Ο Κώστας Καραφώτης είναι, ίσως, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τραγουδιστές των τελευταίων χρόνων, αλλά κι από τις πιο ωραίες λαικές φωνές της χώρας μας. Ξεκίνησε την καριέρα του πριν από 13 χρόνια κι από τότε παραμένει ψηλά στην προτίμηση του κόσμου.

Έχει να διηγηθεί πολλά. Από ιστορίες πάνω στη σκηνή, από σκηνικά που συνέβησαν στο παιχνίδι (fame story), από εμπειρίες ζωής στη χώρα που σπούδασε, τη Βουγλαρία κι άλλα πολλά. Πώς ένας άνθρωπος φτάνει να γευτεί τη μεγάλη επιτυχία και πώς ένας άνθρωπος «φοβάται» ακόμα και να κυκλοφορήσει έξω στο δρόμο… Όλα αυτά θα τα μάθετε εντός ολίγων λεπτών, διαβάζοντας την όμορφη συνέντευξη που μου παραχώρησε…

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Κώστα, βρεθήκαμε! Πώς περνάς; 

Ηρώ, επιτέλους! (γέλια) Περνάω όμορφα και επιτέλους έχουν έρθει οι όμορφες ηλιόλουστες μέρες, μετά από έναν αρκετά βαρύ χειμώνα, θα έλεγα. Είμαι σε πολλή καλή φάση κι ανεβαίνει κι η ψυχολογία μου με τέτοιον καιρό. Επίσης πριν από είκοσι μέρες ξεκίνησα στο «Ελλάδος Εικόνες», ένα υπέροχο μαγαζί κάτω στην παραλιακή κι εκεί θα πάμε μέχρι και τέλη καλοκαιριού… Μεγάλη και δυνατή σεζόν για μένα!

Είσαι τύπος του καλοκαιριού; 

Κοίτα, αν υποθέσουμε ότι ακόμα και το χειμώνα καθόμαστε δίπλα από ένα τζάκι, νομίζω ότι γενικά ζητάμε τη ζέστη κι εγώ προσωπικά! Θέλω να πηγαίνω εκεί που ζεσταίνομαι, αλλά γενικά δεν είμαι των άκρων. Δεν μπορώ πολύ κρύο, ούτε πολύ ζέστη. Αλλά επειδή ζω στην Ελλάδα, θα επιλέξω τον ήλιο!

Οι καλύτερες διακοπές που θυμάσαι;  

Δεν συγκρίνω με τίποτα τις παιδικές μου διακοπές, που τότε φεύγαμε για 20-30 μέρες και δεν μας ένοιαζε τίποτα… Ξέρεις, ανεμελιά κι υπήρχαν οι καλές εποχές που υπήρχαν και χρήματα. Τώρα πια δεν μπορώ να φύγω γιατί δουλεύω, αλλά δεν έχω χρόνο. Ωραία έχω περάσει στην Αμοργό κι ένα αγαπημένο μου νησί είναι η Σίφνος.

Έχεις ωραίες αναμνήσεις ως μικρό παιδί; Πώς θυμάσαι τον εαυτό σου; 

Ήμουν αρκετά συνεσταλμένος και μαζεμένος. Δεν με θυμάμαι τόσο στο να κάνω πολλές και μεγάλες τρέλες, αλλά ήμουν κι αρκετά της παρέας. Πιο μεγάλος άρχισα να ανοίγομαι, δηλαδή ακόμα και τώρα… (γέλια) Ξέρεις, επειδή έπαιζα πάντα μουσικά όργανα, ήμουν το επίκεντρο στο χαμό που γινόταν διασκεδαστικό. Μετά στις σπουδές μου που πήγα στη Βουλγαρία, εκεί δημιούργησα γερές βάσεις με ανθρώπους, που παραμένουν ακόμα και σήμερα.

