Ο T-Loukas είναι το νέο όνομα που θέλει να εντυπωσιάσει, αλλά και να μείνει στην πραγματικότητα της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας!

Έρχεται κατευθείαν από την Αμερική κι εισχωρεί, θα λέγαμε, με πολλή φόρα στα μουσικά δρώμενα. Πριν από μερικές μέρες κυκλοφόρησε το πρώτο του single με τίτλο «Ριχ’το Low» κι αρχίζει σιγά, σιγά να κάνει αίσθηση… Επιτυχημένος επιχειρηματίας στη Βοστώνη, αλλά δεν θέλει να σταματήσει μόνο εκεί και πλέον θέλει να επεκταθεί και στη μουσική που πιστεύει ότι θα αρέσει στο Ελληνικό κοινό.

Πάμε να τον γνωρίσουμε.

Καλησπέρα T-Loukas! Χαιρόμαστε που σε έχουμε κοντά μας.

Κι εγώ χαίρομαι πολύ! Καλησπέρα!

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή… Ουσιαστικά το ταξίδι της ζωής σου θυμίζει λίγο ταινία… Ξεκίνησες χωρίς να ξέρεις που πηγαίνεις, αλλά πάραυτα ήξερες τι αναζητάς…

Έτσι ακριβώς. Ήθελα να βρω κάτι καλύτερο από ότι είχα εδώ στην Ελλάδα. Τότε την εποχή του 80′-90′ ήταν ναι μεν καλά, αλλά δεν έβγαινες, υπήρχε αρκετή φτώχεια. Όπως είναι και σήμερα βασικά. Ήθελα να κάνω πολλά πράγματα στη ζωή μου, κάτι παραπάνω από το απλό μεροκάματο που λέμε… Έτσι πήρα μία απόφαση και πήρα πρωτοβουλία να φύγω έξω, χωρίς να ξέρω το που. Έτσι πήγα στην Αμερική.

Δεν ήταν εύκολο ταξίδι όμως γι’αυτό θα ήθελα να το πάρουμε από την αρχή και να μου μιλήσεις λίγο γι’αυτό…

Θα σου πω μερικά πράγματα. Η ιστορία ξεκινάΕι γύρω στο 90′. Ήμουν μικρό παιδί και καθώς έβλεπα τα πράγματα κλειστά και θολωμένα, είπα ότι κάτι πρέπει να κάνω στη ζωή μου. Έτσι όπως σου είπα, έφυγα και πρώτα πήγα στον Καναδά. Ούτε χαρτιά είχα, ούτε πρόσκληση είχα… Δεν μπορούσα να πάω φυσικά, γιατί ήμουν παράνομος και φυσικά δεν είχα λεφτά. Είχαμε όπως μία κοπελιά που με περίμενε κι έκανα το μεγάλο βήμα… Οπότε το επόμενο πρωί  κι αφότου έφτασα εκεί, αυτή η κοπέλα με περίμενε ώστε να με περάσει στα αμερικάνικα σύνορα. Έτσι ξεκίνησα το μεγάλο ταξίδι. Εκεί, λοιπόν, που περπατούσα μέσα στο δάσος, γιατί ήταν και βράδυ και μόνο βράδυ μπορείς να περπατήσεις για να περάσεις τα σύνορα, πέφτω σε ένα δρόμο με σκυλιά και ένιωθα κάτι να με κυνηγάει. Καθώς έτρεχα, έπεσα μέσα σε ένα βάλτο και εκείνη τη στιγμή αρχίζει να με ρουφάει προς τα μέσα. Εκεί τότε είπα, ήρθε η ώρα μου. Καθώς το λέω αυτό, βλέπω ένα κλαδί δίπλα μου, το κράτησα, αλλά έσπασε και με τα χίλια ζόρια κατάφερα να ανέβω και να βγω από το βούρκο!

Απίστευτο αυτό που περιγράφεις… Μετά όμως έχει και συνέχεια; 

Φυσικά γιατί το ταξίδι δεν τελειώνει εκεί και δεν ήταν μόνο αυτά τα δύσκολα… Λίγο παρακάτω και αφού προχωρήσαμε στα αμερικάνικα σύνορα, μας σταματάει η αστυνομία και με πετάνε σε μία κλούβα δεμένο χειροπόδαρα! Πραγματικά μετά από τόσα χρόνια το σκέφτομαι και λέω είναι σαν αμερικάνικη ταινία και ακόμα νιώθω την πίεση εκείνης της στιγμής.

Πέραν όμως όλες αυτές τις δυσκολίες που πέρασες στην αρχή, τα κατάφερες κι έγινες ένας πετυχημένος επιχειρηματίας… Όμως ασχολείσαι και με τη μουσική που τόσο αγαπάς.

