HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάιος 2017. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε μ’έναν θρυλικό τραγουδιστή: τον Jim “Dandy” Mangrum. Είναι περισσότερο γνωστός ως frontman των Black Oak Arkansas, ένα από τα σημαντικότερα Southern rock συγκροτήματα. Οι BOA έχουν κυκλοφορήσει πολλά albums και έχουν δώσει πολλές ιστορικές συναυλίες, όπως στο California Jam το 1974. Το 2013, η Atlantic Records κυκλοφόρησε το Back Thar N’ Over Yonder”, το οποίο περιέχει καινούργιες ηχογραφήσεις και 10 ακυκλοφόρητα τραγούδια ηχογραφημένα στα ‘70s από τον παραγωγό Tom Dowd. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Οι Black Oak Arkansas κυκλοφόρησαν το “Back Thar N’ Over Yonder” το 2013. Τι το ιδιαίτερο έχει το υλικό του;

Το απόλαυσα. Είναι ένα καλό album για το συγκρότημα, υποθέτω. Απολαμβάνουμε πραγματικά το υλικό που κάναμε στο “Back Thar N’ Over Yonder”. Μερικό από το υλικό είναι πραγματικά καλό, το νεώτερο υλικό, ξέρεις. Υπήρξε επίσης μια συλλογή από τραγούδια που δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ, αλλά έχουμε και μερικά νέα τραγούδια που είναι πραγματικά καλά όπως το “Sweet Delta Water”, το οποίο ανήκει στην ίδια κατηγορία με το “High ‘n’ Dry”, την country πλευρά των Black Oak. Αλλά και το “Plugged In and Wired”, που είναι ένα καλό rock τραγούδι.

 

 Ποια είναι τα τελευταία νέα από το στρατόπεδο των Black Oak Arkansas;

Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στο Memphis, είμαστε στο studio και κάνουμε πολλά rock και blues. Αυτό είναι το πρώτο album από τότε που βρισκόμασταν στο δρόμο για πέντε χρόνια, από το 1972 μέχρι το 1977. Οι οπαδοί θέλουν ακόμα να γράφουμε τραγούδια. Αλλά θέλαμε να κάνουμε διασκευές. Μία είναι ένα παλιό τραγούδι των Grand Funk Railroad, στο οποίο άλλαξα τους στίχους, λόγω της Ruby Starr (σ.σ: φωνητικά). Χρησιμοποιούμε αυτή τη μουσική από ένα τραγούδι που ονομάζεται “Heartbreaker” (1969) και το ονομάζουμε “Ruby’s Heartbreaker”. Αυτό το album θα είναι και πάλι ένα πραγματικό album των Black Oak Arkansas. Είναι σαν να βγήκε αμέσως μετά τα χρυσά albums “High on the Hog” και “Raunch ‘n’ Roll Live” (σ.σ: αμφότερα του 1973). Ξέρεις, αυτό ήταν ένα υπέροχο live album. Ήταν ένα από τα 5 καλύτερα live albums μέχρι τότε. Έχουμε χρυσούς δίσκους για το συγκεκριμένο live album, αλλά στη συνέχεια βγήκε το “Frampton Comes Alive!” (1976) και ήταν απίστευτο. Κάνουμε μερικές καλές συναυλίες εκεί έξω και απολαμβάνουμε να παίζουμε ξανά. Επιστρέφουμε στο συγκρότημα τότε που ήταν η Ruby Starr μαζί μας. Η Ruby είχε έναν όγκο στον εγκέφαλο που δεν μπορούσε να χειρουργηθεί και την χάσαμε πριν από 22 χρόνια.

Τώρα έχουμε μια άλλη τραγουδίστρια, την Sammy B. Seauphine. Είναι το κάτι άλλο. Εκτός από το ότι είναι καλή τραγουδίστρια, χορεύει και περνάμε καλά στη σκηνή, αυτό είναι σίγουρο. Τραγουδά καλά, μοιάζει ωραία, είναι καλή. Έχουμε δύο lead κιθάρες και είναι υπέροχο. Όλοι στο συγκρότημα προέρχονται από το Arkansas, εκτός από τον Johnnie Bolin (drums), τον οποίο γνωρίζουμε 30 χρόνια. Είναι αδερφός του Tommy Bolin (Deep Purple, Zephyr), ενός κορυφαίου κιθαρίστα. Είναι από το Sioux City της Iowa. Εγώ γεννήθηκα στο Michigan. Το σπίτι μου ήταν πάντα το Arkansas. Μεγάλωσα στο Black Oak του Arkansas και πίστευα ότι ήμουν αλήτης. Προσωπικά, δεν μου αρέσουν πολλοί άνθρωποι από το Arkansas (γέλια). Έχουμε μερικά νέα άτομα στο συγκρότημα και τώρα είναι όλοι τους από το Arkansas. Αλλά αυτός ο μπασίστας είναι από το Bentonville του Arkansas, στη δυτική πλευρά των Απαλαχίων. Είναι σπουδαίος μπασίστας και καλός τραγουδιστής. Το όνομά του είναι Dave Snell. Ο lead κιθαρίστας που πήραμε (σ.σ: Arthur Pearson) και έχουμε εδώ και κάποιο καιρό, είναι από το Marked Tree του Arkansas, το οποίο απέχει 16 μίλια από το Black Oak. Ο μπαμπάς της Sammy είναι από το Lepanto του Arkansas, το οποίο απέχει 12 μίλια από το Black Oak. Μεγάλωσε στη στέπα του Black Oak και εγώ έχω μεγαλώσει στη στέπα του Black Oak. Αυτοί οι τρεις συν εμένα, τον Rickie (σ.σ: Lee Reynolds -κιθάρα και ιδρυτικό μέλος) και τον Johnnie Bolin στα drums. Ο Arthur Pearson (ed: κιθάρα), ήταν οπαδός και του πήρε 5 χρόνια μέχρι να μιλήσουμε για να παίξει μαζί μας. Αλλά είναι καινούργιος. Ο Arthur παίζει με τον αδελφό του, τον Larry, σε ένα συγκρότημα που ονομάζεται Judge Parker, αλλά ήταν σαν groupie οπαδός των Black Oak πριν ακόμα έχουμε στην πραγματικότητα πολλούς groupie οπαδούς. Ήξερε όλα τα τραγούδια μας στην κιθάρα γιατί μπορεί να χρειαζόμασταν κιθαρίστα για μια συναυλία ή μια περιοδεία. Έπρεπε να γνωρίζει τα τραγούδια και μπορούσε να παίξει περίπου 4 sets και τέτοια πράγματα. Ήταν μια μεγάλη περιπέτεια. Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι να δεις εκτός από εμένα. Αυτό είναι όλο. Νομίζω ότι οι άνθρωποι πρέπει να προσπαθούν όταν βρίσκονται στη σκηνή να κάνουν το καλύτερο που μπορούν για όλους τους οπαδούς μας. Είμαστε τυχεροί που έχουμε σπουδαίους οπαδούς.

Δεν μπορώ να το πιστέψω όταν σκέφτομαι από πού προερχόμαστε. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ένα rock συγκρότημα από το Black Oak. Ήταν σχεδόν τίποτα. Δεν είχαμε καμία ενθάρρυνση. Όλοι ήταν καλοί στη country και εμείς δεν ήμασταν τόσο καλοί όταν ξεκινούσαμε. Ήμασταν παιδιά από την εξοχή και μεγεθύναμε όλα τα πράγματα και είχαμε μια επιθυμία. Την πρώτη φορά που είδα τον Elvis Presley στην τηλεόραση ήταν πίσω από την πολυθρόνα της γιαγιάς μου. Νομίζω ότι ήταν η πιο κοσμική χαρά που είχα δει ποτέ. Από εκείνη την ημέρα, αυτό ήταν το μόνο που ήθελα να κάνω, αν και το όνειρό μου ως παιδί ήταν να γίνω διάσημος οδηγός αυτοκινήτων για λίγο, αν θυμάμαι καλά. Ο ξαδερφός μου κέρδισε την 4η θέση στο Indianapolis 500 με ένα φτιαγμένο αυτοκίνητο. Αλλά μου αρέσει να παίζω. Με είχαν διώξει από όλα τα δημόσια σχολεία της πολιτείας του Arkansas, και όταν διώχνεις κάποιον απ’ όλα τα δημόσια σχολεία, τότε είσαι ικανοποιημένος ότι του έχεις καταστρέψει τη ζωή. Στους ντόπιους δεν τους άρεσαν οι άνθρωποι με μακριά μαλλιά -ήμουν ο πρώτος άνθρωπος με μακριά μαλλιά στο Arkansas- και αρχίσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα. Πού μπορούσες να βρεις μουσικό εξοπλισμό εκείνη την εποχή: P.A, μικρόφωνα; Σε σχολεία, σε εκκλησίες και σε συλλόγους. Δεν είχαμε τίποτα προσωπικό εναντίον τους (γέλια). Δίνεις πολλή ελπίδα στα παιδιά όταν κάνεις συναυλίες και ταξίδια, που έκανα για πολύ καιρό. Αλλά όταν επιστρέφεις, η σύζυγός σου θέλει να σου δώσει διαζύγιο. Θέλει να χωρίσετε. Νομίζω ότι το διαζύγιο είναι η σκληρότερη δοκιμασία που πέρασα ποτέ. Θα το έλεγα στη μαμά μου, αλλά η μαμά μου έχει πεθάνει, ο μπαμπάς μου έχει πεθάνει.

Είμαστε περήφανοι για αυτό το album, το “Underdog Heroes”, και αυτός είναι επίσης ο τίτλος ενός τραγουδιού. Το DNA των Black Oak βρίσκεται στα τραγούδια αυτά. Άλλο ονομάζεται “Don’t Let It Show”, είναι κάπως σαν τον Ιησού στο Μυστικό Δείπνο. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι μ’ αυτό. Είμαστε πεινασμένοι να κάνουμε κάτι. Αλλά τα νεότερα παιδιά, είτε έχουν μεγαλύτερα αδέλφια είτε όχι, θέλουν να συνεχίσουμε να κάνουμε το “Jim Dandy to the Rescue”, το “Hot and Nasty” και πρέπει να τα κάνουμε. Είναι σαν να ζεις στην σκιά ενός βουνού. Αλλά είμαι πολύ περήφανος για όλα τα τραγούδια που γράψαμε τότε και είμαι περήφανος για το παρελθόν μας. Ερχόμαστε από το πουθενά. Όλοι ήμασταν από το Black Oak του Arkansas, υπήρχαν λιγότεροι από 300 άνθρωποι. Πίσω στην εποχή που ήμουν 21 ετών, ήταν θαύμα. Δεν ξέρω πώς συνέβη. Ο κόσμος πραγματικά εντυπωσιάστηκε από τον ενθουσιασμό μας. Αυτό ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ένα μικρό συγκρότημα που ξεκίνησε από κάπου στη εξοχή και κάνουμε το ίδιο μέχρι τώρα. Μου αρέσει να κάνω αυτό που κάνω. Μου αρέσει να παίζω. Μου λείπει που δεν είμαστε εκεί. Ήμασταν πάντα μεγάλοι στην Ευρώπη. Υπάρχουν πολλά πράγματα που συνέβησαν και είδαμε όταν κάναμε τρεις ή τέσσερις ευρωπαϊκές περιοδείες, αλλά υπάρχουν μέρη που δεν κατορθώσαμε να πάμε ποτέ. Έχω πάει στην Ισπανία, την Αγγλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και τη Γερμανία. Δεν μπορούμε να πάμε τώρα, αλλά η Sammy είναι εντάξει. Δεν είναι απλά μία ακόμα τραγουδίστρια, είναι σαν τον θηλυκό εαυτό μου. Πραγματικά κυριαρχεί πάνω στη σκηνή. Είναι φυσική και όμορφη. Χορεύει, κουνιέται και κινείται σε όλη τη σκηνή. Κάνουμε παρέα και κάνουμε πολλά καλά πράγματα μαζί. Έχουμε μια γλυκιά συνεργασία, αλλά κρατάμε το καλύτερο για το τέλος.

Υπάρχει ένα τραγούδι στο οποίο τραγουδάει η Sammy στο album που ονομάζεται “The Devil’s Daughter” και το λατρεύω. Όταν έκανε για πρώτη φορά το “The Devil’s Daughter” είπα: «Ω Θεέ!» Είναι ένα υπέροχο τραγούδι. Είχαμε το “Lord Have Mercy on My Soul” (1971) και υπάρχει το “Halls of Karma” (σ.σ: η εισαγωγή του), η αγωνία ενός ατόμου για να σώσει τον εαυτό του. Τόσο απρεπής ήμουν. Ήταν ένα νεκρό τραγούδι μέχρι την χρονιά που το ηχογραφήσαμε. Είναι σαν gospel. Ήταν rock ‘n’ roll μουσική. Έχουμε επίσης ένα τραγούδι στο album που λέγεται “When Rock Was Young”, είναι για ένα άτομο που αρχίζει να πιστεύει ότι κάποιοι άνθρωποι που τους αντιλαμβάνεται ως δαίμονες ορμάνε πάνω στο στήθος του, κάτι που απλά δεν είναι αλήθεια. Επειδή θα το πάρω είδηση αν δαίμονες τρέχουν προς το στήθος μου. Ένας από τους κορυφαίους ευαγγελιστές – ποιο είναι τ’ όνομά του; – τέλος πάντων, ήταν σ’ένα Πασχαλινό κήρυγμα και είπε ότι υπάρχουν δαίμονες που πέφτουν πάνω στο στήθος του και όλοι συνέχισαν να λένε τέτοια πράγματα. Αυτό θα είναι έτοιμο σε ένα χρόνο. Ήδη περνάμε καλά, ενώ άλλοι άνθρωποι περνούν δύσκολα, και ευχόμαστε το καλύτερο για όλους. Ήρθε η ώρα να μπορούν όλοι να περνούν καλά. Μιλήσαμε με πάρα πολλούς ανθρώπους που είναι έτοιμοι να μας κάνουν την παραγωγή. Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε κάνει την παραγωγή στα albums μας εδώ και πολύ καιρό, κάτι για το οποίο εξακολουθούμε να κερδίζουμε εύσημα, αλλά θα διασφαλίσουμε το αν θα κάνουμε αυτό που θέλουμε να κάνουμε. Απ’ ολόκληρη την καριέρα μας, πιστεύω ότι το “Lord Have Mercy on My Soul” με το “Halls of Karma” ακούγονται τόσο καλά. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσεις, είναι στο πρώτο album μας. Είμαι επίσης περήφανος και για τα άλλα. Δεν θέλω να ακούγομαι υπερβολικός αλλά ήταν σαν να μιλάω με την ψυχή μου. Το “When Rock Was Young” είναι ακριβώς όπως πολλά άλλα πράγματα εκείνης της εποχής. Έχουμε ένα τραγούδι στο νέο album, που ονομάζεται “Hard Times”. Ήταν σχετικά με τις δύσκολες στιγμές που είχαμε όταν προσπαθούσαμε να βρούμε έναν manager για να μας βάλει στη δουλειά. Είμαι πολύ περήφανος για όλα όσα κάναμε. Το τραγούδι δεν έχει κουπλέ ή ρεφρέν. Όταν γράψαμε το τραγούδι σε ένα χαρτί, δεν σημείωσα τα λόγια και ο Rickie έγραψε το τραγούδι. Το αγάπησα. Όλα τα ερωτικά μας τραγούδια έχουν μια πιο σκοτεινή πλευρά, όπως τα spirituals. Θα μπορούσαν να είναι gospel. Μου αρέσει η gospel και όλα τα μαύρα. Δεν είχε καθόλου κουπλέ. Δεν είχε καθόλου ρεφρέν. Είναι μόνο μουσική και έχει στίχους. Δεν ξέρω τι θα υποθέσουν οι άλλοι, Θοδωρή.