Από τα χρόνια στη Βουλγαρία τι μπορείς να μου πεις; Κάποια τρέλα από τότε; 

Έχουν γίνει πολλά κακά και πολλά καλά, εξίσου. Πέτυχα τη χώρα σε μία φάση που μόλις είχε πέσει ο κομμουνισμός κι ήταν μία μεταβατική περίοδος. Θυμάμαι όμως, ότι οι τιμές εκεί ήταν πάρα πολύ χαμηλές, σε σύγκριση με εδώ και κάθε βράδυ πηγαίναμε στα μπουζούκια και πίναμε τόσο πολύ, που την επόμενη μέρα ξυπνούσαμε και λέγαμε, όχι δεν πρέπει να βγούμε σήμερα (γέλια) Όμως μέχρι τις 9.00 το βράδυ δεν μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι ήμασταν πάλι στους δρόμους. (γέλια) Είχε τύχει να ήμαστε έξω 13 μέρες σερί… Μέχρι το πρωί! Καθημερινότητα…

Να έρθουμε όμως και στην Αθήνα… Σου αρέσει εδώ; Είχες φανταστεί τη ζωή σου στην πρωτεύουσα: 

Δεν το είχα φανταστεί ποτέ και να σου πω την αλήθεια τη μισούσα! Πάρα πολύ. Σκέψου ότι η αδερφή μου ερχόταν για να επισκεφτεί κάποιους συγγενείς κι εγώ απλά δεν ήθελα ούτε να το συζητήσω… Μου άρεσε πιο πολύ ο τόπος μου. Όμως καθώς μεγάλωσα και μετά τις σπουδές μου, άνοιξε και λίγο το μυαλό μου και συγχρόνως το ότι έκανα αυτή τη δουλειά, μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω κι άλλους τόπους και να μου έρθει πιο εύκολο το να ζήσω σε μία μεγαλούπολη. Το κέντρο της όμως δεν το αγάπησα ποτέ. Για πρώτη φορά στο κέντρο της Αθήνας, πήγα φέτος! Μέχρι και πέρσι δεν ήξερα πώς είναι το Σύνταγμα. Σκέψου έμενα Γλυφάδα κι έφτανα μέχρι Φάληρο. Αυτό. Δεν ήξερα γενικά περιοχές. Φέτος έγινε το μεγάλο βήμα, ίσως γιατί γνώρισα τους σωστούς ανθρώπους τη σωστή στιγμή! Τώρα βγαίνω μόνο εκεί… (γέλια)

Είναι ξελογιάστρα, αλλά έχει και τα άσχημα της… Εσύ που δουλεύεις νύχτα τόσα χρόνια έχεις δει περίεργα σκηνικά; 

Στην Αθήνα όχι. Στη Βουλγαρία ναι, που ήταν αποτέλεσμα της νύχτας. Στην Ελλάδα από το ξεκίνημά μου, ήμουν αρκετά τυχερός γιατί δούλεψα στα καλύτερα μαγαζιά. Κι οι επιχειρηματίες δηλαδή δεν ήταν «στιγματισμένοι» με κακό όνομα που λέμε… Δεν πέρασα από τα μικρά μαγαζιά, μπήκα κατευθείαν στα πιο μεγάλα.

Δεν έχει συμβεί δηλαδή κάποιο περιστατικό που να σε φόβισε; 

Μία φορά θυμάμαι μόνο, είχε πλακωθεί όλο το μαγαζί για τις ομάδες! Και τότε είχε έρθει η ομάδα του Παναθηναϊκού στο βόλεϊ που κέρδισε το κύπελλο και με παρακαλούσαν να πω τον ύμνο… Ενώ ξέραν ότι ήμουν Παναθηναϊκός. Όμως δεν μπορούσα να το κάνω γιατί μέσα το μαγαζί είχε άλλα πόσα άτομα, κάποιος θα εκνευριζόταν. Όμως έπεισαν τον άλλο τραγουδιστή να το πει… Οπότε, ναι, δεν καταλαβαίνεις τι έγινε… Φοβήθηκα γιατί φεύγανε καρέκλες και τραπέζια!

Γενικά υπήρχαν στιγμές στην καριέρα σου που δεν βρισκόσουν τόσο στο προσκήνιο και τη δημοσιότητα. Ένιωσες ότι χάνεις κόσμο γι αυτό το λόγο; 

Μια και πιάσαμε το θέμα των θαυμαστών, εγώ έχω μικρό φαν κλαμπ. Εννοώ δεν θα δεις 300 άτομα με πανό σε ένα μαγαζί, αλλά αυτή που είναι μαζί μου από το 2004, παραμένουν έως σήμερα και με ακολουθούν. Δεν με ενδιαφέρει η ποσότητα, αλλά η ποιότητα. Είτε είμαι, είτε δεν είμαι στο προσκήνιο, δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει. Θα ενδιαφερθούν όμως αν πάψω εγώ, να είμαι δημιουργικός!

Θεωρείς ότι ο κόσμος ξέρει να ξεχωρίζει το καλό; Εννοώ ότι πολλές φορές βλέπουμε ότι πηγαίνουν με αυτά που τους πλασάρουν… Όχι μόνο στη μουσική, αλλά και γενικά.

Στη συγκεκριμένη περίοδο που βρίσκεται ο κόσμος τώρα, πνευματικά κι οικονομικά κυρίως, ναι ότι τους πλασάρεις θα το «φάνε». Αυτή τη στιγμή κερδίζει όποιος έχει τα χρήματα. Κυρίως, γιατί υπάρχουν κι εξαιρέσεις που αξίζουν και παλεύουν μόνοι τους, υπάρχουν άνθρωποι που αξίζουν, αλλά έχουν και την εύνοια κάποιου που τους στηρίζει, υπάρχουν κι αυτοί που δεν αξίζουν, αλλά τους σπρώχνουν πάλι… Όμως αυτό φαίνεται κι η αλήθεια φαίνεται. Δεν ξέρω πόσο ακριβώς διαρκεί ένα ψέμα, αλλά η σύγκριση φαίνεται!

Πόσο εφήμερα είναι όλα σήμερα; 

Τα περισσότερα. Όταν βάλεις το πρόβλημα σου στο πρώτο σκαλί, λειτουργείς σύμφωνα με αυτό. Έτσι χάνεις και τη σχέση σου με τους ανθρώπους… Πρέπει να το βρούμε όμως κάπου στη μέση και τα προβλήματα να έρθουν σε δεύτερη μοίρα. Δεν πρέπει να είναι ο οδηγός για την υπόλοιπη ζωή μας…

Μουσική του σήμερα… Κάποιος νέος τραγουδιστής θα βγάλει ένα τραγούδι, απλά για να το βγάλει και να γίνει -ίσως- επιτυχία του ενός single. Γιατί γίνεται αυτό; 

Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και βγαίνουν πολλοί νέοι, οι περισσότεροι στο μυαλό τους το έχουν κάπως αυτό το «έργο». Δεν μπορείς να τους πεις και να τους πείσεις ότι δεν είναι έτσι. Ο κάθε ένας έχει κάποιο πρότυπο. Αυτά τα εφήμερα hits είναι επειδή δεν μπορούν να κάνουν έναν ολόκληρο δίσκο. Γιατί αν μπορούσαν θα έκαναν! Οικονομικά όμως δεν βγαίνει… Όπου υπάρχει αλήθεια, θα ακουστείς και θα κριθείς… Οπότε εκεί ελπίζω ότι δεν θα είναι εφήμερο! Θυμάμαι κάποτε πηγαίναμε στα ραδιόφωνα με τρία τραγούδια και λέγαμε αυτό θα παίξεις και τώρα πηγαίνουμε με τρία και ρωτάμε ποιο να παίξουμε… Δεν ξέρω γιατί το επιτρέψαμε αυτό… Γιατί εμείς το επιτρέψαμε και βάζω και τον εαυτό μου μέσα έστω κι αν έχω ποσοστό 0,001%.

