Tziko - Θέλω κι άλλο ακόμα coverΟ Tziko είναι ένας από τους λίγους καλλιτέχνες που ότι και να γράψει, ότι και να τραγουδήσει με σκλαβώνει! Τα τραγούδια του τα μοιράζει δωρεάν, ενώ το ύφος του απέχει τόσο πολύ από τους «εμπορικούς» καλλιτέχνες και άλλο τόσο από τους εναλλακτικούς. Είναι Tziko. Τέλος!

Το νέο άλμπουμ λοιπόν, φέρει τον τίτλο «Θέλω κι άλλο ακόμα» και σε αντίθεση με το επίσης λατρεμένο «Ποιός είναι αυτός Γαμώτο» έχει ηλεκτρικό ήχο και μια πιο πλήρη παραγωγή. Το ύφος του Tziko παραμένει το ίδιο και ίσως είναι πιο δυναμικό κάτι που ντύνεται πολύ όμορφα με την μουσική του. Αυτό που κάνει την διαφορά είναι ότι όλο αυτό φέρει κάτι αυθεντικό. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις προσωπικά τον καλλιτέχνη για να καταλάβεις ότι απλά τραγουδάει για πράγματα που σκέφτεται, για αυτά που του αρέσουν, λέει την γνώμη του για διάφορα πράγματα.

Σαφώς σε καιρούς που το marketing αποτελεί βασικό συστατικό ενός καλλιτέχνη τέτοιες δουλειές αγγίζουν αυτόν που αναζητά το κάτι διαφορετικό πέρα από κουλτουριάρικα προσχήματα και «εναλλακτικούς». Προσωπικά με βάζει σε περισυλλογή για πολλά πράγματα, όσο και αν μου λέειο ίδιος ότι δεν πάω καλά!

Το «Θέλω κι άλλο ακόμα» ξεκινάει με το «Πότε θα έρθει η μέρα;» με μια αναζήτηση που κάνουμε όλοι. Πότε θα έρθει η μέρα που θα πάνε όλα καλά, που θα συμβεί το τάδε γεγονός και γύρω κάτι βλαμμένοι που είναι στον κόσμο τους! Ο καθένας το ακούει όπως θέλει!

Στη συνέχεια ακούμε την ηλεκτρική εκτέλεση του «Το αγόρι που μεγάλωσες κρυφά» από το «Ποιός είναι αυτός γαμώτο;». Μετά ο «Παρθενών» λαμβάνει θέση στο τοπίο του άλμπουμ και φανταζόμαστε όλοι πως θα ήταν βαμμένος ροζ. Θα μπορούσε να κάνει παρέα σε όλους τους αρχαίους που αναφέρονται στο τραγούδι, κυρίως στον κυριλέ Αριστοφάνη. Πλάκα δεν θα είχε;

Η αγαπημένη μου φράση είναι «Δεν Ξέρω». Το τέταρτο τραγούδι του άλμπουμ απορεί. Σε πέντε χρόνια αν κάνεις σεξ γυμνός, θα λένε όλοι κοίτα ένας κακοποιός. Πλάκα πλάκα, σαν κοινωνία πηγαίνουμε προς τα πίσω. Όπως και τα δικαιώματα μας άλλωστε μοιάζουν με του Μεσαίωνα, κανείς δεν ξέρει αν σε 5 χρόνια αυτή η γενικά κρίση φέρει πιο χαμένους-απολιθωμένους ανθρώπους. Ετοιμαστείτε κακοποιά στοιχεία και πόσα θέλετε να μας τρελάνετε; Πάμε για «Κατάληψη στο Γουέντινγκ». Ωραία μουσική! Το μπάσο είναι λίγο μπλουζ και ο ρυθμός πολύ ευχάριστος. ¨Ενα ενδεικτικό στοιχείο της μουσικής του Tziko είναι πως ο ήχος του είναι πολύ ευχάριστος, χαλαρός και ποτέ δεν σε κουράζει κάτι που σε κάνει ευδιάθετο και τον Tziko κατάλληλο για όλες τις ώρες και στιγμές.

Η «Κοκαϊνη» φαντάζομαι απευθύνεται στα πλουσιοκόριτσα και γενικά στις παρέες των πλουσιόπαιδων που ζουν τον εναλλακτισμό του Βερολίνου, έχουμε λεφτά και κάνουμε επανάσταση, κάνουμε και καμιά μυτιά να περνάει η ώρα. Όπως έλεγε και γνωστός οπαδός-παρουσιαστής εκπομπής: «Κάθεσαι πάνω στο Κολωνάκι;». Το «Ορκίσου ρε» θυμίζει λίγο Ξύλινα Σπαθιά, καθόλου παράξενο καθώς τους έχει αναφέρει στο «Mastering Παρίσι» στο στίχο, Από το γυμνάσιο έχω να ακούσω το συναίσθημα, απ’ τα Σπαθιά και από τις Τρύπες. Σωστή συμβουλή για τα τελευταία cd-άκια που βγήκαν από τα αγαπημένα παιδιά των δισκογραφικών που πωλούνται σε οικολογικές συσκευασίες (σιγά τους οικολόγους, απλά είναι πιο φτηνά σε χάρτινη θήκη). Ε πετάξτε τα στους κάδους ανακύκλωσης να ησυχάσουμε. Ορκιστείτε ότι δεν θα ξαναπαίξετε μουσική, δημόσια τουλάχιστον, και βγάλτε μας από την δύσκολη θέση να μην ξέρουμε τι θα σας ρωτήουμε. Μέσα σ’ όλα λέει και τα ποιητικά του!

Δεν θα μπορούσε να λείπει μια γλυκιά μπαλάντα και μας την χαρίζει στο «Μονάχα εσύ». Ουσιαστικά δεν χρειάζονται πολλά λόγια όταν υπάρχει αληθινό συναίσθημα. Επειδή με συγκινούν αυτά προχωράμε!

Άλλη μια ηλεκτρική εκτέλεση τραγούδιού από το προηγούμενο άλμπουμ, αυτή τη φορά στο «Ντιρί-ντιλιά». Το έχουμε ξαναπεί, δεν έχουμε μαφιόζους την Αθήνα ρε παιδιά! Το «Αδυνάτισες» είναι η συνέχεια της ιστορίας της «Μπαλάντας του Ρέμπελου»; Πρέπει να αφορά προσωπική ιστορία οπότε δεν ομιλώ!

Και φτάνουμε στο τέλος με το «Πάρτι μες την κόλαση». Πολύ καλή η ατμόσφαιρα του τραγουδιού που περιέχει ηλεκτρονικά samples και πολύ λογοτεχνικοί οι στίχοι με αφήγηση σε μια παράξενη ιστορία με ανθρώπους που κυκλοφορούν εκεί έξω και είναι τόσο κοντά μας αλλά και τόσο μακριά. Δεν φαίνονται οι περισσότεροι για αυτό που πραγματικά είναι και σίγουρα οι περισσότεροι ζουν σε μια κόλαση. Ξεχνιούνται με διάφορους τρόπους και ο Tziko είναι εκεί και τους καταγράφει. Αυτό το απελευθερωμένο «χύμα» που βρωμάει και τελικά είναι μεγαλύτερη σκλαβιά από οτιδήποτε άλλο… Μετά το τέλος του τραγουδιού ακολουθεί κάτι σαν hidden track που θυμίζει λίγο απολύτρωση του άλμπουμ, κυριώς μετά το ύφος του «Πάρτι». Χαρούμενη κιθάρα και συμβουλές! Μην μπλέξετε αγάπη με λεφτά γιατί κάτι θα χάσετε… Συν τον καθωσπρεπισμό. Ρε κορίτσι μου αφού σου αρέσει γιατί μας κουράζεις; Και εσύ ρε μπαγλαμά τι άλλο θές;! Ε με εξοργίζουν αυτά και ο Tziko με σκαλίζει να τα βγάζω.

Τέλος πάντων οι κριτικές τέτοιων τραγουδιών δεν συνάδουν με το γενικό ύφος των reviews. Αφού το λέει ο καλλιτέχνης. Νομίζαμε ότι δεν έχουμε μια αλλά τελικά δεν έχουμε καμία! Θέλουμε κι άλλο ακόμα Τζίκε!

Πατήστε εδώ για το κατεβάσετε δωρεάν.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