Review: Uncle Acid and the Deadbeats- “Blood Lust”

Δεν τα πάω καλά με τις κριτικές γι’αυτό και κάνω πολύ σπάνια.Είναι πολύ εύκολη λύση, κάθεσαι και κρίνεις άκοπα την δουλειά του άλλου.

Προτιμώ τις συνεντεύξεις (την δύσκολη λύση).Οι Uncle Acid and the Deadbeats είναι το κορυφαίο συγκρότημα στο παγκόσμιο underground, τουλάχιστον από ότι έχω ακούσει μέχρι τώρα. Μετά το αυτοχρηματοδούμενο “Vol.1” που πλέον το βινύλιο του θεωρείται συλλεκτικό και δεν πρόκειται να επεκδοθεί, κυκλοφόρησαν πριν αρκετούς μήνες το “Blood Lust” album,πάλι μόνοι τους. Σιγά σιγά και από στόμα σε στόμα άρχισαν να κάνουν ένα όνομα στο «χώρο».Σ’άλλους άρεσαν επειδή γούσταραν τη μουσική τους και σε άλλους επειδή δεν τους ήξεραν οι υπόλοιποι.Κλασικά πράγματα.

Στη μουσική τώρα: Ακούμε τραγούδια που περιστρέφονται το καθένα γύρω από ένα ζαλισμένο riff . Οι πρώιμοι Sabbath, οι τιτάνιοι Cream, οι The Kinks, οι The Troggs, η μη προβλεψιμότητα του ήχου των Pink Floyd επί Syd Barrett και στο “The Nile Song”,οι ψυχεδελικές στιγμές των Beatles (“Tomorrow Never Knows”, “What’s The New Mary Jane”) και τα πειραγμένα φωνητικά του John Lennon (τότε σε double-tracking, τα σημερινά κόλπα δεν τα ξέρω) είναι οι βασικές συνισταμένες της μουσικής των Uncle Acid And The Deadbeats. Αλλά λόγω κομπλεξισμού (ή και άγνοιας) κάποια από αυτά είναι απολύτως απαγορευμένα να ανεφερθουν στην Ελλάδα. Άλλο πράγμα το “Whole Lotta Rosie” των AC/DC και εντελώς άλλο το “Astronomy Domine” των Pink Floyd, που γράφτηκε και 10 χρόνια νωρίτερα. Να μου πείτε τι τα λέω τζάμπα.. Μιλάμε για τους τους Uncle Acid And The Deadbeats, ένα trio που ιδρύθηκε στην pub του Cambridge που τα έπινε o Syd Barrett, όχι για τους Airbourne. Τα riff τους μπορεί να είναι πολύ απλά (δεν είναι κακό αυτό, και του “Smoke on The Water” απλό είναι), αλλά είναι εξαιρετικά εθιστικά. Προσωπικά θεωρώ κορυφαία στιγμή το “13 Candles”, που αν υπήρχε δικαιοσύνη θα έπρεπε να παίζεται παντού και το bonus track το οποίο δεν περιέχεται στο βινύλιο της κυκλοφορίας. Το bonus track είναι ένα ακουστικό αριστούργημα που θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στο “III” των Led Zeppelin,εποχή που ο τεράστιος Roy Harper (με τον οποίο είμαστε και οι μοναδικοί στην Ελλάδα που του έχουμε μιλήσει) ασκούσε τεράστια επιρροή στη μουσική του πλούσιου φίλου του Jimmy Page. Τα πουλιά που κελαηδάνε και οι ήχοι ζώων στην αρχή και στο τέλος, κάτι μου θύμισαν,αλλά να μην το πω.. Το δυναμικό “I’ll Cut You Down” που ανοίγει το album εκδηλώνει τις (κακές) προθέσεις τους, το groovy “Over And Over Again”, τα παχιά πλήκτρα του “Withered Hand of Evil” που συνοδεύουν το riff και γενικά όλο το album είναι αρκετά παραπάνω από απλά καλό. Και μιλάμε για την δεύτερη κυκλοφορία τους!
Ο Uncle Acid, ηγέτης της μπάντας φαίνεται να αγνοεί όλους τους κανόνες της καταρρέουσας μουσικής βιοηχανίας και καλά κάνει. Πόσα αρχίδια θέλει για να πεις “Μ’έχουν επηρεάσει τα φωνητικά του John Lennon και του Neil Young”,όταν ξέρεις ότι οι πλειοψηφία των (doom) ακροατών σου αν δεν τους αγνοούν, τους σιχαίνονται; Εδώ η μπάντα αρνείται ακόμη να παίξει live . Πιο πειστικοί από τους The Devil’s Blood του “The Thousandfold Epicentre”.

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry