ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5 / 5
   Διάρκεια: 161′
   Πρωταγωνιστούν: Martin Freeman, Luke Evans, Benedict Cumberbatch, Kate Blanchett, κ.α.
 
   Ο Μπίλμπο και η παρέα των 13 νάνων συνεχίζουν το περιπετειώδες ταξίδι τους προς την ανάκτηση του θρυλικού βασιλείου τού Έρεμπορ, από τον περιβόητο δράκο Νοσφιστή. Στην επικίνδυνη πορεία τους αποχωρίζονται προσωρινά (;) τον Γκάνταλφ και αποκτούν ουκ ολίγους, αναπάντεχους συμμάχους και εχθρούς…

Μετά το πρώτο (όχι απογοητευτικό, αλλά ούτε και ενθουσιώδες Hobbit: The Unexpected Journey) prequel του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, έχουμε ύστερα από ακριβώς ένα χρόνο (το ίδιο θα γίνει και στο τρίτο μέρος της σειράς) την δεύτερη ταινία το Desolation of Smaug.

Ο Peter Jackson (μανούλα σε κάτι τέτοια) έχοντας μας συστήσει τους προηγούμενους χαρακτήρες και παρουσιάζοντας όσο χρειάζεται τους καινούργιους, αφήνει αρκετό χώρο στο Desolation of Smaug για την δράση, αυτό που περιμένουν οι περισσότεροι θεατές, οπαδοί και μη. Ξεκινώντας την ιστορία του από εκεί περίπου που έμεινε η πρώτη ταινία και χωρίς να σε κάνει να βαρεθείς καθόλου, ο Jackson κάνει απλά και βασικά πράγματα που του ξέφυγαν(;) στην πρώτη ταινία και από τα μέσα και μετά πατάει γκάζι και μας δίνει ίσως το απόλυτο blockbuster του 2013. Χωρίς να υποτιμάει σε καμιά περίπτωση τους χαρακτήρες του και τους διαλόγους από ένα σημείο και μετά κοιτάζει να εκμεταλλευτεί την εξαιρετική τεχνική δουλειά που έχει γίνει και να αφήσει τον θεατή για ακόμα μια φορά με το στόμα ανοιχτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα 161 λεπτά της κυλάνε σαν νεράκι και η ώρα περνάει χωρίς να το καταλάβεις. Μερικές φορές είναι η αλήθεια, ότι γκρινιάζουν κάποιοι για την παρεμβολή της τεχνολογίας στον κινηματογράφο και το γεγονός ότι έρχονται σε δεύτερη μοίρα οι ερμηνείες και γενικότερα οι ηθοποιοί, ωστόσο σε κάτι τέτοιες ταινίες γίνεται εμφανής η εντυπωσιακή απεικόνιση κάποιων εικόνων στην μεγάλη οθόνη. O Peter Jackson για ακόμη μια φορά μεγαλούργησε και συνδυάζει μια οπτική πανδαισία (με υπέροχα χρώματα, εντυπωσιακά επεξεργασμένα σκηνικά και τεχνολογικές προσθήκες) με ένα πιο έντονο περιεχόμενο ειδικά σε σχέση με την πρώτη ταινία (ίσως είναι άδικη η σύγκριση γιατί λογικό ήταν να φορτσάρει στην δεύτερη, αλλά από την στιγμή που έχουμε αυτές τις δυο σαν δεδομένο, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε). Οι παλιοί και οι νέοι χαρακτήρες δένουν μεταξύ τους και μας προσφέρουν ωραίες στιγμές (o Martin Freeman είναι πολύ καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ ο Richard Armitage αρχίζει να ρολάρει ακόμα περισσότερο στον ρόλο του Thorin, καλή η Evangeline Lilly, ενώ ο Orlando Bloom είναι λίγο «αγγούρι» στον μικρό είναι η αλήθεια ρόλο του). Από κει και πέρα, παρόλο που δανείζει μόνο την φωνή του ο Benedict Cumberbatch είναι για μια ακόμα φορά πολύ καλός και πειστικότατος στον ρόλο του κακού δράκου (δεύτερη φορά σαν κακός μετά το Star Trek: Into Darkness).

Μπαίνοντας στην τελική ευθεία λοιπόν για το τρίτο και πιθανότατα πιο χορταστικό μέρος του Χόμπιτ, το δεύτερο μέρος είναι σαφέστατα ανώτερο από το αμήχανο πρώτο, βάζει τον θεατή μέσα στην δράση και πατάει το γκάζι, αποτελώντας ένα ωραιότατο ορεκτικό και ανανεώνει το ραντεβού για του χρόνου τέτοιο καιρό.

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry