Ο Άρης Μακρής είναι το νέο αίμα στη μουσική βιομηχανία της χώρας και τα σόλο βήματά του έως τώρα, τον έχουν οδηγήσει σε πολύ σωστούς δρόμους με μεγάλη επιτυχία.

Ξεκινώντας μέσα από το boyband που «παρέσυρε» τα πάντα στο πέρασμά του, έδωσε το παρόν, έδειξε τις φωνητικές ικανότητές του, που φυσικά μιλάμε για τους Boys & Noise, ο Άρης φάνηκε από τις πρώτες κιόλας κινήσεις του, ότι ήρθε για να μείνει και το έκανε έμμεσα φανερό!

Ενδιαφέρον άνθρωπος και με πολύ ωραίες απόψεις για τη ζωή, μιας και στα 28 του χρόνια, δείχνει να μη τον φοβίζει κάτι και τα βήματά του είναι σταθερά, ακούει πάντα το ένστικτό του και θέλει να δίνει στον κόσμο τον εαυτό του, μέσα από τις μουσικές επιλογές που παρουσιάζει κάθε φορά.

Έχει κυκλοφορήσει τρία προσωπικά τραγούδια με υπογραφές κορυφαίων στιχουργών και συνθετών της Ελλάδας και όπως λέει κι ο ίδιος, η κάθε κίνηση που κάνει, θέλει να είναι διαφορετική και να υπάρχει μία συνοχή, σαν μία όμορφη ιστορία, αλλά πάντα να ξεπερνάει το προηγούμενο, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.

Βρεθήκαμε ένα ωραίο απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας και η συνέντευξη κράτησε γύρω στη 1 ώρα. Θα μπορούσε να είχε κρατήσει παραπάνω, εάν είχαμε όλο το απόγευμα κι οι δυο, χωρίς δουλειές φυσικά!

Πάμε να γνωρίσουμε, λίγο καλύτερα, τον Άρη Μακρή.

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Άρης Μακρής μπροστά μου και χαίρομαι πολύ γι’αυτό! Ήθελα καιρό να τα πούμε και τελικά έγινε… Πες μου τι κάνεις; Σχέδια για το καλοκαίρι υπάρχουν; 

Κι εγώ χαίρομαι πολύ Ηρώ που είμαι εδώ! Είμαι πολύ καλά και με πετυχαίνεις στη φάση που υπάρχουν σχέδια κι ετοιμάζομαι για την περιοδεία με το «Mama Mia» και θα πάμε σε όλη την Ελλάδα, την Κρήτη και την Κύπρο. Να πω όμως επειδή με ρωτάνε και πολλοί ότι δεν θα έρθουμε σε νησιά! Επίσης πέρασαν δύο πολύ επιτυχημένες χρονιές με το συγκεκριμένο έργο. Πήγαμε και Θεσσαλονίκη δύο μήνες.

Σου αρέσει όλη η προετοιμασία; 

Δεν το έχω κάνει σε τέτοιο βαθμό, αλλά έχω υπάρξει πολλές φορές σε τουρ συναυλιών. Υπάρχουν σίγουρα πολλά καλά, αλλά και κάποια άσχημα. Σίγουρα ότι είσαι όλη την ώρα με μία βαλίτσα στο χέρι και ότι δεν ξέρεις σε ποια πόλη θα ξυπνήσεις! Και το έχω πάθει αυτό! (γέλια) Το καλό είναι ότι βλέπεις καινούργιες περιοχές, το συνδυάζεις και με διακοπές, γνωρίζεις πολύ κόσμο! Έχουμε και καλή χημεία με όλο το θίασο, οπότε θα είναι πολύ διασκεδαστικό.

Έχεις ανάγκη το καλοκαίρι για να ξεκουραστείς ή μπορείς να δουλεύεις ασταμάτητα; 

Δεν έχω πρόβλημα με τη δουλειά, γιατί είμαι κι από τους τυχερούς που κάνουν κι αυτό που θέλουν στη ζωή τους. Βρίσκω όλο το χρόνο κάποιες κενές περιόδους ώστε να ξεκουράζομαι, οπότε δεν με πειράζει καθόλου!

Πάμε λίγο στα πιο παλιά χρόνια της ζωής σου. Τι θυμάσαι από τον μικρό Άρη; 

Για να είμαι ειλικρινής έχω μέσα μου ένα μεγάλο ποσοστό στο χαρακτήρα μου από το παιδί που ήμουν. Δεν το έχω χάσει κι ούτε σκοπεύω να το χάσω και προσπαθώ να έχω «παιδικές» στιγμές στη ζωή μου, γιατί μου φαίνονται αθώες, ωραίες κι αγνές. Παρόλα αυτά με θυμάμαι ήσυχο πολύ, αλλά είχα και τις στιγμές που ήμουν αρκετά ζωηρός κι έκανα και τις αταξίες μου. (γέλια) Ειδικά με παρέες στη γειτονιά και στην αλάνα. Έβγαινα πρωί, γυρνούσα βράδυ. Μεγάλωσα και σε μία οικογένεια που υπήρξε πρότυπο για μένα. Οι γονείς μου μας έδωσαν πολλή αγάπη. Και σε εμένα και στα δύο μου αδέρφια.

Να περάσουμε και στο σχολείο! Θυμάσαι κάποιο περιστατικό που θα το λες για καιρό; Τύπου κάποιο ευτράπελο ή κάτι με πολύ γέλιο… 

Υπάρχουν αρκετά σκηνικά, αλλά πρέπει να σκεφτώ ένα. Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό, δεν ήταν ότι το βίωσα εγώ κι ότι έτυχε σε εμένα άμεσα, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο τρίτοι, αλλά γελάσαμε πολύ και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Στην πενταήμερη του σχολείου, είχαμε πάει στην Κρήτη και στο ξενοδοχείο μας έμενε κι άλλο σχολείο. Ε κάποιοι μαθητές από εκείνο το σχολείο, είχαν ξεριζώσει ολόκληρη την πόρτα ενός δωματίου! (γέλια) Αλλά το τρελό της υπόθεσης είναι ότι την είχαν ξεριζώσει και την είχαν πετάξει στην πισίνα από τον 3ο όροφο! Μόλις έφτασα κι εγώ στη ρεσεψιόν, γινόταν ένας χαμός κι όλοι φωνάζανε. Χαρακτηριστικά θυμάμαι τη ρεσεψιονίστ να φωνάζει «Όχι ρε, θα την πληρώσεις την πόρτα»! (γέλια)

Έχεις μεγαλώσει στην Αθήνα; 

Ναι, εδώ μεγάλωσα και γεννήθηκα στη Νέα Ερυθραία. Πάντα όμως μέναμε στα βόρεια, αν κι έχουμε αλλάξει αρκετά σπίτια λόγω της δουλειάς του μπαμπά μου, που ήταν μεσίτης. Κι εκτός από σπίτια, έχω αλλάξει και πολλά σχολεία! (γέλια) Δεν είχα πρόβλημα κοινωνικοποίησης, οπότε γνώρισα και πολύ κόσμο έτσι…

Η μουσική πότε ήρθε στη ζωή σου; Γιατί εγώ σε θυμάμαι και πριν το συγκρότημα, να έχεις κάποια cover στο YouTube μόνος σου…

Από τότε περίπου μπήκε κιόλας η μουσική όντως, πιο μικρός δεν ασχολήθηκα. Στη δευτέρα λυκείου άρχισα να έχω επαφές με το τραγούδι. Μέχρι τότε δεν ήξερα καν ότι τραγουδάω! (γέλια) Έτσι, λοιπόν, στο σχολείο μου εκεί στους Θρακομακεδόνες, κάποια παιδιά έψαχναν τραγουδιστή για το συγκρότημά τους. Και με είδαν εμένα καινούργιο στο σχολείο και μου λένε «τραγουδάς»; Εγώ προφανώς είπα όχι. Και μου λένε στη συνέχεια «Δεν πειράζει! Απλά ψάχνουμε ένα τραγουδιστή για το συγκρότημα, έτσι για το χαβαλέ» (γέλια) Και έτσι ξεκίνησε όλο αυτό από μία συνάντηση στο υπόγειο του ντράμερ μας! Στην πορεία δέσαμε πολύ, γίναμε και καλοί φίλοι, που είμαστε ακόμα και σήμερα και έτσι φτάσαμε να παίζουμε και live στο School Wave το 2007! Τότε συνειδητοποίησα ότι όταν ανεβαίνω στη σκηνή τρελαίνομαι και μου αρέσει πολύ. Θέλω να το κάνω αυτό και στην πορεία μου.

Ήξερες λογικά στην Ελλάδα το να γίνεις τραγουδιστής, είναι λίγο δύσκολο, υπάρχει ανταγωνιστικότητα, υπάρχουν και πολλοί εκεί έξω. Τι ήταν αυτό που σου έδωσε ώθηση; 

Ήταν αυτό που σου είπα πριν. Ήθελα να ανεβαίνω στη σκηνή. Με γέμιζε τρομερά αυτό, το γούσταρα πολύ κι ήθελα να φτάσω στο σημείο να μπορώ να ζω κι αυτό. Να κάνω το χόμπι μου δουλειά. Ακόμα και τώρα δεν με νοιάζει κανένας ανταγωνισμός, χαίρομαι να βλέπω τους ανθρώπους δίπλα μου να πηγαίνουν καλά σε αυτό που κάνουν. Δεν έχω καθόλου το αρνητικό στοιχείο μέσα μου. Δεν το κάνω αυτό για να γίνω πρώτος. Θέλω να είμαι πρώτος σύμφωνα με τον εαυτό μου και να ξεπερνάω κάθε μέρα τον εαυτό μου. Και να με ακούει όποιος με ακούει γι’αυτό που είμαι!

Ωραία μου τα λες, αλλά τα βλέπω και λίγο ρομαντικά όπως τα περιγράφεις! 

Ίσως και να είμαι, καλώς ή κακώς σε αυτή τη δουλειά. Γενικά όμως είμαι έτσι και δεν σκέφτομαι για κανέναν αρνητικά ή θα κρατήσω αρνητική στάση απέναντι σε κάποιον. Δεν μπορώ να λειτουργήσω κι αλλιώς, γιατί έτσι έχω μεγαλώσει!

Ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει σε αυτή τη δουλειά; 

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες όσον αφορά αυτή τη δουλειά και το πώς θα εξελιχθεί. Μπορεί να είσαι πολύ ταλαντούχος, αλλά οι συγκυρίες να μην σε ωφελήσουν αμέσως, ή να μην το κυνηγήσεις τόσο, όσο χρειάζεται και να κάθεσαι στον καναπέ σου και λες «α, πότε θα μου έρθει τελικά;». Από την εμπειρία μου είναι δυνατός αυτός που το κυνηγάει κι όχι αυτός που το «έχει». Είμαι αυτής της άποψης! Βέβαια υπάρχουν και οι διασυνδέσεις και πόσες έχει ο καθένας, γιατί πάντα σε αυτή τη χώρα βοηθάει το να έχεις διασυνδέσεις στα πάντα.

Μεγάλο όμως σχολείο κι εμπειρία για σένα ήταν και το συγκρότημα των Boys & Noise. Αν σε ρωτούσα ποιες ήταν οι εμπειρίες σου και το τι έλαβες μέσα από όλο αυτό, τι θα μου έλεγες; 

Μία μεγάλη εμπειρία ήταν κιόλας αυτό το μεγάλο «μπαμ» που έγινε. Γενικότερα το συγκρότημα δημιουργήθηκε τη στιγμή που υπήρχε ένα μεγάλο κενό στο χώρο της μουσικής και πιστεύω ότι καλύψαμε αυτό το κενό. Μεγάλο σχολείο βέβαια ήταν το να μάθεις να διαχειρίζεσαι και τον τόσο πολύ κόσμο. Τη μία μέρα δεν μας ήξερε κανείς και την άλλη δεκάδες κόσμου ήταν κι έξω από το σπίτι μας! Μέρα παρά μέρα μαζευόντουσαν κάτω από το σπίτι μου, για να μου μιλήσουν, για μία φωτογραφία. Ήταν και λίγο αστείο, γιατί δεν μπορούσα να κατέβω στο δρόμο να πετάξω τα σκουπίδια ατημέλητος! (γέλια) Έπρεπε να φτιάξω και το μαλλί! Όμως πέρα από την πλάκα, ήταν μαγικό όλο αυτό που συνέβη και έδωσε και μεγάλη ώθηση και στο όνομά μου για τη συνέχεια!

