Tziko - Ποιος είναι αυτός γαμώτο; coverΠοιος είναι αυτός ρε γαμώτο; Ο Tziko λέμε!

 

Αυτό το άλμπουμ δεν υπάρχει στα δισκοπωλεία. Ούτως ή άλλως δεν πάει και κανείς. Το «Ποιος είναι αυτός γαμώτο;» το έλαβα δια χειρός Tziko, σε ένα live του Κ44, καθώς διανέμεται δωρεάν. Επίσης μπορείτε να το κατεβάστε και να το ακούσετε με μια επίσκεψη εδώ

 

Παίζοντας Rock for Food, ο Tziko μας παρουσιάζει 9 τραγούδια με δικούς του στίχους και μουσική και συμμετέχουν οι Άνχελ – φυσαρμόνικα και καχόν («Επείγον» και «Κρακ») και Κώστας – τσαράνγκο («Επείγον» και «Κρακ»). Το πρώτο πράγμα που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς είναι ο Tziko νιώθει αυτά που τραγουδά και σίγουρα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Σε τέτοιες εποχές που οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που αναπαράγουν ποιοτική μουσική και η μουσική σκηνή κατακλύζεται από παιδάκια των talent shows τα οποία απλά κάνουν ότι πει ο φανταστικός manager κ.ο.κ., το να ακούς κάποιον αυθεντικό είναι πλέον και κάτι πρωτοποριακό.

 

Στο μουσικό κομμάτι λοιπόν, ακούμε εννέα πολύ ευχάριστα τραγούδια με στίχους που σχολιάζουν την πραγματικότητα και όπως φαίνεται πολλοί από αυτούς είναι βιωματικοί. Καλά τα έντεχνα της Μόνικα και όλων των κουλτουριαρέων αλλά οι άλλοι, οι άτεχνοι είναι πιο καλλιτέχνες. «Να είσαι ο εαυτός σου, μην δίνεις σημασία» τραγουδάει στο «Αν παίξει αυτό στο ράδιο» δείχνοντας και το πλαίσιο που κινείται ο ίδιος σε τρόπο ζωής. Είναι «Επείγον» και στα αρχίδια μας αν δεν βρούμε αμα δεν βρούμε τον αρχηγό. Τι να τον κάνεις; Με το ίδιο σχόλιο για τον αστυνομικό μπαίνουμε στο νόημα των πεποιθήσεων του Tziko ο οποίος με κάθε τραγούδι μας ξεναγεί στον κόσμο του.

 

Με αγχώνει το ότι πολλοί στίχοι αφορούν τα ναρκωτικά όπως το τέταρτο τραγούδι του δίσκου, «Κρακ» αλλά εντάξει! Ο κύριος πρόεδρος πρέπει να αλλάξει και πορωνόμαστε με τον στίχο «κρύβω την κόκα στο φανάρι του φλας, έχω και ένα πτώμα στο πορτ μπαγκάζ»!! Και φαντάζομαι σε μια τρελή περιπέτεια να μας έχει βάλει ο Tziko όλους μέσα στο αμάξι και να πηγαίνουμε όπου μας βγάλει! Πολλές εικόνες μέσα από τους στίχους.

 

«Η μπαλάντα του ρέμπελου» είναι ίσως το πιο συναισθηματικό τραγούδι του Tziko, απευθυνόμενο προς μια μητέρα που δεν βλέπει πια το παιδί της. Όμορφη η φυσαρμόνικα δίνει ένα πιο γλυκό τόνο στο τραγούδι όπου φαίνεται να ακούμε μια προσωπική ιστορία (;). Εκτός από τα αστεία και τα διάφορα που ακούσαμε μέχρι τώρα, αυτό το τραγούδι σίγουρα θα μπορούσε να ακουστεί αρκετά. Όπως και όλο το «Ποιος είναι αυτός γαμώτο;» αλλά κυρίως αυτό το τραγούδι προσωπικά αναδεικνύεται από τα καλύτερα που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό. Πόσο πιο παραστατικός μπορεί να γίνει κάποιος;

 

«Παραγωγή Λονδίνο και mastering Παρίσι» γιατί έτσι γουστάρουμε! Και με βίντεο του Cacao Rocks παρακαλώ! Λοιπόν για να μην πολυλογούμε, Δεν έχουμε μαφιόζους στην Αθήνα ρε παιδιά, γι’ αυτό κατεβάστε το, γράψτε το σε cd. Μια φορά το πρωί και μια το βράδυ θα σας κάνουν καλό. Ένας μοντέρνος χίππυ; Γιατί όχι;  Δεν τους συμπαθώ αλλά αυτός είναι καλός!

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry