Η Βασιλική Ρόρρη είναι ένας άνθρωπος κλειδί για την επιτυχία των παικτών από την ομάδα της Τάμτα στο φετινό X Factor. Γιατί; Γιατί είναι η καθηγήτρια φωνητικής τους… 

Η Βασιλική είναι χρόνια σε αυτό το χώρο και ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι πάει να πει μουσική σε συνδυασμό με τηλεόραση.

Ιδιαίτερη η χαρά να μου παραχωρήσει συνέντευξη και να μου ανοίξει την καρδιά της, αλλά και να μου εκμυστηρευτεί τις εμπειρίες της…

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Βασιλική μου! Τι κάνεις; Βρισκόμαστε, λοιπόν, στο X-Factor! Πώς νιώθεις που είσαι ξανά εδώ;

Ηρώ μου! Καταρχάς να σου πω ότι χαίρομαι που σε βλέπω και που βρίσκεσαι εδώ. Επίσης, χαίρομαι για τα παιδιά ιδιαίτερα που τα όνειρα τους είναι πιο κοντά στο να πραγματοποιηθούν. Ίσως κάποιοι να πουν ότι όλο αυτό δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος, αλλά πολλές φορές αναρωτιέμαι σε τέτοιες εποχές που ζούμε, ποιος τελικά είναι ο κατάλληλος; Θα ήθελα πολύ να υπήρχαν κι άλλοι τρόποι, αλλά αυτές είναι συνθήκες τις οποίες βιώνουμε και μέσα από αυτές κάνουμε το καλύτερο δυνατό που μπορούμε. Είμαι πολύ χαρούμενη και πολύ ενθουσιασμένη… Ξέρεις, στα ίδια γνώριμα μέρη…

Είσαι καλά όμως σε αυτή τη φάση από ότι βλέπω…

Είμαι σε μία πολύ νορμάλ φάση της ζωής μου. Ούτε στα πολύ πάνω, ούτε στα πολύ κάτω. Ζω καταστάσεις που τα έχουν όλα. Πέρασα μία φάση που ήμουν στο Fame Studio ως καλλιτεχνική διευθύντρια, αλλά μετά έκλεισε η σχολή και σταμάτησε αυτό. Μετά όμως από εκεί προέκυψε το X-Factor. Οπότε όλα πήγαν κατ’ευχήν. Πολλά πράγματα είναι και τύχη, αλλά αν τα στοχεύσεις παράλληλα έρχονται κοντά σου. Να έχουμε κουράγιο να παλεύουμε!

13263889_10209504214150692_3533334667973915885_nΠάμε όμως στο X-Factor. Να πούμε ότι είσαι μέσα από το πρώτο που έγινε το 2008. 

Αυτό όλο ξεκίνησε τότε στον Ant1 μια και το κανάλι είχε την τότε παραγωγή. Τότε δεν είχα μπει στην αρχή ως καθηγήτρια. Είχα μπει στην ομάδα της Κατερίνας Γκαγκάκη που ήταν και ο Άκης Δείξιμος, γιατί εκτός από φωνητική χρειαζόντουσαν ένα άτομο που μπορούσε να διδάξει και ορθοφωνία. Έτσι έγινε και μπήκα, αλλά και σαν συμβουλή από τον Άλεξ Παναγή, τον αγαπημένο μου φίλο. Την επόμενη χρονιά ο Άκης πέρασε σε άλλη ομάδα κι η Κατερίνα Γκαγκάκη διάλεξε εμένα ως vocal coach.

Φτάσαμε στο 2016 όμως και σε νέο X-Factor. Στα τόσα χρόνια που είσαι μέσα στο χώρο, πώς βλέπεις τη νέα γενιά τραγουδιστών; 

Θεωρώ ότι σε γενικό πλαίσιο καλυτερεύουμε. Οι απαιτήσεις που υπάρχουν στην αγορά από τους τραγουδιστές ανεβαίνουν. Παλαιότερα έφτανε να είσαι μόνο τραγουδιστής, τώρα είναι ακόμα καλύτερο το να μπορείς να γράφεις κιόλας τα τραγούδια σου, σε στίχο και μουσική. Πρέπει να έχεις μία παραπάνω σχέση με τη μουσική. Νομίζω όμως ότι κι αυτές οι εκπομπές εξελίσσονται το ίδιο, οπότε ο πήχης φέτος ανέβηκε ψηλότερα όσον αφορά την επιλογή των παιδιών που θέλανε να είναι στα live shows. Θέλαμε να βρούμε τις καλύτερες φωνές!