Ήταν εύκολα διαχειρίσιμη η τόση μεγάλη αναγνωρισιμότητα; Γιατί κάποιοι τη «βλέπουν» αλλιώς και δεν έχουν τόση μεγάλη απήχηση…

Ήμουν από τους τυχερούς, γιατί ήμουν κι ο μεγαλύτερος της παρέας κι είχα μία παραπάνω ωριμότητα στο να διαχειριστώ καλύτερα την κατάσταση. Όμως δεν ξέφυγα ποτέ, γιατί η οικογένεια και το μεγάλωμα των γονιών μου, έπαιξε σημαντικό ρόλο στο χαρακτήρα μου. Οπότε δεν θα μπορούσα να ξεφύγω, γιατί τα έβλεπα πολύ ρεαλιστικά όλα. Ήξερα ότι σήμερα συμβαίνει, αύριο όχι! Αυτή βέβαια είναι και η λογική μου ακόμα και σήμερα.

Ίσως και να είναι λίγο υποθετική η ερώτηση αυτή, αλλά θεωρείς ότι ήταν η καλύτερη στιγμή για να διαλυθεί το συγκρότημα; Είχε ακόμα μέλλον;

Είχε πολύ ακόμα και αυτό μπορώ να στο πω με σιγουριά. Ήμασταν στο πικ μας! Είχαμε κάνει πολύ καλά βήματα κι ο κόσμος αυξανόταν συνέχεια. Πήγαινε πολύ καλά. Ήταν όμως στόχος μας να το κόψουμε σε μία καλή κατάσταση και ήταν από κοινού απόφαση και των τριών μας και της εταιρείας μας.  Δεν θέλαμε να πέσει το συγκρότημα και μετά να το σταματήσουμε. Όλοι είχαμε στο μυαλό μας έτσι κι αλλιώς το σόλο κάποια στιγμή, γιατί σόλο ξεκινήσαμε και μπήκαμε! Μου φάνηκε ότι ήταν και σωστό timing και για τους τρεις και φυσικά εγώ είχα «παραμεγαλώσει» για να είμαι σε ένα boy band που απευθύνεται σε πιο μικρές ηλικίες… Και να’μαστε!

Έχεις όμως και ένα τεράστιο κοινό που σε ακολουθεί…

Υπήρχε κι υπάρχει αρκετός κόσμος και τους ευχαριστώ πολύ. Και μετά το συγκρότημα προστέθηκαν και άλλου target group άνθρωποι, οπότε αυτό με βοήθησε. Το να υπάρχουν άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά και προστέθηκε και το αντρικό κοινό, που στους Boys and noise, δεν υπήρχε! (γέλια)

Έχεις φτάσει στην ηλικία που θα πεις ξέρω ακριβώς τι θέλω στη δουλειά μου; ή υπάρχουν και πτυχές σου που δεν έχεις ανακαλύψει;

Σίγουρα υπάρχουν και τέτοιες πτυχές μου και σίγουρα μαθαίνω κάθε μέρα τον εαυτό μου. Έχει δημιουργηθεί ο χαρακτήρας μου παρόλα αυτά, πια θέλω ,πια όχι. Είμαι χαλαρός τύπος και δεν υπάρχει κάτι που να με βγάλει εκτός οριών. Είμαι της συζήτησης και πάντα προσπαθώ να βρω τη λύση.

Μιας και λέμε τώρα για τα όρια. Τι είναι αυτό που θα σε πειράξει;

Αυτό που προσέχω κι εγώ να μην το κάνω, είναι ο κακός τρόπος. Η κακή συμπεριφορά. Δηλαδή χωρίς αιτία, ο λόγος τους άλλου να είναι επιτηδευμένα κακός.

Αφού είπαμε όλα αυτά, να περάσουμε στο πρώτο σόλο τραγούδι σου «Στάσου». Για πες τα μου όλα γύρω από αυτό…

Είναι ένα dance-pop τραγούδι κι όταν το άκουσα μου άρεσε από την πρώτη στιγμή. Μου αρέσει να ακολουθώ το αυτί μου. Δηλαδή πριν το διαλέξω, είχα ακούσει κι άλλα μαζί με αυτό. Δεν θα μπορούσα να διαλέξω και να τραγουδήσω κάτι το οποίο δεν θα με αντιπροσωπεύσει, γιατί δεν θα το τραγουδήσω και καλά. Μου άρεσε το «Στάσου» ως μουσική, ως beat και φυσικά ο Δημήτρης Κοντόπουλος είναι ένας άνθρωπος που πάντα είχα καλή χημεία κι ήθελα να είναι κι αυτός ο συνθέτης του τραγουδιού μου. Οι στίχοι είναι του Γιάννη Ρεντούμη!

Έχεις πει σε κάποια σχέση σου «Στάσου»;

Ναι, εννοείται! Κι απογοητεύσεις έχω βιώσεις και ζήλειες. Έχουν παίξει όλα! (γέλια)

Παραδέχεσαι τα λάθη σου;

Ίσως δεν θα το παραδεχτώ αμέσως, αλλά όταν κάτσω μόνος μου και σκεφτώ και δω τι έχει συμβεί και το ποιος έφταιξε για να οδηγηθούν τα πράγματα σε αυτό το σημείο, φυσικά θα ζητήσω συγγνώμη όπου έφταιξα. Μπορεί να είμαι πιο περήφανος, να δυσκολεύομαι, αλλά όταν βρω το λάθος, θα το παραδεχτώ σίγουρα!

«Τα σπάσαμε». Πήγε πολύ καλά το συγκεκριμένο και έκανε μεγάλη επιτυχία. Εμένα πάντως αυτό το τραγούδι μου βγάζει ότι ήσουν πιο πολύ ο εαυτός σου, όπως και στο video clip.

Κι αυτό το κομμάτι το γούσταρα πολύ κι ήταν πάνω σε εμένα. Πήγε όντως πολύ καλά και χαίρομαι πολύ. Το κομμάτι είναι του Γιώργου Παπαδόπουλου και ήταν μία πολύ καλή συνέχεια και ένα πολύ καλό βήμα για μένα και τη συνέχεια μου. Όπως και το video clip που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Παπαδάκος που είχε μία μεγάλη αντίθεση με τους στίχους. Θέλω γενικά να υπάρχει αντίθεση της εικόνας με το στίχο, γιατί δεν θέλω να περιμένεις να δεις αυτό που θα ακούσεις.

Είσαι άνθρωπος που αν σε ενοχλήσει κάτι σε μία σχέση θα τα σπάσεις αμέσως;

Όχι ,δεν είμαι απόλυτος και θα προσπαθήσω να το σώσω. Αν βλέπω ότι δεν μπορώ απλά φεύγω. Αν ο άλλος δεν παίρνει από λόγια, απλά θα αποχωρήσω, δεν θα φωνάξω, ούτε θα τσακωθώ. Δεν θέλω να χάσω τη γαλήνη και την ηρεμία μου.

Περνάω γρήγορα στη «Νάρκη». Πες μου κι εδώ την ιστορία.

Η «Νάρκη» που κυκλοφορεί από την εταιρεία μου, Panik Records, είναι ένα sequel ουσιαστικά του δεύτερου τραγουδιού και η υπόθεση του video clip ήταν κι ιδέα της Άννας Μαρίας- Βέλλη που παίζει ξανά. Θέλαμε γενικά μία υπόθεση του σήμερα, όπως το gaming, γιατί πολλά παιδιά της ηλικίας μας ασχολούνται με αυτό. Κι όπως είπαμε και πριν το clip είναι αντίθετο με τους στίχους και η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Παπαδάκου. Μου αρέσει να υπάρχει αντίθεση. Το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν πάλι ένα μέσα από τα πολλά που επέλεξα κι μου έκανε τεράστιο κλικ. Η σύνθεση της μουσικής ανήκει στον Κριστιάν Εφραιμίδη κι οι στίχοι είναι της Σοφίας Παπαβασιλείου, σε ενορχήστρωση του Alex Leon. Ο στίχος ήταν αρκετά ώριμος και τα βρήκα πολύ με τη Σοφία. Ήθελα και στα τρία μου τραγούδια, να υπάρχει μία συνέχεια και σιγά,σιγά να βγαίνει και κάτι άλλο από εμένα.

Πόσες «νάρκες» έχεις πατήσει στη ζωή σου; Δηλαδή να σκάσουν και να σε ταρακουνήσουν…

Έχουν γίνει και θετικά κι αρνητικά. Και προσωπικά και επαγγελματικά. Κι έχω δαγκώσει τη λαμαρίνα πολύ κι έχω πονέσει σε χωρισμό, έχω κλάψει. Αλλά είναι φυσιολογικό αυτό. Είναι μέσα στη ζωή.

Στο video clip είδαμε και ένα άλλο look από σένα με μακρύ μαλλί και ράστα. Μία εμφάνιση χαρακτηρίζει τον τραγουδιστή;

Σίγουρα τον χαρακτηρίζει. Παράδειγμα τη Lady Gaga την ξέρεις και για τις τρελές εμφανίσεις που έχει κάνει. Όμως εγώ στις εμφανίσεις μου δεν είμαι πολύ των αλλαγών. Το μαλλί στο συγκεκριμένο κλιπ το είχα απλά μακρύ και σκεφτόμουν πριν το κόψω, να το κάνω ράστα, αλλά τελείως προς την «καφρίλα» (γέλια) Για δύο-τρεις βδομάδες το κράτησα μόνο, δεν θα μπορούσα να το κρατήσω παραπάνω έτσι κι αλλιώς. Έπρεπε να το δεις βρεγμένο! (γέλια) Ήταν μεγάλο βάρος…

Τι είναι αυτό που θέλεις να αφήσεις στον κόσμο όσο μεγαλώνεις;

Νομίζω είναι το τι θέλω να δώσω και σε εμένα, γιατί θέλω κι εγώ να είμαι χαρούμενος με τις επιλογές μου και έπειτα έρχεται κι αυτό με τον κόσμο. Θέλω να εξελίσσομαι κι αυτό προσπαθώ να κάνω και στην καριέρα μου. Είτε μέσα από τα τραγούδια μου, που θα έχουν διαφορετικό ήχο, διαφορετική πλοκή, δεν θα είναι τα ίδια που θα έχει βαρεθεί ο κόσμος να τα βλέπει και να τα ακούει. Θέλω αυτό που κάνω να γουστάρω κι εγώ ο ίδιος να το βλέπω. Θα παρουσιάζω πάντα τον αληθινό μου εαυτό μέσα από αυτά που κάνω. Να είμαι ένα καλό «πρότυπο» για όποιον επιλέξει να με ακολουθήσει σε αυτή μου την πορεία και να είναι δίπλα μου.

Τώρα που είπες τη λέξη πρότυπο, πιο παλιά το αισθανόσουν αυτό; Γιατί σε ακολουθούσαν πολλά μικρά κοριτσάκια…

Αισθανόμουν όντως πιο παλιά ευθύνη απέναντί τους. Με έβλεπαν μικρά παιδάκια, ηλικίας 12, 13, 14 χρονών και ήταν πάνω στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και μπορεί να είχε κάποιο κοριτσάκι από αυτά, μία αφίσα μου στο δωμάτιο της παράδειγμα κι αν έβλεπε να κάνω κάτι αρνητικό, να την επηρέαζε και να το μιμούταν. Δεν μου περνούσε απαρατήρητη όλη αυτή η κατάσταση και ήθελα να το σέβομαι όλο αυτό.

Και για να αλλάξουμε λίγο το θέμα, επειδή συναναστρέφεσαι με αρκετό κόσμο, ποιο πιστεύεις ότι είναι ένα από τα μεγάλα του προβλήματα και τα πράγματα δεν μας πηγαίνουν και τόσο καλά;

Νομίζω ότι έχουμε γίνει λίγο «εαυτούληδες» όλοι. Έχουμε καταντήσει να κοιτάμε πρώτα τον εαυτό μας κι όχι το κοινό καλό και το συνάνθρωπο. Ξέρεις είναι κι αυτό που λέμε ότι δεν έχουμε λεφτά, αλλά πάντα θα βρούμε ώστε να βγούμε έξω να περάσουμε καλά. Δεν το κατακρίνω, αλλά θα τα δώσουμε κάπου για να περάσουμε καλά, παρά σε κάποιον που τα έχει ανάγκη ή κάπου  που μπορούμε ουσιαστικά να βοηθήσουμε.

Και λίγο πριν κλείσουμε την κουβέντα μας, μου ήρθε μια ερώτηση σχετικά με το “Your Face Sounds Familiar”. Νομίζω στη Nancy Sinatra, είχες καταλήξεις να είσαι πιο «όμορφη» από την ίδια! (γέλια)

(γέλια) Κοίτα, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία, αν και στην αρχή ήμουν αρκετά διστακτικός στο να πω το ναι. Γιατί σκέψου ότι στο σπίτι μου δεν έχω καν τηλεόραση… Πήρα πολλές γνώσεις και πολλές εμπειρίες όμως και δεν το μετανιώνω ούτε στιγμή. Γούσταρα πολύ και το χάρηκα και το αποτέλεσμα βγήκε καλό. Αλλά στο συγκεκριμένο κι όταν με κοίταξα στον καθρέφτη, είδα όντως μία όμορφη γυναίκα έτσι όπως με είχαν φτιάξει και δεν με αναγνώρισα!  Το χάρηκα πολύ και δεν είχα κάποιο κόμπλεξ στο να μεταμορφωθώ σε γυναίκα. Δεν έχω θέμα στο ότι πρέπει να με βλέπουν μόνο έτσι όπως είμαι. Μου αρέσει να τσαλακώνομαι και να «χαλάω» την εικόνα μου. Θέλω να πειραματίζομαι και δεν έχω κόμπλεξ σε τέτοια θέματα.

Οπότε να φανταστώ μετά από αυτά που μου είπες, ότι δεν έχεις κανένα ταμπού…

Δεν έχω, όχι. Και είναι άσχημο να υπάρχουν από την άποψη ότι πολλά από αυτά σε πηγαίνουν πίσω. Αυτό νιώθω εγώ. Ο καθένας βέβαια έχει τα δικά του όρια κι ο καθένας το βλέπει όπως θέλει να το δει. Όμως από τη στιγμή που δεν με πειράζει το τι κάνεις εσύ, δεν θα μπω και στη διαδικασία να το κρίνω. Πάντα ήμουν αυτής της άποψης και πάντα ήμουν μεγάλος υποστηρικτής της ελευθερίας. Αν δεν κάνει ο άνθρωπος αυτό που θέλει κι αυτό που του βγαίνει, δεν θα είναι κι ευτυχισμένος.

Φοβάσαι καθόλου την κριτική;

Όχι, γιατί δεν μπορείς να αρέσει σε όλους και σίγουρα κάποιος θα βρεθεί για το οτιδήποτε να πει κάτι για σένα. Ακόμα και καλό να είναι που λέει ο λόγος. Δεν φοβάμαι την κριτική και σχεδόν πάντα λέω αυτό που νιώθω. Δεν θα μπω στη διαδικασία να σκεφτώ τι πρέπει να πω για να είμαι αρεστός. Λογικό είναι να μην αρέσουμε σε όλους! Είμαστε και 7,5 δις σε ολόκληρο τον κόσμο! αν το πάρεις από αυτή την άποψη! (γέλια)

Τέλος, τι άλλο έχουμε;

Δεν έχω να σου πω κάτι συγκεκριμένο, πολλά πράγματα είναι όμως στα σκαριά! Στις 30 Ιουνίου θα είμαι στο Color Day Festival όσον αφορά μια live εμφάνιση. Και φυσικά όπως είπαμε θα έχουμε το μεγάλο τουρ του «Mama mia». Και μαζί με αυτά πάντα υπάρχει καλή διάθεση και καλό vibe για τη συνέχεια του καλοκαιριού που ποτέ δεν πρέπει να τη χάνουμε…

Αφήστε το σχόλιό σας