχει κάποιος για να πετύχει;

Πρέπει να είναι ο εαυτός του. Μόνο έτσι θα ξεχωρίσει. Κι όχι να ξεχωρίσει μέσα στη μάζα ή να τον μάθει όλη η Ελλάδα ξαφνικά. Δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός αυτό. Να είσαι ο εαυτός σου όταν θα πας σε μία συνέντευξη, σε ένα ραντεβού και να μην το παίξεις κάτι άλλο! Ούτε πιο έξυπνος, ούτε πιο όμορφος από αυτό που είσαι.

Νομίζω αυτό συμβαίνει αρκετά και μέσα από τα social media τώρα τελευταία.

Ναι, ισχύει. Προσωπικά μου αρέσουν, τα γουστάρω, πειραματίζομαι, αλλά είναι κάτι που σε παρασύρει αν δεν το διαχειριστείς σωστά.

Να περάσουμε από τα social media στην τηλεόραση. Εγώ σε θυμάμαι από το «Κάρμα». Νιώθεις παιδί της τηλεόρασης; Γιατί από εκεί ξεκίνησες…

Δεν νιώθω, όχι. Τέλειωσα τη σχολή μου και αμέσως μπήκα εκεί. Στάθηκα τυχερή πολύ, γιατί πήρα τη δουλειά μέσα από οντισιόν. Δεν είχα βρει καλά, καλά το σπίτι εδώ ακόμα! Όμως από εκεί και πέρα με είδες στην τηλεόραση φέτος. Πέρασαν μερικά χρόνια. Δεν το είχα ψάξει κι εγώ τόσο πολύ, δεν έτυχε.

Τις δουλειές σου πώς τις επιλέγεις;

Να νιώθω καλά εκείνη την περίοδο και να πωρωθώ ουσιαστικά με αυτό που κάνω. Με το «Τατουάζ» πωρώθηκα! Όταν ξεκινήσαμε γυρίσματα για τον πιλότο και για όλα, είχα τρελαθεί! Ήμασταν με τις κάμερες στους ώμους, από το ένα μέρος της Ελλάδας στο άλλο, γυρίσματα στο εξωτερικό, Αγγλία, Κύπρος. Ήταν κινηματογραφικό όλο αυτό και γούσταρα πολύ και την ομάδα. Ακόμα και τώρα ένα χρόνο μετά νιώθω όπως την πρώτη στιγμή!

Μια και μου έδωσες την πάσα, πάμε να περάσουμε στο ζουμί κι αυτό έχει τίτλο «Τατουάζ». Παρακολουθώ τη σειρά, μου αρέσει αρκετά και έχει μια δόση «εξωτερικού» θα έλεγα… Έλειπε αυτό από την ελληνική τηλεόραση.

Είναι μεγάλη τύχη να ζήσεις κάτι τέτοιο κι ειδικά έτσι όπως είναι τα πράγματα στη χώρα μας. Και χρωστάω κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα! Στον Ανδρέα Γεωργίου, στον Κούλη Νικολάου και στη Βάνα, γιατί εμένα η Βάνα με πήρε τηλέφωνο για να είμαι στη σειρά. Η ομάδα έχει ένα κοινό όραμα και είναι πολύ συγκεντρωμένη σε αυτό που θέλει να κάνει. Έχουν εφοδιαστεί με τα καλύτερα μηχανήματα, τις καλύτερες κάμερες…  Δεν τσιγκουνεύονται στη δουλειά! Δεν κόβουν κάτι, όπως και από τα ταξίδια, που πήγε ο Ανδρέας με την Εβελίνα στην Αργεντινή και η Έλενα Πιερίδου με τον Ερμογένη στο Παρίσι! Δεν το βλέπεις εύκολα αυτό σε σειρά και πόσο μάλλον σε μία καθημερινή σειρά. Και θα δείτε και ακόμα περισσότερα, γιατί ο πήχης έχει ανεβεί και υπάρχει κοινός στόχος από όλους, γιατί το έχουν μεταδώσει και σε εμάς. Ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε και υπάρχει πολλή αγάπη σε αυτό!