Βοηθάνε τελικά αυτά τα παιχνίδια; 

Σε μία εποχή τόση δύσκολη και περίεργη το να βγεις στην αγορά και να δουλέψεις είναι εξίσου δύσκολο. Η κρίση πιάνει πρώτα από όλα την διασκέδαση. Όμως αν ένας άνθρωπος είναι φτιαγμένος γι’αυτό, θα το παλέψει έως εκεί που πάει και δεν μπορεί να το αφήσει πίσω. Αν είναι να το κάνεις, θα το κάνεις. Αν ο τρόπος είναι αυτός, έχει καλώς. Οι τρόποι δυστυχώς είναι λίγοι. Ή θα πας σε ένα τέτοιο show ή θα ανεβάσεις κάτι δικό σου στο youtube με την ελπίδα ότι κάποιος θα σε ακούσει. Οι πιθανότητες όμως είναι και πάλι λίγες. Οπότε μάλλον ο πιο «σίγουρος» δρόμος είναι αυτά τα talent show και ανοίγονται ευκαιρίες που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να σου δώσει. Από τις συνεργασίες που κάνουν, από τον σκηνοθέτη και την παραγωγή έως τους ενδυματολόγους και τους χορογράφους! Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο είναι οι καλύτεροι. Οπότε τα παιδιά παίρνουν εμπειρία και γνώση και υπάρχει υλικό δικό τους για το μετέπειτα.

Θα ήθελα να μου σχολιάσεις τι γίνεται στην περίπτωση του νικητή. Γιατί όλοι τους έχουν εξαφανιστεί;

Πραγματικά δεν μπορώ να σου απαντήσω. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πηγαίνει αυτό γιατί κάθε φορά που ξεχωρίζει κάποιος και λέμε ότι αυτός σίγουρα θα κάνει κάτι, πάντα πέφτουμε έξω και γελάμε με τον εαυτό μας. Ο νικητής δεν είναι το αντικειμενικό αποτέλεσμα κάθε φορά. Βλέπεις και την Τάμτα, δεν είχε βγει πρώτη. Ένα άλλο παράδειγμα είναι κι ο Νίκος Οικονομόπουλος. Βγήκε πρώτος και έκανε καριέρα. Είναι το πώς θα το διαχειριστείς μετά το παιχνίδι κι οι κινήσεις που θα κάνεις. Γι’ αυτό κι εγώ συμβουλεύω τα παιδιά, αν φύγουν να φύγουν με το κεφάλι ψηλά κι ο τίτλος δεν παίζει κανένα ρόλο. Αυτό που παίζει το μεγαλύτερο ρόλο είναι οι σωστές κινήσεις κι η διαχείριση.

Τελικά ποια είναι η συνταγή του πακέτου που πρέπει να έχει ένας τραγουδιστής; 

Δεν υπάρχει συνταγή γι’αυτό. Ένας άνθρωπος ο οποίος λάμπει και δεν μπορείς να το εξηγήσεις αυτό διαφορετικά, το πακέτο που έχει, είναι εντελώς υποκειμενικό και φαίνεται από το πώς τα ισορροπεί όλα αυτά. Αν ξέρει να το βγάζει σωστά, πετυχαίνει. Νομίζω ο κόσμος είναι εκπαιδευμένος ώστε να κρατάει ψηλά αυτό το «πακέτο» που βλέπει στους τραγουδιστές. Πρέπει να ισορροπείς κι άλλα πράγματα. Χαρακτήρα, εμφάνιση και φωνή και τόσο, όσο χρειάζεται.

Ας περάσουμε όμως και σε εσένα. Πώς ξεκίνησες με το τραγούδι και κατάλαβες ότι αυτό θες να κάνεις;

Το τραγούδι πάντα υπήρχε σε εμένα και πάντα με θυμάμαι να τραγουδάω. Ξέρω ακούγεται πολύ κοινότυπο (γέλια) αλλά κι από την οικογένεια μου είχα διάφορα ακούσματα. Που λες όμως γύρω στα 15, ήμασταν στην παραλία με φίλους και καθώς έκανα μπάνιο στη θάλασσα, τραγουδούσα παράλληλα. Ο ήχος όμως όταν είσαι μέσα βγαίνει προς τα έξω πολύ δυνατά και με άκουσε μία παρέα που έπαιζε κιθάρα και μου λένε έλα στην παρέα μας! Αυτοί όμως είχανε μία μπάντα κι έτσι ξεκίνησα να τραγουδάω. Κάναμε το κέφι μας και περνούσαμε ωραία. Μετέπειτα στην τρίτη λυκείου, μου έδωσε την ευκαιρία ένας φίλος να τραγουδήσω σε ένα ρεμπετάδικο για να μαζέψω χρήματα να πάω στην πενταήμερη του σχολείου! (γέλια) Το ένα νομίζω έφερε το άλλο. Εκείνη ήταν κι η πρώτη φορά που τραγούδησα επαγγελματικά. Μετά από το λύκειο όμως δεν σταμάτησα να τραγουδάω για 16 συνεχόμενα χρόνια. Χειμώνα, καλοκαίρι!

Δισκογραφία όμως δεν έκανες ποτέ…

Ναι… Είχα βάλει ένα στόχο ότι αν δεν το κάνω με τον τρόπο που θέλω εγώ κι έτσι όπως θέλω εγώ, θα σταματήσω και δεν θα συνεχίσω. Επίσης μετά σπούδασα για να μπορέσω να διδάξω. Κάτι που νομίζω ότι δεν είναι τυχαίο. Ήθελα να δίνω στα παιδιά το κάτι παραπάνω. Κι αυτό το αποτέλεσμα σου δίνει τριπλή χαρά. Αυτό αγαπώ να κάνω. Με μεγάλη μου χαρά άφησα το τραγούδι και συνέχισα με τη διδασκαλία. Δεν ήταν όμως ότι το τραγούδι δεν πήγαινε, εγώ επέλεξα να σταματήσει όσο ακόμα ήταν «υγείες» και δεν με έφθειρε. Γύρω στο 2004 πήρα την απόφαση να το αφήσω. Βέβαια μετά παντρεύτηκα και λίγο αργότερα έκανα και τον γιο μου!

Είχες φτάσει κοντά στο να βγάλεις όμως κάτι δικό σου;

Ναι! Ήταν τότε όλα έτοιμα, αλλά το είχα σταματήσει εγώ γιατί δεν μου είχε αρέσει καθόλου το αποτέλεσμα. Είχε γραφτεί ο δίσκος, αλλά δεν με ικανοποιούσε και είπα τέλος. Ήταν το τελευταίο τραγουδιστικό μου βήμα… Να σου πω κιόλας όσον αφορά το τραγούδι, ότι όταν ήμουν 4 μηνών έγκυος, με είχαν πάρει τηλέφωνο ότι πέρασα σε μία οντισιόν με τον Μίμη Πλέσσα! Προφανώς όμως δεν μπορούσα να πάω. Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο! Βέβαια έχω δουλέψει και σε νυχτερινά μαγαζιά, αλλά πιο παλιά…

Για τη δισκογραφία του σήμερα τι έχεις να μου πεις; 

Έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Παλιά οι δισκογραφικές έστηναν έναν καλλιτέχνη από την αρχή. Τώρα δυστυχώς δεν γίνεται αυτό κι έχει αλλάξει. Θα ισορροπήσει πιστεύω, αλλά είναι σε μεταβατικό στάδιο. Συζητάγαμε πριν μέρες με έναν φίλο τραγουδιστή, ότι η δική μου η γενιά τραγουδιστών άγγιξε αυτό το στάδιο, ενώ η αμέσως προηγούμενη από μένα έβγαλε πολλούς γνωστούς τραγουδιστές που έκαναν καριέρα! Εμείς δεν ξέραμε τι θα κάνουμε τότε, τι να πούμε για το τώρα!

Νοσταλγείς τα παλιά;

Κοίτα, όταν έχεις βιώσει κάποια πράγματα παραπάνω, πάντα θα έχεις εικόνες και μυρωδιές τριγύρω σου. Αισθάνομαι μία νοσταλγία, αλλά δεν θα κολλήσω σε αυτά. Πρέπει να αγωνιζόμαστε όμως για να δημιουργήσουμε ακόμα καλύτερα.

Υπάρχει κάποια στιγμή που θα ήθελες να ζήσεις ξανά;

Υπάρχουν στιγμές ναι, σε όλους τους τομείς. Είτε στον ερωτικό τομέα που τότε ήταν πιο ελεύθερη η ζωή και υπήρχε αυτή η ανεμελιά στις ανθρώπινες σχέσεις… Αλλά πάντα βρίσκεις τρόπο να περάσεις καλά. Απλά αυτό που ζούνε τώρα οι νέοι άνθρωποι είναι πιο διαφορετικό. Υπάρχει διαφορετική προσέγγιση στην τρέλα. Πάντως εγώ μπορώ να πω τις ιστορίες μου και να περάσουμε καλά και να γελάσουμε με αυτές!

