Τον «κόσμο αλλιώς» θέλει να δείτε ο Κωνσταντίνος Γερμανός.

Ο Κωνσταντίνος Γερμανός, με βαθιά ριζωμένους τους ήχους της παράδοσης και συνοδοιπόρο τα ακούσματα του από τις δυτικές μουσικές επιρροές, προσπαθεί να διερευνήσει και να παντρέψει τους νέους μουσικούς του κόσμους δημιουργώντας έτσι, το πρώτο του τραγούδι.

Γεννήθηκε στην Κατερίνη και μεγάλωσε στη Γερμανία. Στα δεκαοχτώ του χρόνια επέστρεψε στην Ελλάδα για σπουδές στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Από μικρός έδειξε πως είχε κλίση στη μουσική και έτσι σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών ξεκίνησε μαθήματα φωνητικής.

Ως παιδί μεταναστών έχει βαθιά ριζωμένους τους ήχους της παράδοσης και αυτός είναι ο πυρήνας του, εφαλτήριο και επιπλέον συνοδοιπόρος στης δυτικές του μουσικές επιρροές προσπαθεί να διερευνήσει νέους μουσικούς κόσμους και να παντρέψει μουσικές του κόσμου.

Η Ποίηση για εκείνον είναι αναγκαία τόσο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε δημιουργικό. Αυτό έχει ας αποτέλεσμα να αρχίζει να εκφράζεται μέσα από τους στίχους.

Ένα πρώτο δείγμα αυτής της ανάγκης έκφρασης είναι το πρώτο του τραγούδι που κυκλοφορεί τώρα.

Με τίτλο «Ο Κόσμος Αλλιώς» σε μουσική του Λάμπη Ιωάννου και του Κωνσταντίνου Γερμανού και στίχους που μιλάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις και τις επιλογές μας σε πράξεις και συναισθήματα, γραμμένοι από τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Γερμανό, το νέο τραγούδι έρχεται με φόρα να μας συνεπάρει…

Κυκλοφορεί από την Cobalt Music.

Κωνσταντίνος Γερμανός - «Ο Κόσμος Αλλιώς» (Στίχοι - Lyrics)

Πώς περνούν τα χρόνια
χελιδόνια σε ψηλές κορφές
ανταμώνουν στα σεντόνια
φίλοι και παλιοί εραστές
κι οι ψυχές τους σάν μπαλόνια
ταξιδεύουν ορφανές
πώς χαθήκαν τόσα χρόνια
σε παράλληλες τροχές

Στο κρασί που δεν πίνουμε
στις φωτιές που δεν σβήνουμε
όλα ίδια θα μείνουνε αν δε δείς το έργο αλλιώς
το έργο αλλιώς, το έργο αλλιώς

Πώς περνούν οι σκέψεις
επισκέπτες σε κοινές χαρές
επιβάτες σε βαγόνια
μύθοι και αποσκευές
ιστορίες δίχως τέλος
ταξιδεύουν μοναχές
συνουσίες εξορίες
του μυαλού και φύλακες

Στο κρασί που δεν πίνουμε
στις φωτιές που δεν σβήνουμε
όλα ίδια θα μείνουνε αν δε δείς το έργο αλλιώς
το έργο αλλιώς, το έργο αλλιώς

Πώς πονούν οι λέξεις
πώς να αντέξεις τις επιστροφές
υπνοβάτες μες στα χιόνια
ανυπότακτες πνοές
απουσίες δίχως λόγο
περιμένουν αφορμές
βυθισμένες πολιτείες
χάρτινοι πολεμιστές

Στο κρασί που δεν πίνουμε
στις φωτιές που δεν σβήνουμε
όλα ίδια θα μείνουνε αν δε δείς το έργο αλλιώς,
ο έργο αλλιώς, τον κόσμο αλλιώς

Αφήστε το σχόλιό σας