Η Βικτωρία γεννήθηκε στην Αθήνα. Σε ηλικία 2 χρονών τραγούδησε το πρώτο της τραγούδι σε ένα μπαλκόνι της οδού Κίου στην Κυψέλη.

Είχε τόσο δυνατή φωνή όταν τραγούδησε για πρώτη φορά που ακουγότανε μέχρι την πλατεία της περιοχής της. Ήταν η πρώτη της παράσταση. Αυτό ήταν η αρχή ώστε στα δώδεκα της χρόνια, να ξεκινήσει τις μουσικές της σπουδές. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, πτυχιούχος ανώτερων θεωρητικών και διπλωματούχος μονωδίας με βαθμό Άριστα!

Έχεις πολλές συνεργασίες με κορυφαίους Έλληνες τραγουδιστές, μουσικούς, συνθέτες, ενώ σε προσωπική δισκογραφία έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους. Σε λίγο καιρό και μέσα στους πρώτους μήνες του 2018 θα κυκλοφορήσει και νέο δίσκο με τίτλο «Κουκίδα».

Την Πέμπτη 1/2 θα τον παρουσιάσει στο PassPort Κεραμεικός !

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Βικτωρία! Ελπίζω να είσαι πολύ καλά. «Μπήκε» και το 2018! Ποιες είναι οι πρώτες σου σκέψεις για το νέο χρόνο;
Νιώθω πολύ δηµιουργική και ξεκινάω το 2018 µε ένα live στο Passport Κεραµεικός
και έναν καινούριο δίσκο.

Περνάνε, λοιπόν, τα χρόνια… Κι εσύ συγκεκριμένα έχεις αρκετά στο μουσικό
στερέωµα. Θα ήθελα όµως να τα πάρουµε από την αρχή και να µου πεις το πώς
ξεκίνησες. Ποια ήταν η προτροπή σου να ασχοληθείς µε τη μουσική;
Το τραγούδι υπήρχε στη ζωή µου από πολύ µικρή. Τραγουδούσα στο σπίτι, στο
σχολείο, θυµάµαι να παίρνω το μικρόφωνο στο πούλµαν όταν πηγαίναµε
εκδροµές. Γύρω στα 11 γράφτηκα στο Ωδείο.

Και θέλω σε µία γρήγορη ερώτηση να µου πεις; Αγαπηµένο φαγητό, αγαπηµένο
χρώµα, αγαπηµένη συνήθεια, αγαπηµένο τραγούδι αυτή την εποχή, αγαπηµένο
µέρος στην Αθήνα!
Ριζότο µε µανιτάρια και παρµεζάνα, κόκκινο, να πίνω έναν ωραίο πρωινό
καφέ, sound of silence, petit fleure στο κολωνάκι.

Μερικά στοιχεία του χαρακτήρα σου και ποιο νοµίζεις είναι αυτό που υπερτερεί σε
εσένα;

Είµαι αισιόδοξη, συναισθηµατική, αυθόρµητη. Αυτή την περίοδο δοκιµάζω πολύ την
υποµονή µου.

Διαβάζω στο βιογραφικό σου πολλά πτυχία, πολλές γνώσεις. Πόσο σηµαντικό είναι
αυτό για µία δουλειά; Δηλαδή να ψάχνεσαι όλη την ώρα γύρω από το αντικειµενό
σου.
Είναι ωραίο να ψάχνεσαι γιατί έτσι εξελίσεσαι. Εµένα µου άρεσαν οι σπουδές,
ήθελα να έχω γνώσεις γύρω από τη µουσική, όχι για να λέω ότι σπούδασα αλλά
γιατί το αγαπάω.

Στην Ελλάδα όµως τελικά παίζει ρόλο το «χαρτί», που λέµε; Γιατί είµαστε κι η
χώρα του «κονέ» όσο κι αν δεν µας αρέσει να το λέµε.
Εξαρτάται σε τι ανταποκρίνεται αυτό το χαρτί. Έχω ακούσει δίπλωµα τραγουδιού
φάλτσο και πήρε πτυχίο. Εγώ δεν µπήκα ποτέ σε αυτή τη λογική ήθελα να
εξασκήσω τα εκφραστικά µου µέσα για να έχω διάρκεια στο χρόνο.