Ποια είναι τα σημεία που παρατηρείς εσύ στην ελληνική τηλεόραση που έχουν αλλάξει σε αυτά τα 10 χρόνια που είσαι στο χώρο;  Σου αρέσει έτσι όπως είναι σήμερα;

Καλά τώρα που έπεσε και το «μαύρο» στο Mega και είναι και πολύ επίκαιρο και δεν υπάρχουν πια τέτοιες σειρές που μεσουρανούν στην ελληνική τηλεόραση, πιστεύω ότι ο Alpha προσπαθεί αυτή τη στιγμή να κάνει κάτι τέτοιο και δεν το λέω επειδή είμαι «παιδί» του φέτος, απλώς έχει επενδύσει πάρα πολύ στη μυθοπλασία. Έχει το «Έλα στη θέση μου», το «Το σόι σου», τη «Μουρμούρα». Ποντάρει στις δουλειές του, δίνει ευκαιρίες και τις πουσάρει. Γενικά όμως θα σου πω ότι βλέπω τηλεόραση.  Μου αρέσει που έχει φύγει αυτό το υπερβολικά «κουτσομπολίστικο» στοιχείο και έχει καθαρίσει αρκετά το τοπίο στις εκπομπές. Έχει φύγει το πολύ gossip. Και μου αρέσει να βλέπω πολλές καινούργιες σειρές που έχουν κάνει φέτος όλα τα κανάλια! Μου αρέσει αυτός ο ανταγωνισμός στη μυθοπλασία. Είναι καλό και για τους ηθοποιούς. Θεμιτός ανταγωνισμός. Δίνονται πολλές ευκαιρίες για δουλειά σε πολύ κόσμο. Αναπνέει ξανά ο χώρος ο δικός μας! Έτσι το βλέπω κι είναι ελπιδοφόρο. Και να σου πω ότι μου αρέσουν κι οι εκπομπές μαγειρικής! (γέλια)

Τι σε χαλάει;

Να σου πω την αλήθεια ό,τι αρχίζει και με χαλάει σε κάτι που βλέπω, το αλλάζω. Δεν θα κάτσω να το αναλύσω ή να χαλαστώ. Όπως με τα ριάλιτι που είναι τόσα πολλά. Θα χαζέψω κάποια, αλλά για λίγα λεπτά, γιατί δεν αντέχω να τα δω παραπάνω. Σκέψου είμαι το 89’ γεννημένη! Οπότε μεγάλωσα με ριάλιτι και είναι πολλά ακόμα και τώρα.

Περνάω στο να ξετυλίξουμε το κουβάρι γύρω από τη σειρά που πρωταγωνιστείς φέτος, το «Τατουάζ». Όπως είπαμε και πριν, υπάρχει όραμα, υπάρχει όμως και πολύς νέος κόσμος σε αυτό! Κάνετε νομίζω και εξαιρετική παρέα όλη μαζί. Πώς δέσατε;

Αυτό νομίζω πάει στον Ανδρέα, τη Βάνα και τον Κούλη που διάλεξαν το καστ, γιατί ξέρουν και διαλέγουν τους σωστούς ανθρώπους. Έχουν ένστικτο! Δεν γίνεται όντως να έχουμε δεθεί τόσο πολύ. Δεν θα πω όλοι, γιατί δεν τους βλέπω όλους, μιας και δεν έχουμε κοινά γυρίσματα. Αλλά με το Μιχάλη, τη Δανάη και με τον Αλέξανδρο Πέρρο πέρσι, εντάξει… Η Δανάη είναι κι ακόμα συγκάτοικός μου, οπότε καταλαβαίνεις… Περνάμε καλά, το διασκεδάζουμε και κάνει και πιο «υποφερτό» το ότι αφήνεις το σπίτι σου, είσαι 12 ώρες στο γύρισμα… Πρέπει να έχεις και ανθρώπους να μιλάς. Είμαστε τυχεροί που έχουμε ταιριάξει! Νομίζω κιόλας ότι πρόσφατα παίχτηκε και το επεισόδιο που μαλώνω πολύ έντονα με τη Δανάη  και λέμε βαριά λόγια κι όντως στεναχωρηθήκαμε! (γέλια)

Φάνηκε όντως βαρύ, γιατί το είδα το επεισόδιο! (γέλια)

Μα όντως ήταν! (γέλια) Μας στοίχισε αυτός ο καυγάς! (γέλια)

Τόσες πολλές ώρες γυρίσματος σίγουρα έχουν συμβεί πολλά περίεργα περιστατικά. Σίγουρα στην έχουν κάνει ξανά την ερώτηση αυτή, αλλά είναι πολύ ωραία και την κάνω κι εγώ! (γέλια)

