Τη Βασιλική Νταντά τη γνωρίσαμε πριν μερικά χρόνια κι από τότε είναι ενεργή στη μουσική της χώρας μας, με αρκετές επιτυχίες και πλέον μας παρουσιάζει το «Κάποια Ξενυχτάει», ένα τραγούδι που από την πρώτη στιγμή, αγαπήθηκε.

Όπως μου τονίζει, στάθηκε αρκετά τυχερή στα πρώτα της βήματα, αλλά δούλεψε και πολύ για να πετύχει όσα έχει σήμερα και να συνεχίζει να μπαίνει δυναμικά στο χώρο της μουσικής, μια κι υπάρχει ανταγωνισμός.

Σέβεται τα τραγούδια της και προσπαθεί πάντα για το καλύτερο. Υπήρξε αθλήτρια, αλλά το να είσαι «μπλεγμένη» με τον αθλητισμό και τη μουσική ταυτόχρονα, είναι δύσκολο. Οπότε την έχει κερδίσει το τραγούδι 100%

Πάμε να γνωρίσουμε τη Βασιλική, λίγο καλύτερα…

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα 

Βασιλική. Καταρχάς πώς είσαι αυτό το διάστημα;

Γεια σου Ηρώ. Είμαι πάρα πολύ καλά, εφόσον και το τραγούδι κι οι δουλειές γενικότερα πηγαίνουν καλά. Και φυσικά αν αυτό προχωράει καλά, θα βγει και σε εμένα την ίδια. Έχω γεμάτες μέρες το τελευταίο διάστημα και τώρα μετά από όλα αυτά, προσπαθώ να ηρεμήσω και λίγο.

Αρχίσαμε δυναμικά τη σεζόν για φέτος το χειμώνα. Πώς βλέπεις τα πράγματα στη νυχτερινή Αθήνα;

Τα πράγματα στη νύχτα που παρόλη την κρίση που υπάρχει, βλέπουμε ότι τα μαγαζιά είναι ανοιχτά. Βέβαια, έχουν λιγοστέψει οι μέρες κι ο κόσμος δεν είναι τόσος, όσος ήταν κάποτε, αλλά καλά κρατάει απ΄ότι βλέπω! Προσπαθούν κι οι επιχειρηματίες, αλλά κι οι καλλιτέχνες να κάνουν το καλύτερο δυνατό για να κρατηθεί σωστά και σε ένα καλό επίπεδο όλο αυτό. Αλλά όπως σου είπα, τα περισσότερα μαγαζιά είναι ανοιχτά. Από τις πιο μεγάλες πίστες, μέχρι τα μικρά κουτούκια κι αυτό είναι καλό και χαίρομαι που δεν έχουν κλείσει.

Το budget έχει πέσει;

Έχει πέσει κι από τους επιχειρηματίες κι από τους καλλιτέχνες. Έχει χαμηλώσει, έτσι ώστε να υπάρχουν και περισσότερες μέρες δουλειάς και έτσι ώστε να μπορέσει ο κόσμος να βγει και να διασκεδάσει, γιατί αλλιώς δεν γίνεται. Σκέψου εγώ πρόλαβα και το να δουλεύω 7 μέρες τη βδομάδα στα «νιάτα» μου! (γέλια)

Μιας κι είπες τη λέξη νιάτα, θα ήθελα να μου πεις πού μεγάλωσες και πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια… 

Όμορφα ήταν! Μεγάλωσα εδώ, στην περιοχή του Ελληνικού κι οι γονείς μου έχουν καταγωγή από την Καρδίτσα. Εκεί πηγαίνω από μικρή και ακόμα και σήμερα περνάω πολλές μέρες το χρόνο, σε γιορτές κτλ. Σκέψου όμως επειδή άρχισα τα πρώτα μου βήματα στη Θεσσαλονίκη κι ήμουν εκεί σε μαγαζί πολλά χρόνια, αρκετοί νομίζουν ότι είμαι κι από εκεί… (γέλια) Αλλά όχι, μεγάλωσα στην πρωτεύουσα!

Τι θυμάσαι από τα εφηβικά σου χρόνια; 

Θυμάμαι ότι τα περνούσαμε αρκετά καλά. Είμαι το παιδί που έχει πιει νερό από το λάστιχο κι επέζησε (γέλια) Θυμάμαι τρέλες μαζί με την κολλητή μου, που είναι ακόμα και σήμερα δίπλα μου. Νιώθω πολύ τυχερή, γιατί έχω ζήσει και τις «χαζομάρες», αλλά και την αλάνα!

Θυμάσαι κάτι συγκεκριμένο από τότε; 

Θυμάμαι μία φορά ένα σκηνικό με κάτι πιπεριές. Ο μπαμπάς, λοιπόν, της φίλης μου, τις έβαζε να αποξηρανθούν. Εμείς όμως δεν ξέραμε και πηγαίναμε και παίζαμε εκεί κοντά και τις πιάναμε με τα χέρια. Έλα όμως που εμείς τρώγαμε μετά τα νύχια μας… Μετά από μερικά λεπτά γίναμε κατακόκκινες κι η μία έτρεχε από εδώ κι η άλλη από εκεί… (γέλια) Ακόμα και σήμερα μας κοροϊδεύουν στη γειτονιά γι αυτό!

Ήσουν και πολύ του αθλητισμού, σωστά; Πόσο σημαντικό είναι όμως να αθλείται κανείς;

Ήμουν πολύ και έπαιζα μπάσκετ χρόνια. Είναι από τα σημαντικά πράγματα, γιατί σου μαθαίνει πολλά πράγματα. Όπως το να είσαι ομαδικός, πειθαρχημένος, καλή συμπεριφορά, σεβασμός και να δουλέψεις σε ένα σύνολο! Εγώ το έμαθα, γιατί είχα και σωστούς προπονητές. Γιατί δεν ήμασταν και τα πιο ήσυχα παιδάκια! Και μετά εξελίχθηκε ώστε να φτιάξουμε την πρώτη γυναικεία ομάδα του Ελληνικού! Προσπάθησα να το συνεχίσω και πριν δύο χρόνια, αλλά επειδή φοβήθηκα να μην τραυματιστώ, το άφησα ξανά, γιατί δούλευα κιόλας…

Ας περάσουμε και να σκοράρουμε με ερωτήσεις πάνω στο τραγούδι… «Κάποια Ξενυχτάει»… Για πες τα μου όλα! 

Το τραγούδι αυτό μου άρεσε πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή, αλλά όσο περνάει ο καιρός μου αρέσει ακόμα περισσότερο. Είναι σε μουσική του Γιάννη Φρασέρη και στίχους της Ελένης Γιαννατσούλια, το video clip το έχει σκηνοθετήσει ο Αλέξης Κωνσταντινίδης και κυκλοφορεί από την Panik-Platinum. Είμαι χαρούμενη πολύ, γιατί παίζει αρκετά στα ραδιόφωνα και έχει δυνατό feedback κι από τον κόσμο που μου στέλνει μηνύματα ότι το ακούει! Αλλά δεν επαναπαύομαι, ό,τι μπορώ κι εγώ να το κάνω, θα το κάνω και με το παραπάνω για να πάει ακόμα καλύτερα. Όπως κι εγώ και η ομάδα μου. Επενδύω στα τραγούδια, γιατί κι αυτά θέλουν σεβασμό. Δεν μπορείς να τα ξεπετάς!

«Κάποια ξενυχτάει», λοιπόν! Εσύ ξενυχτάς;

Ποια δεν ξενυχτάει, έπρεπε να ρωτήσεις! (γέλια) Είτε για χαρά, είτε για λύπη, όλες λίγο πολύ ξενυχτάνε. Αλλά για να σου απαντήσω σωστά, ξενυχτάω επειδή δεν κοιμάμαι και πολύ καλά τώρα τελευταία. (γέλια)

Πόσες φορές έχεις ξενυχτήσει για έναν έρωτα; 

Πολλές φορές, γιατί τον ζω τον έρωτα! Δεν είναι κάτι που περνάει έτσι και το ζω έντονα. Έχω ερωτευτεί στη ζωή μου, αλλά ήταν λίγες και καλές!

Τι έχεις κάνει για έναν έρωτα που θα έχεις να λες; 

Πολλά, μα πάρα πολλά χιλιόμετρα! Πολύ ταξίδι… Κι άμα θέλω κάτι, θέλω να είμαι εκεί! Αν κι οι σχέσεις δεν πρέπει να είναι ακραίες. Πρέπει να είσαι σωστός σε κάτι τέτοιο! Πιο μικροί όλοι μας κάναμε τις τρέλες μας και το ζήσαμε όσο θα έπρεπε, αλλά όσο μεγαλώνουμε άλλα πράγματα είναι αυτά που δεν βρίσκουμε εύκολα και κάποιοι τα θεωρούν δεδομένα!

Όπως;

Ο σεβασμός, οι τρόποι, η εμπιστοσύνη. Ακόμα και το ότι ο άλλος μπορεί να σε κάνει να νιώθεις μοναδική! Να μπορεί να κάνει τις άλλες να ζηλεύουν εσένα κι όχι εσένα να ζηλεύεις τις άλλες! (γέλια) Είναι αυτά τα έξυπνα πράγματα, που τα θεωρώ «ακραία» και σπάνια!

Ζηλεύεις; 

Ναι, ζηλεύω! Γιατί να μη ζηλεύω; όταν δεν ζηλεύεις, σημαίνει ότι πάει να τελειώσει το θέμα!

Δένεσαι με τους ανθρώπους γενικά;

Δένομαι αρκετά, αν και τώρα τελευταία είμαι δύσκολη με το να βάλω κάποιον καινούργιο τόσο εύκολα στη ζωή μου. Αλλά προσπαθώ να το αποβάλλω γιατί κάποιες φορές γίνομαι παραπάνω «καχύποπτη» από όσο πρέπει…

Πώς αντιμετωπίζεις αν πληγωθείς από κάποιο κοντινό πρόσωπό σου; 

Νομίζω ότι θα το πάρω μέσα μου και θα το βιώσω μόνη μου και θα το σκέφτομαι συνέχεια, μέχρι να το λύσω. Πρέπει κιόλας να τα συζητάμε αυτά, για το οτιδήποτε, γιατί όσο το κρατάμε μέσα μας δεν είναι καλό και σου βγαίνει και κάτι άλλο που δεν θέλεις. Περνάει και στο ψυχοσωματικό μετά!

Πόσο έχουν αλλάξει σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις; 

Έχουν αλλάξει κι όλες έχουν γίνει πολύ εύκολες. Εύκολα λέμε χωρίζουμε, εύκολα λέμε δεν κάνουμε παρέα πια και πάμε να βρούμε άλλους ανθρώπους για παρέα. Δεν το προσπαθούμε καθόλου να μείνουμε στους ανθρώπους, γιατί είμαστε σίγουροι ότι θα βρούμε κάτι άλλο. Πάντα κοιτάμε το κάτι άλλο ή το κάτι καλύτερο από αυτό που ήδη έχουμε. Εγώ είμαι της παλιάς σχολής και δεν θέλω να αφήνω να φεύγουν από δίπλα μου άνθρωποι που αγαπάω και πάντα όταν συμβαίνει κάτι το συζητάω μέχρι να βρεθεί λύση!

Έτσι όπως άλλαξαν οι σχέσεις, άλλαξε όμως κι η δισκογραφία του σήμερα… 

Ακριβώς. Γιατί κι εκεί έγιναν πιο εύκολα τα πράγματα. Βγαίνουν ακόμα δίσκοι, αλλά θα είναι λίγοι και θα είναι από συγκεκριμένους πιο «μεγάλους» καλλιτέχνες. Φυσικά είναι πιο εύκολο να το κατεβάσεις, παρά να το αγοράσεις. Για μένα η δισκογραφία ήταν όνειρο που έφυγε. Για πολλά χρόνια ήθελα να μαζέψω όλα μου τα τραγούδια και να τα βάλω σε ένα δίσκο. Αν θα το κάνω, δεν θα το κάνω για τις πωλήσεις, μη γελιόμαστε, αλλά θα το κάνω και για μένα και να υπάρχει κάτι ωραίο κι ολοκληρωμένο δικό μου. Είναι λυπηρό, αλλά η εποχή μας είναι έτσι. Είναι ένα δύσκολο θέμα…

Με την επικαιρότητα πώς τα πας; Βλέπεις καθόλου τηλεόραση; Ασχολείσαι με το να διαβάζεις νέα στο ίντερνετ; 

Επειδή και πολλά από αυτά είναι ένα ωραίο πλασαρισμένο παραμύθι, θα σου πω ότι είμαι αρκετά επιλεκτική με το τι θα πέσει μπροστά στα μάτια μου για να το διαβάσω, όπως και στην τηλεόραση, που δεν βλέπω και πολύ. Θα ήθελα γενικώς ο κόσμος να είναι πιο προσεκτικός σε αυτά που λέει. Αυτοί που είναι στην επικαιρότητα και βγαίνουν στο γυαλί, επειδή έχουν μία μεγάλη μερίδα κόσμο που τους ακολουθεί. Θα ήθελα να δίνουν ωραία και σωστά μηνύματα. Να υπάρχει καλή σκέψη και καλά μηνύματα προς το κοινό, γιατί επηρεάζουν μια μεγάλη μάζα.