Ακριβώς… Έγραφα κιόλας στίχους από μικρό παιδί. Η ιστορία με τη μουσική άρχισε όμως με το γιο μου, που από μικρός ασχολήθηκε κι αυτός με τη μουσική και έκανε πιο μετά το δικό του στούντιο. Ουσιαστικά στην πορεία μας δοκιμάζαμε μαζί κάποια τραγούδια, τα οποία έβγαιναν ωραία και είπα κοίτα εδώ τι γίνεται… Γιατί όχι;

Ποιος είναι ο λόγος όμως που γύρισες εδώ; 

Υπάρχει ο δρόμος, η εμπειρία και οι καταστάσεις. Θεώρησα ότι μπορώ μέσα από αυτά να βγάλω ωραίους στίχους και να τα περιγράψω. Θέλησα η Ελλάδα να μάθει την ιστορία μου και μέσα από τη μουσική μου να περάσω αυτό. Πάντως τόσα χρόνια που είμαι έξω, έχει μείνει μέσα μου ότι δεν κατάφερα να κάνω πράγματα εδώ. Οπότε θεωρώ ότι τώρα είναι η ώρα και θέλω κι εγώ να αφήσω έστω και μία μικρή «πέτρα» όπως λέμε, πίσω στην πατρίδα μου.

Γύρισες στην Ελλάδα, όμως δεν ήξερες και κανέναν εδώ… Πώς πήρες την απόφαση; 

Πριν κάποιο διάστημα είχαμε γράψει ένα τραγούδι που λεγόταν «Ψηλά το κεφάλι» και καταφέραμε να το περάσουμε και να παίξει σε ένα ιντερνετικό ραδιόφωνο το Ελληνικός fm και εκεί τους άρεσε και τους φάνηκε πολύ επαγγελματικό το σκηνικό. Έτσι ήρθε μία κοπέλα που λεγόταν Ντιάνα Τζοβόλου και μας έφερε σε επικοινωνία με τον υπεύθυνο και έτσι ξεκινήσαμε σιγά, σιγά. Εκεί άρχισα να πιστεύω ότι έχω καλό υλικό και καλό στυλ κι εκεί άρχισα να πιστεύω ότι πρέπει να το κυνηγήσω και να μη το αφήσω. Έτσι έγινε κι η ανατροπή μέσα μου και πίστεψα κι εγώ πολύ σε εμένα… Ύστερα η Ντιάνα που είναι στιχουργός, πήρε τα τραγούδια μου και τα πήγε στη Heaven Music κι από εκεί κυκλοφόρησε το πρώτο που λέγεται «Ριχ’το Low»

Τι μηνύματα θέλεις να περάσεις μέσα από τη μουσική σου; 

Θέλω μέσα από τα τραγούδια που γράφω, να προωθήσω την Ελλάδα και να τη βγάλω προς τα έξω… Και σε άλλες χώρες. Έχουμε καλή μουσική και θεωρώ ότι μπορούμε να την περάσουμε προς τα έξω. Στο εξωτερικό ακούω τα πάντα, από ισπανικά έως κινέζικα και με πειράζει που δεν ακούω τα ελληνικά.

Έχεις ετοιμάσει και δίσκο όμως…

Ακριβώς. Έχουν παραδοθεί 8 τραγούδια στη Heaven κι όλα τα κομμάτια μου είναι σε στίχους με προσωπικές εμπειρίες. Κανένα δεν είναι στημένο που λέμε!

Μίλησε μου λίγο όμως για το πρώτο σου τραγούδι το «Ριχ’το Low»…

Είναι ένα πιο fun κομμάτι που μπορείς να το ακούσεις πολλές φορές και να μη το βαρεθείς. Η αρχή έτσι θέλω να είναι, για να μη ρίξω κατευθείαν το κοινό στα βαθιά. Πιστεύω ότι θα το αγαπήσει ο κόσμος κι οι Έλληνες όπως και να έχει το θέμα. Είναι η πατρίδα μου και θα το νιώσει το πνεύμα μου κι αυτό που ξεκινάω να κάνω εδώ έχει μεγαλύτερη αξία.

Ποιο είναι το δικό σου μήνυμα στα νέα παιδιά, γιατί ουσιαστικά εκεί θέλεις να περάσεις μηνύματα… 

Βλέπω ότι δεν υπάρχει κάποιος δρόμος για τα νέα παιδιά και νιώθουν εγκλωβισμένοι στην ίδια τους τη χώρα. Θέλω απλά να τους πω ότι όλοι μπορούν να τα καταφέρουν, όπως τα κατάφερα κι εγώ σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Ο δρόμος του ανθρώπου δεν σταματάει πουθενά κι είναι μία κίνηση. Είμαστε Έλληνες και ο Έλληνας δεν σταματάει πουθενά!

 


ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Αφήστε το σχόλιό σας