(γέλια) ισχύει, αλλά όταν μου την είχαν κάνει δεν θυμόμουν και τώρα θυμάμαι και θα σου πω! (γέλια) Είμαστε τώρα με τη  Δανάη και το Στέφανο Μιχαήλ στο σπίτι της Όλγας στα Μετέωρα που ακόμα τότε κρυβόντουσαν εκεί.  Σου μιλάω για πολύ αρχή. Εγώ είμαι πεσκετέριαν, δεν τρώω κρέας και το έχω πει στην παραγωγή να το ξέρει, ώστε να μην μου βάλουν μέσα σε κάτι που θα φάω κρέας. Εκεί που καθόμασταν και έπρεπε να φάμε, συγκεκριμένα μία ομελέτα, τρώω μια μπουκιά και συνειδητοποιώ ότι έχει μέσα κομμάτι. Έχω μείνει ακίνητη, ενώ  η κάμερα συνεχίζει και γράφει. Γυρνάω στη Δανάη και λέω με ένα ύφος «Έχω μπέικον στο στόμα μου»! (γέλια) Είχαμε λιώσει στο γέλιο!

Η σειρά σου έχει δώσει κι ένα μεγάλο boost και έχεις φτάσει και πολλούς χιλιάδες followers στα social media. Αυτό πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε. Σε σταματάνε στο δρόμο; Σου αρέσει;

Ναι, αρκετά! Και φέτος πολύ παραπάνω από πέρσι. Πήγα μία βόλτα στο Mall και αλήθεια με σταματούσαν πολλοί! Οι πιο μικροί έρχονται για φωτογραφίες, αλλά το καλύτερο είναι στις μεγάλες ηλικίες που έρχονται και σε ρωτάνε διάφορα για τη σειρά και σου πιάνουν την κουβέντα! (γέλια) Έχει ενδιαφέρον, γιατί με σταματάνε και πολλοί άνδρες! Εδώ μου λένε ότι χάνουν ποδόσφαιρο για να δουν τη σειρά!

Πρέπει να είσαι πολύ δεκτική σε αυτό από τον τρόπο που μου τα λες, αν και φαίνεται ότι είσαι και τέτοιος άνθρωπος.

Μου αρέσει πολύ και το απολαμβάνω. Το χαίρομαι όταν έρθει κάποιος με καλή και θετική πρόθεση. Και εμένα δεν μου ήρθε κι απότομα, ώστε να πάθω και «τίποτα» που λέμε. Μπορείς να πάθεις ένα «λαλά» να στο πω έτσι (γέλια) από το τίποτα στο πάρα πολύ, κακά τα ψέματα. Προσπαθώ όμως πάρα πολλά χρόνια και έχω συνειδητοποιήσει ότι είναι η φύση της δουλειάς μου τέτοια. Τυχαίνει να με βλέπει πολύς κόσμος. Το χαίρομαι όμως!

Πολλοί δεν το βλέπουν έτσι και μπράβο σου που είσαι συνειδητοποιημένη.

Μα είναι ένα κλικ όλο αυτό, δεν είναι και δύσκολο να γυρίσει. Μπορεί να φαντάζει  και μεγάλο στα μυαλά κάποιων, αλλά προσωπικά το έχω απομυθοποιήσει. Νομίζω ότι το θέατρο με βοήθησε και πολύ  σε αυτό. Είμαι 10 χρόνια στο χώρο, αλλά η ευκαιρία η μεγάλη, ουσιαστικά ήταν τώρα. Τώρα με αναγνωρίζει ο κόσμος, άσχετα αν έκανα πάρα πολλά χρόνια θέατρο!

Τώρα αλλάζουμε ρώτα και θέλω να φέρουμε τη «Νικόλ» εδώ. (γέλια) Μας τα έχει μπερδέψει πάρα πολύ αυτός ο χαρακτήρας τώρα τελευταία, που σου πάει γάντι παρόλα αυτά! Ποια είναι τα κοινά σας;

