Τα «Δυο Κομμάτια» είναι το καινούριο μουσικό κομμάτι που προτείνει ο Μανώλης Φάμελλος.

Ο Μανώλης Φάμελλος συστήνει το νέο τραγούδι του.

Έπειτα από την τελευταία δισκογραφική δουλειά του με γενικό τίτλο «Γύρω Απ’ Τον Ήλιο», η οποία μας χάρισε μεταξύ άλλων το «Μια Θέση Στο Τρένο» και μία υπέροχη συμμαχία με τη Νατάσα Μποφίλιου στο αγαπημένο «Ένα Φιλί Από Δυόσμο», ο ερμηνευτής και τραγουδοποιός επαναδραστηριοποιείται συστήνοντας καινούρια δείγματα έμπνευσης.

Πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο να προχωρήσει με την καρδιά «χωρισμένη» σε «Δυο Κομμάτια»; Τι είναι αυτό που την κάνει να επιτυγχάνει τον άθλο, να καταφέρνει να βρίσκει ρυθμό και να χτυπά; Οι μνήμες σβήνονται σαν να ήταν γραμμένες πάνω στην άμμο και να τις έχει παρασύρει το κύμα. Μία ισχνή ισορροπία διαχωρίζει το «θαύμα» από την επιστροφή στο μηδέν.

Αρκεί όμως μία λέξη, μία συγχώρεση για να συγκολληθούν τα «Δυο Κομμάτια» μίας «καρδιάς» που στέκεται στο κατώφλι περιμένοντας, μίας «καρδιάς» που έχει εγκλωβιστεί ανάμεσα σε ένα αλλόκοτο συναίσθημα. Ανάμεσα στο παντοδύναμο και ατρόμητο παρελθόν και στο δειλό και φοβισμένο παρόν.

Αυτά τα αλληλοεξαρτωμένα «Δυο Κομμάτια» επιθυμεί να ενώσει και πάλι ο Μανώλης Φάμελλος με το ομώνυμο νέο τραγούδι του, τη σύνθεση και τους στίχους του οποίου υπογράφει ιδιοχείρως.

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / Universal.

Μανώλης Φάμελλος - «Δυο Κομμάτια» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

(Verse)
Θυμάσαι άραγε αυτή η καρδιά
Πότε χωρίστηκε σε δυο κομμάτια
Και το ένα απέμεινε ψηλά να πετά
Το άλλο γκρεμίστηκε εδώ, στα βράχια

Σ’ ένα κατώφλι έχει τώρα σταθεί
Δεν ξέρει πώς να πει το ναι
Δεν ξέρει πώς να σου αρνηθεί
Πόσο είναι δύσκολο αυτή την καρδιά
Τη χωρισμένη στα δυο κάποιος ν’ αγαπά

(Chorus)
Μα εσύ το ξέρεις πως δεν μπορούσε να ‘ναι αλλιώς
Πως ό,τι κλέβει απ’ το σκοτάδι καίγεται στο φως
Εσύ συγχώρεσε αυτή την καρδιά
Που ήταν στο άνεμο φτερό, που είναι σαν πέτρα βαριά

(Verse)
Πέρασαν σύννεφα, κοπάδια, πουλιά
Το θαύμα ακόμη περιμένει
Αυτή στη μάχη ορμούσε μπροστά
Μπροστά στο τίποτα να τρέμει

Και στο μηδέν ξαναγυρνά, στην αρχή
Ανυποψίαστη κι αθώα, όμως για όλα ένοχη
Και αναρωτιέσαι ακόμη αυτή η καρδιά
Η χωρισμένη στα δυο πώς καταφέρνει να χτυπά

(Chorus)
Μα εσύ το ξέρεις πως δεν μπορούσε να ‘ναι αλλιώς
Πως ό,τι κλέβει απ’ το σκοτάδι καίγεται στο φως
Εσύ συγχώρεσε αυτή την καρδιά
Που ήταν στο άνεμο φτερό, που είναι σαν πέτρα βαριά

(Bridge)
Σ’ ένα κατώφλι έχει τώρα σταθεί
Δεν ξέρει πώς να πει το ναι
Δεν ξέρει πώς να σου αρνηθεί
Πόσο είναι δύσκολο αυτή την καρδιά
Τη χωρισμένη στα δυο κάποιος ν’ αγαπά

(Chorus)
Μα εσύ το ξέρεις πως δεν μπορούσε να ‘ναι αλλιώς
Πως ό,τι κλέβει απ’ το σκοτάδι καίγεται στο φως
Εσύ συγχώρεσε αυτή την καρδιά
Που ήταν στο άνεμο φτερό, που είναι σαν πέτρα βαριά

Αφήστε το σχόλιό σας