Ας περάσουμε όμως και στο τραγούδι σου που τιτλοφορείται «Βρήκα τον παράδεισο στη γη». Τι έχεις να μου πεις γι’ αυτό; 

Είναι ένα ευχάριστο τραγούδι με μία πολύ ωραία παραγωγή σε μουσική του Δημήτρη Χάρμα και στίχους του Βασίλη Δήμα. Είναι στο άκρο μου να πω την αλήθεια, πιάνει δηλαδή και το ποπ και τις πιο ραδιοφωνικές τάσεις, δεν είναι εξ’ολοκλήρου λαϊκό. Η ιδέα ήταν της εταιρείας μου, Spicy και πέρασε από πολλά στάδια στο να φτάσει εκεί που είναι. Και το τελικό αποτέλεσμα, δείχνει να αρέσει και πάει αρκετά καλά. Ελπίζουμε να αρχίσει να παίζει και περισσότερο και στην Αθήνα!

Ο δικός σου παράδεισος ποιος είναι; 

Θεωρώ ότι έχω αρκετούς! (γέλια) Παράδεισος για μένα είναι οι άνθρωποι κι οι συμπεριφορές τους. Μου αρέσει να με κάνουν να αισθάνομαι καλά σωστοί άνθρωποι. Παράδεισος είναι να μείνεις κάπου όμορφα, που αισθάνεσαι ασφαλής. Παράδεισος είναι να τελειώσω ένα τραγούδι που δημιουργώ εγώ, ενώ είμαι κλεισμένος στο στούντιο 15 ώρες!

Θέλω όμως να περάσουμε και στα πιο παλιά. Είχες πει ότι είχες τάσεις αγοραφοβίας κι ότι αυτό σου είχε δημιουργηθεί από το παιχνίδι. Πόσο, τελικά, μπορεί να αλλάξει ο άνθρωπος μετά από κάτι τέτοιο; Γιατί μπαίνεις άγνωστος και βγαίνεις έξω με το να σε ξέρει όλη η χώρα… 

Εμείς ζούσαμε σε κανονικό μικρόκοσμο και σε έναν ταυτόχρονα ελεγμένο μικρόκοσμο. Με ίντριγκες και πράγματα τα οποία ήταν καθοδηγούμενα χωρίς εμείς να το ξέρουμε. Ξέραμε εν μέρει τι θα συναντήσουμε, αλλά δεν ξέραμε ποια ήταν η αλήθεια και ποιο το ψέμα. Το χειρότερο όλων είναι όμως αυτό, ότι μπαίνεις άγνωστος, βγαίνεις γνωστός, όμως χωρίς τίποτα από πίσω σου. Είσαι γνωστός επειδή απλά σε είδαν στην τηλεόραση. Ήταν πολύ διαφορετικό και το θεωρούσα πρόβλημα να με αναγνωρίζουν, αλλά να μην ξέρουν από που! (γέλια) Μόλις βγήκα από το παιχνίδι και τραγούδησα την πρώτη μου βραδιά στον Απόλλωνα με την Πέγκυ Ζήνα, θυμάμαι χαρακτηριστικά με κοιτούσαν όλοι σε φάση, άντε να δούμε τι θα μας πει κι αυτός τώρα στον έξω κόσμο. Οπότε ναι, το έπαιρνα αυτό από θαυμασμό μέχρι ζήλια κι έως καχυποψία. Δεν κυκλοφορούσα έξω. Ήταν δύσκολο. Μέχρι πρόσφατα δηλαδή δεν έβγαινα για καφέ.

Σοβαρά τώρα; Ούτε για καφέ; 

Δεν υπάρχει αυτό που λες! Μέχρι και πριν 2 χρόνια περίπου δεν έβγαινα έξω. Κι ειδικά έτσι όπως είμαστε τώρα, πιο χαλαρός κτλ. Κοιτούσα καταρχάς παντού αν υπάρχουν κάμερες ή αν με παρακολουθεί κανείς… Παλιά είχα θέμα, ναι! (γέλια) Τότε όμως μας γέμιζαν λίγο και τα μυαλά. Δηλαδή εσύ είσαι ο Καραφώτης, δεν μπορείς να βγεις με τη φόρμα έξω! Άργησα να το πάρω χαμπάρι κι έχασα αρκετό καιρό από τη ζωή μου, το πήρα όμως και τώρα προσπαθώ να προλάβω τα χαμένα! Τρέχω με χίλια για να κάνω πράγματα για μένα…

Για ποιο λόγο είχες αντιδράσει έτσι; 

Είναι όλα αυτά που αναφέραμε. Σκέψου επίσης τώρα που ήρθα εδώ να σε βρω, δεν υπήρχε περίπτωση να ανέβω μέχρι εδώ και να περάσω το mall μόνος μου. Όχι επειδή είμαι καλλιτέχνης, αλλά για ψυχολογική στήριξη ανάμεσα από τον κόσμο. Δεν ξέρω όμως που οφείλεται ακριβώς κι είχα πάει και σε ανθρώπους να με βοηθήσουν πάνω σε αυτό, γιατί ήξερα και καταλάβαινα ότι χάνω τον εαυτό μου! Περάσανε αυτά όμως και τα αφήνουμε στην άκρη.

Τότε είχατε όμως και τα προχωρημένα σκηνικά από τις θαυμάστριες σας. Υπήρχε άλλο level τρέλας! (γέλια) Θυμάσαι κάτι που σου συνέβη; 

(γέλια) Όχι, όχι δεν μου έχει τύχει κάτι τέτοιο, γιατί είχα δηλώσει ότι δεν μου αρέσει να μου σκίζουν εμένα τα πουκάμισα, γιατί δεν μου αρέσει κιόλας αυτό το είδος θαυμασμού και δεν ταίριαζε αυτή η προβολή σε εμένα. Απλά το μόνο που θυμάμαι ήταν μια φορά που ήμουν πάνω στη σκηνή κι εγώ ήμουν από την αντίθετη πλευρά γιατί έκανα ντουέτο. Κοιτάζοντας λοιπόν, την αντίδραση της συναδέλφου μου, κατάλαβα ότι κάτι θα συμβεί κι ότι κάποιος έρχεται καταπάνω μου! (γέλια) Και το ένιωθα το τρέξιμο της στη σκηνή. Τα βαριά της βήματα! Ε, με άρπαξε και μόνο που δεν πέσαμε κάτω… Στα ντουζένια του Fame Story! (γέλια)

Μετά από τόσα χρόνια έχουμε ξανά στο προσκήνιο τρία! Τι συμβαίνει; Που θα πάνε όλοι;

Απλά δεν έχει κάτι άλλο η τηλεόραση! Το πιο εύκολο είναι να δεις την καθημερινότητα του άλλου και τη ψυχοσύνθεση του. Όχι μόνο στα talent shows, ακόμα και στο Survivor! Τι νομίζεις; Τους ενδιαφέρουν τα αθλήματα; Τους ενδιαφέρει το τι λένε και το γιατί τσακώνονται ή να θα κάνουν μπάνιο! Όπως και για το Star Academy που είναι ανάλογο με αυτό που ήμουν εγώ. Απλά πιστεύω ότι πλέον, αντί να επωφεληθούν τα παιδιά, επωφελούνται πιο πολύ οι κριτές. Δεν ξέρω όμως τι να σου πω… Δεν ξέρω τι θα γίνει και που θα αφομοιωθούν όλοι αυτοί. Τότε υπήρχαν 15 σχήματα μεγάλων τραγουδιστών στην Αθήνα κι ο κάθε ένας έπαιρνε από 3 παιδιά. Τώρα ποιον θα πρωτοπάρουν;

Πώς άλλαξε μέσα σε περίπου μία δεκαετία, όχι μόνο η μουσική σκηνή της χώρας, αλλά όλη η χώρα… 

Το 2007 συγκεκριμένα μου είχαν πει μία κουβέντα και τότε τελείωνα τη σεζόν στο Διογένη. Μου είπαν Κώστα, τα πράγματα δεν πάνε καλά. Εκεί φάνηκε αμέσως. Έκοβαν τα είδη πολυτελείας. Τα οποία ήταν για τα μαγαζιά, τα λουλούδια, το δεύτερο ή ακόμα και το τρίτο μπουκάλι! Τότε ξεκίνησε και το πώς έγινε μετά το υπόλοιπο… Σε μία νύχτα, λοιπόν!

Και για να κλείσει το κεφάλαιο talent shows σε σύνδεση με εσένα, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι που το έχω μεγάλη απορία! Αν και βέβαια κακώς το ρωτάω κι εγώ, αλλά γιατί σε κάθε συνέντευξη σε ρωτάνε για τη Μάρω Λύτρα; Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Μετά από τόσα χρόνια; Θεωρείς ότι το όνομα σου έχει συνδεθεί μαζί της; 

Θα σου πω γιατί… Με ρωτάνε συνήθως μετά από τόσο καιρό, γιατί θα ήταν μία πολύ καλή ίντριγκα αν μιλάμε ακόμα! Πουλάει πιο πολύ το «Μιλάω ακόμα με τη Μάρω Λύτρα» από το είμαι στο «Ελλάδος Εικόνες» κάθε Παρασκευή και Σάββατο»! Καταλαβαίνεις ότι το θέμα είναι καθαρά δημοσιογραφικό κι ότι κανέναν δεν ενδιαφέρει, όπως δεν τον ενδιέφερε και τότε! Άλλο το 2004, άλλο το 2008, άλλα το 2017! Ήταν ένα δημόσιο ειδύλλιο και τότε τους ενδιέφερε, γιατί μόνο αυτό ξέρανε και φυσικά συνδυάστηκαν κι άλλα πολλά. Μας βάλανε είπαμε και ντουέτο τότε… Και το τονίζω το μας, γιατί μας βάλανε κι αργότερα να πούμε ντουέτο και δισκογραφικά… Αλλά παρόλα αυτά δεν θεωρώ ότι έχει συνδεθεί μαζί της το όνομά μου, γιατί πια σχεδόν κανείς δεν θυμάται το παιχνίδι κι ότι συμμετείχα εκεί! Πέρασαν πολλά χρόνια (γέλια)

Μάλιστα… Ας αφήσουμε τα παλιά! Θεωρείς τώρα ότι κάποιος θα θυσίαζε τα πάντα για λίγη δημοσιότητα; Θα δοκίμαζε να καεί ακόμα για να πετύχει; 

Μου είπε κάποιος ότι σε ριάλιτι σόου πας γύρω στα 17 με 21 χρονών και πας για να ξεχωρίσεις, αν κάτι έχεις να δείξεις συν βέβαια και για να μην καείς και να έχεις το περιθώριο να το τρέξεις και πιο μετά σε περίπτωση που δεν πετύχεις κάτι τώρα. Αλλά το να μην πετύχεις και να πάρεις σβάρνα όλα τα talent shows, αυτό ναι, είναι μεγάλο κάψιμο. Βλέπεις ότι δεν σε παίρνουν, μην το προσπαθείς. Αν είσαι καλός θα φανεί. Κι επίσης δεν μου αρέσει που βλέπω ανθρώπους που έχουν ταλέντο, αλλά είναι στο χώρο χρόνια και μετά από καιρό παίρνουν απόφαση να πάνε κι αυτοί εκεί…

Θα μπορούσες να ήσουν κριτής; 

Δεν θα μπορούσα να είμαι, όχι. Δεν θα μπορούσα να εξαρτηθεί ένα παιδί από τη δικιά μου κρίση. Γιατί βλέπω τι τους λένε και γελάω. Αλήθεια, δεν μπορώ. Θα με έδιωχνε κι η παραγωγή, θα μου έλεγε δεν κάνεις… (γέλια)

Έχεις πει πολλά κι όμορφα τραγούδια στην καριέρα σου. Ποια θα μου διάλεγες που κατά τη γνώμη σου θα έμεναν ανεξίτηλα στο χρόνο; 

Νομίζω το «Χωρίζουμε απόψε», το «Δήλωση Καρδιάς» και φυσικά το «Της αγάπης μαχαιριά» που έγινε τεράστια επιτυχία επειδή μπήκε κι η τηλεόραση στη μέση… Είδες; Αυτά που λέγαμε πριν!

Παρακολουθείς τις εξελίξεις στη χώρα μας; 

Μέχρι πριν περίπου δύο χρόνια το έκανα, ναι. Μετά με κούρασε τόσο που τώρα πια δεν ξέρω καν τι γίνεται. Καταλαβαίνω τι γίνεται και τι αλλάζει μόνο όταν με παίρνει τηλέφωνο ο λογιστής μου. Έχω μηχανάκι, πληρώνω φόρο πολυτελείας, πουλάω το μηχανάκι για να πάρω αμάξι, βάζουν φόρο στο αμάξι… Παίρνω πατίνι, φορολογείται κι αυτό…Κάνω παιδί, φορολογείται και το παιδί. Δεν ξέρεις τι να κάνεις, δεν μπορείς να σχεδιάσεις πια σε αυτή τη χώρα. Να σχεδιάσεις τη ζωή σου, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Γι’αυτό και κάποια στιγμή κι όταν κουραστώ να τραγουδάω σε αυτή τη χώρα, κάτω από αυτές τις συνθήκες θα κάνω κάτι άλλο και θα φύγω.

Δηλαδή έχεις σκεφτεί να φύγεις εκτός Ελλάδας; 

Το σχεδιάζω ήδη! Όχι να φύγω, να εξαφανιστώ, αλλά σίγουρα θα είμαι με ένα πόδι κάπου αλλού επειδή το πράγμα εδώ δεν προχωράει. Δυστυχώς ο πλούσιος γίνεται πλουσιότερος κι ο φτωχός, φτωχότερος.

Ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα που σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον; Γενικότερα. 

Μου κέντρισε το ενδιαφέρον από τα μουσικά δρώμενα η συναυλία της Adele στο Etihad Stadium που είχε πόσες χιλιάδες κόσμο κοινό… Από επικαιρότητα τα θύματα που υπήρξαν στο Λονδίνο και το τι κάνουν οι Τούρκοι γενικά στο Αιγαίο, πώς κινούνται, πώς τα βάζουν με όλη την Ευρώπη. Ανησυχητικά πολύ τα πράγματα και πρέπει να αρχίσουν να μας αφυπνίζουν κι ειδικότερα τους ανθρώπους που έχεις ψηφίσει ώστε να μπορέσουν να κάνουν κάτι.

Πώς κυλάει μια βδομάδα σου; 

Έχω ένα σκύλο, λοιπόν! (γέλια) Οπότε το θεωρώ μεγάλη υποχρέωση να το φροντίζω και να το αγαπώ. Είναι ένα μεγάλο παιδί γιατί είναι γύρω στα 40 κιλά. Πηγαίνω καθημερινά γυμναστήριο, γιατί έχω ένα πρόβλημα στον αυχένα κι αθλούμαι γενικώς. Έχω κόψει το τσιγάρο, το κρέας σιγά, σιγά… Και φυσικά πολλή μουσική, βόλτες, παραστάσεις, παρέες και σπίτι…

Σου αρέσει να ταξιδεύεις; Μία χώρα που πήγες και σου έκανε εντύπωση;

Βεβαίως. Σιγκαπούρη! Δεν έχω δει ξανά τόσα λεφτά ριγμένα σε μία πόλη. Νόμιζα ότι θα δω κόσμο να κουβαλάει «τσουβάλια». Όμως υπάρχει άφθονος πλούτος, από άποψη σπιτιών, μαγαζιών. Πολλές υπερβολές και στα τεχνολογικά.

Τα επόμενα σου σχέδια; 

Παραμένουμε στο μαγαζί όπως είπαμε και πιο πριν μέχρι τέλος καλοκαιριού, έρχεται σε περίπου δύο μήνες καινούργιο κομμάτι γιατί πάντα θέλω να κρατάω τον κόσμο με καινούργια πράγματα.

 


Αφήστε το σχόλιό σας