Κάτσε να πάρω κι αυτό ύφος το μπλαζέ! (γέλια) Κοίταξε, πέρσι είχαμε κοινό με τη Νικόλ, αυτό το να είμαι εκεί για το φίλο μου, να τρέξω αμέσως, να βοηθήσω. Όπως και το να κάνει υπομονή η Νικόλ. Όπως και με τον Ιωσήφ και με την Μαργκώ. Αλλά σε προσβολή προσωπικά δεν θα έσκυβα ποτέ το κεφάλι, θα απαντούσα. Είμαι δηλαδή του να δέχομαι και να κάνω πολλή υπομονή. Φέτος έχει ξεχειλίσει το ποτήρι, δεν κάνει υπομονή με κανέναν και της γύρισε το μάτι απότομα και άσχημα κατά τη γνώμη μου. Θεωρώ, επειδή και εγώ προσπαθώ να βρω ένα άλλοθι στην Νικόλ για να μπορώ να την παίξω (γέλια) ότι είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Μία κοπέλα που μπλέκει με όπλα για τα λεφτά, που προδίδει την καλύτερή της φίλη και βάζει έναν άνθρωπο στη φυλακή επειδή ζήλεψε, είναι απαράδεκτο! Της έχουν έρθει πολλά όμως, έχουν φύγει όλοι, ο Τόνυ, η Άννα κι έχει μείνει με την Μαργκώ, που πόσο καλή επιρροή μπορεί να είναι για έναν άνθρωπο; Καθόλου!

Πώς βλέπεις τη συνέχεια; Πιστεύεις ότι έχει μπλέξει πολύ άσχημα;

Νομίζω πώς έχει μπλέξει, ναι! Κι ότι δεν θα ξεμπλέξει εύκολα και ίσως να μπλέξει ακόμα περισσότερο. Την περιμένουν περίεργες μέρες! (γέλια)

Σε αυτό το σήριαλ υπάρχουν μεγάλα ονόματα που έχουν μία τεράστια πορεία. Τι είναι αυτό που βλέπεις σε αυτούς καθώς συνεργάζεσαι μαζί τους; Τι είχε εκείνη η γενιά;

Έλεγα προχθές και στη Μυρτώ, ότι για μένα είναι μαγεία αυτό, το να συνεργάζομαι μαζί τους, γιατί μεγάλωσα βλέποντάς τους. Τους έβλεπα στην τηλεόραση κι από αυτούς ήθελα να γίνω ηθοποιός! Πάρα πολλές σειρές που έχουν αφήσει εποχή. Είναι πολύ καλοί , προσγειωμένοι και γενναιόδωροι άνθρωποι. Νιώθω ευλογημένη και είναι τεράστιο σχολειό.

Τι θα υιοθετούσες;

Τη σεμνότητα τους και το ότι είναι εργάτες. Δεν θα τους ακούσεις να γκρινιάξουν ποτέ. Πάντα διαβασμένοι και προετοιμασμένοι. Καλοί μαθητές! Δεν ξέρω πώς δεν κουράζονται!

Και τελευταία ερώτηση για τη σειρά η οποία είναι κρίσιμη! (γέλια) Θα βρούμε τη Νικόλ να συναντιέται με τον σήριαλ κίλερ, τον Ορφέα; (γέλια)

Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο η αλήθεια είναι. Ειλικρινά. Όμως επειδή η Βάνα μας εκπλήσσει όλους με τις ανατροπές της, ποτέ δεν ξέρεις. Δεν έχω ιδέα όμως πραγματικά! (γέλια)

Τα αναλύσαμε όλα και με το παραπάνω και φτάνουμε σιγά, σιγά και στο τέλος! Να πιάσουμε και το θέμα ανθρώπινες σχέσεις, μιας και η σειρά τις αναλύει ιδιαίτερα πολύ. Πώς τις βλέπεις;

Δύσκολες. Οι άνθρωποι φοβούνται να συνάψουν σχέσεις, να δεθούν, να ανοιχτούν. Γενικά το βλέπεις και στους δρόμους. Θυμάμαι και πιο μικρή επειδή μεγάλωσα κι εκεί, δεν είναι όπως τότε. Εδώ δεν ξέρεις ποιος μένει δίπλα σου. Σε μία πιο μικρή πόλη το γνωρίζεις. Φοβάσαι και από την άλλη δουλεύεις τόσες πολλές ώρες και έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα προτιμάς να βγεις έξω με ανθρώπους που ξέρεις και να διαθέσεις τις ώρες που σου έχουν μείνει τη μέρα σε αυτούς, παρά να κάνεις νέες γνωριμίες. Έχουμε κλειστεί στα «καβούκια» μας.

Νομίζω ότι υπάρχει κι αυτή η «μίνι» κατάθλιψη γύρω μας… Δεν ξέρω αν το νιώθεις κι εσύ.

Υπάρχει, ναι και δεν νομίζω ότι όλοι μας είμαστε super ισορροπημένοι! Δυστυχώς και παίζει μεγάλο ρόλο το πόσες ώρες δουλεύουμε τελικά κι αν δουλεύουμε! Είναι περίεργη κατάσταση. Γιατί αν δουλεύεις, δουλεύεις μόνο για να πληρώνεις λογαριασμούς. Κι αν έχουμε χρόνο «χαζεύουμε» στα social media. Είναι κρίμα να κολλάμε στα πόσα like θα πάρουμε και να μη βγαίνουμε έξω.

Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό… Τέλος πες μου τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο.

Είμαι της παρέας και έχω έναν συγκεκριμένο τρόπο διασκέδασης. Γουστάρω να πηγαίνω για ρακές και κρασιά! μεζεδοκατάσταση! Δεν είμαι καθόλου του κλαμπ και του μπουζουκιού. Αν με πας δηλαδή σε κλαμπ από τις 12 η ώρα θα έχω νυστάξει, σαν τη σταχτοπούτα και θα με γυρίσεις σπίτι! (γέλια) Κι αν το μεζεδοπωλείο έχει και ελληνική μουσική, μπορώ να το ξημερώσω! Μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ ότι είμαι της κουβέντας. Θέλω να ακούω τον άλλον!

Μεγαλώνουμε… Φοβάσαι το χρόνο;

Το τελευταίο διάστημα έχω αρχίσει να το σκέφτομαι, αλλά όχι από την εξωτερική εμφάνιση και την ομορφιά και να μην κάνω ρυτίδες. Ίσα, ίσα θα μου αρέσει κιόλας στην πορεία αυτό, να με δω έτσι. Με τρομάζει το πόσα χρόνια θα έχω για παράδειγμα να είμαι νέα, να τρέχω και να κάνω πράγματα. Όπως και το να χάσω δικούς μου ανθρώπους. Και φυσικά το πώς θα περάσουν αυτά τα χρόνια. Τι θα έχω καταφέρει. Μέχρι στιγμής έχω ένα στόχο και πιστεύω ότι τα πάω καλά.

Θα μπορούσες να γυρίσεις στην Έδεσσα;

Όχι. Θέλω να μείνω και να δουλέψω στην Αθήνα, γιατί εδώ είναι και τα περισσότερα θέατρα, όπως και η τηλεόραση. Αυτό μου αρέσει και θέλω να παίζω θέατρο μέχρι τα 100 μου και να πεθάνω πάνω στη σκηνή! Ή αν δεν παίζω, να σκηνοθετώ… Μου αρέσει και θα το προσπαθήσω και άμεσα να το κάνω. Ειδικά τη θεατρική σκηνοθεσία!

Νέα σχέδια θέλω να μου πεις και τι άλλο να περιμένουμε…

Με την ομάδα μου έχουμε ένα θέατρο που λέγεται «Καρτέλ» και βρίσκεται στο Βοτανικό. Το έχουμε φτιάξει όλο με τα χέρια μας και ετοιμάζουμε την παράσταση «Άνθρωποι και ποντίκια» του Σταινμπεκ σε άμεση και αρκετά σημερινή σκηνοθεσία. Φέτος δεν παίζω εγώ, γιατί δεν προλαβαίνω, λόγω της σειράς, αλλά όλο το χρόνο μου είμαι εκεί. Όλα τα ρεπό φεύγουν εκεί! (γέλια) Δεν έχεις ξαναδεί αυτό το είδος θεάτρου στην Ελλάδα, τόσο άμεσο, τόσο πολυσήμαντο… Απλά ζωή! Και φυσικά συνεχίζουμε με το «Τατουάζ»

Είπες ζωή. Τι είναι για σένα ζωή;

Η ζωή είναι στιγμές και πρέπει να τις τιμάμε. Γιατί στο τέλος θα μας μείνουν 10; 5 καλές και 5 κακές. Ας περάσουμε από αυτή τη γη και ας έχουμε κάνει το λιγότερο κακό. Δεν μας ανήκει ο πλανήτης. Πρέπει να το σεβόμαστε, όπως και το συνάνθρωπο, όπως κι όλα τα άλλα ζωντανά σε αυτόν!

Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ Ελεονώρα!

Εγώ σε ευχαριστώ Ηρώ!

Αφήστε το σχόλιό σας