Έχεις κάνει πάρα πολλά. Έχεις ξεκινήσει δίπλα σε µεγάλους Έλληνες µουσικούς του καλλιτεχνικού στερεώµατος. Πόσο σηµαντικό είναι αυτό για την πορεία ενός νεoy καλλιτέχνη;
Πολύ σηµαντικό γιατι πέρα από τις σπουδές, κακά τα ψέµατα, η σκηνή είναι το
µεγαλύτερο σχολέιο. Εκεί γράφεις χιλιόµετρα και βλέπεις αν κάνεις για τη
δουλειά.

Πάµε όµως στα πιο σοβαρά, αν θέλεις. Έχεις πετύχει τη µουσική στην Ελλάδα στα
καλύτερά της. Και στο ξεκίνηµά σου, αλλά και λίγο πιο µετά. Πόσο έχει αλλάξει η
µουσική σήµερα;
Η µουσική περνάει κι αυτή την κρίση που περνάνε όλα γενικότερα. Κοίτα η αλήθεια
είναι ότι δεν µου ήρθαν πολύ εύκολα τα πράγµατα, έχω δουλέψει πολύ σκληρά ,
έχω πληρωθεί πολλές φορές από λίγο έως καθόλου, έχω ζήσει όµως και µαγικές
στιγµές τις οποίες δεν αλλάζω µε τίποτα.

Τι είναι αυτό που σε πειράζει περισσότερο; Πού εντοπίζεις τα περισσότερο λάθη;
Με πειράζει που δεν υπάρχει χώρος για το καινούριο. Και παρ όλο που υπάρχει το
διαδίκτυο δεν είναι εύκολο να φτάσει το υλικό στον κόσµο, γιατί το διαδίκτυο είναι
ένας ωκεανός πληροφοριών.

Ποια είναι η γνώµη σου για τα µουσικά τηλεπαιχνίδια; Έχεις παρακολουθήσει ποτέ
κάποιο από αυτά; 
Έχω παρακολουθήσει , πιστεύω όµως ότι δεν βοηθάνε ουσιαστικά τον καλλιτέχνη.

Ήρθε κι η ώρα να µιλήσουµε για τα νέα βήµατά σου… «Κουκίδα». 
Στον δίσκο αυτό µου δώσανε τραγούδια εξαιρετικοί δηµιουργοί όπως ο Σταύρος
Σιόλας , ο Χρίστος Θεοδώρου , ο Θέµης Καραµουρατίδης , ο Στάθης Δρογώσης ,ο
Ζαχαρίας Καρούνης, ο Νεοκλής Νεοφυτίδης, ο Δηµήτρης Μαραµής , ο Γεράσιµος
Ευαγγελάτος , ο Νίκος Μωραίτης, ο Σταύρος Σταύρου , ο Μιχάλης Γελασάκης , ο
Χρήστος Κανελλόπουλος, ο Μάνος Ελευθερίου.

Γιατί ο τίτλος «κουκίδα»?
Γιατί όλα τα πράγµατα κάνουν κύκλους, γιατι σε έναν κύκλο όλα ενώνονται έτσι
και τα τραγούδια µπορεί να είναι διαφορετικά,συνυπάρχουν όµως αρµονικά σαν
ένα. Επίσης δηλώνει τη σηµασία τόσο της µικρής κλίµακας όσο και της µεγάλης.

Θα κυκλοφορήσεις ένα δίσκο, ενώ ουσιαστικά η δισκογραφία «πεθαίνει». Πώς
βλέπεις τα πράγµατα και σε αυτόν τον τοµέα;
Τη δισκογραφία δυστυχώς δεν την πέτυχα στις καλές της εποχές. Όταν
κυκλοφόρησα το 2009 τον πρώτο µου προσωπικό δίσκο η κατάσταση ήταν ήδη
άσχηµη. Τις παραγωγές από τότε τις κάναµε µόνοι µας. Σήµερα απλώς είναι ακόµα
χειρότερα, τα ραδιόφωνα µε πολύ δυσκολία παίζουν καινούρια τραγούδια µε
αποτέλεσµα να είναι δύσκολο να φτάσεις στον πολύ κόσµο.

Είσαι τύπος της τεχνολογίας; Γιατί όλα πλέον γίνονται µέσα από εκεί… κι είναι κι
ένα µεγάλο πλήγµα για τη δισκογραφία.
Ναι ασχολούµαι µε την τεχνολογία. Εξάλλου είναι µέσα στην καθηµερινότητά µας .
Το θέµα είναι να γίνεται σωστή χρήση.

Συνεργάζεσαι πολλά χρόνια µε το Χρίστο Θεοδώρου. Πώς ξεκίνησε αυτή η σχέση
και θα ήθελα να µου πεις κι ένα αστείο περιστατικό που σας έχει τύχει όταν
ήσασταν µαζί…
Γνωριστήκαµε στο Ωδείο. Είµαστε πολλά χρόνια συνεργάτες και έχουµε κάνει µαζί
τρείς δίσκους. Σε µια συναυλία που παίζαµε µαζι στο τέλος πήγα να υποκλιθώ και
γλίστρησα και προσγειώθηκα στους πρώτους θεατές!

Το πιο ακραίο σκηνικό που έχεις ζήσει εσύ έως τώρα; Σε ένα live ας πούµε ή σε
κάποια συναυλία; 
Ήµουνα σε µια συναυλία στην Πάτρα στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας 2000 κόσµος
από κάτω και κάνω εµφάνηση στη σκηνή και ο ηχολήπτης δεν µου άνοιξε πότε το
µικρόφωνο. Το µισό τραγούδι το είπα χωρίς µικρόφωνο µου είχαν κοπεί τα πόδια.

Έχεις δισκογραφία, έχεις και πολλά τραγούδια. Θέλω να µου διαλέξεις ένα που
ταυτίζεσαι αυτό το διάστηµα και να µου πεις έναν στίχο του…
“Και κράτησέ µε σαν το µωρό µες στο νερό σαν έναν δρόµο καθαρό περπάτησέ µε”
στιχος του Μιχάλη Γελασάκη από τον δίσκο µου Τετράδιο.

Επίσης έχεις και µία εµφάνιση στο PassPort 1/2 όπου θα παρουσιάσεις και το νέο
άλµπουµ. Τι θα δούµε εκεί;
Θα παρουσιάσω ολόκληρο το άλµπουµ µαζί µε τραγούδια που αγαπώ και
ταιριάζουν µε το κλίµα του δίσκου. Στα κοµµάτια του δίσκου θα πάιξουν οι ίδιοι οι
συνθέτες.

Επόµενα σχέδια;
Σχεδίαζω επόµενες εµφανίσεις και µια συνεργασία για το καλοκαίρι.

Και κλείνοντας θα ήθελα µία ευχή για όλους τους νέους που προσπαθούν να κάνουν τα όνειρά τους πραγµατικότητα σε µία Ελλάδα που αντί να δίνει ευκαιρίες τις «τρώει» στην κυριολεξία θα λέγαµε.

Να ακολουθούν τα όνειρά τους γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο από το να
κάνουµε αυτό που πραγµατικά αγαπάµε .

Και θέλω να µου πεις δύο ειδήσεις που είδες το τελευταίο διάστηµα είτε στην
τηλεόραση, είτε στο ίντερνετ που σου έκαναν εντύπωση και να µου τις σχολιάσεις!
1.Στη βόρεια Ιταλία ταχυδρόµος ξέχασε περισσότερα από 600 κιλά αλληλογραφίας.
2. Είδα ένα βίντεο µε µια µαµά που προπαθούσε να ντύσει ταυτόχρονα τρίδυµα και
είχε πολύ πλάκα.

Αφήστε το σχόλιό σας