Την Άντρυ Λάγιου τη γνωρίσαμε στο The Voice -4- και έκλεψε τις εντυπώσεις από το ροκ ύφος και την ιδιαίτερη προσωπικότητά της…

Μεγαλωμένη στην Ελλάδα, αλλά με καταγωγή από την Κύπρο, με σπουδές στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, η νεαρή Άντρυ Λάγιου μας συστήθηκε μέσα από το περσινό The Voice και δεύτερο κατά σειρά που προβλήθηκε από τη συχνότητα του ΣΚΑΙ.

Η μόνη καθαρά, θα λέγαμε, «ροκ» παρουσία που κέντρισε τα βλέμματα και έκλεψε τις εντυπώσεις από την ομάδα του Σάκη Ρουβά, είναι έτοιμη για το κυνήγι της μουσικής σε μία Ελλάδα που δίνει βάση μόνο στα μπουζούκια.

Με ένα δίσκο που κυκλοφόρησε στο ίντερνετ κι έναν δεύτερο στα σκαριά, πάμε να γνωρίσουμε αυτή την παρουσία που έχει πολλά πράγματα να πει…

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα 

Άντρυ! Γνωριζόμαστε χρόνια και μετά από καιρό που είχαμε να ιδωθούμε, βρεθήκαμε τυχαία… Πες μου τι κάνεις αυτό το διάστημα…

Γεια σου Ηρώ! Χαίρομαι που τα ξαναλέμε. Αυτό το διάστημα όπως και κάθε φορά εδώ και χρόνια, προπονούμαι, γράφω, ενορχηστρώνω και συνεργάζομαι με διάφορους μουσικούς σε ένα ευρύ φάσμα.

Σπουδάζαμε μαζί… Αλλά κι οι δύο ακολουθήσαμε άλλους δρόμους από αυτό που στην αρχή είχαμε τρυπώσει.. Τελικά η μουσική σε κέρδισε…

Νομίζω το ήξερα εξ αρχής αυτό για μένα. Τελικά ο καθένας μάλλον κάπου ανήκει… Παρά τις άπειρες προσπάθειες του συστήματος να σε πείσουν για το αντίθετο. Με χαροποιεί ιδιαίτερα που και εσυ ακολούθησες το όνειρό σου και τώρα είμαστε εδώ!

Τελικά πόσο ισχύει ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε στη ζωή μας; Γιατί και σε αυτό θα πετύχουμε όπως όλα δείχνουν…

Θεωρώ ότι πρέπει να’ χεις και την κατάλληλη αντιληπτικότητα. Δηλαδή να ξέρεις καλά εάν μπορείς και πόσο μπορείς να ανταπεξέλθεις, να θυσιάσεις και να έχεις γνώθι σαυτόν. Γιατί αν το πάρουμε αντικειμενικά, όλοι τραγουδιστές θέλουν να γίνουν, ή δημοσιογράφοι ή ηθοποιοί. Τέλος πάντων να μπουν στο χώρο του θεάματος.

Πες μου και μερικά πράγματα για σένα. Από πού είσαι, που μεγάλωσες, πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια… Να σε γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

Λοιπόν.. Κατάγομαι από Κύπρο και συγκεκριμένα από τη Φαμαγκουστα. Έζησα Ελλάδα μέχρι τα 17 και μετά Λουξεμβούργο. Στο πήγαινε-έλα δηλαδή. Σπούδασα 3 χρόνια Βόρεια Γαλλία και 7 μήνες Αγγλία. Όπως κατάλαβες δε μ’ αρέσει να κάθομαι, γιαυτό επιδιώκω ταξίδια και θέλω να το συνδυάσω με τη μουσική επίσης. Σαν παιδί, γιατί ακόμα ειμαι (γέλια) ήμουν πολύ υπερκινητικό, αγχώδες, πειραχτήρι.  Όλα τα αντίθετα για μια σωστή -Lady-. Στα 16 ξεκίνησαν τα πρώτα μου σοβαρά λαιβ με classic rock ήχους και από τότε δεν έχω σταματήσει το ταξίδι αυτό. Όμως έχει πολλές απογοητεύσεις και κατραπακιές. Απλά συνειδητοποιείς με την πάροδο του χρόνου ότι τελικά -ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ-.

Οπότε μουσική και ασχολείσαι με αυτή πολλά χρόνια… Τι ακριβώς σου αρέσει περισσότερο σε αυτό το χώρο; Γιατί είναι κι ένας αρκετά δύσκολος σε τέτοια εποχή και συγκεκριμένα για την Ελλάδα.

Πάντα ήταν δύσκολος χώρος, μόνο που τώρα λείπει το κίνητρο. Επιπλέον λίγοι είναι οι «μουσικοί’ που κάνουν και καριέρα. Μ’ αρέσει η αγάπη του κόσμου, να προσφέρω και επειδή δεν έχω άπειρα χρήματα, προσφέρω θέαμα, γνώση και ψυχολογία. Είναι συγκινητικό να ξέρεις ότι ένα παιδί ξέφυγε απ’τα ναρκωτικά ή απ’την κατάθλιψη επειδή σε άκουσε και ήρθες σε επαφή μαζί του. Κυρίως στα λαιβ το πιο υπέροχο είναι η ενέργεια που μαζεύεται στο χώρο. Οι περισσότεροι φανς παρόλα αυτά είναι από εξωτερικό. Βραζιλία, Ισπανία, Δανία, Χιλή, Σουηδία κ.ο.κ. Σε κάθε εμφάνιση πάντα είμαι σε ετοιμότητα, για να αφήσουμε όλοι εκεί μέσα το στίγμα και να μην ξεχαστεί ποτέ η βραδιά.

Κάνεις πολλά live, έχεις αρκετή εμπειρία… Έχεις κυκλοφορήσει και πολλά τραγούδια σε cover. Μίλησε μου για όλα αυτά που κάνεις..

Και όχι μονο cover (γέλια) Έχω το δίσκο μου που κυκλοφορεί ιντερνετικα. «Love Strikes Doves» By The Harps. Δικό μου πρότζεκτ, δικές μου συνθέσεις. αυθόρμητο πολύ, όντας και το πρώτο βγήκαν ευαίσθητες πλευρές, αλλά τώρα ωρίμασα. Τώρα είμαι κ μέλος στους Mike Lepond’s Silent Assassins όπου στις 26 Ιανουαρίου βγαίνει απ’ τη Frontiers Records. o Mike είναι των Symphony X και παίζει επίσης και στο δικό μου άλμπουμ. Είχα την τύχη θα’ λεγα να βρίσκομαι σε ένα κομμάτι με 3 απ’τους αγαπημένους μου μουσικούς παγκοσμίου φήμης.(Michael Romeo, Michael Pinella) τώρα ετοιμάζω το δεύτερο άλμπουμ μου με τίτλο «Skies». Λίγο πιο aggressive απ’το πρώτο, πιο περίπλοκο όπως ακριβώς οι σκέψεις μου. Στα σκαριά βρίσκονται ακόμα 3 κομμάτια. Ανεξάρτητα δικά μου project οπού θα γίνει «σφαγή» από ονόματα (Έλληνες και Ξένοι). Δεν λέω πολλά. Θα δείτε!

Πώς ξεκίνησες με τη μουσική;

Πάτησα το start! (γέλια)

Επίσης το στοιχείο σου είναι η ροκ κι η heavy metal μουσική. Γενικά οι «ροκάδες» σνομπάρουν τα τάλεντ σόους και ακολουθούν τον πατροπαράδοτο δρόμο να κάνουν πράγματα μόνοι τους. Εσύ όμως επέλεξες να πας σε ένα τέτοιο παιχνίδι. γιατί;

Μα μια ζωή μόνος είσαι σαν μουσικός… Αποφάσισα να δω λίγο κόσμο, οπότε φτάνει και η μοναξιά. Εγώ είμαι της εσωστρέφειας μόνο όταν γράφω. Μετά γίνεται της τρελής στα λαιβ. Ναι είναι το στοιχείο μου, αλλά παίζω πολλά είδη (rnb, rap, latin, soul, chill out, blues, prog, dance) έχω και τον πρώτο δίσκο reggaeton στην Ελλάδα, αλλά λίγοι το ξέρουν (nuego).