Πόσο σε ενοχλεί το ψέμα κι η κακία; 

Αρκετά θα έλεγα. Και ποιον δεν ενοχλεί άλλωστε; Εκτός κι αν είναι τόσο άσχημη η αλήθεια που εκεί λες, οκ ας μου έλεγες καλύτερα ψέματα (γέλια) Θεωρώ όμως ότι οι περισσότεροι προσπαθούν να βγάλουν μία πονηριά την οποία δεν είναι αυτοί. Είναι η εποχή που μας σπρώχνει προς τα εκεί και μας κάνει να σκεφτόμαστε πονηρά και ψεύτικα. Εγώ πιστεύω στους ανθρώπους. Κι οι άνθρωποι έχουν μεγάλη δύναμη. Μεγαλύτερη από όση φαντάζονται. Και για όλα θέλει προσπάθεια κι όχι δόλο. Κι η αποτυχία είναι μέσα στη ζωή. Δεν χρειάζεται να κάνουμε ακραία πράγματα για να αποκτήσουμε κάτι.

Ποια χαρακτηριστικά σου μπορείς να μου επισημάνεις; 

Είμαι πολύ συναισθηματική και πολύ φιλότιμη που όπως θα λέγαμε, είναι κι εκτός εποχής, αλλά δεν πειράζει! Αλλά ώρες, ώρες γίνομαι και λίγο τεμπέλα και προσπαθώ να αποβάλλω όλες τις κακές συνήθειες! (γέλια)

Μου είπες ότι έχεις και ένα σκυλάκι… Θα ήθελα λίγο τη γνώμη σου σχετικά με τα αδέσποτα. 

Είναι μεγάλο θέμα η αλήθεια, αλλά θα σου πω για αρχή, ότι πολλές φορές έχω πάρει από το δρόμο σκυλάκι, καθώς γυρίζω σπίτι, για να το φιλοξενήσω και στη συνέχεια να του βρω ένα σπίτι. Τα μαζεύω από το δρόμο, όταν μπορώ και προσπαθώ να τα βοηθήσω. Όλο αυτό ξεκινάει από το ότι δεν στειρώνουν τα σκυλάκια τους και στη συνέχεια όλα αυτά μεγαλώνουν στο δρόμο κι υποφέρουν. Υπάρχουν άνθρωποι που με δικά τους έξοδα, τα στειρώνουν και τα σώζουν. Αν κάποιοι δήμοι θέλουν, θα βρουν χρόνο και χρήμα, για να στήσουν κάτι για όλα αυτά τα αδέσποτα κι ο κόσμος θα πάει από μόνος του σίγουρα να βοηθήσει, αν ο δήμος δεν έχει όλα τα χρήματα που χρειάζεται για να γίνει κάτι τέτοιο. Και θα δώσουν και τροφή και φάρμακα κι ό,τι άλλο χρειάζεται. Απλά θέλει σωστή δουλειά.

Τέλος, τι περιμένουμε από σένα; Kαι δώσε μου για τέλος μία ωραία ευχή… 

Έχω πολλές εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό κι ανυπομονώ πάρα πολύ, γιατί μου αρέσει όταν βγαίνω σε περιοδεία. Επίσης έχουμε και το τραγούδι που τρέχει και θα έρθουν και πολλά, πολλά άλλα. Όσον αφορά την ευχή, δεν θέλω να πω κάτι γραφικό. Γενικώς όμως η έννοια του να λέμε, να είμαστε καλά και να έχουμε υγεία, είναι πολύ πιο σημαντική και δεν πρέπει να την προσπερνάμε. Εγώ θα πω σε όλους να προσέχουν και να αγαπάνε τους εαυτούς τους και να σέβονται τον συνάνθρωπο. Από τη στιγμή που θα βγεις από το σπίτι, μέχρι να μπεις στο αμάξι σου. Γιατί η συμπεριφορά φαίνεται πολύ στο πώς οδηγάμε. Δεν σεβόμαστε πρώτα από όλα τον εαυτό μας, έτσι όπως μιλάμε… Ας είμαστε, λοιπόν, πιο συμπονετικοί, γιατί δεν ξέρουμε τι περνάει ο καθένας.

Σε ευχαριστώ πολύ Βασιλική! 

Εγώ σε ευχαριστώ πολύ! 

 

Αφήστε το σχόλιό σας