Το μελωδικό οδοιπορικό στο κινηματογραφικό έργο του Στάυρου Ξαρχάκου συνεχίζεται από την Ηρώ Σαΐα.

Η Ηρώ Σαΐα εξακολουθεί να ξεναγεί το ακροατήριο στον ανεκτίμητο πλούτο του έργου του κορυφαίου Σταύρου Ξαρχάκου, ειδικότερα του μεριδίου που διαθέτει κινηματογραφικό πρόσημο και αναδεικνύει το άφθαρτο ίχνος του.

Οι ψηφίδες που έχουν προστεθεί στο μωσαϊκό είναι το «Δεν Έχει Αρχή» από τη «Λόλα», το «Για Χατίρι Σου» από «Το Ταξίδι» και το «Τι Να Θυμηθώ» από τα «Κορίτσια Στον Ήλιο», σε σύμπραξη με τον Γιάννη Παλαμίδα, δημιουργώντας ένα πολύχρωμο σύνολο που ασκεί τη δική του γοητεία καθώς ανατρέχει στο παρελθόν, επαναφέρει στο παρόν και ατενίζει στο μέλλον.

Το μελωδικό οδοιπορικό στο φωτεινό σημείο όπου τέμνεται η έβδομη τέχνη με τη μουσική, δύο έννοιες αλληλένδετες, δεν τελειώνει. Τη σκυτάλη παραλαμβάνει το «Χόρεψαν Τ’ Άσπρα Πουλιά».

Το τραγούδι ερμήνευσε για πρώτη φορά η Γιοβάννα στην κινηματογραφική ταινία «Ο Τρίτος Δρόμος» του 1963, με πρωταγωνιστές τους Δημήτρη Μυράτ, Τασώ Καββαδία, Μάρω Κοντού και άλλους. Είκοσι χρόνια μετά, το 1983, η Δήμητρα Γαλάνη το εκτέλεσε ξανά και το συμπεριέλαβε στο δίσκο «Ατέλειωτος Δρόμος».

Πρόκειται για ένα από τα θαυμάσια συνθετικά δείγματα του Σταύρου Ξαρχάκου στην αρχή της λαμπρής σταδιοδρομίας του, σμίγοντας εν προκειμένω με την ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία του ελαφρού τραγουδιού. Τους στίχους γράφει ο σκηνοθέτης της ταινίας, Ίων Νταΐφάς.

Η Ηρώ Σαΐα προσεγγίζει και αναβιώνει το «Χόρεψαν Τ’ Άσπρα Πουλιά», καθώς το διανθίζει με την αισιοδοξία και τη ζωντάνια που πηγάζει από την ερμηνεία της. Η πανέμορφη διασκευή που επιμελήθηκε ο Νεοκλής Νεοφυτίδης χαϊδεύει τρυφερά το αυτί του ακροατή.

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / Universal.

Ηρώ Σαΐα - «Χόρεψαν Τ’ Άσπρα Πουλιά» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

Ήταν γραφτό να γενεί τόση ταραχή
μια Κυριακή που ο ήλιος δεν είχε βγει το πρωί.
Δυο περιστέρια λευκά είχαν κατεβεί
και στα μαλλιά σου είχαν πλέξει χρυσή φωλιά,
χόρεψαν, χόρεψαν, χόρεψαν τ’ άσπρα πουλιά.

Τι θα πει, τι θα πει «δυο πουλιά στα μαλλιά»
μόνο εγώ θα σ’ το πω
μια που μονάχα εγώ σ’ αγαπώ:

Η μικρή σου λευκή καρδιά
απ’ τον ήλιο ζητά ζεστά, χρυσά φιλιά
και πετάς και πετάς, πετάς
και μαζί σου κι εγώ πετώ
το χέρι όταν σου κρατώ.

Ήταν γραφτό να γενεί τόση ταραχή
μια Κυριακή που ο ήλιος δεν είχε βγει το πρωί.
Δυο περιστέρια λευκά είχαν κατεβεί
και στα μαλλιά σου είχαν πλέξει χρυσή φωλιά,
χόρεψαν, χόρεψαν, χόρεψαν τ’ άσπρα πουλιά.

Τι θα πει, τι θα πει «δυο πουλιά στα μαλλιά»
μόνο εγώ θα σ’ το πω
μια που μονάχα εγώ σ’ αγαπώ:

Σε αστέρια ζητάς να πας
στη χαρά τα φτερά ν’ ανοίξεις λαχταράς,
να ο ήλιος είναι για μας,
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ πολύ
λευκό μου, τρελό πουλί.

 

Αφήστε το σχόλιό σας