Το πρώτο δισκογραφικό βήμα του μοιράζεται ο Γιάννης Μαργάρης, με τη συμπαράσταση του Κωστή Μαραβέγια.

Ο Γιάννης Μαργάρης, ο μεγάλος νικητής του «The Voice», πραγματοποιεί το δισκογραφικό ντεμπούτο του.

Ο Κύπριος τραγουδιστής έλαβε μέρος στο συναρπαστικό τρίτο κύκλο του δημοφιλούς μουσικού show, περνώντας επιτυχώς από όλες τις φάσεις ώστε να αναδειχθεί στη νέα μεγάλη φωνή της Ελλάδας. Τα εντυπωσιακά φωνητικά προσόντα του άγγιξαν και πολλές φορές συγκίνησαν το κοινό που τον στήριξε μέχρι το τέλος.

Καταλυτικής σημασίας ήταν η νουθέτηση του «coach» Κωστή Μαραβέγια, χάρη στον οποίο ο νεαρός τραγουδιστής διαχειρίστηκε σωστά τις ικανότητές του έως την τελική νίκη. Επικρατώντας στο «The Voice», ο Γιάννης Μάργαρης κατέκτησε με την αξία του το περιζήτητο δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Minos EMI / Universal.

Λίγο καιρό μετά το φινάλε, ο νικητής του «The Voice» εισέρχεται επίσημα στον κόσμο της δισκογραφίας, βρίσκοντας συμπαραστάτη και σε αυτό το βήμα τον Κωστή Μαραβέγια. Το παρθενικό τραγούδι του Γιάννη Μαργάρη τιτλοφορείται «Από Κάτω Παράδεισος», μία δημιουργία σε μουσική, ενορχήστρωση και παραγωγή του μοναδικού Κωστή Μαραβέγια και στίχους του έμπειρου Θάνου Παπανικολάου.

Ένα τραγούδι με εμφανή καλοκαιρινή διάθεση που εμπεριέχει όμως και μία κρυφή μελαγχολία στους στίχους του, για όλες εκείνες τις ημέρες που μας χωρίζει ένας όροφος, μία απόφαση ακόμη και μία… άβυσσος από τον «παράδεισο». Το video clip σκηνοθεσίας «Otto Films» εξελίσσεται σε ένα μεγάλο roof party και υπενθυμίζει ότι ο παράδεισος βρίσκεται στις καθημερινές στιγμές!

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / Universal.

Γιάννης Μαργάρης - «Από Κάτω Παράδεισος» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics)

Ζευγάρια αγκαλιασμένα να περνάνε
Χέρια να κρατούν το ένα το άλλο
Μάτια όλο σπίθες που αγαπάνε
Γύρω μου όλοι ζουν κάτι μεγάλο
Κι εγώ μες στο δωμάτιο να τρακάρω
Επάνω σε αναμνήσεις και κουβέντες
Μες στην πυκνή μου ομίχλη σου ποζάρω
Βιτρίνα με κατεβασμένες τέντες

Από κάτω παράδεισος
Κι από πάνω ταράτσα
Μας χωρίζει μια άβυσσος
Και μια αστεία γκριμάτσα
Σ’ ένα σπίτι που χώρεσε
Τέτοια αγάπη μεγάλη
Η καρδιά σου πως μπόρεσε
Να γυρίσει απ’ την άλλη

Ζευγάρια αγκαλιασμένα να γελάνε
Χείλη να ενώνονται με χείλη
Άνθρωποι στα αστέρια να πετάνε
Γιατί πια δε βλέπονται σα φίλοι
Κι εγώ μες στο δωμάτιο να μετράω
Στα πόσα δευτερόλεπτα μου λείπεις
Κι ο χρόνος ο γιατρός όποτε πάω
Ζητάει κι άλλο χρόνο ο αλήτης

 


Αφήστε το σχόλιό σας