Αγαπάμε πραγματικά τους οπαδούς σε ολόκληρο το σύμπαν. Έχουμε μεγάλο αριθμό νέων ανθρώπων και μ’ενθαρρύνει τόσο πολύ αυτό στις μέρες μας. Είμαστε τόσο ικανοποιημένοι με το γεγονός ότι είναι οπαδοί μας και θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι θα συνεχίσουμε να τους κρατάμε ευχαριστημένους. Αυτό ακριβώς κάνουμε τώρα, περνάμε καλά. Όταν σκέφτομαι εκείνες τις μέρες και τον τρόπο που γράφαμε τραγούδια, δεν γνωρίζαμε ότι θα είμαστε ακόμα στα studios και θα στέλνουμε ένα μήνυμα κατά κάποιον τρόπο. Υπήρξε μια αλλαγή σε μεγάλο μέρος του σύμπαντος και πολλή από την αλλαγή έχει σταματήσει. Αφότου σταμάτησε ν’αλλάζει ο κόσμος, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να είναι αληθινοί. Κάθε φορά, είναι μια ευκαιρία. Από τότε που τα καταφέραμε για πρώτη φορά, μετά ήξερα ότι θα το κάνω αυτό μέχρι την ημέρα που θα πεθάνω, τ’ορκίζομαι. Μην στεναχωρηθείς όταν θα πεθάνω, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξεκινούν. Ήμασταν απλά ένα όχημα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι νιώθω λίγο πόνο στην σπονδυλική μου στήλη (γέλια). Όταν πρέπει να κάνεις 12 συναυλίες, προς το τέλος λέω: «Έχω εξουθενωθεί». Εάν έχω εξουθενωθεί, δεν χρειάζεται να είμαι σ’ένα club. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να παίζω αρκετά. Υπάρχουν οπαδοί εκεί έξω που πιστεύουν σε τόσο πολύ σε σένα. Δεν θες να τους απογοητεύσεις και δεν θέλω να απογοητεύσω εμένα. Μου αρέσει να κάνω αυτό που έχω να κάνω: Rock ‘n’roll, φίλε. Ζεις στην Ελλάδα;

 

Ναι.

Η μαμά μου πήγαινε σ’ ένα κολλέγιο για να διδάξει σε σχολεία και τέτοια πράγματα και έπρεπε να μελετά την ελληνική ιστορία και την ελληνική μυθολογία, έτσι μου έκανε όλες τις εργασίες μέχρι που πήγαινα στην Γ’ Γυμνασίου. Τα πήγαινα καλά στην Ιστορία. Διάβαζα τον Όμηρο. Μου άρεσε ο τρόπος που έγραφε. Τον άγγιζαν όλα τα ενδιαφέροντα πράγματα που συνέβαιναν. Είναι υπέροχο: Ο Τρωικός πόλεμος με το άλογο και όλα τα πράγματα που είχαν κάνει ως άγαλμα. Ήταν συναρπαστικό ανάγνωσμα. Έχει τον μονόφθαλμο Κύκλωπα και του πήρε πολύ καιρό για να γυρίσει σπίτι. Τον αποκαλούν Ulysses στην αμερικανική έκδοση, αλλά είναι ο Οδυσσέας. Καβαλούσα άλογα. Μας βοηθούσαν να κάνουμε και τις δουλειές μας. Είμαι πολύ περήφανος για αυτό. Δεν έχω παίξει στην Ελλάδα. Φαίνεται ότι θα ‘πρεπε να είμαι ήδη εκεί. Δεν έχω παίξει ούτε στην Αυστραλία. Έχω γυρίσει τον κόσμο περίπου τρεις φορές περιοδεύοντας, αν και αφήσαμε έξω την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Ελλάδα και την Κίνα. Δεν έχω πάει ποτέ στην Κίνα, αλλά θα πάμε εκεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δεν έχουμε πάει ακόμα. Εργαζόμαστε στο να παίξουμε στην Κίνα αυτή τη στιγμή.

 

Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στην διασκευή των BOA στο “Jim Dandy” (1973) και τον Elvis Presley;

Ο Ahmet Ertegun, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της Atlantic Records, υπέγραψε προσωπικά μόνο 5 ή 6 άτομα σε ολόκληρη τη ζωή του, και ήμασταν ανάμεσά τους. Είχαμε έναν θρυλικό παραγωγό (σ.σ: Tom Dowd -Eric Clapton, Ray Charles). Ήμασταν στα Wally Heider Studios ηχογραφώντας το “High on the Hog” album. Ένας κοινός μας φίλος -ο Θεός να τον ευλογεί- ο George Klein, o disc jockey, πήγαινε στο σχολείο μαζί με τον Elvis και είναι κουμπάρος του, μου είπε. Μιλούσα με τον φίλο του, έπαιζε απέναντι, στο Coliseum. Έμενα στο ξενοδοχείο ακριβώς απέναντι από το Coliseum και δουλεύαμε στο album, εκεί κοντά, δίπλα στον George. Μου είπε ότι ο Elvis θα μου τηλεφωνούσε σε δύο ώρες. Ο Elvis μου είπε αυτό το τραγούδι (σ.σ: “Jim Dandy to the Rescue”) και με ρώτησε αν το είχα ακούσει και είπα: «Όχι, ποτέ». Ήθελε να κάνω αυτό το τραγούδι και είπα: «Δεν μπορείς να πεις «όχι» στον βασιλιά του rock ‘n’ roll». Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που είπε: «Το Rock ‘n’ roll δημιουργήθηκε από έναν DJ για την τσέπη που. Αποκαλούν τη μουσική μου rock ‘n’ roll αλλά εγώ παίζω rhythm and blues, gospel και country». Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Ο μπαμπάς μου άρχισε να με αποκαλεί “Jim Dandy” από τότε που ήμουν 9 χρονών και το μισούσα τότε. Αλλά δεν με πειράζει τώρα, μου αρέσει γιατί τώρα έχω εγγόνια. Είμαι παππούς και το λατρεύουν. Όταν τα εγγόνια μου λένε τ’ όνομά μου, είμαι πολύ ζωηρός. Το διασκεδάζω.

 

Τι αναμνήσεις έχετε από το California Jam festival (1974) με τους Deep Purple, ELP, Black Sabbath και Eagles;

Τα πηγαίναμε καλά με όλους αυτούς τους ανθρώπους και με τους Black Sabbath φυσικά. Εγώ και ο Ozzy έχουμε την ίδια ηλικία. Με τους Black Sabbath και τους Alice Cooper Group ήμασταν στην ίδια εταιρεία που έκανε εξώφυλλα δίσκων. Δεν είχαν μόνο να τραγουδήσουν ένα τραγούδι αλλά έπρεπε να βάλουν και χρώμα σ’ αυτό που εννοούσαν. Μου άρεσε όταν βρισκόμουν εκεί. Ήταν απίστευτο να συμμετέχεις σε όλο αυτό. Νομίζω ότι ήταν υπέροχο για τους οπαδούς. Γελούσα συνεχώς εξαιτίας της ευφορίας που σου φέρνει το κάπνισμα. Ναι, καπνίζαμε πολύ τότε. Όταν κάπνιζα με κάποιον άλλο, πάντα πίστευα ότι ήταν καλύτερο άτομο. Αν έπρεπε να μοιραστώ έναν τσιγάρο με κάποιον που δεν είχα συναντήσει ποτέ νωρίτερα, μου έκανε καλύτερη εντύπωση, γιατί τον έκανε πραγματικά κοινωνικό και ευγενικό. Ναι, κάπνιζα με κάποιον που αργότερα έγινε Πρόεδρος: τον Bill Clinton, ο οποίος είναι από το Arkansas, είμαστε στην ίδια ηλικία. Είμαστε παλιοί φίλοι. Ήταν rock star στο κολέγιο. Όταν ήταν Πρόεδρος, είπε ότι όταν ήταν στο Arkansas, κάπνιζε μαζί μας. Καπνίζαμε κάθε είδους παράνομο και πολύ ιδιαίτερο χόρτο (γέλια). Ήταν αστείο. Θυμάμαι εκείνες τις μέρες. Το να είσαι σε ένα συγκρότημα και να έχεις αυτές τις περιπέτειες με κάποιον είναι το πιο σημαντικό κομμάτι, λέω σε νέους μουσικούς. Σήμερα, οι αδελφοί μου, τα αρχικά μέλη των BOA όπως ο Pat “Dirty” Daugherty (σ.σ: μπάσο), που δεν είναι μαζί μας εδώ και χρόνια, αλλά είναι σαν αδελφότητα, όπως στο κολέγιο ή κάτι τέτοιο. Αν και αυτοί μεγαλώνουν και δεν θέλουν να περιοδεύουν, είναι ακόμα στην ίδια αδελφότητα. Είναι μέλη της αδελφότητας και θα είναι για πάντα.

 

Πώς συνέβη να συναντήσετε τον John Lennon και τι σας είπε;

Ο John Lennon ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ήρωές μου. Ήρθε προς το μέρος μου ένα βράδυ, έβαλε το χέρι του στον ώμο μου και μου είπε: «Μπορούμε να μιλήσουμε;» Δεν μπορούσα να πιστέψω τι συνέβαινε. Κατά τη διάρκεια της κουβέντας, δεν μιλούσε για μουσική, μιλούσε για το πώς μιλάς στους ανθρώπους μέσω του να παίζεις τραγούδια. Είπε: «Οι Beatles ήταν το όνειρο και το όνειρο τελείωσε. Οι Rolling Stones είναι το πραγματικό συγκρότημα». Επειδή οι Beatles έκαναν σπουδαία albums. Από καλλιτεχνικής άποψης ήταν πρωτοφανή, όπως το “Sgt. Pepper’s” και άλλα πράγματα, αλλά τότε το να περιοδεύεις δεν ήταν τόσο εύκολο. Τα P.A’s δεν ήταν τόσο καλά και δεν υπήρχαν monitors. Τα συγκροτήματα έβγαιναν και έκαναν περιοδείες για ένα ή δύο χρόνια με τις χειρότερες συνθήκες. Αλλά κοίτα τους Stones: Έμειναν μαζί, παρόλο που είχαν κάποιες δύσκολες στιγμές με το συγκρότημα. Μπορούσαν να παίξουν ακόμη και μ’ ένα κακό P.A, όταν επικρατούσε μόνο χάος. Ο John είπε: «Δεν είναι αυτό που θέλουμε να έχουμε, αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να κάνω αυτό που θέλω να κάνω». Οι Stones είναι ακόμα μαζί, ανεβαίνουν ακόμα στη σκηνή και κάνουν ένα μεγάλο show. Λατρεύω τους Rolling Stones. Λατρεύω τους Beatles. Την εποχή εκείνη, ήμουν λάτρης του Lennon και μετά ήμουν λάτρης του Paul McCartney, και οι δύο έγραψαν σπουδαία τραγούδια και ήταν σπουδαίοι τραγουδιστές. Και οι Rolling Stones φίλε ήταν στο ίδιο επίπεδο από το 1970 έως το 1975. Πριν από πολύ καιρό, δεν γνωρίζαμε ότι ο Keith Richards και ο Mick Jagger συναντήθηκαν μεταξύ τους επειδή ήταν -και εξακολουθούν να είναι- μεγάλοι συλλέκτες δίσκων. Τώρα όλα τα καταστήματα δίσκων μπορούν να συνδέσουν έναν συλλέκτη από το Nashville με τη Louisiana, αλλά στις παλιές εποχές, οι άνθρωποι δεν είχαν συλλογές. Οι Stones ήταν πολύ καλοί στο να το κάνουν απλό, υπάρχει απλότητα σε μερικά από τα τραγούδια τους. Ο Elvis μου είπε επίσης στο τηλέφωνο: «Εμείς το μεταφέρουμε, δεν προέρχεται από μας. Εμείς απλά έχουμε την καλύτερη θέση στο σπίτι». Αλλά και τα δύο συγκροτήματα έγραψαν πολλά σπουδαία πράγματα.

Άλλος ένας από τους ήρωές μου: ο Frank Zappa. Την μοναδική φορά που τον συνάντησα ήμασταν στο ίδιο festival. Μείναμε στο ίδιο ξενοδοχείο και υπήρχε ένα μεγάλο κινέζικο εστιατόριο. Βρισκόταν στο μέσον του, όρθιος πάνω από το τραπέζι του, κοίταξε προς το σημείο στο οποίο βρισκόμουν και είπε: “Jim Dandy!” Δεν τον είχα συναντήσει ποτέ μου νωρίτερα. «Jim Dandy, έλα στο τραπέζι μου!»  Ήταν ένας από τους ήρωές μου και μου μιλούσε και ήμουν πραγματικά χαρούμενος. Πήγα εκεί και μου είπε ότι του άρεσε η μουσική που είχαμε βγάλει, ειδικά το “Hot ‘n’ Nasty” και σκέφτηκα ότι ήταν περίεργο (γέλια). Ήταν υπέροχο που συναντήθηκα με τον Frank.

Ήμουν πολύ τυχερός που συνάντησα άτομα που πάντα ήθελα να συναντήσω. Ένιωθα πάντα δέος, επειδή αυτοί οι άνθρωποι ήταν ήρωές μου. Ήταν πραγματικά ωραίοι, ήταν ιδιοφυΐες: ο Elvis, ο John Lennon. Ο Bob Dylan με χαιρέτησε όταν βρισκόμασταν σε ένα εστιατόριο και το εξέλαβα ως έπαινο. Ήρθε στο τραπέζι μου και ήταν εκείνος που ήθελε να με συναντήσει. Ο Bob Dylan έρχεται γύρω μου, σκουντάει τον αριστερό μου ώμο, γυρίζω δεξιά και αρχίζει να μου σφίγγει το χέρι. Ήταν πλέον ένας από εμάς. Έχω χαιρετηθεί με τον Elvis, τον Frank Sinatra και τον Bob. Τι άνθρωπος;! Μόνο ο Θεός γνωρίζει. Ο Bob Dylan μου είπε ότι είναι πωλητής και επίσης χημικός και ότι η CIA έφτιαξε το LSD ως όρο αλήθειας για ανακριτικούς σκοπούς και όλα αυτά τα πράγματα κατέστρεψαν πολλή από την μεσαία τάξη της Αμερικής. Ήταν ένας ποιητής της εποχής μας. Είναι στιχουργός. Λένε ότι έκανε για μας περισσότερα από τον Elvis Presley (γέλια). Ή αυτό διάβασα. Ήταν έξω για μεγάλο χρονικό διάστημα (σ.σ: μετά το ατύχημα με την μοτοσικλέτα του). Μετά, ήταν σε πολλά περιοδικά, του έκαναν μεγάλα άρθρα, έγραψε πιο pop πράγματα στα τραγούδια. Δεν έχει σημασία τι έκανε, δεν θέλω να κρίνω τους άλλους. Το μόνο που λέω είναι ότι έχει γράψει μερικά διαφορετικά τραγούδια. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτός και ο John Lennon έγραψαν συνειδητά τραγούδια σε κώδικα, όταν ο κόσμος δεν θα μπορούσε να ξέρει για τί πράγμα μιλάνε. Υπήρξε μια εποχή όπου δεν ήταν εύκολο να μιλήσεις για κάποια ζητήματα. Μήπως ακούγομαι σαν τρελός;

 

Θυμάστε την συναυλία στο Hollywood Palladium το 1972 όταν ο Chuck Berry άνοιξε για τους BOA; Φέρατε μια backing band-έκπληξη για τον Chuck Berry: τους Rolling Stones.

Τι βραδιά! Ήταν μια μαγική βραδιά. Θυμήσου, ο Keith -δεν θέλω να προσβάλω τον Keith – έκανε πολλές καταχρήσεις εκείνη την εποχή και ο Chuck ήταν φίλος μου. Τον συνάντησα πολλές φορές, ενώ συναντήθηκα για λίγο με τους Stones μια-δυο φορές. Ήταν sold out. Ο Chuck Berry ήταν εκεί με την κιθάρα του και περίμενε τους τέσσερις sidemen που υποτίθεται ότι γνώριζαν τα τραγούδια του. Έμοιαζε πολύ μ’εμένα, επειδή ήταν από μια αγροτική πολιτεία όπως το Arkansas (σ.σ: Missouri). Θέλαμε να κάνουμε το κοινό συμμέτοχο στις ζωές μας. Ήθελε να μάθει τι συνέβαινε και ρωτούσε για το συγκρότημά του. Εκείνη την συγκεκριμένη φορά, ήταν το πιο επιτυχημένο συγκρότημα στον κόσμο. Μετά το πρώτο τραγούδι γύρισε στον Keith και είπε: «Υπάρχει μόνο μία κιθάρα στο συγκρότημά μου και αυτή την κρατάω εγώ». Έστειλε τον Keith εκτός σκηνής. Ο Keith ήταν πολύ cool γιατί τον σεβόταν. Έκρυψε τον πόνο του στο τσιγάρο, υποθέτω. Ήταν πολύ χαοτικά. Έμεινε μέχρι ν’ανεβούμε στη σκηνή και είδαμε το πόσο επικίνδυνα ήταν, που αμέσως σχεδόν κατεβήκαμε. Έπρεπε να ακολουθήσουμε τους Rolling Stones και τον Chuck Berry. Το κοινό ήταν τόσο τρελό και ξέφρενο. Ήταν τόσο συναρπαστικό. Θα γκρέμιζαν το μέρος. Κάποιος τύπος πήδηξε από τον εξώστη πάνω στην αυλαία της σκηνής και την έσκισε και έπεσε στα χέρια ενός αστυνομικού. Το πλήθος μας πείραζε με τα χέρια του. Από τη στιγμή που ανεβήκαμε στη σκηνή κάποιος θα μπορούσε να είχε σκοτωθεί. Εξακολουθήσαμε να παίζουμε και εγώ συνέχισα να τραγουδάω, παρόλο που καθ’όλη τη διάρκεια του set μας είχαμε προβλήματα με την κιθάρα του Rickie. Έτσι, ήταν μια τέτοια βραδιά. Ναι, μια από τις αξέχαστες βραδιές.

 

Είστε ένας τρομερός άνθρωπος για να μιλήσεις μαζί του. Σας αρέσει να δίνετε συνεντεύξεις;

Σ’ ευχαριστώ που το λες. Σε αντίθεση με τη μαμά μου, ήταν αντικοινωνική συνομιλήτρια. Είμαι συνομιλητής επειδή έχω ανθρώπους με τους οποίους μπορώ να μιλήσω. Αλλά προτού φύγω από το Arkansas μπορούσα να μιλήσω μόνο για το βαμβάκι, τα φασόλια και την καλλιέργεια, αυτά συζητούν οι άνθρωποι όταν βρίσκεσαι σ’έναν αγροτικό δρόμο. Περάσαμε δύσκολες στιγμές όταν ζούσαμε στο Black Oak. Κανένας μας δεν μπορούσε να βρει δουλειά, μας κορόιδευαν. Τραγικά πράγματα συνέβησαν. Μπορείς να γελάς μ’αυτά τώρα. Είμαι τόσο περήφανος για όλα τα πράγματα που κάναμε. Όχι απλά είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε, αλλά το κάναμε. Είχαμε μια ευκαιρία ενώ άλλοι άνθρωποι δεν έχουν καν ευκαιρία. Καταφέραμε να φτιάξουμε ένα όνομα στον κόσμο του rock ‘n’ roll. Οι βλέψεις μας δεν ήταν χαμηλές. Τραβήξαμε πολλή προσοχή, αγαπούσαμε πραγματικά αυτό που κάναμε και κάναμε πολλούς ανθρώπους να μπορούν να περνάνε καλά. Ήμασταν τόσο τυχεροί. Ήμασταν τυχεροί που τα κάναμε όλα αυτά. Οι μαθηματικές πιθανότητες ήταν ελάχιστες. Αν ήμουν ακόμα στο Black Oak, -λέω στον εαυτό μου- δεν θα ‘ξερα πώς θα περνούσα την ώρα. Φυσικά, θα είχα κάποιον μαζί μου. Ξέρεις, ο Rickie γράφει βιβλία. Θα μπορούσαμε να μιλάμε. Αυτό είναι αλήθεια, μιλάμε πολύ. Είμαι μαζί με τον Rickie από την Γ’Γυμνασίου, είναι από τους παλαιότερους φίλους μου. Γράφουμε μαζί τραγούδια και παίζουμε εδώ και πολλά χρόνια. Λατρεύω την κιθάρα του Rickie και επίσης γράφει μερικούς στίχους που μου δίνει για να τους τελειώσω. Στο “Back Thar N ‘Over Yonder” κάναμε όλες αυτές τις ηχογραφήσεις ταυτόχρονα. Ήθελα μόνο οι άνθρωποι να έρθουν και να πάρουν συνέντευξη απ’ όλα τ’άτομα του συγκροτήματος εκτός από εμένα. Δεν θέλω να με προσέχουν. Δεν είμαι ο μόνος. Απλά επειδή είμαι ο εκπρόσωπος και είμαι μπροστά, κάνω πολλά πράγματα, αλλά πράγματα που όλοι μας πιστεύουμε. Ο Pat “Dirty” Daugherty, ο καλύτερος μπασίστας που είχαμε μέχρι τώρα, ήταν πραγματικά πιεσμένος. Κανένας απ’αυτούς του τύπους δεν ήθελε ποτέ να δίνει συνεντεύξεις, δεν ήταν συνομιλητές όπως εγώ. Υπάρχουν άτομα σ’άλλα συγκροτήματα που μπορεί να τους αρέσω, αλλά λένε: «Πρέπει να έχουμε αυτό το μικρό χρονόμετρο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μας». «Μην προσπαθήσετε να το κρατάτε όταν δίνω συνεντεύξεις» τους είπα. Είμαι πολύ ευγενικός με τα παιδιά που κάνουν συνεντεύξεις. Απλά το απολαμβάνω να είμαι ένας καλός συνομιλητής με ανθρώπους που μιλάνε για μερικά ενδιαφέροντα θέματα. «Μην προσπαθήσετε να το κρατάτε με μένα εάν έχω ήδη ερωτηθεί 40 φορές» (γέλια). Με τρελάνουν. Είναι μια πολύ μικρή φυλή.

 

Ένα τεράστιο Ευχαριστώ στον κύριο Jim “Dandy” Mangrum για τον χρόνο του.

Official Black Oak Arkansas website: http://www.blackoakarkansas.net

Official Black Oak Arkansas Facebook page: https://www.facebook.com/officialblackoakarkansas

Αφήστε το σχόλιό σας