«Ο Χαρακτήρας» που διαθέτει ο Νίκος Οικονομόπουλος ξεχωρίζει για ακόμα μία φορά!

Ο Νίκος Οικομονομόπουλος κυκλοφορεί την πολυαναμενόμενη νέα και μεγάλη επιτυχία του!

Διαθέτοντας σαρωτική ώθηση από την τελευταία κυκλοφορία του, το επιβλητικό «Είναι Κάτι Λαϊκά», ο καλύτερος λαϊκός τραγουδιστής της γενιάς του κάνει αισθητή την παρουσία για πολλοστή φορά, συμπληρώνοντας δέκα έτη παρουσίας στο προσκήνιο και τη δισκογραφία.

Το «Είναι Κάτι Λαϊκά», ένα τραγούδι σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Ελένης Γιαννατσούλια, στέκεται αναμφισβήτητα ως ένα σημείο – σταθμός στην πορεία του Νίκου Οικονομόπουλου, αφού η τεράστια επιτυχία που σημείωσε δε γίνεται σε καμία περίπτωση να παραβλεφθεί.

Επί δεκατρείς συνολικά εβδομάδες κατείχε ο Νίκος Οικονομόπουλος τα ηνία του ελληνικού Airplay Chart χάρη στο «Είναι Κάτι Λαϊκά», το οποίο έκανε εξίσου θραύση και στο YouTube ξεπερνώντας τα 16,5 εκατομμύρια επισκέψεων μόνο στα δύο επίσημα video.

Ο χαρακτήρας του

Εφτά μήνες μετά, ο δημοφιλής καλλιτέχνης επανέρχεται δριμύτερος με την ολοκαίνουρια επιτυχία που όλοι πρόσμεναν αγωνιωδώς να ακούσουν και ρωτούσαν γι’ αυτήν.

«Ο Χαρακτήρας», τραγουδά με την άψογη και στιβαρή φωνή του ο Νίκος Οικονομόπουλος ώστε να κατακτήσει ξανά τα ερτζιανά και τις προτιμήσεις μας. Ένα τραγούδι και ένας τραγουδιστής με «Χαρακτήρα» που ξεχωρίζει και διακρίνεται, σε μουσική και στίχους του στενού φίλου του ΝΙΝΟ.

«Ο Χαρακτήρας» προμηνύει το δέκατο προσωπικό δίσκο του Νίκου Οικονομόπουλου που αδημονούμε να γίνει πραγματικότητα.

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / Universal.

Νίκος Οικονομόπουλος - «Ο Χαρακτήρας» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

Ο χαρακτήρας σου είναι αυτός που μας χώρισε
Που δεν μας πήγε τελικά μέχρι το τέλος
Και ένα όνειρο που είχαμε το σκότωσε
Σαν να ‘ταν ένας δολοφόνος πληρωμένος

Γι’ αυτό λοιπόν και κάθε βράδυ έξω από την πόρτα σου
Θα είμαι εκεί μήπως και κάτι σου χαλάσω
Ήσουν σε μένα ορκισμένη
Μα με πρόδωσες
Αυτό θα κάνω μέχρι να σε ξεπεράσω

Σε όποιον αρέσει τελικά αυτό που είμαι
Κι ας με μαζεύουν μεθυσμένο έξω από το σπίτι σου ξανά
Σε όποιον αρέσει τελικά ό,τι κι αν είμαι
Δε ξέρω τι παθαίνω και έρχομαι στην πόρτα σου μπροστά
Είναι χιλιάδες αναμνήσεις μαζεμένες
Και ένας κόμπος που μου πνίγει όλη μέρα το λαιμό
Θέλω να βγεις μες τη βροχή, θα περιμένω
Θέλω να ακούσω από τα χείλη σου τη λέξη σ’ αγαπώ

Ο χαρακτήρας μου είναι αυτός που δεν με άφησε
Να ζαλιστώ με τη δική σου παραζάλη
Αντιμετώπισε λοιπόν αυτό που ευχήθηκες
Να φύγω εγώ και να ‘ρθει πίσω κάποιος πάλι

Κάτσε λοιπόν και μη φωνάζεις μα ψιθύρισε
Στο αυτί του άλλου πως μια μέρα θα ξανάρθεις
Εγώ τελείωσα μ’ εσένανε αγάπη μου
Συνέχεια έτσι λέω μα θέλω να ξανάρθεις

 

Αφήστε το σχόλιό σας