Με «Το Βαλς Των Χαμένων Μετά» η Δήμητρα Γαλάνη, ο Ευστάθιος Δράκος και ο Νίκος Μωραΐτης «γκρεμίζουν» κάθε αλήθεια του ψευδεπίγραφου κόσμου.

Η Δήμητρα Γαλάνη, ο Ευστάθιος Δράκος και ο Νίκος Μωραΐτης «χορεύουν» βαλς σε μία δισκογραφική έκδοση που ενώνει τρεις χαρισματικούς ανθρώπους, τρεις προσωπικότητες και τρεις γενιές.

Η Δήμητρα Γαλάνη διαθέτοντας μία μεγάλη διαδρομή συνεισφοράς στην ελληνική μουσική και πλήθος αξιομνημόνευτων συνεργασιών έχει τολμήσει να κινηθεί σε καινούριους μουσικούς δρόμους αλλά και να καθιερώσει νέους καλλιτέχνες.

Τοιουτοτρόπως πράττει και σήμερα με το Νίκο Μωραΐτη και παρέχει την τυφλή εμπιστοσύνη της σε ένα νέο 25 ετών, τον Ευστάθιο Δράκο που γνωρίσαμε από το σχήμα των Minor Project, για να πραγματώσουν ένα καρμικό όραμα.

Αρχικός εμπνευστής του ήταν ο Νίκος Μωραΐτης, ο οποίος πρότεινε στον Ευστάθιο Δράκο να γράψουν μία σειρά τραγουδιών για τη φωνή της Δήμητρας Γαλάνη. Η ερμηνεύτρια αντιπρότεινε με αβροφροσύνη να μοιραστεί το μικρόφωνο με τον Ευστάθιο Δράκο, όπερ και εγένετο.

Η ιδιαίτερη και πολύ ξεχωριστή αυτή μουσική συνάθροιση έχει προλογιστεί με δύο τραγούδια σπάνιας ομορφιάς. Την πρόσφατη «Εκδρομή» και «Το Βαλς Των Χαμένων Μετά», το οποίο δανείζει τον τίτλο του στο άλμπουμ.

«Είμαι πιο φθαρτός από την αγάπη και πιο αφανής από το γυαλί»

Ευστάθιος Δράκος - Δήμητρα Γαλάνη - Νίκος Μωραΐτης - Hit Channel

«Το Βαλς Των Χαμένων Μετά» ως δίσκος γίνεται ο κοινωνός ενός αλλιώτικου μα και σαφούς μηνύματος. Τα τραγούδια ξετυλίγουν τον ειρμό μίας κατάστασης που επιθυμεί τη συναισθηματική διάδραση με τον ακροατή, ο οποίος παραδίδει τον εαυτό του ως ολότητα στις σκέψεις και στα αισθήματα που γεννώνται.

Κάθε άκουσμα αγαλλιάζει, όμως προκαλεί και περαιτέρω στοχασμούς για οτιδήποτε οριοθετείται και εδράζεται πέρα από το ψυχικό επίπεδο. Μετά την αποκωδικοποίηση, η ταύτιση και η σύγκρουση με κάθε αλήθεια μοιάζει αναπόφευκτη.

Η υπέρβαση ενάντια σε ένα προκαθορισμένο κόσμο έχει ήδη συντελεστεί. Χωρίς να ακυρώνει τον ίδιο τον κόσμο, αλλά ακυρώνοντας τις απέραντες νόρμες που υποδεικνύει η καθεστηκυία τάξη με ένα τρόπο απρόσμενο και προπάντων μελωδικό.

Οι συνθέσεις είναι δημιουργήματα της ολοπρόθυμης έμπνευσης του Ευστάθιου Δράκου και οι στίχοι της χαρισματικής πένας του Νίκου Μωραΐτη.

Το άλμπουμ «Το Βαλς Των Χαμένων Μετά» κυκλοφορεί στα δισκοπωλεία και στα ψηφιακά καταστήματα μουσικής από τη Minos EMI / Universal.

Το σημείωμα του Νίκου Μωραΐτη

«Βάζω το δίσκο των Minor Project, του συγκροτήματος του Στάθη, και -την ώρα της ακρόασης- μου κατεβαίνουν ελληνικά λόγια, τα οποία «ακούω» μέσα μου με τη φωνή της Δήμητρας. Λέω «πρέπει να τον βρω».

Βρίσκω το τηλέφωνο του Στάθη, του τηλεφωνώ, του λέω ότι θέλω να γράψουμε μαζί τραγούδια για τη Γαλάνη. Μου λέει ότι λατρεύει τη φωνή της, είναι «μέσα» και προσθέτει: «να της πούμε λοιπόν ότι θέλουμε να γράψουμε για εκείνη’’.

Του ζητάω να μην της πούμε τίποτα. Του φαίνεται περίεργο (και δίκιο έχει). Επιμένω να γράψουμε πρώτα τα τραγούδια και μετά να της τα πάμε.

Όταν ετοιμάζουμε τα πρώτα 5-6 κομμάτια, παίρνω τη Δήμητρα τηλέφωνο. «Έχουμε γράψει τραγούδια για σένα.» Η Δήμητρα ακούει. Με παίρνει πίσω. «Αυτά τα τραγούδια πρέπει να τα πω μαζί με το Στάθη».

Το παζλ αρχίζει να συμπληρώνεται. Ξεκινάμε ηχογραφήσεις. Το «Βαλς» και η «Εκδρομή» στην αρχή. Και «Όστρακο». Και «Βεγγαλικά». Έρχεται και το Νερό» μετά.

Οι ορχήστρες γράφονται στην Πάτρα -έδρα των Minor Project του Στάθη. Οι φωνές στην Αθήνα. Οι μίξεις των φωνών στο στούντιο του Γιώργου Ανδρέου στη Βαρυμπόμπη. Οι Ευτυχισμένοι Άνθρωποι, το τελευταίο που γεννιέται.

«Ευτυχισμένοι οι άνθρωποι αυτοί» λέει το τραγούδι.

Ευτυχισμένοι και εμείς με αυτό τον δίσκο.»

Νίκος Μωραΐτης

Το σημείωμα του Ευστάθιου Δράκου

«Το Βαλς των Χαμένων Μετά δεν ήταν δουλειά για μένα. Ήταν Σχολείο. Οι πρώτες τάξεις με βρήκαν στην Πάτρα, στο Noisebox, παρέα με τον Σάκη Μπάστα, τον αδερφικό μου φίλο Αλέξανδρο Μπαλτά και τον Ιάσωνα Βάκρυνο, ενώ στη συνέχεια, όταν τα τραγούδια είχαν αρχίσει να παίρνουν τη μορφή τους, μεταφερθήκαμε στην Αθήνα για να γράψουμε τις φωνές και να γίνουν οι τελικές μίξεις παρέα με τον Γιώργο Ανδρέου. Το πιο όμορφο δε σημείο όλου αυτού, είναι πως η Δήμητρα Γαλάνη δεν ήταν η «δασκάλα» μου στο σχολείο αυτό, αλλά εκείνη η καλή συμμαθήτρια που σε πιάνει από το χέρι και πάτε μαζί. Το ίδιο και ο Νίκος Μωραΐτης.

Αν είχα να διαλέξω την πιο έντονη στιγμή από όλη αυτή την κοινή μας πορεία, θα μιλούσα σίγουρα για την ημέρα που μπήκε η Δήμητρα στο στούντιο για να τραγουδήσει το Όστρακο, πέρασα ένα πολύ δυνατό, μα σχεδόν στιγμιαίο σοκ. Στη μέχρι τώρα ζωή μου, κάθε τραγούδι που έγραφα προοριζόταν για μένα. Δεν έχω μοιραστεί μέχρι τώρα κομμάτι μου με άλλον ερμηνευτή πέραν του εαυτού μου, οπότε δεν είχε τύχει ποτέ να ακούσω κάποια ακυκλοφόρητη δουλειά μου από άλλη φωνή.

Ήταν λοιπόν ένα τεράστιο δώρο του σύμπαντος το γεγονός ότι ένα, καθημερινό κατά τ’ άλλα, απόγευμα στο Sierra άκουσα το αγαπημένο μου «Islands» ή «Όστρακο» από την ίδια. Είδα ξεκάθαρα και για πρώτη φορά, ότι η γυναίκα αυτή που είχα απέναντι μου και τραγουδούσε το πιο δικό μου κομμάτι, υπήρχε ήδη μέσα του πολύ καιρό πριν γνωριστούμε. Ίσως πολύ καιρό πριν το γράψω ή το φανταστώ. Ήταν πιο δικό της από δικό μου. Και είναι.»

Στάθης Δράκος

Οι τίτλοι των τραγουδιών

  1. «Το Βαλς Των Χαμένων Μετά» – Δ. Γαλάνη & Ε. Δράκος
  2. «Νερό» – Δ. Γαλάνη
  3. «Βεγγαλικά» – Ε. Δράκος
  4. «Εκδρομή» – Δ. Γαλάνη & Ε. Δράκος
  5. «Όστρακο» – Δ. Γαλάνη
  6. «Κόρθι» – Ε. Δράκος (ορχηστρικό)
  7. «Ευτυχισμένοι Άνθρωποι» – Δ. Γαλάνη
  8. «Ο Ψαράς Των Λέξεων» – Ε. Δράκος
  9. «Οικόπεδο» – Δ. Γαλάνη
  10. «Νερό» (Papercut Mix) – Δ. Γαλάνη
  11. «Ευτυχισμένοι Άνθρωποι» (Demo Version) – Ε. Δράκος

Loading...

Αφήστε το σχόλιό σας