Η Κρυσταλλία μας δείχνει ότι τελικά τα πράγματα είναι «Θέμα Χαρακτήρα» και πιο κατασταλαγμένη από κάθε άλλη περίοδο της ζωής της έως τώρα, έρχεται ξανά με φόρα στις ζωές μας.

Για τη συγκεκριμένη κοπέλα δεν μπορώ να πω και πολλά. Το μόνο που θα τονίσω είναι ότι δεν χρειάστηκε να έχω μπροστά μου μερικές ερωτήσεις για την κλασική δομή στη συνέντευξη, απλώς βγήκαν όλα εκ του φυσικού, μιας και γνωριζόμαστε καλά κι η γνωριμία μας κρατάει περίπου 7 χρόνια. (Τελειώσαμε τη συνέντευξη γύρω στη μία το βράδυ!)

Μία συνέντευξη που ήθελα να γίνει καιρό πριν, αλλά ο χρόνος είναι περίεργος κι αλλάζει τα σχέδια και τα δεδομένα… Έγινε όμως και μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν, τα είπαμε όλα και με το παραπάνω.

Πάμε να γνωρίσουμε την Κρυσταλλία, ξανά από την αρχή!

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Κρυσταλλία, πόσα χρόνια λέμε να κάνουμε αυτή τη συνέντευξη; Πώς περνάς; Πώς κυλάει η ζωή σου;

Ηρώ, νομίζω είσαι λίγο υπερβολική (γέλια) αλλά όχι, έχεις δίκιο είναι πολλά! Είμαι καλά, περιμένω παιδί και τέτοια πράγματα! (γέλια) Όχι, όχι πλάκα κάνω. Είναι όλα πολύ ωραία σε γενικές γραμμές και πριν λίγο καιρό τελείωσα και μερικές εμφανίσεις που είχα μετά από την κυκλοφορία του πρώτου μου δίσκου… Έχουν τελειώσει τα πιο αγχωτικά για τώρα…

Ας μιλήσουμε όμως για αρχή για τον καινούργιο αυτό δίσκο, που φαίνεσαι και τόσο ενθουσιασμένη… Πες μου τα πάντα για το «Θέμα Χαρακτήρα». 

Ο καινούργιος μου δίσκος «Θέμα Χαρακτήρα» αποτελείται από 12 τραγούδια. Τα δέκα είναι στα ελληνικά, ενώ τα τελευταία δύο είναι στα ισπανικά. Έχω γράψει τα 9 από τα 12 σε μουσική και στο ένα έχω γράψει και στίχο. Θα ήθελα να αναφέρω και να ευχαριστήσω όμως και τους συντελεστές που είναι ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ο Δημήτρης Τζάνος, ο Σπύρος Γραμμένος, ο Στέλιος Δάβαρης, ο Ρους,  η Ροσάνα Μαιλάν o Julian Andres και ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος που μαζί κάναμε την παραγωγή. Κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από την Panik Platinum και είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Οι επιρροές του δίσκου είναι πιο λάτιν κι έχει πολλά στοιχεία από Κούβα, Ισπανία…

«Θέμα Χαρακτήρα». Πόσο σε αντιπροσωπεύει και κατά πόσο θα ακολουθήσεις αυτό το δρόμο στη μουσική; 

Είχα την ανάγκη να πάω σε κάτι που βρισκόμουν εγώ καλλιτεχνικά αυτή τη χρονική περίοδο. Ήθελα με τους συνεργάτες μου να δημιουργήσουμε έναν ενιαίο ήχο – αισθητική αλλά την ίδια στιγμή το κάθε κομμάτι να έχει το δικό του χαρακτήρα. Οπότε μέσα θα βρεις από το πιο εκφραστικό μέχρι το πιο ρομαντικό κομμάτι του χαρακτήρα μου. Όσον αφορά το αν θα ακολουθήσω αυτό δρόμο, όπως σου είπα και πριν είναι κάτι που με αντιπροσωπεύει αυτή τη χρονική περίοδο της ζωής μου. Αυτό μπορεί σε ένα-δύο χρόνια να αλλάξει. Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργια μουσικά μονοπάτια και να με βλέπω μέσα από αυτά. Μου είναι απάνθρωπα δύσκολο να μείνω μουσικά στο ίδιο είδος για όλη μου τη ζωή.

Κάνεις ένα βήμα σε δύσκολες εποχές και κυκλοφορείς ένα δίσκο. Δεν είναι και λίγο ρίσκο; Ξέρεις, ο κόσμος δεν αγοράζει πια… 

Το τελευταίο πράγμα που σκεφτόμαστε, ή που σκεφτόμουν εγώ προσωπικά, είναι το αν θα πουλήσει ο δίσκος. Προσωπικά δεν το έκανα για να «βγάλω» κάτι. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική η δημιουργία ενός ολοκληρωμένο  άλμπουμ για έναν καλλιτέχνη, γιατί μέσα από αυτό δείχνεις το ποιος είσαι, ποιος είναι ο ήχος σου. Είναι ένα δικό σου κομμάτι, η ταυτότητα σου, το στίγμα σου. Ο χαρακτήρας σου με λίγα λόγια.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο αυτό που θα σου ζητήσω να κάνεις, αλλά θα ήθελα να μου ξεχωρίσεις δύο τραγούδια μέσα από το δίσκο… Ποια είναι πιο κοντά σε ‘σένα; 

Είναι δύσκολο όντως γιατί όλα είναι «παιδιά» σου στην ουσία. Εξ’αρχής όμως ένα τραγούδι που λάτρεψα ήταν το «Μία λέξη μόνο». Με το που μου είχε έρθει η συγκεκριμένη μελωδική κι η έμπνευση, κάτι με έπιασε. Και στο άλλο που έγινε ακριβώς το ίδιο, ήταν το «Καρδιά συνεπής». Αυτά τα δύο τραγούδια έχουν και την ισπανική τους εκδοχή μέσα στο δίσκο! Είναι πιο κοντά στις λάτιν επιρροές μου και στο ρομαντικό μου κομμάτι.

Ένας ρομαντικός δίσκος κατά βάση, αλλά βγαίνει κι από μία ρομαντική κοπέλα; Είσαι ρομαντική στη ζωή σου; 

Είμαι ρομαντική και δεν πιστεύω ότι θα το χάσω ποτέ αυτό. Πλέον όμως έχω γίνει και πιο ρεαλίστρια. Ο ρομαντισμός κρύβει κι από πίσω του κάτι ανεκπλήρωτο. Όταν κάτι εκπληρωθεί, παύει να είναι και τόσο ρομαντικό. Πιο παλιά παρά ήμουν ρομαντική και αποζητούσα το «απόλυτο». Πολύ δράμα βρε παιδάκι μου (γέλια) Προτιμώ πλέον να πατάω πιο πολύ στη γη και το καλύτερο είναι να έχεις τα απλά πράγματα και να είσαι καλά με τους ανθρώπους σου και τον άνθρωπό σου.

Πέρασαν όμως και τρία χρόνια απουσίας μέχρι να επανέλθεις ξανά στα πράγματα και τη μουσική πραγματικότητα. Γιατί χάθηκες; Ήθελες χρόνο μετά την αποχώρησή σου από το συγκρότημα; 

Ήθελα σίγουρα χρόνο. Γιατί όταν έχεις έρθει από κάτι που έχει κάνει μεγάλη επιτυχία, θέλεις να επανεξετάσεις και να επαναπροσδιορίσεις λίγο τα πράγματα. Να βρεις τι σε εκφράζει και τι σε κάνει χαρούμενο. Δεν ήθελα να κάνω και κάτι αντίστοιχο από αυτό που στην ουσία έφυγα. Το έκανα, το απόλαυσα, το γεύτηκα, μου άρεσε και το έζησα στο μέγιστο βαθμό, αλλά έκλεισε τον κύκλο του. Στην πορεία προέκυψαν σπουδαίες συνεργασίες για μένα όπως αυτή με το Στέφανο Κορκολή, το Νίκο Αντύπα, το Γεράσιμο Ευαγγελάτο, αλλά δεν είχα βρει αυτό που με εκφράζει στο μέγιστο βαθμό κι είχαν τύχει και κάποια άλλα περιστατικά, που έδωσα και βαρύτητα εκεί… Οπότε γι’αυτό κι αυτή η απουσία μου αυτά τα τρία χρόνια…

 

Τι θεωρείς επιτυχία; 

Η επιτυχία είναι κάτι πολύ σχετικό για τον καθένα. Δεν θεωρώ επιτυχία το να βγαίνω στην τηλεόραση όλη την ώρα και να τρέχω από εδώ κι από εκεί. Για μένα επιτυχία είναι να κάνεις αυτό που σε εκφράζει και σε κάνει ευτυχισμένο. Αν αρέσει σε’σένα το αγαπήσεις, το πιστέψεις κι είναι μία προσεγμένη δουλειά, είμαι σίγουρη ότι θα το αγαπήσει κι ο κόσμος.

Τώρα, θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι που αρκετός κόσμος θα έχει απορία, γιατί δεν είχες μιλήσει γι’αυτό. Έφυγες από το συγκρότημα… Μετανιώνεις γι’αυτή την επιλογή σου; 

Όχι δεν μετανιώνω και δεν κοιτάω πίσω. Ήταν μια συνειδητή απόφαση. Ο μοναδικός λόγος για να κοιτάμε πίσω, είναι για να βλέπουμε τα όποια λάθη μας, να τα διορθώσουμε και να εξελιχτούμε. Δεν λειτουργώ επιπόλαια. Ο κύκλος είχε κλείσει και προχωράμε παρακάτω!

Εξελίχτηκες σε όλους τους τομείς να φανταστώ; 

Αυτή δεν είναι κι η ουσία; Ζούμε, γευόμαστε, δοκιμάζουμε, μαθαίνουμε, διορθώνουμε. Ναι, αισθάνομαι πως εξελίσσομαι μέρα με τη μέρα. Όσον αφορά το μουσικό κομμάτι, δοκίμασα φέτος με τη βοήθεια του συνεργάτη μου, Αλέξανδρου Λιβιτσάνο, να ενορχηστρώσω και να κάνω παραγωγή σ’αυτό το άλμπουμ και να δείξω και μία άλλη πλευρά μου, γράφοντας μουσική.

Είχες τεράστιο fan club τότε. Θεωρείς ότι με αυτή την στροφή σου, σε νέα πράγματα, έχεις χάσει κόσμο από τότε; 

Σίγουρα. Αλλά δεν το σκέφτεσαι έτσι. Εμένα ο κόσμος με γνώρισε με αυτό. Για μένα ο καλλιτέχνης πρέπει να εξελίσσεται. Εννοείται ότι θα χάσεις κόσμο, γιατί κάποιοι έρχονται γιατί σε γουστάρουν σε εκείνη τη φάση της ζωής σου και σε αυτό που βγάζεις εκείνη την περίοδο. Ταυτίζονται καλώς ή κακώς μαζί σου, αν θέλεις να στο πω έτσι. Με τα τραγούδια που λες ή ακόμα κι από τα ρούχα που φοράς. Όταν αλλάξει αυτό που κάνεις, αυτοί που ταυτίστηκαν μαζί σου, γι αυτό που έκανες, θα φύγουν, γιατί λογικά δεν θα τους αρέσει. Φυσικά όμως υπάρχουν κι αυτοί που έχουν συνδεθεί μαζί σου και σε άλλο βαθμό, ως άνθρωπο και μένουν δίπλα σου, σε όλα τα βήματά σου. Δεν με έχει επηρεάσει πάντως το ότι οι άνθρωποι φεύγουν…

Ας περάσουμε όμως σε κάτι διαφορετικό… Έχεις αντιμετωπίσει δυσκολίες από την αρχή της καριέρας σου έως τώρα;

Δυσκολίες σοβαρές δεν μπορώ να πω ότι είχα. Υπάρχουν πολλά παιδιά που προσπαθούν πολλά χρόνια να καταφέρουν κάτι και τους παίρνει πολύ χρόνο. Εγώ ξεκίνησα με το Ρέμο και τη Μαρινέλλα κι είχα μπει στα βαθιά νερά κατευθείαν, οπότε είχα μία πολύ καλή πρώτη ευκαιρία. Σε όλες τις δουλειές υπάρχουν δυσκολίες όμως…

Στο ρωτάω αυτό γιατί στο συγκεκριμένο χώρο, όπως είναι κι αποδεδειγμένο, υπάρχουν οι κλίκες… 

Έχω αρχίσει και το αναθεωρώ λίγο αυτό και θα στο αιτιολογήσω. Από τη δική μου τη γενιά υπάρχουν τόσα νέα ταλαντούχα παιδιά, που γράφουν και μουσική και στίχους και κάνουν παραγωγές, τα πάντα. Αν γνωρίσω παράδειγμα την Ηρώ, καλή ώρα και μου ταιριάζει ως άνθρωπος κι είναι καλή στη δουλειά της, θα την προτείνω σε άλλους δέκα. Με καταλαβαίνεις; Είναι αλληλένδετο κι αυτόματα γίνεται μία καινούργια αλυσίδα και θα στέλνουν την Ηρώ ή την Κρυσταλλία σε άλλες δουλειές. Είναι θέμα εμπιστοσύνης κι αυτό βιώνω στην παρούσα φάση! Αλλά από την άλλη όντως δεν δίνονται πολλές ευκαιρίες από «μεγάλους» ανθρώπους-καλλιτέχνες του χώρου σε νέα παιδιά κι αν συμβεί θα είναι σπάνια.

Τώρα δυσκολεύεσαι καθόλου στο χώρο αυτό; Κι επίσης υπάρχουν ταμπέλες στη μουσική;

Τώρα δυσκολεύομαι λιγάκι, ναι. Υπάρχουν ταμπέλες και φυσικά πολύ κακώς, γιατί η μουσική είναι μία. Υπάρχει καλή μουσική και κακή μουσική. Στην Ελλάδα καταλαβαίνω ότι υπάρχει αυτή η διαφοροποίηση ώστε να μπορέσεις να συνεννοηθείς στο τι περιμένω να ακούσω, αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Και όπως σου είπα, τώρα δυσκολεύομαι από αυτό κι αντιμετωπίζω δυσκολίες γιατί κάποιοι βάζουν ταμπέλες, πχ δες πριν έκανε τα «ποπάκια της» και τώρα τι; Κι από αυτό του ότι είχες μία τέτοια «ταμπέλα» μπορεί κάποιο ραδιόφωνο να μη σε παίξει! Αυτή είναι βέβαια άλλη συζήτηση, αλλά το θεωρώ πολύ υποκριτικό! Αυτοί που προάγουν τη μουσική κι ενδεχομένως μπορεί να ακούσουν κάτι καινούργιο από εσένα, που να τους αρέσει, να μη το παίξουν, γιατί έκανες κάτι άλλο πιο παλιά. Αυτό τα λέει όλα…(γέλια)

Ας αλλάξουμε όμως το θέμα κι ας περάσουμε στα πιο ανάλαφρα. (γέλια) Είσαι γέννημα θρέμμα Πειραιώτισσα. Πώς σε θυμάσαι ως παιδί; 

Ναι, Πειραιά μεγάλωσα, αλλά τη ζωή μου ως παιδί τη θυμάμαι περισσότερο στην Αίγινα. Ξέρεις, Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρια ήμασταν εκεί. Εκεί έχουμε το εξοχικό μας.Τα θυμάμαι πολύ έντονα τότε. Εδώ Πειραιά θυμάμαι τα χρόνια που ξεκίνησα πιάνο και πρώτη φορά με πήγε η γιαγιά μου «κρυφά» από τους γονείς μου. (γέλια) Δηλαδή τα χρόνια με τη μουσική! Έπειτα το σχολείο και στο λύκειο που φτιάχναμε τις πρώτες μπάντες κι έλεγα στους γονείς μου ότι πάω θέατρο, ενώ καταλήγαμε σε κάτι υπόγεια να παίζουμε μουσική κι άλλα τέτοια (γέλια) Γενικά έχω ωραίες αναμνήσεις.

Μια κι αναφέρθηκες στο «κρυφά» μου δίνεις μία ωραία πάσα για να ρωτήσω το εξής. Κατά πόσο οι γονείς πρέπει να είναι δίπλα στα παιδιά τους και να τους στηρίζουν σε αυτό που πραγματικά θέλουν να κάνουν;

Εμένα οι γονείς μου πάντα ήταν δίπλα μου σε ότι ήθελα να κάνω. Λένε ότι οι γονείς θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους. Όμως τις περισσότερες φορές λειτουργούν εγωιστικά  και κρίνουν από το τι θεωρούν αυτοί καλύτερο για το παιδί τους ή πράγματα που δεν έκαναν αυτοί στη ζωής τους. Όπως παράδειγμα όταν έχουν μία οικογενειακή επιχείρηση που θα πρέπει οπωσδήποτε να περάσει στο παιδί. Πρέπει ο νέος να διαλέξει αυτό που θέλει να κάνει και τον εκφράζει… Πόσα έχουμε ακούσει από παιδιά που περνάνε τρομερή κατάθλιψη, γιατί δεν τους εκφράζει αυτό που κάνουν και δεν το θέλουν. Ευτυχώς ήμουν τυχερή σε αυτό…

Μετά από όλα αυτά θέλω να τα πάρουμε στο θέμα του χρόνου κι ότι μεγαλώνουμε… Σε φοβίζει αυτό;

Λίγο ναι κι όλους νομίζω μας επηρεάζει. Πιο παλιά έλεγα ότι ήθελα να κάνω οικογένεια από πολύ μικρή. Αυτό πάει πέταξε. (γέλια) Αλλά νομίζω πια είναι ότι στενεύουν τα περιθώρια για λάθη. That’s it! Καλά δεν λέω ότι μεγάλωσα και ότι με πήραν τα χρόνια, μια ζωή την έχουμε κι ας περάσουμε καλά. Απλά ναι, από εδώ και πέρα φροντίζω να κάνω πιο ουσιαστικές επιλογές… Αυτό που καταλαβαίνω όμως καθώς περνάει ο χρόνος, γι’αυτό στα λέω κι αυτά, είναι αυτό που μου έλεγαν οι γονείς μου, μακάρι να είχες τις γνώσεις του τώρα, καθώς μεγαλώνεις δηλαδή, όταν ήσουν 20 χρονών… Είναι πολύ βιωματικό και το καταλαβαίνω εξ’ολοκλήρου τώρα.

Οικογένεια; Γιατί ξέρω ότι είσαι καλά στη ζωή σου!

Πάντα ονειρευόμουν πως θα κάνω κι εγώ τη δική μου οικογένεια. Όμως πρώτα θέλω να δημιουργήσω τις κατάλληλες συνθήκες μέσα μου αρχικά, για να προχωρήσω σε ένα τέτοιο μεγάλο βήμα. Να έχω προλάβει να κάνω πράγματα για μένα και να μην έχω απωθημένα! Θέλω να ταξιδέψω και να δουλέψω πάνω στη μουσική, αλλά και να σταθεροποιηθώ οικονομικά. Το παιδί δεν είναι απλή υπόθεση. Ούτε το κάνεις για να καλύψεις την όποια ανασφάλεια ή κενό μπορεί να νιώθεις. Και φυσικά δεν θα «φάει» μόνο αγάπη (γέλια). Θα ήθελα να αφιερωθώ όσο περισσότερο μπορώ στα παιδιά μου όταν με το καλό έρθουν. Να είμαι δίπλα τους και να νιώθουν ασφάλεια.

Κλείνουμε την κουβέντα μας όμως και θέλω να περάσουμε και λίγο στην επικαιρότητα… Τι σου έχει κεντρίσει την προσοχή το τελευταίο διάστημα;

Πολλά μου «κεντρίζουν» χρόνια τώρα το ενδιαφέρον. Η έλλειψη παιδείας, η τρομοκρατία που βιώνουμε σε όλα τα επίπεδα. Ωστόσο θα σου πω το εξής. Με φοβίζει ο τρόπος που επιλέγουμε να συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλο.. Υποτίθεται πως όσο δυσκολεύουν οι καταστάσεις, θα έπρεπε να συσπειρωνόμαστε. Ωστόσο εμείς την έχουμε στημένη ο ένας στον άλλο και περιμένουμε την ώρα που κάτι θα πάει στραβά για να του τραβήξουμε το χάλι κάτω απ’τα πόδια.

Όταν κοιτάζεις τον ουρανό κι αναπολείς τι σου έρχεται στο μυαλό;

Πω… Ηρώ τι είπες τώρα; Αρκετά εσωτερική ερώτηση και μου ήρθαν πολλά πράγματα στο μυαλό αυτή τη στιγμή… Νομίζω όμως σκέφτομαι τον παππού μου… Ή γενικά σκέφτομαι το πόσο ξενοιασιά υπήρχε καθώς ήμουν παιδί και δεν μου έλειπε τίποτα…Και φυσικά σκέφτομαι όλα αυτά που μου επιφυλάσσει το μέλλον κι όλα αυτά που θα έρθουν. Όμως η πιο έντονη «σκηνή» όταν κοιτάω τον ουρανό είναι όλες εκείνες οι εικόνες που μου έρχονται από τα μάτια της μικρής Κρυσταλλίας!

Πριν πέσεις στο κρεβάτι κάνεις ανασκόπηση της ημέρας σου;

Ναι, αλλά πολλές φορές οι σκέψεις είναι τόσες πολλές και δεν το κάνω πολύ συχνά… Γενικά σκέφτομαι κάποιες φορές τι κατάφερα σήμερα ή τι καλό έκανα σήμερα ή ακόμα όταν γυρνάω σπίτι τυχαίνει να έχω τόσες μελωδίες στο κεφάλι μου, που δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο… Αλλά ναι, συνήθως σκέφτομαι ότι χαίρομαι που είμαι καλά κι έχω την υγεία μου κι ότι δεν θέλω πολλά… Αυτή είναι η ανασκόπησή μου και η επόμενη μέρα να είναι παρόμοια όσον αφορά τις προηγούμενες σε αυτό που σου είπα, να είμαστε πάνω από όλα όλοι καλά.

Πιστεύεις στη τύχη;

Παλαιότερα πίστευα πως όλα είναι θέμα τύχης κι όταν ήθελα πάρα πολύ κάτι και έδινα όλη μου την προσοχή και την σκέψη, γινόταν με ένα μαγικό τρόπο! Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό και μαζί με το ταλέντο τα θεωρώ υπερεκτιμημένα. Πιστεύω στο κατάλληλο τάιμινγκ. Να βρίσκεσαι τη σωστή στιγμή στο κατάλληλο μέρος. Θέλει όμως δουλειά και συνέπεια σε ό,τι κάνεις.

Τι άλλο να περιμένουμε από εσένα το επόμενο διάστημα;

Το καλοκαίρι θα είναι πολύ ήσυχο θα ξεκουραστώ λιγάκι και θα ετοιμάσω τα πράγματα για το πρόγραμμα από τη νέα σεζόν… Ξέρεις αρχίζω και μπαίνω πάλι στο τρυπάκι του ψαξίματος και μου αρέσει.

Δώσε μου και μία ευχή…

Εύχομαι σε όλο τον κόσμο να του δίνουν αγάπη απλόχερα γιατί είναι κάτι που λείπει αυτό γενικότερα στις μέρες μας κι έχει ως συνέπεια να φερόμαστε ο ένας στον άλλον πολύ χάλια… Οπότε ναι, αγάπη, υγεία κι ευτυχία πλάι σε ανθρώπους που το αξίζουν και μπορούν να τους εξελίσσουν…

 

 

Αφήστε το σχόλιό σας