Τι σου προσέφερε; Πήρες πράγματα; Σε βοήθησε τελικά;

Το Voice-άκι έτσι το λέω, γιατί το αγαπώ, ήταν σταθμός στη ζωή μου αλλά όχι η ζωή μου. Είχα ήδη background κι αυτό βοήθησε. Η τηλεόραση είναι δύναμη μόνο όταν έχεις ήδη δύναμη. Είδα πώς δουλεύουν τα πλατό και ειλικρινά μόνο με πολλά λεφτά θα έκανα αυτή τη δουλειά (γέλια)

Ήσουν και στην ομάδα του Σάκη Ρουβά. Γιατί επέλεξες το Σάκη;

Γιατί έπρεπε να μπω σε μια ομάδα. Σκέφτηκα ότι ίσως με κλέψει μετά η Έλενα αλλά έπρεπε να παίξω το παιχνίδι. Ο μόνος λόγος να φοβηθώ ήταν η ηχοληψία ή το μοντάζ. Σκεφτόμουν μονίμως τι θα πω και πως θα το κόψουν.

Πώς βλέπεις τη μουσική στην Ελλάδα; Είναι τόσοι πολλοί αυτοί που θέλουν να ασχοληθούν από τους νέους ανθρώπους… Υπάρχει μέλλον;

Αν παίζεις σκυλάδικα ναι… Υπάρχει ψωμί εκεί. όχι φυσικά παγκόσμια καριέρα. Στα εγχώρια εδώ δίπλα να πετάξουν κανένα λουλούδι οι ματσωμένοι όπου κανείς δεν θα ακούει τη φωνή και θα πάει για να πιει και να χορέψει. Άλλο μουσική, άλλο χρησιμοποιώ τη μουσική για διασκέδαση.

Είσαι νέα… Πες μου την άποψή σου σχετικά με το τι πρέπει να έχεις κάποιος για να πάει μπροστά; όχι μόνο στη μουσική. Γενικά σε μία δουλειά σε καιρούς που δεν διευκολύνουν καθόλου την κατάσταση…

Τσαγανό και αυθεντικότητα που γενικά δεν εκτιμάται από πολλούς, αλλά μπορεί να εκτιμηθεί από κατάλληλους οι οποίοι παραμένουν και δίπλα σου επ’ αορίστου. Συνήθως είναι εκείνοι που έχουν μεγάλη δυναμική και τα κοιτάνε αυτά.

Τι σε ξενίζει περισσότερο και τι σου αρέσει περισσότερο στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας;

Με ξενίζει η άχρηστη χρήση της τεχνολογίας στα τραγούδια (ειδικά στη φωνή), το δήθεν, το μπλέξιμο με άλλα τύπου μοντελινγκ ,το wanna be rockstar, τις δισκογραφικές και τα agencies που δεν απαντάνε ποτέ σε email. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να έχεις μέσον. Το ότι ο κάθε μαγαζάτορας σε πληρώνει λιγότερα απ’τη σερβιτόρα και εσύ παλεύεις ένα μήνα για εκείνη τη βραδιά. Να φέρεις κόσμο, να τρέξεις το event etc. Επίσης ο κακός ήχος και γενικά όλοι οι μαγαζάτορες που δεν ακούνε καν μουσική, δεν έχουν εξοπλισμό και σε βλέπουν σαν κινούμενο δολάριο, το backstabbing από άλλες μπάντες. Μ’αρέσει η επανάσταση και όλα αυτά προσπαθώ να αλλάξουν. κάτι γίνεται! (γέλια)

Και τέλος θα ήθελα να μου πεις ποια είναι τα σχέδιά σου και πώς θα συνεχίσεις σε αυτό το μονοπάτι…

Το πώς είναι δύσκολο να στο απαντήσω, γιατί ούτε εγώ ξέρω. Γενικά τα σχέδια μου αφορούν το κοντινό και μόνο μέλλον, γιατί όποτε πάω να δω το μακρινό. Ξέρεις… Πω! Νιώθω το Θεό να γελάει ρε την ώρα που σου δίνω απάντηση! (γέλια) Σοβαρά… Serious issues…

Αφήστε το σχόλιό σας