Ο Νίκος Ζαδές είναι ένα νέο πρόσωπο στη μουσική βιομηχανία και πολλά υποσχόμενο, όπως όλα δείχνουν… Πάμε να τον γνωρίσουμε κι είμαστε σίγουροι ότι θα σας απασχολήσει!

Συναντηθήκαμε στον Πειραιά, έπειτα από μερικές βδομάδες που προσπαθούσαμε να βρούμε μία βολική ημέρα και για τους δύο μας…

Προσιτός, χαμογελαστός και με ένα ιδιαίτερο χιούμορ, που αν δεν τον γνωρίζεις καλά, όπως λέει κι ο ίδιος, μπορεί να τον παρεξηγήσεις, που πάραυτα φτάνει και τα όρια του «αξιαγάπητου»!

Έχεις αρκετές συνεργασίες στο βιογραφικό του, ενώ εδώ κι αρκετό διάστημα συνεργάζεται μαζί με το Δήμο Αναστασιάδη.

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Νίκο! Πώς είσαι; Πώς περνάς; 

Ηρώ! Διανύω μία ωραία και δημιουργική περίοδο. Σε λίγο καιρό θα βγει και το νέο μου τραγούδι και παράλληλα θα έχουμε διάφορες εμφανίσεις μαζί με το Δήμο Αναστασιάδη. Όλα πάνε καλά, αλλά κι αρκετά αγχωτικά.

Μια κι ανάφερες το αγχωτικά. Είσαι αγχώδης; 

Ναι και πάρα πολύ θα έλεγα. Νομίζω είναι θέμα χαρακτήρα η όλη φάση. Από μικρός το είχα αυτό, το ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ πολλά πράγματα μαζί και ξέρεις είναι αυτό που λέμε ότι κάποιες φορές πνίγομαι σε μία κουταλιά νερό! (γέλια) Πλέον όμως το κοντρολάρω!

Πώς καταφέρνεις να το ισορροπείς; 

Με την πλάκα! Είμαι άνθρωπος που πάντα θα βρω τρόπο να κάνω χαβαλέ και να λέω αστεία. Θα το έχεις παρατηρήσει κιόλας… Θέλω να πιστεύω! (γέλια)

Φυσικά! (γέλια) Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στον Πειραιά. Σε τι μέρη θα βγεις; 

Μου αρέσει πολύ το κέντρο. Άσχετα που μένω στο Ν.Ηράκλειο, βγαίνω πολύ συχνά στο κέντρο της Αθήνας. Συνήθως να σου πω την αλήθεια προτιμώ να κάτσω σπίτι, να μαζευτούμε με φίλους για ταινία κι όλα αυτά. Μου αρέσει όμως κι εκεί που μένω, γιατί είναι ακόμα η φάση της γειτονιάς… Όμως όσο μεγαλώνω, αφιερώνω χρόνο στην παρέα και την οικογένεια.

Πώς θυμάσαι τον εαυτό σου μικρό; 

Με θυμάμαι από μικρό στη μουσική. Το Ν. Ηράκλειο έχει και παράδοση στο να δημιουργούνται μπάντες, οπότε κάπως έτσι ξεκίνησα κι εγώ. Μαθητικά φεστιβάλ, όλη μέρα στο στούντιο. Σκέψου ακόμα και πριν τις πανελλήνιες, τα βράδια μαζευόμασταν και παίζαμε μουσική… Πέραν όμως της μουσικής, ήμουν παιδί που πρόλαβε την αλάνα και το να παίζω ποδόσφαιρο έξω στο δρόμο!

Ήσουν της τρέλας ή πιο μαζεμένος; 

Μόνο της τρέλας! Έχω και πολλά περιστατικά να σου πω. Ένα χαρακτηριστικό που θυμάμαι είναι ότι είχα καταλήξει να φροντίζω τον κήπο του σχολείου μου ώστε να σβήσω τις απουσίες μου! (γέλια)

Ποιες είναι οι σπουδές σου; 

Θεωρία της μουσικής, αρμονία πιο μετά… Έπαιζα εφτά χρόνια μπουζούκι κι αργότερα μεταπήδησα στο πιάνο. Ό,τι έχει να κάνει με σπουδές και μουσική, ασχολούμαι πολύ. Ταυτόχρονα όμως είχα περάσει Πληροφορική στο ΤΕΙ Αθήνας, όπου και τελείωσα. Γενικά η πληροφορική είναι μέρος του χαρακτήρα μου γιατί μου αρέσουν πολύ τα γκάτζετ κι έπαιξε κι αυτό ρόλο στη μουσική, όσον αφορά το sound design κι όλα αυτά τα γύρω, γύρω.

Ένας νέος τραγουδιστής όπως είσαι εσύ, θεωρείς ότι εκτός του να τραγουδάει σωστά, πρέπει να ξέρει και διάφορα παρεμφερή πράγματα; 

Δεν υπάρχει κάποια συνταγή ώστε να βγει προς τα έξω ένας νέος τραγουδιστής ή αν πρέπει να ξέρει κάποια πράγματα παραπάνω. Απλά είναι πιο εύκολο στο να μάθεις κάτι στις μέρες μας και να εξελιχθείς πάνω σε αυτό. Παράδειγμα έμαθα ακορντεόν από το youtube! Πριν από 15 χρόνια σαφώς δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό. Οπότε ο καθένας μπορεί να ψάξει και να μάθει πολλά και να ανοίξει τους ορίζοντές του και φυσικά είναι αρκετά καλό όσα πιο πολλά γνωρίζεις!

Ας περάσουμε στα τραγούδια σου και το πρώτο το «Δεν είσαι εδώ»… 

Έτσι ακριβώς. Αυτό ήταν το πρώτο, σε μουσική του Δήμου Αναστασιάδη και στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου. Με αυτό βγήκα στο κοινό κι επί της ουσίας επειδή συνεργάζομαι με το Δήμο πολλά χρόνια, αυτή η σχέση δημιούργησε και μία φιλία και στην πορεία κάναμε αυτό το κομμάτι. Μου έχει δώσει μεγάλο βήμα ο ίδιος στο να δείξω τι μπορώ να κάνω και να βγάλω προς τα έξω τις ιδέες μου και τον ευχαριστώ γι’αυτό!

Περνάμε και στο δεύτερο το «Μην πεις σ’αγαπώ» 

Το δεύτερο είναι σε μουσική δική μου και στίχους έχει γράψει η αδερφή μου, Ασπασία Ζαδέ. Κυκλοφόρησε από τη Spicy κι από την εταιρεία μου αυτή, θα βγει σε λίγο καιρό και το τρίτο! Υπάρχει μία ωραία ροή και μαζεύω υλικό για τα επόμενα που θα έρθουν, που ελπίζω να είναι και μία ολοκληρωμένη δουλειά, γιατί δυστυχώς οι περισσότεροι τραγουδιστές βγάζουν single κι όχι δίσκους.

Να πιαστώ από τον τίτλο και θέλω να σε ρωτήσω, πόσο συχνά λες εσύ τη λέξη σ’αγαπώ; Γιατί στις μέρες έχει χαθεί αυτό… Όπως κι οι σχέσεις των ανθρώπων. 

Ζούμε σε περίοδο αποξένωσης. Δεν θέλω να φανώ γραφικός όμως. Η μοναξιά είναι κάτι το οποίο το πραγματεύεται πολύς κόσμος. Θεωρώ ότι ακόμα και σήμερα και στα επόμενα χρόνια η πραγματική αγάπη θα υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων. Ερωτική, φιλική. Είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι των ανθρώπων, γι’αυτό κι εγώ πάντα έχω καλή διάθεση προς αυτό και το πιστεύω. Είμαι τυχερός γενικά, γιατί στη ζωή μου έχω ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε. Είμαι αρκετά δοτικός σε αυτούς που μου προσφέρουν και προσπαθώ να δίνω ακόμα περισσότερο. Δεν μου αρέσει να κρατάω πράγματα.

Έχει τύχει να πληγωθείς από κοντινούς ανθρώπους; 

Φυσικά κι έχει τύχει. Στις περισσότερες περιπτώσεις των ανθρωπίνων σχέσεων αυτό συμβαίνει. Ο κάθε ένας εξαρτάται πώς θα το δει και πώς θα το φιλτράρει ώστε να καταφέρει να συνεχίσει τη ζωή του. Υπήρξαν και για μένα δύσκολες στιγμές, αλλά πάντα κοιτάω να παίρνω το καλό από μία σχέση και δεν νιώθω απογοήτευση. Το βλέπω πάντα θετικά και δεν κρατάω ποτέ κακία. Και δεν βάζω Χ σε σχέσεις. Θα δώσω και δεύτερη ευκαιρία. Να είμαστε όσο πιο σωστοί μπορούμε, γιατί όλοι μας κάνουμε και λάθη.

Γιατί φοβόμαστε να δεθούμε; 

Ζούμε σε μία κοινωνία με τόσο έντονο ρυθμό και με όλα αυτά που γίνονται, έρχεται όπως σου είπα κι η αποξένωση. Περνάμε πολλές ώρες μόνοι μας και σε αυτό βέβαια συμβάλλει η κοινωνικοποίηση στα social media. Από εκεί κοινωνικοποιείσαι αλλά με έναν αποστασιοποιημένο τρόπο. Όλο αυτό διαμορφώνει χαρακτήρες, νέες τάσεις πραγμάτων. Όλο αυτό είναι πολύ επιφανειακό κι όλοι πια συζητάνε για το πόσα λαικ πήραν, αντί να βγουν και να συζητήσουν κάτι που έχει νόημα. Έχω social media, τα γουστάρω πολύ, αλλά με στεναχωρεί το να βλέπω την ανάγκη για επιβεβαίωση μέσα από μία φωτογραφία. Ελπίζω κάποια στιγμή να κάνει τον κύκλο του, γιατί κάνει κακό!

Όσον αφορά τώρα τους νέους τραγουδιστές που βγαίνουν προς τα έξω, θεωρείς ότι υπάρχει χώρος για όλους; 

Για να πετύχεις ή έστω να κάνεις ένα μικρό βήμα, πρέπει να παρουσιάσεις κάτι εντελώς δικό σου κι αυτό να έχει κάτι να πει. Ο κάθε ένας πια μπορεί να ανεβάσει τη δουλειά του στο ίντερνετ και σαφώς η ανταγωνιστικότητα αυξάνεται. Πρέπει να δουλέψεις σκληρά, να διαμορφώσεις κάτι κι είμαι σίγουρος ότι θα πετύχεις. Αλλά η επιτυχία είναι γενική κι ο καθένας το βλέπει όπως θέλει. Για κάποιον μπορεί επιτυχία να σημαίνει το να τον ξέρει όλος ο κόσμος, για κάποιον μπορεί να σημαίνει να τον γνωρίζουν 1000 άτομα. Πίστη θέλει, είναι δύσκολος χώρος κι αυτό που θέλεις θα γίνει. Όποιος αξίζει τις περισσότερες φορές παίρνει αυτό που του αρμόζει… Όχι όμως ότι δεν υπάρχουν αδικίες κι ατυχίες. Με σκληρή δουλειά και με το να επιδείξεις δυνατό υλικό, δεν μπορεί να σε σταματήσει κάτι. Μόνο να σε καθυστερήσει. Αυτό θέλω να πιστεύω.

Φοβάσαι την επιτυχία; Ξέρεις, γιατί μετά από αυτή μπορείς να πέσεις κι απότομα αν δεν την ξεπεράσεις ή αν δεν καταφέρεις να την κρατήσεις… 

Θεωρώ ότι η πορεία μου μέσα σε αυτό το χώρο και καθώς παίζω επαγγελματικά από τα 18 μου, ήταν πάντα να κοιτάω το επόμενο βήμα κι όχι τα επόμενα 25. Μόλις κατακτήσεις το επόμενο βήμα,έρχεται και το επόμενο που θα είναι ακόμα πιο μεγάλο και πάει λέγοντας. Οπότε όχι, δεν με φοβίζει, γιατί το να κατακτάς κάτι που έχεις βάλει στόχο είναι από μόνο του μία επιτυχία.

Τι φοβάσαι περισσότερο στη ζωή;

Το να χάσω τα κοντινά μου πρόσωπα. Την οικογένειά μου. Με τους γονείς μου είμαι περισσότερο φίλος, παρά του να είναι ο πατέρας μου κι η μαμά μου. Ακόμα και τώρα γουστάρω να τους πάρω να πάμε να πιούμε ένα ποτό, να περάσουμε χρόνο μαζί κάνοντας όμορφα πράγματα. Έρχονται και στα live μου, περνάμε καλά. Θα πάω σκέψου ακόμα και τώρα διακοπές μαζί τους. Ακόμα κι οι φίλοι μου επιζητούν την παρέα τους. Οπότε ο φόβος στο να χάσω αυτό όλο, είναι αρκετά μεγάλος. Προσπαθώ να προετοιμαστώ ψυχολογικά, γιατί μεγαλώνουν και μεγαλώνω κι εγώ ταυτόχρονα. Αλλά δεν ξέρω αν το χωνέψω ποτέ και με τρομάζει.

Η καλύτερη ανάμνηση που έχεις από αυτούς; 

Δεν μπορώ να σου πω μία χαρακτηριστική, αλλά κάτι που θα μου έρχεται πάντα στο μυαλό, είναι ότι θα τους θυμάμαι μια ζωή να είναι κάτω στο κοινό σχεδόν σε όλα μου τα live και να με στηρίζουν. Στο πέρασμα των χρόνων έχουν χάσει ελάχιστα! Είναι εκεί, γιατί ξέρουν πόσο το αγαπάω και χαίρονται στο ότι με κάνει ευτυχισμένο. Πάντα μετά θα μου πουν το κακό και το καλό και δεν θα μασήσουν τα λόγια τους όπου θεωρήσουν ότι δεν ήμουν καλός! Και κάτι που θα ήθελα να συμπληρώσω είναι ότι πια σε αυτή την Ελλάδα δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι, γιατροί, δημόσιοι υπάλληλοι και δικηγόροι. Ας αφήσουν οι γονείς τα παιδιά τους να διαλέξουν το δρόμο τους και κάτι που να αγαπάνε και να τα κάνει ευτυχισμένα. Ας ζήσουμε τη ζωή μας όσο καλύτερα μπορούμε κι αυτό είναι κάτι που μου το πέρασαν οι δικοί μου γονείς και θα τους ευγνωμονώ.

Θα ήθελες να ασχοληθείς με κάτι άλλο εκτός της μουσικής; 

Κοίτα να δεις, μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω, αλλά δεν είμαι από τους ανθρώπους που έχω πει ότι ή θα κάνω καριέρα ή τίποτα άλλο. Ασχολούμαι με ό,τι έχει να κάνει με μουσική. Συνεργάζομαι με τον Δημήτρη Πλατανιά και πλέον έχω περάσει και στο κομμάτι του να γράφω μουσική για μίνι σειρές ή ντοκιμαντέρ και μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι κάτι διαφορετικό. Πάντως με ό,τι κι αν κάνω και με ό,τι διαλέξω να κάνω, θέλω να κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ. Αν χρειαστεί να κάνω και κάτι άλλο πέραν όμως της μουσικής, θα το κάνω και πάλι. Έχω κάνει την προσπάθειά μου πάρα πολύ τίμια! Όμως πιστεύω θα κάνω πάντα μουσική…

Ταξίδια… Έχεις γυρίσει πολλές περιοχές;

Την Ελλάδα σίγουρα όλη τόσα χρόνια με τα lives που έχω κάνει και την αγαπώ πολύ μια και δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα. Έχω ταξιδέψει και στο εξωτερικό πάρα πολύ. Είναι απόλαυση για μένα να γνωρίζω νέους ανθρώπους και κουλτούρες. Δεν το λέω όμως με το γραφικό του τρόπο, το λέω με την άποψη να πάρω το αμάξι να πάω στη Γαλλία, που το’χω κάνει κι όχι με το αεροπλάνο. Δεν μου αρέσει να πηγαίνω σε τουριστικά μέρη, θέλω να πηγαίνω στα πιο ψαγμένα που γι’αυτούς είναι κι η καθημερινότητά τους. Το επόμενο βήμα είναι να πάω σε χώρες εκτός Ευρώπης κι όνειρο μεγάλο είναι να πάω στην Αργεντινή. Λατρεύω τη μουσική τους και το τρόπο ζωής τους.

Αγαπάς την Ελλάδα πολύ όπως μου είπες… Γιατί πιστεύεις ότι είμαστε σε τέτοιο στάσιμο επίπεδο; 

Γιατί πάντα σε αυτή τη χώρα υπήρχε ο διχασμός και πάντα γινόταν ένας διαρκής εμφύλιος. Από τα πιο μικρά πράγματα έως τα πιο μεγάλα. Για παράδειγμα στο ποδόσφαιρο, Ολυμπιακοί-Παναθηναικοί και στα πολιτικά κόμματα Πασόκ-ΝΔ κτλ. Είμαστε μία χώρα που τρωγόμαστε μεταξύ μας κι όταν καταλάβουμε ότι αυτό που έχουμε εδώ είναι μαγικό, τότε ίσως αλλάξουμε σκεπτικό. Πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε κοινά συμφέροντα. Από πάντα όμως είχαμε ξένα δάχτυλα στη διοίκηση της χώρας, όπως ακόμα και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ίδιας της χώρας, αλλά των ξένων χωρών. Όταν είσαι μπροστά σε συζητήσεις για το ποιο από τα κόμματα έχει «φάει» τα λιγότερα, τότε εκεί καταλαβαίνεις ότι η μπάλα έχει χαθεί. Είμαστε έξυπνος λαός πάραυτα, αλλά άλλο η μόρφωση κι άλλο η καλλιέργεια. Και μας λείπει η καλλιέργεια. Πρέπει να καλλιεργήσουμε τους εαυτούς μας. Από το να μην πετάμε το τσιγάρο κάτω, από το να μη βρίζουμε ενώ οδηγάμε, από το να μην καβατζώσουμε το παιδί μας στο δημόσιο με το έτσι θέλω…

Ας περάσουμε λίγο και στην επικαιρότητα, αλλά πάνω στο μουσικό κομμάτι κι αυτό είναι με τα talent shows. Θα πήγαινες; 

Μου έχουν γίνει προτάσεις στο να πάω. Δεν είναι ότι το σνομπάρω, για κανένα λόγο και πολλές φορές έχει λειτουργήσει για πολλούς ανθρώπους ώστε να πετύχουν πράγματα στη χώρα μας, θεωρώ όμως ότι μέσα σε ένα χρόνο έχεις 5 ριάλιτι, γίνεται καθαρά εκμετάλλευση ψυχών. Όλα γίνονται για τη δική τους μόντα και δεν αποσκοπεί σε τίποτα. Τελειώνει το ένα, αρχίζει το άλλο στο ίδιο κανάλι… Ε αυτό εμένα δεν μου κάνει. Έχουν βγει όμως κατά καιρούς σοβαροί τραγουδιστές. Η μορφή αυτή όμως δεν με αντιπροσωπεύει και δεν μπορεί ουσιαστικά να με βοηθήσει και θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα.

Τι θα έλεγες σε ένα παιδί που ξεκινάει τώρα; Γιατί κι εσύ είσαι ένας νέος σε αυτή τη χώρα που ασχολείται με τη μουσική… 

Δεν είμαι ο ειδικός για να δώσω συμβουλές σε κάποιον, αλλά θα έλεγα να μάθει να ακούει και να ψαχτεί πολύ πάνω σε αυτό που θέλει να ακολουθήσει, που θα συνδυάζεται με σκληρή δουλειά. Και να θυμούνται ότι στην επιτυχία θα είναι πολλοί εκεί, στην αποτυχία κανείς και θα πρέπει να σκάψεις μόνο σου και να ξαναχτίσεις. Είναι μία συμβουλή που την έδωσε σε εμένα ένα άτομο που εκτιμώ πολύ.

Σε ευχαριστώ πολύ, Νίκο! 

Κι εγώ πολύ, Ηρώ!

Αφήστε το σχόλιό σας