Για πες μου μία ιστορία από τότε… 

Θυμάμαι μια φορά που ήμασταν σε ένα μαγαζί με φίλους μουσικούς και παίζαμε. Καθώς τελειώσαμε από το μαγαζί, μας την έδωσε και πήγαμε στην παραλία να συνεχίσουμε γιατί το γλέντι δεν τέλειωνε ποτέ. Πρέπει να ήμουν γύρω στα 22-23. Πήγαμε που λες όμως με ένα αμάξι που το παιδί που το είχε, το είχε πάρει από τον πατέρα του χωρίς να του το πει! (γέλια) Σε μία στροφή όμως που λες, δεν είδε το διάζωμα και γύρισε το αμάξι τούμπα και φύγαμε. Δεν έπαθε όμως κανείς τίποτα! Χαρακτηριστικά καθώς βγαίναμε θυμάμαι να φωνάζει ένας για το βιολί του ότι έσπασε, όχι αν έπαθε κάτι ο ίδιος! Δεν τους ένοιαζε τίποτα άλλο. Μόνο τα μουσικά όργανά τους! (γέλια)

Νιώθεις ότι είσαι φουλ από τη ζωή σου έως τώρα; 

Φυσικά! Νιώθω πολύ γεμάτη κι ευχαριστημένη. Κάθε στάδιο της ζωής μου το έζησα νομίζω και με το παραπάνω. Ότι ζήτησα κι όπως ήθελα, έγινε…

Φοβάσαι το χρόνο; Συμβιβάζεσαι; 

Μπορώ να σου πω ότι ειδικά οι γυναίκες, όταν πατάνε τα 40 είναι στην καλύτερη φάση της ζωής τους. Δεν μπορείς να με καταλάβεις, αλλά όταν έρθει η ώρα θα με θυμηθείς. Είναι η φάση που ξέρεις τι θες και πώς ακριβώς το θες. Πατάς στη γη κι ισορροπείς. Κι όχι δεν φοβάμαι το χρόνο γιατί κάθε μέρα που περνάει μου δίνει κι άλλα πράγματα. Αν κάποιος μπορεί να τα γευτεί θα είναι ευτυχισμένος. Όσον αφορά τις ρυτίδες όμως, όχι δεν με απασχολεί από αυτή την εκδοχή! (γέλια) Θέλω να ζω την κάθε μέρα και να την απολαμβάνω.

Έχεις όπως αναφέραμε κι έναν γιο… Θέλω να μου δώσεις τη δική σου οπτική όμως σε σχέση με τη νέα γενιά και το που βαδίζει σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα που τα πράγματα όπως φαίνεται θα αργήσουν να στρώσουν… 

Με θλίβει πολύ αυτή η κατάσταση που επικρατεί για τους νέους ανθρώπους. Νομίζω όμως ότι το μάθημα που πήρα εγώ από τη δική μου γενιά, ήταν το πάρε ένα πτυχίο να έχεις ένα χαρτί στα χέρια σου για να μπορείς να είσαι κάτι σε αυτή τη ζωή. Αυτό όμως καταρρίφθηκε τα τελευταία χρόνια, καθώς βλέπουμε πολλούς πτυχιούχους να δουλεύουν σε σουβλατζίδικα, καφετέριες, ντελίβερι. Δεν το υποτιμάω προς θεού, απλά και λογικά όμως δεν πιστεύω κάποιος που έχει σπουδάσει κι είναι επιστήμονας να θέλει να κάνει αυτό στη ζωή του. Άρα, το μόνο που μπορώ να διδάξω στο παιδί μου και στο κάθε νέο παιδί, είναι ότι δεν παίζει ρόλο κανένα χαρτί. Κάνε αυτό που αγαπάς και σου λέει η καρδούλα σου. Πρέπει να είσαι απαραίτητος σε αυτό που θα επιλέξεις να κάνεις. Δεν το βάζουμε κάτω, παλεύουμε και ξεπερνάμε τις δυσκολίες. Δεν ξέρεις τι θα συμβεί αύριο. Να είναι δυνατοί και να πατάνε στα πόδια τους.

Τι άλλα να περιμένουμε από τη Βασιλική; 

Συζητάω διάφορα πράγματα πάνω στα επαγγελματικά μου, όμως δεν μπορώ να σου πω κάτι συγκεκριμένο, μιας κι όπως βλέπεις οι εξελίξεις στα πάντα είναι ραγδαίες. Αν δεν γίνει αυτό, θα γίνει κάτι άλλο κι όλα έχουν να κάνουν με τη μουσική, ακόμα! Γιατί βλέπω μία μπόρα να έρχεται. Όχι μόνο στην Ελλάδα, παγκοσμίως! Μακάρι όμως να πραγματοποιήσουμε τα σχέδια μας και να έχουμε την υγεία μας.

 

 

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry