Τα λόγια για τον Ζήση Ρούμπο νομίζω είναι περιττά. Μερικούς ανθρώπους πρέπει να τους παρατηρείς. Για το πώς εκφράζονται και για το πώς βλέπουν τα πράγματα. Όμως όταν είναι να μιλήσει, το κάνει και σε βάζει σε σκέψεις! Ένας πολυμορφικός χαρακτήρας όσον αφορά τους ρόλους του στο θέατρο, αλλά και στην τηλεόραση. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στο «Κάψε το σενάριο»

Ο ίδιος δουλεύει πάνω από 15 χρόνια στο θέατρο, αλλά και σε διάφορες παραγωγές. Φυσικά η ζωή του άλλαξε από την αναγνωρισημότητα, όμως παραμένει έτσι ακριβώς όπως ήταν. Προσιτός και γεμάτος χιούμορ. Μιας κι αυτό είναι το δυνατό του σημείο!

Πάμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα και φυσικά θα σας εκπλήξει με μία ευχάριστη ανακοίνωση!

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Επιτέλους Ζήση βρισκόμαστε! Τι έχει συμβεί τόσο καιρό; (γέλια)

Επιτέλους Ηρώ! Πραγματικά τι έχει συμβεί με αυτά τα προγράμματά μας! (γέλια)

Για πες μου, πώς περνάς;

Είμαι καλά… Πολύ καλά! Προσπαθώ να περνάω τον χρόνο μου όμορφα και με πολλή δημιουργία. Γι’ αυτό αργήσαμε κιόλας να βρεθούμε γιατί όλη την ώρα τρέχουμε με νέα πράγματα.

Tρέχετε με πολλά… Βρισκόμαστε και στα γραφεία της εταιρείας σας. Arrow Of Time. Πες μου λίγα λόγια για το τι κάνετε.

Arrow of time,  λοιπόν. Είναι η εταιρεία παραγωγής πίσω από τους Άσφαιρους που την έχουμε φτιάξει μαζί με τον Γιώργο Μανώλη, παραγωγός, και με τον Δημήτρη Πλατανιά, σκηνοθέτης. Είμαστε φιλαράκια και το κάναμε αυτό με σκοπό να ασχοληθούμε με κινηματογραφικές, τηλεοπτικές κι όχι μόνο παραγωγές! Μας ενδιαφέρει πολύ κι αγαπάμε εξίσου πολύ τον κινηματογράφο και την τηλεόραση… Θέλουμε να προσφέρουμε και να δημιουργούμε προϊόντα, με τον τρόπο που μας αρέσει. Όπως θα ξέρεις, είναι δίκοπο μαχαίρι να περιμένεις να εγκριθεί  μία ιδέα ή μία πρότασή σου από κάποιον άλλον… Κι αυτό ισχύει από την  εμπειρία μου και στο θέατρο. Οπότε δειλά, δειλά ξεκινήσαμε!

ζήσης ρούμποςΕίναι δύσκολο όντως  και όπως βλέπεις κι εσύ, το 2016 ξεκίνησε και πολύ άσχημα. Από πολλές απόψεις… Θάνατοι, πρόσφυγες, ξεριζωμοί, καθόλου χρήματα… Βλέπεις όμως εκτός όλων αυτών κάτι αισιόδοξο;

Υπάρχει πολλή αισιοδοξία και θα μιλήσω για εμένα προσωπικά… Είναι σαν ένα δοχείο το οποίο πρέπει να το τροφοδοτείς συνεχώς γιατί υπάρχουν συνεχώς  λόγοι για να αδειάζει. Θέλει θετική στάση η ζωή και προφανώς να γίνεται αυτό με συνειδητή επιλογή. Ειδικά στη συγκεκριμένη χώρα, ειδικά στους καιρούς που ζούμε αλλιώς τρελαίνεσαι και το χάνεις. Η γενιά μας ήταν λίγο άτυχη ή αν θες γκαντέμικη… Μεγαλώσαμε χωρίς να μας λείπει τίποτα ή σχεδόν τίποτα και ξαφνικά έχουμε βρεθεί χωρίς να έχουμε καμία εξασφάλιση και σιγουριά για το μέλλον μας. Το αύριο είναι αβέβαιο σε τραγικό βαθμό και τα προβλήματα είναι τεράστια. Πώς λοιπόν χωράει σε όλο αυτό που περιγράφω η αισιοδοξία κι η δημιουργικότητα σε καλλιτεχνικό επάγγελμα; Είναι δύσκολο, το ξέρω, το να κρατάς ζωντανό αυτό το αίσθημα, αλλά από την άλλη δεν έχει νόημα να παραδοθείς έτσι. Δύο είναι οι επιλογές. Ή αφήνεις τα όπλα και ξαπλώνεις ή συνεχίζεις μάχιμος. Έχω ακούσει ιστορίες από τον πατέρα μου, που είναι γεννημένος το ’30 κι έχει περάσει ακόμα πιο δύσκολα και πραγματικά δεν μπορούμε να συγκρίνουμε το τότε και τώρα…

Σε αυτά τα χρόνια που είσαι στον πλανήτη γη, ποια χρονιά θεωρείς ότι ήταν η καλύτερη σου;

Εύκολη ερώτηση!

Όντως; (γέλια)

Όχι! (γέλια) Για να σου χαρακτηρίσω μία ολόκληρη χρονιά, είναι λίγο δύσκολο… Πάντως ωραία περίοδος ήταν τότε που παντρεύτηκα, το 2012, επίσης όταν πέρασα στη δραματική σχολή το 1999. Ουσιαστικά θα σου πω αυτές τις χρονιές μιας κι η στροφή στο θέατρο ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που έκανα εγώ… Γιατί σκέψου ότι στόχευα στην καλών τεχνών… Αλλά νομίζω από τότε που τελείωσα όλα τα χρόνια έχουν πάει καλά, δόξα τον Θεό. Γιατί είχα πάντα μία δουλειά κι είναι πολύ σημαντικό. Έχω περάσει και δύσκολα, αλλά ξέρεις πώς πάει…

Αντίστοιχα μία δύσκολη χρονιά;

Δύσκολη χρονιά ήταν αυτή που πέρασε… Σε όλα τα επίπεδα, είτε κοινωνικά, είτε πολιτικά, είτε επαγγελματικά. Όλα μαζεύτηκαν. Στο μόνο που δεν έχω παράπονο είναι τα προσωπικά μου και «χτυπάω» ξύλο! Αλλά ναι, το 2015 ήταν μία απίστευτα δύσκολη χρονιά που γονάτισε τουλάχιστον τον δικό μου κύκλο ανθρώπων. Ούτε και το 2016 ακούμε κάτι σωστό και χαρούμενο… Εκτός του ότι ο Leonardo DiCaprio πήρε επιτέλους το Oscar! (γέλια)

(γέλια) Οπότε κάθε πέρσι και καλύτερα;

Ναι, ακριβώς έτσι θα λέμε… Ή μάλλον κάθε πρόπερσι! Αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν συμβαίνει μόνο εδώ. Όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε αυτό επηρεάζει τα πάντα…

Παρακολουθείς τις εξελίξεις από ότι καταλαβαίνω και προφανώς θα ξέρεις τι γίνεται με το θέμα των προσφύγων…

Μεγάλο θέμα ανοίγουμε και πολύ δύσκολο… Πάντως θεωρώ απαράδεκτο κι αν θες το καταδικάζω, το ότι υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται σε ανάγκη λόγω ανωτέρας βίας, όπως ένας πόλεμος, και εμείς να συζητάμε αν θα τους προσφερθεί βοήθεια ή όχι. Εγώ αυτό το θεωρώ αδιανόητο εν έτη 2016. Δυστυχώς η ανθρωπότητα έχει ακόμα πολλές τάξεις μέχρι να πάρει πτυχίο. Βλέπεις τι συμβαίνει στην Ευρώπη… Είναι σαν να έχουμε ένα χαλί και να προσπαθήσουμε να κρύψουμε από κάτω βασικά πράγματα όπως τη φιλανθρωπία. Όχι μόνο του να μαζεύουμε πράγματα και να τα δίνουμε, αλλά το κυριότερο, να είμαστε φίλοι του ανθρώπου! Φίλοι στο είδος μας. Ντρέπομαι, νιώθω αδύναμος και στεναχωριέμαι πολύ.

Πάντως κι ένα άλλο μεγάλο θέμα, που ανάφερε κι ο Leonardo DiCaprio καθώς έπαιρνε το Oscar, όπως είπαμε προηγουμένως, είναι κι η κακή μεταχείρησ του πλανήτης μας…

Ακριβώς και πολύ καλά έκανε… Αν και τα βραβεία είναι μία γιορτή που άλλοι τα πιστεύουν, άλλοι όχι. Όπως και να έχει αν μπορείς σε τέτοιους θεσμούς που έχουν τόση μεγάλη τηλεθέαση να πεις και κάτι παραπάνω εκτός από τα τυπικά, μαγκιά σου. Προσωπικά τον πάω πολύ κι ως ακτιβιστή κι απέδειξε για άλλη μία φορά πώς υπάρχουν κι άλλα σοβαρά θέματα στα οποία κλείνουμε τα μάτια και εθελοτυφλούμε.

ζήσης ρούμποςΜια και μιλάμε επί του θέματος το άξιζε το Oscar;

Κοίτα να δεις, μια κι είμαστε φιλαράκια με τον Leo (γέλια)… Όπως σου είπα τον πάω αρκετά κι είναι εκπληκτικός ηθοποιός, αλλά φέτος ήταν αντιμέτωπος με έναν ηθοποιό που έπαιξε σε μία ταινία που με συγκλόνισε κι αυτή δεν είναι άλλη από το “The Danish Girl”. Η ερμηνεία του Redmayne δεν περιγράφεται κι είχε να με συγκινήσει έτσι ηθοποιός από το “Theory of everything” που έπαιζε και πάλι ο ίδιος! (γέλια) Γενικά το συγκεκριμένο τυπάκι δεν πρέπει να είναι και πολύ καλά… Είναι εξαιρετικός! Το είδαμε μαζί με την γυναίκα μου και μείναμε. Ναι, μεν το άξιζε κι ο Leo, αλλά…

Να μιλήσουμε και για την δική σου επικαιρότητα, συγκεκριμένα για τους «Άσφαιρους». Πέτυχε και δεν πέτυχε…

Οι «Ασφαιροι» ήταν μία ιδέα που είχα εγώ κι ο Δημήτρης, σε συνεργασία με το τμήμα μυθοπλασίας του Alpha κι ευχαριστούμε κιόλας που μας εμπιστεύτηκε. Θέλαμε να φτιάξουμε κάτι στην τηλεόραση που δεν είχε συνηθίσει η Ελλάδα. Επειδή είμαστε πολύ αμερικανοτραφείς στην αισθητική μας από σειρές και ταινίες, θέλαμε να κάνουμε έναν συνδυασμό πραγμάτων. Άκρως πειραματικό όμως για τα ελληνικά δεδομένα. Εκείνο το διάστημα ψάχνανε κι αυτοί κάτι κωμικό με δύο ντεντέκτιβ κι έτσι τους δημιουργήσαμε. Βγάλαμε και προς τα έξω και καινούργια πρόσωπα που δεν ήταν γνωστά στην καλλιτεχνική σκηνή. Τα σχέδια μας όμως δεν υλοποιήθηκαν όπως θα θέλαμε κι όπως είχαμε συμφωνήσει. Καταλάβαμε ότι δεν θα πήγαινε γιατί βλέπαμε και τα νούμερα τηλεθέασης και σε αυτό συντέλεσαν και πολλοί λόγοι. Νομίζω όμως ότι για την συγκεκριμένη περίοδο κι ώρα προβολής της σειράς δεν αφορούσε το κοινό το συγκεκριμένο προϊόν. Αντίθετα στο ίντερνετ που προβλήθηκαν τα τρία τελευταία επεισόδια, πήγε πολύ καλύτερα. Υπήρξε μία μικρή απογοήτευση, αλλά το περιμέναμε. Είμαστε φυσικά περήφανοι γιατί μας δόθηκε πάτημα να δείξουμε κάτι διαφορετικό και ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Ξέρουμε τι πήγε λάθος και τι σωστά και θα τα αξιοποιήσουμε όλα καλύτερα στα επόμενα πρότζεκτ!

