Μία συνεργασία που γράφει έντονα συναισθήματα πράττουν ο Σταύρος Σιόλας και ο Μανώλης Μητσιάς.

Ο Σταύρος Σιόλας παρουσιάζει το επόμενο καλλιτεχνικό βήμα του, ένα συνταρακτικό τραγούδι όπου συμμετέχει ο Μανώλης Μητσιάς.

Έπειτα από τη μαγευτική «Προσμονή», ο ξεχωριστός ερμηνευτής και τραγουδοποιός δεσπόζει ξανά στο μουσικό προσκήνιο με αιχμή του δόρατος το ιδιαίτερο στίγμα του που έχει χαρίσει στιγμές σπάνιας ομορφιάς.

Οι δισκογραφικοί συγχρωτισμοί με αξιόλογους συναδέλφους του αποτελούν ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό στοιχείο που έχει να επιδείξει ο Σταύρος Σιόλας. Δίχως ενδοιασμούς μοιράστηκε το μικρόφωνο με τη Φωτεινή Βελεσιώτου, τη Γιώτα Νέγκα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου και την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Συνοδοιπόρος στο νέο τραγούδι του είναι ο Μανώλης Μητσιάς, ένας σημαντικός ερμηνευτής με πολυετή εμπειρία και συνεργασίες – πρόκληση με άφθαρτα δημιουργικά κεφάλαια του τόπου.

«Πριν κοιμηθώ η μάνα μου, μου έλεγε μια ιστορία»

Ο Σταύρος Σιόλας αφηγείται μία αρχέγονη σχεδόν ιστορία, η οποία απευθύνεται στην ταυτότητα που κουβαλά καθένας από εμάς. Μία ηλεκτρισμένη ιστορία που ραγίζει καρδιές και υμνεί το μόνο άτομο που βρίσκεται πάντα εκεί – φανερά ή κρυφά – πασχίζοντας να συγκολλήσει κάθε συντρίμμι.

Μία εξομολογητική ιστορία που λυγίζει ακόμα και τους πιο άκαμπτους και «σκληρούς» χαρακτήρες. Μία ευανάγνωστη ιστορία που αναδεικνύει τον ιερό και υπέρτατο ρόλο που κάθε μητέρα αναλαμβάνει να εκπληρώσει στον κόσμο ετούτο.

Να αναθρέψει, να μορφώσει και να πλάσει εκ του μηδενός ένα γυμνό άνθρωπο, ο οποίος με τη σειρά του θα κληθεί να αντιμετωπίσει το ίδιο βάρος σε έναν αέναο κύκλο της ζωής, με μία κοινή αύρα να διαπερνά κάθε γενιά.

«Η Μάνα Μου»

Αυτή είναι «Η Μάνα Μου», αυτή είναι η μητέρα όλων και το νέο συγκλονιστικό τραγούδι του Σταύρου Σιόλα με τη συμμετοχή του Μανώλη Μητσιά. Οι παραστάσεις, οι μνήμες και οι ζωές γίνονται ένα κουβάρι, το οποίο πλέκει τα γεγονότα από την αθέατη πλευρά τους.

Ένας βιωματικός ύμνος στην πολύπαθη μητέρα, τον κυματοθραύστη που προτάσσει τα στήθη για να προλάβει τις πληγές, για να είναι η πρώτη που θα τις γιατρέψει με χέρια ροζιασμένα. Στη μητέρα που σκύβει πάνω από κάθε όνειρο. Κι αν είναι χαρούμενο το αφήνει να πλεύσει στα πελάγη. Κι αν είναι εφιάλτης το διώχνει μακριά.

Η «μητέρα», η «μάνα», η «μαμά» – μία λέξη ενιαία σε όλες τις γλώσσες – φροντίζει καθημερινά με ζήλο ένα τριαντάφυλλο. Ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο που ανθίζοντας βγάζει αγκάθια και όταν ξεριζώνεται λησμονά γρήγορα το χώμα που το πότιζε και του έδινε ζωή.

Αυτή είναι η μεγάλη ηρωίδα της ζωής και του «Η Μάνα Μου», ενός έντονα φορτισμένου τραγουδιού με σαφέστατο αποδέκτη, προσωπική και κοινή υπόθεση συνάμα, πλαισιωμένο με δύο αισθαντικές ερμηνείες κορυφής.

Η σύνθεση είναι δημιούργημα του Σταύρου Σιόλα και οι στίχοι της Sunny Μπαλτζή. Το τραγούδι απέκτησε μορφή με τη σκηνοθεσία του Περικλή Μαθιέλλη.

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / Universal.

Σταύρος Σιόλας ft. Μανώλης Μητσιάς - «Η Μάνα Μου» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

(Στ. Σιόλας)
Πριν κοιμηθώ η μάνα μου, μου έλεγε μια ιστορία
Την τραγουδούσε σαν αγέρι, σαν αγέρι σιγανό

Πάντα τα χέρια της ήταν πολύ ζεστά ή πολύ κρύα
Μύριζαν δάκρυα, αντοχές, αντοχές και μαϊδανό

(Μ. Μητσιάς)
Τ’ απόγευμα κάπου πότιζε το χώμα
Με τρύπιο λάστιχο, φθαρμένο απ’ τον καιρό
Του κόσμου αυτού οι κήποι λες κι ήταν το στόμα
Των πεθαμένων που διψάνε για νερό

(Στ. Σιόλας)
Κεριά που ανάψαν οι αστραπές της μάνας μου τα μάτια
Μπακίρια μαύρα και θαμπά σε κορνίζες με σκουριές
Και μες στις τσέπες της βαθιά είχε κρυμμένα τα μπαμπάκια
Για να προλάβει μη ματώσω, μη ματώσω τις πληγές

(Μ. Μητσιάς)
Τα λόγια ξέχασα από ‘κείνο το τραγούδι
Το πώς με κοίταξε μπορώ να θυμηθώ
Όταν της μάρανα το πιο όμορφο λουλούδι
Λες και το ήξερε πως δε θα αγαπηθώ

Λες και το ήξερε πως δε, πως δε θα αγαπηθώ

(Στ. Σιόλας)
Πριν κοιμηθώ η μάνα μου, μου έλεγε μια ιστορία
Την τραγουδούσε σαν αγέρι, σαν αγέρι σιγανό

Αφήστε το σχόλιό σας