Το «Πάρτι στη Βουλιαγμένη», το «ελληνικό Woodstock», η πρωτοφανής κοσμοσυρροή και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης που δεν είναι πια κοντά μας.

Από τα ξημερώματα της Τρίτης 7 Φεβρουαρίου ο Λουκιανός Κηλαηδόνης αναχώρησε σαν ένας άλλος φτωχός και μόνος καουμπόι προς τη «γειτονιά των αγγέλων».

Τραγουδοποιός με όλη τη σημασία της λέξεως, το μουσικό – πολιτιστικό κεφάλαιο που αφήνει ως κληροδότημα γαλούχησε μία ολόκληρη γενιά, κάνοντάς τη φορέα της δικής του σπάνιας αλήθειας.

Αδιαμφισβήτητα, μία στιγμή – σταθμός τόσο για την καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη όσο και ευρύτερα για την ελληνική μουσική ήταν το περίφημο και ιστορικό «Πάρτι στη Βουλιαγμένη».

Ένα μεγαλειώδες και πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής (πιθανώς και για τα σημερινά) beach party στο κάλεσμα του οποίου ανταποκρίθηκαν αυθόρμητα δεκάδες χιλιάδες κόσμου, μία πρωτοφανής κοσμοσυρροή, για να κάνουν πραγματικότητα το «ελληνικό Woodstock», όπως επονομάστηκε από πολλούς σε μία προσπάθεια σύγκρισης με το θρυλικό νεοϋρκέζικο φεστιβάλ.

Το ημερολόγιο έγραφε Δευτέρα 25 Ιουλίου 1983.

Το ραντεβού είχε κλειστεί αρκετούς μήνες νωρίτερα, με τόπο συνάντησης την τότε πλαζ του Ε.Ο.Τ. στη Βούλα (σ.σ. στο σημερινό τέρμα του τραμ).

Η προπώληση περίπου 25.000 εισιτηρίων έκανε εμφανή την πρόθεση του κοινού και όσα θα επακολουθούσαν.

Ήταν ο καιρός όπου όλα είχαν παρασυρθεί από το σαρωτικό αέρα της «αλλαγής». Η περίοδος της Δικτατορίας αποτελούσε ένα κακό παρελθόν και η Μεταπολίτευση προσπαθούσε να βρει τα βήματά της. Οτιδήποτε σχετιζόταν με το παρελθόν, αυτόματα θεωρούταν λίγο – πολύ ως «κακό» και έμπαινε κατευθείαν στο χρονοντούλαπο.

Ήταν, κατά άλλους, το διάστημα της απόλυτης υπερβολής.

«Ήρθανε νωρίς και στήσαν κάμερες πολλές»

Την ημέρα της μεγάλης συναυλίας, λοιπόν, οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει από νωρίς. Η κατάλληλη πλωτή εξέδρα είχε τοποθετηθεί και όλοι πραγματοποιούσαν τους απαραίτητους τεχνικούς ελέγχους, μέσω των ασυρμάτων που είχαν δανειστεί από την… Τροχαία.

Πριν καλά – καλά νυχτώσει ο ουρανός, ο κόσμος είχε αρχίσει να καταφθάνει στην παραλία και να κάνει αισθητή την παρουσία του. Προτού καν δύσει ο ήλιος η πλαζ ήταν ήδη κατάμεστη από μικρούς και μεγάλους. Άλλοι περίμεναν υπομονετικά, άλλοι έτρεχαν δεξιά και αριστερά και άλλοι είχαν ξεκινήσει τις βουτιές στη θάλασσα για να πάρουν μία ανάσα δροσιάς.

Όταν το σκοτάδι απλώθηκε παντού και άναψαν οι προβολείς, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης καλωσόρισε το πλήθος και έδωσε το σύνθημα για να κορυφωθεί η διασκέδαση, με τον ουρανό να φωτίζεται από εντυπωσιακά πυροτεχνήματα.

«Πάμε μια βόλτα στη Βουλιαγμένη…»

Το τραγούδι που άνοιξε την αυλαία ήταν φυσικά το «Στη Βουλιαγμένη», το οποίο είχε κυκλοφορήσει ο Λουκιανός Κηλαηδόνης το 1978 στο LP «Είμαι Ένας Φτωχός και Μόνο Κάου-Μπόυ».

Προσκεκλημένοι του Λουκιανού Κηλαηδόνη που συμμετείχαν στη γιορτή και αιφνιδίασαν τους ανυποψίαστους παρευρισκόμενους ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βαγγέλης Γερμανός, η Αφροδίτη Μάνου, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η Λία Βίσση και η Μαντώ. Τους συνόδευσε μία πλειάδα εξαιρετικών μουσικών: Η Νέλλη Σεμιτέκολο, η Big Band του Λουκιανού Κηλαηδόνη, η Μαντολινάτα του Φώτη Αλέπορου και η Three and the Koukos Band.

Εκατό χιλιάδες άτομα, υποστηρίζει ο αστικός μύθος, κατέκλυσαν εκείνο το θρυλικό «Πάρτι στη Βουλιαγμένη». Όσοι και να ήταν πάντως αυτοί που το έζησαν δια ζώσης, το μόνο σίγουρο είναι ότι το ευχαριστήθηκαν με όλη την ψυχή τους, τραγουδώντας δυνατά και κολυμπώντας διαρκώς, ενωμένοι σε μία πραγματικά μεγάλη παρέα.

Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα το νούμερο των θεατών; Αναμφίβολα, η προσέλευση ήταν εντυπωσιακή, πέραν των προσδοκιών. Όπως λέγεται, ο κόσμος πηδούσε την περίφραξη για να εισέλθει – εισβάλλει στο χώρο, με τους φύλακες ανήμπορους να αντιδράσουν. Βέβαια, την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής εκτίμησαν τον αριθμό στους 30.000.

Αυτό που ανταποκρίνεται αναντίρρητα στην πραγματικότητα είναι η έκδηλη και ασυγκράτητη ανάγκη του κοινού να αποτινάξει κάθε ίχνος σοβαροφάνειας και να ζήσει δίχως διστακτικές σκέψεις τα νιάτα και τη χαρά, το ξενύχτι και τη διασκέδαση. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μία αφορμή.

Τα προαναφερθέντα είναι και οι λόγοι που το «Πάρτι στη Βουλιαγμένη» του Λουκιανού Κηλαηδόνη παρομοιάστηκε ως το «ελληνικό Woodstock».

Συν τοις άλλοις, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης μετέφερε για πρώτη φορά μία συναυλία από τα γήπεδα και τα θέατρα σε έναν 100% φυσικό χώρο, φαινόμενο που θα ακολουθούσε τις επόμενες δεκαετίες.

Το πάρτι τελείωσε στις δύο μετά τα μεσάνυχτα. Εικάζεται ότι τέσσερις χιλιάδες άτομα, εξουθενωμένα, κοιμήθηκαν όλο το βράδυ στην πλαζ. Όσα διαδραματίστηκαν έγιναν ανεξίτηλα χαραγμένες αναμνήσεις.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης κράτησε «Το Πάρτι Στη Βουλιαγμένη» μία για πάντα στις μνήμες με την κυκλοφορία της ζωντανής ηχογράφησής του λίγο αργότερα (Lyra, 3762), δίνοντας την ευκαιρία και στους επόμενους να γνωρίσουν αυτό που απεκλήθη ως το «beach party μίας γενιάς».

«Όσοι πηγαίνουνε στη Βουλιαγμένη
λέει ένας νόμος παλιός,
νύχτα με φεγγάρι
κι είναι λίγο πιωμένοι
πάντα την βρίσκουν αλλιώς»

Δείτε τη μαγνητοσκόπηση – ντοκουμέντο ολόκληρης της συναυλίας:

Διαβάστε ακόμα:
«Έφυγε» από τη ζωή ο Λουκιανός Κηλαηδόνης

Λουκιανός Κηλαηδόνης - Hit Channel

loading...

Αφήστε το σχόλιό σας