Γιατί «Άσφαιροι» το όνομα; (γέλια)

Υπήρξαν πολλά ονόματα αλλά  το «Άσφαιροι» τα συνδύαζε όλα. Το κωμικό, το χιουμοριστικό, αλλά και με την δράση των δύο ντεντέκτιβ. Είναι απλώς λόγος, δεν έχουμε κάτι κρυμμένο (γέλια)

Γιατί πιστεύεις το τελευταίο διάστημα δεν δίνεται το βήμα σε καλές ελληνικές παραγωγές και συνεχίζουν να φέρνουν σειρές από έξω;

Αυτό το ερώτημα που θέτεις τώρα, χρειάζεται πιστεύω αρκετή συζήτηση. Γιατί… Μετά από 15 χρόνια στο χώρο έχω ψυλλιαστεί ότι καταλήγουν όλα στο εύκολο χρήμα. Λανθασμένα λοιπόν κάποιοι άνθρωποι σε συγκεκριμένες θέσεις, όπως είναι οι καναλάρχες, οι παραγωγοί, δεν είναι άνθρωποι που ανήκουν στο δημιουργικό κομμάτι αυτού του χώρου. Είναι επιχειρηματίες κι οι επιχειρηματίες έχουν σαν στόχο το πώς θα βγάλουν λεφτά. Στην Ελλάδα λοιπόν ισχύει ο εξής κανόνας του αν κάτι πετύχει, ότι κι αν είναι, θα κάνουμε το ίδιο μέχρι να το στραγγίξουμε. Αν πετύχει μία σειρά, θα κάνουμε αυτή τη σειρά με διαφορετικούς ηθοποιούς μέχρι να το βαρεθούμε, αν πετύχει μία καφετέρια με συγκεκριμένο φρανσάιζ, θα κάνουμε κι άλλες ίδιες μέχρι να τις βαρεθεί ο κόσμος. Γενικά δεν δοκιμάζουμε πράγματα γιατί οι άνθρωποι που βρίσκονται στις διοικιτηκές θέσεις, δεν δοκιμάζουν. Γενικά το γιατί στην Ελλάδα γουστάρουμε να φέρνουμε και να προωθούμε προϊόντα που είναι τα ίδια και τα ίδια, η απάντηση είναι γιατί μας αρέσει η αρπαχτή. Είναι λίγοι οι οποίοι θα επενδύσουν στο κάτι διαφορετικό.

Μιας και κολλάει τώρα στη πορεία της συζήτησής μας, θέλω να μου πεις ποιους θεωρείς εσύ «άσφαιρους» σε αυτή τη χώρα;

(γέλια) Δεν θέλω να αναφερθώ ειδικά γιατί δεν μου αρέσει και για ευνόητους λόγους κιόλας, αλλά θα σου πω ότι άσφαιρους θεωρώ τους πολιτικούς μας και επίσης για να μιλήσω για τον χώρο μου θεωρώ και τους ανθρώπους που βρίσκονται σε διοικητικές θέσεις. Είναι άνθρωποι ανίδεοι και αμόρφωτοι και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βγάλουν εύκολο χρήμα. Έχω γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους κι η πλειοψηφία είναι έτσι.

Πώς το δικαιολογείς όμως ότι έχουν φτάσει εκεί που έφτασαν;

Ξέρεις ποιο προϊόν είναι το πρώτο σε πωλήσεις αυτή τη στιγμή στον πλανήτη; Η κόκα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καλή! Πουλάει όμως τρελά. Είναι μία άποψη που γενικά τη λέω και τη μοιράζομαι… Ότι πουλάει, δεν είναι απαραίτητα και καλό! Είναι επιχειρηματίες που απλά τους ανήκει η αγορά κι όταν εγώ δεν έχω τα χρήματα, δεν μπορώ να ανταγωνιστώ κάτι τόσο μεγάλο.

10500506_10153817789374233_4215901682080223109_nΘέλω να περάσω όμως και στο θέατρο. Υπάρχουν ακόμα ταλέντα που βγαίνουν  προς τα έξω;

Υπάρχουν, αλλά θα σου πω και πάλι ότι και οι παλιοί δεν είναι απαραίτητα και καλοί. Έχουν σίγουρα μεγαλώσει με άλλες αξίες κι είναι εργάτες του θεάτρου. Βγαίνουν ακόμα όμως κι υπάρχουν νέοι ηθοποιοί που το λέει η καρδιά τους και το πιστεύουν. Έχω συναντήσει στο παρελθόν και νομίζω θα συναντάω και στο μέλλον, απλά τα πράγματα τώρα είναι τόσο χαοτικά που δεν μπορείς να τους μάθεις ώστε να γίνουν πιο γνωστοί για το ταλέντο τους. Σκέψου όταν κάθε χρόνο βγαίνουν από δραματικές σχολές τόσα παιδιά, πόσο δύσκολο είναι να τους εντοπίσει κάποιος!

Η Ελλάδα «τρώει» τα παιδιά της και δεν δίνει ευκαιρίες;

Τα «τρώει» ναι. Έπρεπε να υπάρχει υποδομή στον πολιτισμό κι όχι μόνο εκεί. Έπρεπε να προωθεί τα παιδιά της αλλά αυτή αντίστοιχα τα θάβει. Είναι σα να είναι φτιαγμένη ώστε να μην προωθεί νέα ταλέντα και νέους ανθρώπους με καινούργιες ιδέες. Δυστυχώς ακόμα έτσι είναι.

Θα έφευγες έξω για δουλειά; Μιας κι έγινε λίγο σούπα αυτό τελευταία…

Αγαπάω πάρα πολύ αυτή τη χώρα κι ας έχει καταλήξει έτσι άσχημα. Με νύχια και με δόντια θα προσπαθούσα να κρατηθώ όμως για να μείνω εδώ. Θα ήθελα να βγω έξω για δουλειά προφανώς αν μου δινόταν η ευκαιρία. Το να ξεριζωθώ όμως θα το έκανα σε περίπτωση που δεν είχα άλλη επιλογή. Εδώ θέλω να δημιουργήσω συνθήκες για να αλλάξουν τα πράγματα. Το να πάω στον ανταγωνισμό του εξωτερικού και να χαθώ σε μία λαοθάλασσα από το μηδέν, είναι κάτι δύσκολο. Και δεν είναι και σίγουρο ότι θα σε προσέξουν.

Ποια ήταν η καλύτερη δική σου στιγμή στο θέατρο για να επανέλθουμε στα προηγούμενα;

Μία ωραία στιγμή ήταν όταν έπαιζα στο «Σέρλοκ Χολς και το σπίτι των μπάσκερβιλ» και στο έργο αυτό έπαιζα οχτώ ρόλους εκ των οποίων οι δύο ήταν γυναίκες!

Μιας και είπες γυναίκες, είναι εύκολο τελικά να την υποδυθεί ένας άντρας;

Είναι σχετικό! Αν την υποδύεσαι κωμικά και καρικατουρίστα είναι εύκολο, αλλά πρέπει να μιλήσουμε για τον τρόπο τον οποίο την υποδύεσαι. Αν μιλήσουμε για το “The Danish Girl” αυτό για μένα είναι πολύ υψηλή μορφή υποκριτικής κι αδιανόητα δύσκολο.

Δεν μπορούμε να μην μιλήσουμε για το «Κάψε το σεναρίο» Ουσιαστικά η μεγάλη δουλειά που σε έκανε γνωστό, άσχετα βέβαια αν πιο πριν είχες κάνεις κι άλλες εμφανίσεις στην τηλεόραση.

Όντως, αυτή ήταν η δουλειά που με έκανε γνωστό. Το «Κάψε το σενάριο» ήταν μία εξαιρετική συνεργασία κι είμαι χαρούμενος που από εκεί έγινα και γνωστός στο κοινό. Ο αυτοσχεδιασμός είναι κάτι που αγαπώ κι έχω ασχοληθεί οπότε ήταν μεγάλη χαρά. Στη συνέχεια απέκτησε και μεγάλο κοινό γιατί μετά κάναμε τρία χρόνια περιοδείες σε όλη την Ελλάδα κι υπήρχε τεράστια ανταπόκριση… Δεν το περίμενα κιόλας γιατί ήταν πολύ φρέσκο και πειραματικό. Δίχασε τον κόσμο στην αρχή, αλλά μετά εδραιώθηκε. Ακόμα μου λένε γι αυτό όταν με βλέπουν στο δρόμο.

Είχατε κι ωραίο παρεάκι κι είχατε δέσει κι όλοι μαζί! Γενικότερα πώς περνάς με τους φίλους σου;

Πολύ δημιουργικά αν κι έχω λίγο χρόνο. Όμως σχεδόν με όλους θέλουμε να κάνουμε ωραία πράγματα και φυσικά βάζουμε κάτω όλες τις ιδέες μας. Δεν καθόμαστε ποτέ… Πάντα σκεφτόμαστε το επόμενο βήμα!

Ξέρουμε και κατάλαβα κι εγώ μόλις τώρα ότι έχεις ένα πηγαίο χιούμορ κι ότι δεν κολλάς και πολύ σε πράγματα… Θέλω να μου πεις μία φορά που έγινες ρεζίλι και λες τι έκανα τώρα…

Θα σου πω μία παλιά ιστορία όταν είχα μακρύ μαλλί! Τότε το έπαιζα και πολύ πόζα! (γέλια) Μπήκα που λες μέσα στο λεωφορείο ανέμελος και δεν κρατιόμουν από πουθενά και κατέληξα να δίνω χαστούκι σε μία κοπέλα γιατί έχασα την ισορροπία μου… Ήταν λίγο περίεργο γιατί μας κοίταξε όλο το λεωφορείο και της ζητώ ξανά συγγνώμη αν το διαβάσει! Κι ένα πιο πρόσφατο είναι όταν είχα πάει σε ένα βενζινάδικο μαζί με την γυναίκα μου. Οδηγώ χρόνια, αλλά από αυτοκίνητα είμαι άσχετος τελείως όσον αφορά τα μηχανικά τους. Πρόσφατα έμαθα πώς ανοίγει το καπό φαντάσου… (γέλια) Που λες σταμάτησα στο βενζινάδικο και μου ήρθε η ιδέα να ελέγξω τα λάδια. Εκείνη τη στιγμή ζήτησα από το παιδί να μου φέρει τη μεταλλική βέργα ώστε να το κάνω, ενώ είναι ήδη μέσα! (γέλια) Ε μετά είδα ότι το σχολίασε και με τους άλλους συνάδελφους του μιας και με είχε καταλάβει! (γέλια)

Όσον αφορά το μακρύ μαλλί το είχες μικρός έτσι; Πώς θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια;

(γέλια) ναι, ναι! Έχω όμορφες αναμνήσεις κι έχω γεννηθεί κι έχω μεγαλώσει στα Βριλήσσια. Έχω ζήσει αυτό που λέμε «αλάνα» και το τι σημαίνει να είσαι σε μία συμμορία και μεγάλη παρέα.

Τι άλλα να περιμένουμε από εσένα; Τι σχέδια υπάρχουν;

Πολλά έρχονται από την εταιρεία μας σε φάση μεγάλου και μικρού μήκους, αλλά και ιντερνετικά και το μόνο που μπορώ να κάνω spoil προς το παρόν κι αποκλειστικό, παίζει να συζητάμε για ένα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον reunion! Αυτό νομίζω θα ενδιαφέρει πολύ κόσμο!

Δώσε μου και μία ευχή για τους αναγνώστες!

Η ευχή μου ειδικά όπως είπαμε αυτές τις μέρες είναι να μην χάνει κανείς την αισιοδοξία του. Εύχομαι να βιώνει ο κάθε ένας αγάπη και να βρουν όλοι τον δικό τους άνθρωπο, γιατί είναι το σημαντικότερο μετά την υγεία. Το να έχεις έναν δικό σου άνθρωπο κοντά σου σε ότι κι αν συμβεί.

Ευχαριστώ πολύ, Ζήση!

Εγώ σε ευχαριστώ πολύ!

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry