Hit Channel Radio Live

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo)

-

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάρτιος 2020. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε μ’ έναν θρυλικό μουσικό: τον David Cross. Είναι περισσότερος γνωστός ως βιολιστής των King Crimson από το 1972 ως 1974, ηχογραφώντας μαζί τους τα μνημειώδη albums “Larks’ Tongues In Aspic” και “Starless and Bible Black”. Έχει επίσης συνεργαστεί με τους Clearlight, Jade Warrior, Peter Hammill, David Jackson, Stick Men, Andrew Booker και άλλους. Στις αρχές του 2020 κυκλοφόρησε το “Crossover”, μια studio συνεργασία με τον μακαρίτη Peter Banks (αρχικός κιθαρίστας των Yes). Στο album συμμετέχουν επίσης οι: Tony Kaye, Geoff Downes, Pat Mastelotto, Billy Sherwood, Oliver Wakeman, Jay Schellen, Andy Jackson και Randy Raine-Reusch. Διαβάστε παρακάτω τα όσα πολύ ενδιαφέροντα μας είπε:

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 1Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που λάβατε μέχρι τώρα από τους οπαδούς και τα ΜΜΕ για το album “Crossover” με τον Peter Banks;

Είμαι ευχαριστημένος με οποιαδήποτε ανταπόκριση. Είναι καλό ο κόσμος ν’ αναγνωρίζει αυτό που κάνεις. Ναι, ήταν αρκετά μεγάλη η ανταπόκριση και πολύ θετική επίσης. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της, ήταν πολύ θετική. Έτσι ναι, είμαι πολύ ευχαριστημένος.

 

Ηχογραφήσατε το “Crossover” με τον Peter Banks στις 10 Αυγούστου 2010. Ποια ήταν η μουσική πρόθεση που είχατε εσείς και ο Peter Banks εκείνο το απόγευμα;

Η πρόθεσή μας ήταν απλώς να αυτοσχεδιάσουμε μαζί.

 

Γιατί αποφασίσατε να επανέλθετε στο υλικό του “Crossover” το 2018;

Επειδή σκέφτηκα ότι άξιζε και ότι ο Paul θα ήθελε να προσπαθήσω να δημιουργήσω περισσότερα από αυτό, από κάτι τελείως γυμνό, σε κάτι πληρέστερο και πιο ολοκληρωμένο. Νομίζω ότι θα το ‘θελε. Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι δεν μπορεί να το ακούσει, επειδή ο Paul δεν είναι πλέον μαζί μας. Μετά από αυτό, είχα την διάθεση να προσπαθώ να το ακούσω. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσω να δημιουργήσω κάτι από αυτό. Αυτός μου έδωσε αρκετό χρόνο αφότου είπε ότι ήθελε να παίξει, για να με κάνει να αισθανθώ άνετα. Ήθελα να κάνω κάτι με αυτό και νομίζω ότι θα ήθελε να το ακούσω και να δω αν αξίζει.

 

Υπάρχουν μερικοί σπουδαίοι καλεσμένοι στο “Crossover”. Γιατί ζητήσατε από τους συγκεκριμένους μουσικούς να παίξουν στο album και όχι από άλλους;

Ζητήσαμε από ανθρώπους από τους King Crimson και τους Yes να παίξουν στο album. Ανθρώπους που γνωρίζαμε. Έτσι, ζήτησα από ανθρώπους που έχω γνωρίσει και σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάτι. Ο Peter ήταν κιθαρίστας, οπότε δεν θα χρειαζόμασταν κιθαρίστα, αλλά θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε μπάσο, drums και άλλους ανθρώπους που πιστεύαμε ότι θα ενδιαφέρονται να υποστηρίξουν το project. Όταν ξανάκουσα τις ηχογραφήσεις, απλώς αισθάνθηκα ότι υπήρχαν στοιχεία από τους Yes και τους King Crimson που προέρχονται από τους αυτοσχεδιασμούς. Ήταν πολύ στοιχειώδες κατά το βασικό μας παίξιμο και έμοιαζε ζωτικής σημασίας το να προσπαθήσουμε να το αναπτύξουμε φέρνοντας καλεσμένους από τις δύο πλευρές και τελικά η ανταπόκριση ήταν σπουδαία. Υπάρχουν άνθρωποι από την πλευρά των Yes και από την πλευρά των King Crimson, οι οποίοι είναι φυσικά ένα συγκρότημα στο οποίο ήμουν και ο Peter ήταν πολύ αναγνωρισμένος τόσο από τους μουσικούς όσο και τους οπαδούς των YES. Έτσι, αυτό κάναμε. Κάλεσα ανθρώπους από αυτά τα συγκροτήματα και όποιον καλέσαμε, ήθελε να συνεισφέρει.

 

Τα Hammond μέρη του Tony Kaye (Yes, Badger, David Bowie, Circa) είναι εξαιρετικά όμορφα. Θα θέλατε να κάνετε ένα ολοκληρωμένο album μαζί του;

Στην πραγματικότητα δεν έχω γνωρίσει τον Tony Kaye. Υπάρχει ένα άτομο που του τηλεφώνησε και του ζήτησε να παίξει. Τον κάλεσε ο Daniel Earnshaw ο οποίος εκπροσωπεί τα πνευματικά δικαιώματα του Peter Banks. Γνώριζε τον Tony Kaye και του ζήτησε να παίξει σ’ αυτό και σίγουρα είχε εκπληκτική συνεισφορά. Ναι, θα ήμουν πολύ ευτυχής να παίξω με οποιονδήποτε συνέβαλε σε αυτό. Είναι όλοι φανταστικοί μουσικοί και όλοι το ζωντάνεψαν με την συμμετοχή τους. Έτσι ναι, θα ήμουν πολύ χαρούμενος να παίξω με όλους, συμπεριλαμβανομένου του Tony Kaye.

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 2Το “Crossover” είναι ένα instrumental album. Αντιμετωπίσατε κανένα πρόβλημα στο να σκεφτείτε τίτλους για instrumental κομμάτια;

Όχι, τα ονόματα πάντα μου προτείνονταν από μόνα τους, ενώ γράφω. Όχι, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Απολαμβάνω να δημιουργώ τρελά ονόματα. Είναι πραγματικά αστείο, γιατί αν έχουν στίχους, τότε είναι πολύ προφανές. Εάν δεν έχουν στίχους, τότε είναι πιο ενδιαφέρον να δημιουργείς ονόματα για instrumental κομμάτια. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση, διότι δεν φαίνεται σωστό αν κοιτάξεις για παράδειγμα στην κλασσική μουσική: Συχνά επαναλαμβάνονται και έχουν πολύ επίσημους τίτλους όπως «Πρελούδιο και φούγκα σε Ντο-μείζονα», «3η Κίνηση», με κάθε είδους αριθμούς και μορφές. Νομίζω ότι είναι πιο ενδιαφέρον, παρά να προσπαθείς να βρεις ονόματα που προέρχονται από συνηθισμένα κομμάτια με φωνητικά. Δεν μου έχουν ξανακάνει τέτοια ερώτηση. Είναι καλό που απαντώ στην πολύ ενδιαφέρουσα ερώτησή σου. Νομίζω ότι αποκαλύπτει τον τρόπο που σκέφτεσαι ο τίτλος που δίνεις σε ένα instrumental κομμάτι.

 

Φαίνεται ότι περάσατε καλά στο album “Another Day” (2018) με τον David Jackson (Van der Graaf Generator – σαξόφωνο). Απολαύσατε αυτή τη συνεργασία;

Ναι, πάρα πολύ. Περάσαμε υπέροχα. Τα πήγαμε πολύ καλά από την ημέρα που συναντηθήκαμε για πρώτη φορά. Γελάσαμε πολύ, λατρέψαμε την αίσθηση του χιούμορ του και έχουμε πολύ παρόμοιο γούστο στη μουσική, ένα πολύ τολμηρό γούστο στη μουσική. Μας αρέσουν τα ωραία κομμάτια και η avant-garde μουσική. Ξέρεις, η jazz και η world μουσική. Έτσι, είχαμε πολλά κοινά. Περάσαμε πολύ καλά κάνοντας αυτό το album. Ναι πραγματικά, φανταστικά.

 

Πόσο σημαντικός είναι ο αυτοσχεδιασμός για σας;

Πολύ. Είναι η στιγμή που αισθάνομαι περισσότερο ο εαυτός μου. Βρίσκω τον εαυτό μου σε πνευματικά μέρη όπου δεν μπορώ να φτάσω, με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Έτσι, μερικές φορές είναι για μένα σαν ένα είδος διαλογισμού. Είναι ένας τρόπος ταξιδιού που δεν μπορώ να βρεθώ με κανέναν άλλο τρόπο. Έτσι, είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Μου λείπει όταν δεν το κάνω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να παίξω μόνος μου, αλλά η χαρά του πράγματος είναι να το κάνεις με άλλους μουσικούς και με κοινό. Είναι πραγματικά ένα βασικό κομμάτι αυτού. Αλλά παίζω στην εξάσκηση, με πολλές εξασκήσεις. Δεν είναι εύκολο πράγμα να το διατηρήσεις. Έτσι, πρέπει να εξασκούμαι στον αυτοσχεδιασμό και να εξασκούμαι σε όλες τις δεξιότητες και πρέπει να κάνω αυτοσχεδιασμό στο βιολί και τεχνική βιολιού και τεχνική ηλεκτρικού βιολιού, ώστε να είμαι ο καλύτερος εαυτός μου στον αυτοσχεδιασμό. Επειδή λατρεύω το συναίσθημα και το μέρος που εισέρχομαι ενώ αυτοσχεδιάζω και θα συνεχίσω να το κάνω. Πραγματικά είναι εθιστικό σχεδόν σαν ναρκωτικό.

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 3Έχετε περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο με τους Stick Men (Tony Levin, Pat Mastelotto και Markus Reuter). Τι ακριβώς προσθέτει το βιολί σας στον μοναδικό ήχο τους;

(Γέλια) Ναι, νομίζω ότι αυτή είναι πολύ καλή ερώτηση. Δεν είμαι σίγουρος ότι προσθέτει κάτι, νομίζω ότι είναι απλώς ένα ακόμα όργανο που κάνει το ίδιο είδος ήχων. Έχουμε όλοι παρόμοια προσέγγιση στο να κάνουμε μουσική σε ένα live, με πολλούς ανθρώπους οι οποίοι όταν εμπλέκονται στον αυτοσχεδιασμό, δεν είσαι ποτέ σίγουρος ποιος παίζει τι. Έτσι, υπάρχει πολλή ενσυναίσθηση και πολλή κατανόηση για το τι συμβαίνει μουσικά, το οποίο πραγματικά απολαμβάνω με αυτό το συγκρότημα και είναι πραγματικά φανταστικοί για να παίξεις μαζί τους. Τι φέρνω; Υποθέτω ότι φέρνω ένα παραπάνω στοιχείο καρδιάς και συναισθήματος σε αυτό. Ίσως, ωθώ τα πράγματα λίγο περισσότερο συναισθηματικά, ίσως μ’ έναν ρομαντικό τρόπο περισσότερο απ’ αυτόν στον οποίο θα κατέληγαν κανονικά, δεν είμαι βέβαιος. Δεν θεωρώ πραγματικά ότι προσθέτω κάτι. Το παίξιμό μου μοιάζει πολύ περισσότερο με το να εισέρχομαι στο χώρο τους, ως ο εαυτός μου. Είναι ένας χώρος όπου είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι ο εαυτός μου, αλλά συνειδητοποιώ ότι είναι ουσιαστικά ένας χώρος που έχουν δημιουργήσει αυτοί και λατρεύω τον μουσικό χώρο που έχουν δημιουργήσει. Είναι σαν να λες: «Επιτρέψτε μου να έρθω ως ανθρώπινο ον και να μοιραστώ αυτό το χώρο». Είναι λοιπόν θαυμάσια εμπειρία γιατί σε αυτό το χώρο συναντάς αυτούς τους ανθρώπους, τους άλλους μουσικούς, ως τους μουσικούς εαυτούς τους, ιδίως επειδή κάναμε πολλούς αυτοσχεδιασμούς. Είναι σαν να συναντάς ανθρώπους σ’ένα διαφορετικό κόσμο. Είναι σαν να βλέπεις τους πνευματικούς εαυτούς τους και όχι τους γήινους εαυτούς του. Βρίσκεσαι στη μέση αυτού και μετά ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι είσαι σε μια σκηνή και υπάρχει ο Tony Levin, ο Markus Reuter ή ο Pat Matelotto και στην πραγματικότητα είναι όλοι ανθρώπινα όντα. Αλλά δεν μοιάζει μ’αυτό όταν μοιράζεσαι μουσικό χώρο. Μοιάζει σαν να πετάς στον αέρα ή να διασχίζεις τη ζούγκλα ή κάτι άλλο. Έτσι, είναι πολύ πιο μυστηριώδες και ενδιαφέρον.

 

Δουλέψατε ξανά με τον Robert Fripp (King Crimson – κιθάρα) στο “Starless Starlight” (2015) album. Ποιο ήταν το concept πίσω από αυτό το album;

Έχω πραγματικά εμμονές για πράγματα και ποτέ δεν κατάφερα να ξεχάσω την παλιά μελωδία, την εναρκτήρια μελωδία του “Starless” (από το “Red” album των King Crimson – 1974). Ο Robert είχε κάνει κάποιους live αυτοσχεδιασμούς γύρω από αυτό το θέμα και μου τους πρόσφερε για να τους χρησιμοποιήσω ως ηχοτοπίο (soundscape) για τη μουσική ενώ ηχογραφούσα. Όταν άρχισα να το κάνω αυτό, με ενδιέφερε όλο και περισσότερο το πόσα θα μπορούσα να κάνω από άποψη ποικιλομορφίας, δουλεύοντας απλά εκείνη την παλιά μελωδία προς τα έξω. Έτσι λοιπόν, ολόκληρο το album βασίζεται γύρω απ’ αυτή τη μελωδία, η οποία έχει έκταση μόνο μερικά μέτρα, αλλά με κάποιο τρόπο καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα album. Το σημείο εκκίνησης ήταν οι αυτοσχεδιασμοί που ο Robert είχε ηχογραφήσει και έπειτα οι αυτοσχεδιασμοί που έκανα με τα συνθετικά πράγματα που δούλεψα και γυρίζοντας την μελωδία ανάποδα και τέτοια πράγματα, προσπαθώντας να βρω τρόπους παιξίματος. Στην συνέχεια, ο φίλος μου, ο Tony Lowe, ο οποίος είναι συμπαραγωγός σε αυτό και έκανε τόσο καλή δουλειά, απλά προσθέτοντας μικρά κομμάτια εδώ και εκεί, για να δημιουργήσει διαφορετικά μέρη, ήχους, να αλλάξει την αρμονία και να βάλει νέες υφές. Έτσι, ήταν μια αρκετά μεγάλη συνεργασία, αλλά αφορούσε πραγματικά το πόσα μπορείς να δημιουργήσεις από αυτή τη μικρή μουσική δήλωση και να την κάνεις να μιλήσει. Πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορείς να δημιουργήσεις από αυτή τη δήλωση για να μιλήσει και να εκφραστεί από μόνη της. Όταν έχω αυτές τις εμμονές με τις μικρές μελωδίες και τέτοια πράγματα, είναι επειδή πιστεύω ότι έχουν ένα είδος δικής τους ζωής, απαιτώντας να είναι περισσότερο παρούσες στον κόσμο από ό,τι ήταν. Οι σπουδαίες μελωδίες σίγουρα καθιερώνονται μόνες τους στον κόσμο και για μένα αυτή η παλιά μελωδία έπρεπε να έχει μια στέρεη βάση στον κόσμο. Λοιπόν, εγώ απλώς την ζωντάνεψα.

 

Είμαι μεγάλος οπαδός του “Exiles” (1997) solo album σας, ειδικά των τραγουδιών “Tonk” και “Troppo” όπου συμμετέχει ο Peter Hammill (Van der Graaf Generator -φωνητικά). Τι σημαίνει αυτό το album για εσάς;

Λοιπόν, και πάλι ήταν ένα παρόμοιο μουσικό θέμα πραγματικά, είναι το θέμα του “Exiles (σ.σ: από το “Larks’ Tongues in Aspic” των King Crimson – 1973) και ήταν ένα είδος δουλειάς που έμεινε στη μέση όσον αφορά το συναίσθημα του “Exiles”, γι’ αυτό δουλέψαμε με αυτό το κομμάτι σε αυτό το album. Δεν είχα ξαναδουλέψει με τον Peter Hammill, ήταν η πρώτη φορά που δούλευα μαζί του και απλώς ήθελα να δω τι μπορούσε να κάνει με μερικές από τις ιδέες μου και φυσικά αυτό που έκανε ήταν φανταστικό. Έχεις το “Tonk” και το “Troppo”, δύο από τα αγαπημένα μου κομμάτια απ’ αυτό το album. Αυτό υποθέτω ότι ήταν πιο εξερευνητικό: Ήταν ένας είδος εξερεύνησης προς τα πίσω και εξερεύνησης προς τα εμπρός και εξερεύνησης πλαγίως. Είχα ένα αρκετά ασφαλές δικό μου συγκρότημα εκείνη την εποχή και δημιουργήσαμε καλή μουσική μαζί. Απλώς ήθελα να δω τι θα συνέβαινε αν έφτανες πίσω και πλαγίως και ίσως και προς τα εμπρός. Τι είδους μουσική θα μπορούσαμε να παράξουμε και σίγουρα, η συνεισφορά του Peter ήταν φανταστική.

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 4Είστε επίσης το αφεντικό της Noisy Records. Η επιχειρηματική πλευρά σας αποσπά από τη δημιουργία περισσότερης μουσικής;

Μερικές φορές ναι, ειδικά όταν πρόκειται για την επιχειρηματική πλευρά, τα λογιστικά και όλα αυτά τα πράγματα. Νομίζω ότι είναι, κατά κάποιο τρόπο, περισπασμός. Ευτυχώς, η γυναίκα μου κάνει πολλή δουλειά σ’αυτό. Θέλω να πω, ότι ο λόγος που την δημιούργησα ήταν επειδή ήθελα να έχω ένα μέσο για να κυκλοφορώ τη δική μου μουσική και δεν ήθελα να ξοδεύω μήνες μιλώντας με άλλες δισκογραφικές εταιρείες και προσπαθώντας να τις κάνω να την κυκλοφορήσουν. Είναι πάντα δύσκολο πράγμα, πρέπει να πας σε αρκετές εταιρείες και να βεβαιωθείς ότι έχεις την καλύτερη συμφωνία κι απλώς είχα βαρεθεί κατά κάποιο τρόπο να τα κάνω όλα αυτά, αν και αυτό λειτουργεί. Τουλάχιστον, ξέρεις ότι θα είσαι σε θέση να βγάλεις το album εκεί έξω. Αλλά είναι κάποιος συμβιβασμός. Τώρα, δουλεύω αρκετά καλά για να κυκλοφορήσω δίσκους μέσω μιας δισκογραφικής εταιρείας, βγαίνουν από την Cherry Red. Έτσι, θα κυκλοφορούν ακόμα από την εταιρεία Noisy, ενώ ταυτόχρονα θα είμαι σε θέση να αποκτήσω μεγαλύτερη εμβέλεια, πηγαίνοντας σε μια μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία. Αυτή είναι πρόσφατη εξέλιξη και νομίζω ότι λειτουργεί καλά και για τους δύο μας.

 

Κατά τη γνώμη μου, η σύνθεση των King Crimson από το 1972 έως το 1974 είναι η καλύτερη που είχαν ποτέ. Όταν ηχογραφούσατε τα “Larks’ Tongues in Aspic” (1973) και “Starless and Bible Black” (1974), είχατε συνειδητοποιήσει ότι η μουσική σας ήταν τόσο μπροστά από την εποχή της;

Όχι, δεν νομίζω ότι ήταν μπροστά από την εποχή της. Ήταν της εποχής της. Πιστεύω ότι άλλοι άνθρωποι έκαναν πολύ ακραία πειράματα στη μουσική την ίδια περίοδο. Ήταν αντιπροσωπευτική ελπίζω κάποιων εκ των καλύτερων ιδεών εκείνης της εποχής, που είναι και το πιο ενδιαφέρον. Ο Robert είναι πολύ πρωτοποριακός μουσικός και ο Bill (σ.σ: Bruford – drums) πάντα ενδιαφερόταν για την μουσική βελτίωση, την αυτο-βελτίωση ως μουσικός, κλπ. Ο John (σ.σ: Wetton -μπάσο) ήταν πάντα ένας rock star, αλλά γνώριζε τόσο πολύ τη μουσική, αισθανόταν τόσο πολύ τη μουσική και μπορούσε να ερμηνεύσει τα πράγματα, μ’ έναν rock τρόπο, κάτι που άλλοι μουσικοί δεν μπορούσαν να κάνουν τότε. Ήταν πολύ ιδιαίτερος, επειδή είχε πολύ πραγματική πνευματική και συναισθηματική αντίληψη της μουσικής που του επέτρεπε να δημιουργήσει πράγματα ενώ άλλοι άνθρωποι δεν θα βρίσκονταν στο ίδιο σημείο. Και ο Robert είχε πολύ απ’ αυτό, αλλά αυτό που ο John ήταν σε θέση να κάνει, ήταν να του δώσει μια εικόνα ευχάριστη, ένα είδος δημόσιας εικόνας που οι άνθρωποι θα μπορούσαν να την συμμεριστούν. Έπειτα, είχαμε τον θαυμάσιο Jamie Muir (σ.σ: κρουστά, drums) που αποτελούσε έμπνευση για όλους μας κατά την “Lark’s Tongues” περίοδο. Ήταν πολύ δημιουργικός, πραγματικά πολύ επιτυχημένος, σπουδαίος μουσικός και νομίζω ότι ο Bill έχει μάθει πολλά απ’ αυτόν. Αποτελούσε έμπνευση για όλους μας.

 

Λατρεύω πραγματικά το “Exiles” από το “Larks’ Tongues in Aspic”, το οποίο συγγράψατε. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι’ αυτό το τραγούδι;

Η αρχή του ήταν όταν συναντηθήκαμε και κάναμε έναν αυτοσχεδιασμό, νομίζω χωρίς τον John. Ο John δεν ήταν εκεί. Προβάραμε στο Covent Garden, την μέρα ακριβώς που αποφασίσαμε να προχωρήσουμε ως King Crimson, ότι αυτό το συγκρότημα θα ήταν οι καινούργιοι King Crimson. Ήταν κάτι που έπαιξα, το «ντα-ντανταντά-ντανταντά» (σ.σ: τραγουδάει τη μελωδία) σ’ έναν αυτοσχεδιασμό εκεί και ο Robert το ‘πιασε. Έδειξε ενδιαφέρον και είπε: «Δοκίμασέ το ξανά! Δοκίμασέ το ξανά!» και έπαιξε μερικές συγχορδίες μαζί με αυτό. Αυτό ήταν το σημείο εκκίνησής του. Έτσι, υπήρχε στον αέρα και προέκυψε από έναν αυτοσχεδιασμό. Στη συνέχεια, ήρθαν και οι στίχοι. Προήλθαν από τον Richard Palmer-James (σ.σ: στιχουργός τότε των King Crimson). Ήταν ένα συναίσθημα το οποίο ανέκαθεν κατανοούσα, γιατί όταν μεγάλωνα πάντα ένιωθα ότι ήμουν λίγο εξόριστος, ανεξάρτητα από την παρέα την οποία είχα, πάντα βρισκόμουν σε λάθος τόπο και λάθος χρόνο. Δεν ξέρω πραγματικά γιατί συνέβαινε αυτό, αλλά τελικά έπαψα να νιώθω έτσι αργότερα, καθώς μεγάλωνα, αλλά εκείνη την εποχή, έμοιαζε πάντα με χαρακτηριστικό της ζωής μου, στην οποία δεν ανήκα (γέλια). Πήγαινα σ’ ένα διαφορετικό μέρος, απλώς για ν’αλλάξω μέρος, αλλά δεν ήταν εκεί που ανήκα και αυτό με στοίχειωνε. Αυτό το συναίσθημα κατέληξε σε κάτι που δεν μπορούσα να ξεπεράσω. Νομίζω ότι αυτό με οδήγησε να κάνω το “Exiles”, το album των David Cross Band (1997), για να βρω τρόπους να ξεπεράσω αυτό το συναίσθημα. Τα τελευταία χρόνια, αισθανόμουν αυτό το συναίσθημα στο σπίτι και στη σκηνή, με μουσικούς, με οπαδούς, με έναν τρόπο ώστε να το ντύνω με μουσική όλο αυτό. Έτσι, έδιωξα αυτόν τον δαίμονα από μένα. Αυτός ο φόβος έφυγε από μένα, αυτή η ανασφάλεια. Αλλά ήταν πολύ έντονο συναίσθημα στην αρχή της ζωής μου.

 

Το παίξιμό σας στο “Book of Saturday” (από το “Larks’ Tongues in Aspic”) είναι εκπληκτικό! Έχετε κάποιες αναμνήσεις απ’ αυτό το τραγούδι;

Σ’ ευχαριστώ, είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. Αγαπώ πραγματικά το τραγούδι. Είναι πολύ γλυκό και ήταν πολύτιμο να το έχουμε στο set μας και πάντα ήθελα να φερθώ αντάξιός του. Είχα μια αρκετά γλυκιά συνεισφορά και νομίζω ότι ήταν ένα από τα τραγούδια που ήμουν ευχαριστημένος με τη συνολική συνεισφορά μου και επίσης η ερμηνεία του John ήταν τρομερή. Σκέφτηκα: «Τέτοια πράγματα θέλω να παίζω». Ναι, ήμουν χαρούμενος με αυτό.

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 5Είναι ο Robert Fripp εύκολο άτομο για να συνεργαστείς μαζί του;

Ω, φανταστικός, ναι! Έμαθα τόσα πολλά απ’ το να δουλεύω μαζί του όσον αφορά τους ήχους, τις δομές, τόσα πολλά στη μουσική. Ναι, είναι φανταστικός. Σίγουρα, όταν περιοδεύαμε μαζί, ήταν ευχάριστος. Στη σκηνή ήταν πάντα γεμάτος κέφι, παιχνιδιάρης, με καλή αίσθηση του χιούμορ… Ήταν σπουδαίος και σπουδαίο άτομο για να ζήσεις εμπειρίες, καλές και κακές εμπειρίες: να βγεις στη σκηνή φοβισμένος, να πας για ένα δείπνο μαζί του την πόλη… Ήταν καλό πράγμα. Όταν ήσουν νευρικός, ήταν καλό να βλέπεις ότι ήταν εκεί και σε ωθούσε ν’ αποδώσεις καλά. Πραγματικά, ήταν ένα πολύ ασφαλές άτομο να το έχεις γύρω σου, να βρίσκεται εκεί. Σίγουρα, μια έμπνευση για μένα. Απολύτως.

 

Παρεμπιπτόντως, ξέρετε την σημασία των στίχων που τραγουδούσε live ο John Wetton (μπάσο) στο “Easy Money”: “Cause they caught me licking fudge/ And they never told me once you were a minor”;

Όχι, απλώς δεν μπορώ να θυμηθώ για τι μιλούσαν αυτοί οι στίχοι. Είναι στο album.

 

Όχι. Οι live στίχοι.

Ναι. Είναι στο πρωτότυπο album. Πίστευα ότι ηχογραφήθηκε.

 

Όχι, όχι.

Λοιπόν, είναι ενδιαφέρον. Δεν το πήρα χαμπάρι. Μου διέφυγε τελείως. Δεν είναι κάτι που θεώρησα πολύ σημαντικό. Είμαι βέβαιος ότι ακούγεται τελείως εξωφρενικό τώρα, αλλά δεν το παρατήρησα εκείνη την εποχή. Λυπάμαι, άγνοιά μου. Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο σημαντικό. Δεν είχα παρατηρήσει ότι κάτι συνέβαινε με τους στίχους. Αυτό ήταν χωράφι του John, πραγματικά.

 

… Ή του Richard Palmer-James. Εν πάση περιπτώσει, ήταν ενδιαφέρουσα εμπειρία να περιοδεύσετε με τους Ιταλούς θρύλους του progressive rock, Le Orme;

Ναι, φανταστική. Ήθελαν κάτι διαφορετικό από μένα απ’ ότι κάνω συνήθως. Ήθελαν να παίξω μερικές ωραίες μελωδίες. Είναι πολύ δύσκολο για μένα, δεν είναι κάτι που κάνω εύκολα (σ.σ: εννοεί να παίζει συνθέσεις που έχουν ηχογραφηθεί χωρίς την συμμετοχή του). Έκανα το καλύτερο που μπορούσα με τη μουσική τους και αποτελεί σίγουρα έμπνευση το να την παίζω. Είναι πραγματικά άνετοι άνθρωποι στη σκηνή και ο Michi (σ.σ: Dei Rossi -drums) είναι φανταστικός. Είναι τόσο καλός με το κοινό, τόσο καλός ηγέτης συγκροτήματος. Ναι, είναι πολύ όμορφη εμπειρία και έχεις πολλά να μάθεις. Πραγματικά, το απολαμβάνω. Είναι πολύ καλοί μουσικοί, είναι υπέροχοι. Είναι φανταστικό συγκρότημα. Θα έπαιζα ξανά μαζί τους, αν δεν υπήρχε ο κορονοϊός. Ναι, υποτίθεται ότι θα παίζαμε τώρα, αλλά όλα κατέρρευσαν.

 

Το 1993 παίξατε στο “Distant Echoes” album των Jade Warrior. Ήσασταν εξοικειωμένος με τη μουσική τους;

Όχι, δεν ήμουν εξοικειωμένος με τη μουσική τους. Είχα απλώς προσκληθεί να το κάνω, αλλά σίγουρα το απόλαυσα. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία. Ξέρεις πολλά (γέλια).

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 6Έχετε παίξει με πολλούς μουσικούς στην καριέρα σας. Είναι το να παίζεις με διαφορετικούς ανθρώπους ένα ακόμα είδος εξέλιξης;

Ναι, νομίζω ότι είναι. Είναι πολύ σημαντικό. Είναι κάτι που έχω μάθει να κάνω. Θέλω να πω, δεν είχα πολύ αυτοπεποίθηση, ειδικά αμέσως μετά τους King Crimson, ένιωθα πολύ άτολμος να παίξω με τον οποιονδήποτε. Δεν πίστευα ότι κάποιος θα ήθελε να παίξει μαζί μου και δεν ήξερα αν θα μπορούσα. Σταδιακά άρχισα να παίζω με άλλους ανθρώπους και ν’ αποκτώ αυτοπεποίθηση σ’ αυτό. Οι άνθρωποι ήταν πολύ ευγενικοί μ’ μένα και στη συνέχεια μου έδειξαν πώς να κάνω πράγματα, τόσο σε ηχογραφήσεις όσο και σε live. Έχω φίλους που με βοήθησαν να παίξω, για παράδειγμα, jazz. Ποτέ δεν θα κατόρθωνα να παίξω jazz, αλλά είχα συναντήσει πολλούς ανθρώπους πρόθυμους να με διδάξουν και να με βοηθήσουν να την κατανοήσω και αυτό ήταν φανταστικό. Πάντα βρίσκω ανθρώπους πρόθυμους να βοηθήσουν και είναι όλοι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν ν’ αναπτυχθείς, περισσότερο από πρόθυμοι. Έλεγα: «Αν έχετε κάποια ιδέα, θα ήθελα να συμμετέχω μαζί σας σ’ αυτό ή να παίξω σ’ αυτό το album, αλλά δεν είμαι σίγουρος τι θέλετε από μένα. Μπορείτε να με διδάξετε τι είναι αυτό, για να προσπαθήσω να φτάσω εκεί;» Είναι πολύ πρόθυμοι και οι περισσότεροι άνθρωποι εθελοντικά προθυμοποιούνται να σε βοηθήσουν σ’ αυτό και αυτό είναι μια θαυμάσια αναπτυξιακή εμπειρία. Απλώς, δεν θέλω να σταματήσω να το κάνω. Ήταν μια εκπαίδευση που πέρασα και είμαι απεγνωσμένος να μάθω περισσότερα, γιατί θα καθίσω σπίτι μου για τους επόμενους δυο μήνες, αλλά μετά θα μπορούμε να βγούμε έξω και να αρχίσουμε να παίζουμε με άλλους ανθρώπους.

 

Πιστεύετε ότι οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Youtube και το Facebook έχουν βοηθήσει νεαρούς ακροατές να μάθουν για τη μουσική σας;

Πιστεύω πραγματικά ότι είναι ένας καλός τρόπος για να μαθευτεί η μουσική μου. Είμαι πολύ κακός στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Είμαι πολύ κακός στο Facebook. Δεν φαίνεται πολύ κατάλληλο για μένα. Δεν φαίνεται να έχω πολλούς ανθρώπους που να ενδιαφέρονται για αυτά που θέλω να πω στο Facebook, αλλά τουλάχιστον η μουσική βρίσκεται εκεί έξω, οπότε οι άνθρωποι μπορούν να την ακούσουν. Έχω μερικούς πραγματικά σπουδαίους υποστηρικτές: οπαδούς, άλλους μουσικούς, δημοσιογράφους, DJ’s, ο,τιδήποτε, που παίζουν την μουσική μου κατά καιρούς. Μακάρι το κοινό μου να συνεχίσει ν’ αυξάνεται, το ελπίζω, αλλά δεν νομίζω ότι συμβαίνει επειδή τα πάω πολύ καλά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι μια καλή εναλλακτική λύση. Ειδικά τώρα με τον κορονοϊό και έτσι όπως είναι τα πράγματα στην κοινωνία στις μέρες μας. Είναι σημαντικά.

 

Υπήρχε κάποιου είδους ανταγωνισμός ανάμεσα σε σας και τον Eddie Jobson (UK, Roxy Music, Curved Air – βιολί) στη δεκαετία του ‘70;

Όχι, δεν νομίζω. Τον συνάντησα μιά φορά στα γραφεία της εταιρείας Virgin Records. Του είπα «Γεια» τότε. Θέλω να πω, δεν είμαι σε ανταγωνισμό με κανένα άλλο μουσικό. Προσπαθώ να επικοινωνήσω με ένα κοινό, από το ν’ ανταγωνίζομαι άλλους μουσικούς. Η δουλειά μου είναι να κάνω το καλύτερο που μπορώ για να επικοινωνήσω, να παίξω μουσική σ’ ένα κοινό στο οποίο παίζω συνεχώς. Αυτό είναι το μόνο που με απασχολεί. Δεν θα γίνω ποτέ ο καλύτερος. Ίσως είμαι ο χειρότερος, δεν ξέρω. Δεν με ενδιαφέρει, πραγματικά. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να παίζω, αυτή την διαδικασία παιξίματος απολαμβάνω.

 

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον του progressive rock;

Ναι, απολύτως, επειδή είναι προοδευτικό. Πάντα ήταν προοδευτικό και κοιτάζει μπροστά, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μπροστά είναι το μέλλον. Έτσι ναι, απολύτως.

 

Συνέντευξη: David Cross (King Crimson, Cross/Banks, solo) 7Τι ακολουθεί για τον David Cross;

Δουλεύω με τους David Cross Band πάνω σ’ ένα νέο studio album. Το συγκρότημα έχει τέσσερα άτομα τώρα. Τον Mick Paul στο μπάσο, βιολί, τον Steve Roberts drums και τον τραγουδιστή Jinian Wilde. Δουλεύουμε πάνω σε κάποιο παλιό υλικό και έχουμε γράψει και κάποιο νέο υλικό γι’ αυτό. Τα drums, το μπάσο και τα φωνητικά και απλώς δουλεύω τα μέρη του βιολιού.

 

Σας λείπει ο John Wetton;

Μου λείπει τρομερά, ναι. Λυπάμαι πολύ που δεν βρίσκεται πια στον κόσμο. Δεν τον έβλεπα πολύ μετά τους Crimson, αλλά κάναμε κάποια δουλειά μαζί στο “Exiles” (σ.σ: το album του David Cross – 1997). Στη συνέχεια, θυμάμαι ότι τον συνάντησα όταν έπαιζε σ’ένα festival στη Ρώμη και ήμασταν καλεσμένοι σε διαφορετικά συγκροτήματα, αλλά τότε είχα μια ωραία μακρά κουβέντα μαζί του και ήταν πολύ γλυκό. Ήταν ωραίο που μίλησα μαζί του. Ναι, μου λείπει. Όταν εξασκούμαι στο “Exiles”, είναι πάντα η δική μας εκτέλεση με τον John να τραγουδάει και είναι σαν να βρίσκεται μαζί μου στο δωμάτιο όταν το κάνω. Έτσι, αυτό είναι υπέροχο και θα τον αγαπώ για πάντα. Πιστεύω ότι είναι μια μεγάλη απώλεια και είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι πέθανε τόσο νέος.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο David Cross για τον χρόνο του.

Official David Cross Band website: https://www.davidcrossband.com/

Official David Cross Facebook profile: https://www.facebook.com/david.cross.33821

Official David Cross Music Facebook page: https://www.facebook.com/David-Cross-Music-105639052830314

Αφήστε το σχόλιό σας