Το έβδομο single του τελευταίου άλμπουμ του παρουσιάζει ο Νίκος Βέρτης, δίνοντας συνέχεια στο σερί των επιτυχιών με το «Πού Με Πας».

Ο Νίκος Βέρτης διευρύνει την επιτυχημένη ραδιοφωνική πορεία του νέου δίσκου του.

Ολοκληρώνοντας την πρώτη σεζόν στη σκηνή του ολοκαίνουριου «YTON The Music Show», ο δημοφιλής καλλιτέχνης θα εξακολουθήσει να μας κρατά συντροφιά με την υπέροχη φωνή του και με άλλη μία επιτυχία που θα μπει στις καρδιές μας.

Το τελευταίο άλμπουμ του έφερε ως γενικό τίτλο το όνομά του και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2015, έχοντας αναδείξει τραγούδια που έκαναν θραύση στα ερτζιανά και αγαπήθηκαν από τους ακροατές, όπως τα «Όνειρο», «Κοντά Σου», «Θα Μετανιώσεις», «Φοβάμαι Για Σένα», «Μην Αργείς» και «Πότε Θα Σε Δω».

Η πορεία του δίσκου είναι αρκετά εντυπωσιακή, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι σε σύνολο έντεκα τραγουδιών τα έξι γνώρισαν την επιτυχία. Πόσο μάλλον τώρα όπου ο συγκεκριμένος αριθμός ανέρχεται σε εφτά τραγούδια.

Παρότι ο Νίκος Βέρτης έχει επιβεβαιώσει ότι ηχογραφεί την επόμενη δισκογραφική δουλειά του, υπολογίζοντας ότι θα είναι έτοιμη το Σεπτέμβριο, το έβδομο single του τελευταίου άλμπουμ του είναι γεγονός.

Το «Πού Με Πας» έχει εισέλθει σε ροή ραδιοφωνικών μεταδόσεων που δεν περνά απαρατήρητη, η οποία ημέρα με τη ημέρα δυναμώνεται. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ζεϊμπέκικο σε μουσική που υπογράφει ο Νίκος Βέρτης ιδιοχείρως, όπως πράττει στο σύνολο του δίσκου. Τους στίχους γράφει η Όλγα Βλαχοπούλου.

Κυκλοφορεί από τη Heaven Music.

Νίκος Βέρτης - «Πού Με Πας» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

 

(Verse)
Επτά η ώρα το πρωί
Με μια πληγή που αιμορραγεί
Κοιτώ τα τρένα

Φεύγουν εκείνα βιαστικά
Άδεια βαγόνια σκοτεινά
Μοιάζουν με μένα

Μέσα μου ο κόσμος μια σταλιά
Και ό,τι θυμάμαι με πονά
Με πάει πίσω

Τσιγάρο ανάβω και ζητώ
Μια απάντηση να βρω
Να μη λυγίσω

(Chorus)
Πού με πας καρδιά μου, πού με πας
Τι φοβάσαι και δε μου μιλάς
Όλες μου οι νύχτες μια διαδρομή
Πώς να επιστρέψω αν δεν είσαι εκεί
Αν δεν είσαι εκεί

(Verse)
Επτά η ώρα το πρωί
Τι να μου κάνει μια στιγμή
Που δε μου φτάνει

Ζω τη δική μου συννεφιά
Κι ούτε ένας ήλιος πουθενά
Να με ζεστάνει

Αφηρημένος και σκυφτός
Ο ίδιος μου ο εαυτός
Σε ένα αστείο

Και στο δικό μου το μυαλό
Ένας χειμώνας δυνατός
Αυτό το αντίο

 

Αφήστε το σχόλιό σας