Η Χριστίνα Μηλιού μας απασχολεί αρκετά το τελευταίο διάστημα κι ανεβαίνει σιγά και σταθερά στις μουσικές προτιμήσεις του κοινού…

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Η μουσική καταγωγή της, προέρχεται από τον πατέρα της που ήταν μουσικοσυνθέτης και μαέστρος και από τη μητέρα της που είναι τραγουδίστρια. Έτσι προμήνυε την ενασχόληση της Χριστίνας με τη μουσική και το τραγούδι. Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε τα μαθήματα πιάνου και το 2007 ήταν το έτος που άρχισε να τραγουδάει επαγγελματικά. 

Καλησπέρα Χριστίνα! Πώς περνάς;

Περνάω πολύ όμορφα γενικώς. Είναι μια πολύ δημιουργική περίοδος για μένα και όλο το καλοκαίρι μου γεμάτο ταξίδια και πολλές live εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα!

Το καλοκαίρι σου πώς ήταν; Είχες αρκετές εμφανίσεις, αλλά το συνδύασες με διακοπές;

Ήταν δύσκολο να το συνδυάσω με διακοπές γιατί ο ελεύθερος χρόνος ήταν ελάχιστος έως και μηδαμινός… πρόλαβα πάντως να κάνω 6 ολόκληρα μπάνια μέσα σε όλο το καλοκαίρι, κάτι είναι κι αυτό!

Πες μου ένα στιγμιότυπο που θα σου μείνει από το φετινό καλοκαίρι… Οι καλύτερες διακοπές που θυμάσαι ; Με φίλους ή με οικογένεια πιο μικρή…

Οι διακοπές για μένα ήταν πάντα κάτι «της τελευταίας στιγμής» και κράταει λίγο γιατί όταν ήμουν μικρή οι γονείς δούλευαν και τώρα το ίδιο κάνω και εγώ και η δουλειά αυτή είναι τέτοια που δεν έχεις πάντα χρόνο για διακοπές. Ας πούμε ότι το καλύτερο μου «διάλειμμα» ήταν ένα ταξίδι μου πιο παλιά στη Σιγκαπούρη για 4 ημέρες… είχα ζήσει πολύ όμορφες στιγμές!

Ποια είναι η σχέση σου με την οικογένειά σου;

Υπάρχει σίγουρα ένα μεγάλο κενό, γιατί χάσαμε πριν αρκετά χρόνια τον μπαμπά μου, αλλά είμαστε δεμένη οικογένεια. Ζω ακόμα με τη μητέρα μου και τη μικρή μου αδελφή και έχω άλλη μια ετεροθαλή που ζει λίγο πιο μακριά με την κόρη της… Νιώθω γεμάτη και τυχερή που έχω αυτούς τους ανθρώπους στη ζωή μου γιατί είναι πάντα δίπλα μου σε όλα και με στηρίζουν σε λάθη και σωστά με αγάπη!

Θα ήθελα να μου μιλήσεις για τα παιδικά, εφηβικά σου χρόνια. Που μεγάλωσες, τι θυμάσαι περισσότερο.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα νότια της Αθήνας στη Γλυφάδα όπου ζω ακόμα και θεωρώ πως δεν θα φύγω ποτέ από εδώ… είμαι δεμένη πολύ με την περιοχή γιατί περνάω σχεδόν κάθε μέρα από τις πλατείες που έπαιζα και το σχολείο που πήγαινα κι αυτό το νοσταλγικό συναίσθημα εκείνων των χρόνων μου αρέσει και με συγκινεί.

Φυσικά θα ήθελα να ρωτήσω αν από μικρή είχες το μικρόβιο του τραγουδιού ή βγήκε στην πορεία της ζωής σου;

Ο πατέρας μου ήταν μουσικοσυνθέτης και μαέστρος σε νυχτερινά κέντρα και η μητέρα μου τραγουδίστρια. Το μικρόβιο της μουσικής ήταν μέσα μου νομίζω πριν καν γεννηθώ .Από το σχολείο με θυμάμαι να τραγουδάω στις εκδηλώσεις ή όταν είχαμε καλεσμένους στο σπίτι να ετοιμάζω σχεδόν παραστάσεις για να ψυχαγωγήσω τους καλεσμένους… Ήξερα από μικρή πως θα γίνω τραγουδίστρια.

Έχεις κάνει άλλες σπουδές ή έχεις ασχοληθεί μόνο με το τραγούδι;

Έκανα μια προσπάθεια στις πανελλήνιες να μπω σε κάποια σχολή αλλά δεν το προχώρησα δεν έστειλα καν το μηχανογραφικό, γιατί κατευθείαν ξεκίνησα επαγγελματικά το τραγούδι.

Θα ήθελα να περάσουμε και στο καινούργιο σου τραγούδι. ΄Ότι σου λείπει» πες μου τα πάντα γύρω από αυτό κι όλη την ιστορία.

Το νέο μου τραγούδι είναι σε μουσική του Γιάννη Ιερεμία και στίχους του Γρήγορη Βαξεβανελη, κυκλοφορεί από την νέα μου δισκογραφική εταιρία Spicy και στην ουσία είναι το πρώτο μας κοινό βήμα, η αρχή μας! Νιώθω υπερήφανη για το αποτέλεσμα και ελπίζω να αγαπηθεί από τον κόσμο τόσο όσο αγαπήθηκε κι από μας…

Εσένα σου έχει «λείψει» κάτι από σχέσεις σου; να πιαστώ από τον τίτλο αλλά και το στίχο…

Το ανθρώπινο είδος, δυστυχώς βέβαια, φημίζεται για την απληστία… θεωρώ πως πάντα κάτι μας λείπει και τίποτα δεν είναι τέλειο… άρα όλο και κάτι θα μoυ έχει λείψεi!

Είσαι γενικά των σχέσεων ή όχι τόσο;

Ναι είμαι κορίτσι των σχέσεων και δεν μου αρέσει η αβεβαιότητα και με χαρακτηρίζει η σταθερότητα…

Τι θα πρέπει να έχεις ένας άντρας για να σε κερδίσει; Η μεγαλύτερη σχέση που έχεις κάνει;

Δεν έχω ράψει κάποιο κουστούμι στο πως πρέπει να είναι ένας άνδρας για να με γοητεύσει… κάτι όμως που είναι σημαντικό για μένα είναι να νιώθω άνετα, οικεία, να μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και να ταιριάζει το χιούμορ μας. Νομίζω πως η μεγαλύτερη μου σχέση κράτησε 4 χρόνια.

Είσαι δοτική ή θα περιμένεις να δεις πρώτα πράγματα γενικότερα στις ανθρώπινες σχέσεις; Όπως και με τους φίλους σου…

Δυστυχώς για μένα δεν περιμένω από τους άλλους… είμαι δοτική και παρορμητική. Βέβαια διακρίνω πως μεγαλώνοντας αυτό μετριάζεται και ωριμάζει μέσα μου. Είμαι πιο επιλεκτική και πιο επιφυλακτική πλέον, αλλά και πάλι όταν κάτι είναι στοιχείο του χαρακτήρα σου δύσκολο να το αποβάλλεις,απλά μαθαίνεις να το κοντρολάρεις.

Τι σε ξενερώνει περισσότερους στους ανθρώπους;

Δεν μου αρέσει το ψέμα, η υποκρισία και η ειρωνεία…

Τι είναι αυτό που θα σε κερδίσει σε αυτούς;

Με κερδίζει πάντα η ειλικρίνεια ακόμα κι αν πονάει, θα το εκτιμήσω και όπως σου είπα και πριν, γιατί ισχύει σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις μου, δίνω μεγάλη βάση στο χιούμορ.

Η μεγαλύτερη τρέλα που έχεις κάνει με παρέα;

Είμαι λίγο ξενέρωτη σε αυτά, δεν θυμάμαι κάτι τόσο φοβερό που να είναι άξιο να αναφερθεί ως τρέλα… για μένα τρέλα είναι πχ να αποφασίσω σε μια στιγμή πως θα μπω σε ένα αεροπλάνο και θα φύγω δυο μέρες…

Έχεις μετανιώσει για κάτι που έχεις κάνει στο παρελθόν; θα γυρνούσες το χρόνο για να αλλάξεις κάτι που τότε που το έκανες ήσουν πιο μικρή και δεν το είχες σκεφτεί τόσο;

Κάποτε η γνώμη και τα σχόλια των γύρω μου ήταν καθοριστικά για τη διάθεση μου και όταν ήταν αρνητικά έπεφτα ψυχολογικά. Αυτό δεν ισχύει πλέον, γιατί μεγάλωσα και ξέρω ποια είμαι. Ότι κάνω το κάνω απόλυτα συνειδητά και το επιλέγω. Όσοι είναι δίπλα μου και με αγαπάνε, με σέβονται, με στηρίζουν ή με προστατεύουν από κάποια λάθος απόφαση που μπορεί να έχω πάρει.

Πιο παλιά έχεις κάνει και μία τολμηρή-γυμνή φωτογράφηση. Πώς το σκέφτηκες αυτό; Θέλει μία τόλμη να το κάνεις αυτό και ειδικά στην Ελλάδα που ο κόσμος είναι και λίγο πιο «περίεργος» με κάτι τέτοια. Ξέρεις φαντάζομαι ότι σχολιάζουν περισσότερο από αυτό που πρέπει!

Όσο για τη φωτογράφιση ήμουν μικρή και ήταν επιπολαιότητα, δεν με χαρακτηρίζει εκείνη η εικόνα που βγήκε τότε προς τα έξω και ευτυχώς όσοι με γνωρίζουν προσωπικά το ξέρουν αυτό. Δεν θέλω να πω πως μετάνιωσα κι ας μην με αναγνωρίζω καν όταν τις βλέπω εκείνες τις φωτογραφίες. Κι από αυτό κάτι έμαθα και το κρατάω.

Έχεις αρκετά χρόνια στο χώρο και δουλεύεις πολλά χρόνια, αλλά τώρα αρχίζεις και κάνεις το μπαμ που λέμε… Τι χρειάζεται τελικά για να πετύχεις στη μουσική βιομηχανία;

Όλα θέλουν υπομονή, επιμονή και πολλή δουλειά και έρχεται η ανταμοιβή.Θεωρώ πως είμαι σε μια καλή φάση στη δουλειά μου, αλλά ο χρόνος και ο κόσμος θα δείξει αν θα παραμείνω έτσι και αν θα ανέβω πιο ψηλά! Είναι μια δουλειά που δεν έχει σταθερότητα και δεν μπορείς σε καμία περίπτωση να προβλέψεις την συνέχεια. Απ τη μια στιγμή στην άλλη όλα μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο η προς το χειρότερο.. θέλει γερό στομάχι και να εκτιμάς ότι έχεις.

Θα ήθελα να μιλήσουμε και για το «Πες μου» που το ακούμε ακόμα και σήμερα.. Τελικά τι χρειάζεται ένα τραγούδι για να γίνει χιτ?

Πραγματικά δεν ξέρω τι χρειάζεται. Αυτό που ξέρω είναι πως όταν βρεθήκαμε στο στούντιο με το Θανο και μου έβαλε το τραγούδι αυτό, του είπα πως είμαι σίγουρη ότι είναι Χιτ! Τελικά δεν έπεσα έξω!

Και για να πιαστώ από τους στίχους του τραγουδιού. Εσύ έχεις πει ποτέ το «πες μου» σε κάποιον επειδή δεν ξέρεις που ξενυχτάει;

Δεν ζηλεύω γενικά. Πρέπει να μου δώσει δικαίωμα ο σύντροφος μου για να κάνω σκηνή και μάλιστα τρανταχτό, αλλά ναι έχει τύχει να ζητήσω το λόγο και να ρωτήσω που ήταν κτλ.

Γενικά δίνεις ευκαιρίες; συγχωρείς;

Πάντα δίνω ευκαιρίες όταν ξέρω μέσα μου πως ο άνθρωπος που έχω απέναντι μου τις αξίζει.

Υπάρχουν πάρα πολλοί τραγουδιστές εκεί έξω και πολλοί βγαίνουν από τάλεντ σόους. Έκανες κι εσύ την προσπάθειά σου… Υπάρχει χώρος για όλους αυτούς;

Θεωρώ πως υπάρχει χώρος, όσο υπάρχουν όμορφοι καλλιτέχνες που έχουν ψυχή να παραδώσουν σε αυτό το αντικείμενο που λέγεται μουσική βιομηχανία… Απλά δυστυχώς δεν εκμεταλλεύεται σωστά αυτός ο χώρος και κάποιοι που αξίζουν μένουν στο περιθώριο.

Βλέπουμε ότι η μουσική του σήμερα δεν είναι και στα καλύτερα της. Πώς το βλέπεις εσύ; Τι πρέπει να γίνει για να επανέλθει η δισκογραφία;

Αυτό που άλλαξε ριζικά σίγουρα είναι πως τα cd’s πλέον έχουν βγει απ τη ζωή μας αφού όλα είναι ψηφιακά κι αυτό έχει χτυπήσει οικονομικά σε μεγάλο βαθμό τις δισκογραφικές εταιρίες και κατ’ επέκταση καλλιτέχνες, στιχουργούς και μουσικοσυνθέτες. Δεν μπορώ να ξέρω τι χρειάζεται για να επανέλθει όπως λες η δισκογραφία, γιατί δεν έχω την εμπειρία πάνω σε κάτι τόσο σημαντικό. Γενικά όμως πιστεύω πως παρόλη την πτώση, η οποία έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό και από την γενική κρίση στη χώρα μας, έχουν γραφτεί και ειπωθεί υπέροχα τραγούδια τα τελευταία χρόνια που αγαπήθηκαν απ’όλο τον κόσμο και υπήρξε άνοδος, αλλά όλα γίνονται πιο επιλεκτικά. Παρόλη την πληθώρα τραγουδιστών είναι δύσκολο να καθιερωθεί ένας καλλιτέχνης και τα τραγούδια του.

Ας περάσουμε όμως σε εσένα… βλέπω είσαι κι αρκετά ενεργή στα σόσιαλ. Σου αρέσει;

Ασχολούμαι αρκετά με το instagram η αλήθεια είναι και επειδή είναι πολλοί φίλοι και συνάδελφοι μέσα σε αυτό έχει ενδιαφέρον όταν χαλαρώνω. Επίσης αγαπώ πολύ τις φωτογραφίες και κάποιες από αυτές τις μοιράζομαι…

Ανεβάζεις και πολλές φωτογραφίες. Τις προάλλες είδα ότι ανέβασες και μία με ένα σκυλάκο! Αγαπάς τα ζωάκια; Θα ήθελα και τη γνώμη σου όσον αφορά τα αδέσποτα που χωρίς να φταίνε είναι ένα πρόβλημα για πολλές περιοχές γιατί δεν υπάρχουν υποδομές για να τα βοηθήσουν…

Ναι έχω σκυλάκι. το παιδί μου όπως λέω!Είναι η Ναλα μου, ένα σαρπει 3 ετών το οποίο λατρεύω! Αγαπώ όλα τα ζώα και λυπάμαι πολύ για τα αδέσποτα, υπάρχουν όμως υποδομές και οργανισμοί και όλοι μας όταν αντικρίζουμε ζωάκια μόνα τους στο δρόμο μπορούμε να τα βοηθήσουμε πηγαίνοντας τα στα κατάλληλα μέρη, όπου τα φροντίζουν μέχρι κάποιος να τα υιοθετήσει.

Στη χώρα μας πολλά πράγματα πηγαίνουν λάθος. Τι θα άλλαζες εσύ, ως μία νέα κοπέλα για να αρχίσουν τα πράγματα να πηγαίνουν πιο καλά; Από πού πιστεύεις δηλαδή ότι ξεκινάει το μεγαλύτερο «κακό».

Εγώ μόνη μου τίποτα δεν μπορώ να αλλάξω. Αυτό είναι το λάθος όλων μας πως σκεφτόμαστε τι θέλει ο καθένας για τον εαυτό του. Εάν το κλίμα ήταν πιο ομαδικό, με κοινό στόχο, πολλά θα είχαμε καταφέρει σαν χώρα. Γιατί η Ελλάδα έχει τεράστια δύναμη, αλλά είναι σαν να μην το ξέρουμε, σαν να ξεχνάμε την ιστορία που έχουμε στη πλάτη μας… Παρόλα αυτά, νιώθω τυχερή που γεννήθηκα Ελληνίδα και δεν θα το άλλαζα με τίποτα παρόλα τα λάθη που κάνουμε…

Κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις τα επόμενα σχεδια και να μου δώσεις μία ευχή για τα νέα παιδιά στη χώρα αυτή που θέλουν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματκότητα.

Μετά από μια μεγάλη περιοδεία που έκανα φέτος το καλοκαίρι κάποιες φορές μόνη μου και άλλες παρέα με αξιόλογους συναδέλφους όπως ο Νινο, ο Χρήστος Μενιδιάτης και ο Νίκος Απέργης, θα ξεκινήσω από τις 8/9 στο Voice club στη Βέροια για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων μαζί με τον Γιώργο Βέρο και αργότερα ίσως μετά τις γιορτές να βρίσκομαι σε κάποιο σχήμα της Αθήνας! Γίνονται πολλές συζητήσεις και με την εταιρία μου και πιστεύω πως θα κάνουμε την καλύτερη επιλογή. Εύχομαι να μην σταματήσει κανείς να ονειρεύεται και η συμβουλή μου από την ελάχιστη εμπειρία μου, είναι να κάνουμε πάντα ότι αγαπάμε κι όχι ότι πρέπει και να μην χάνουμε τον ρομαντισμό μας γενικά στη ζωή!

Αφήστε το σχόλιό σας