«Αν ο Michael Jackson θέλει να εργαστεί για την Pepsi, να φορέσει ένα κουστούμι και να πάει στα κεντρικά να το κάνει» – Tom Waits

 

Ευτυχώς που ο Tom Waits δεν είναι Έλληνας. Αν ήταν, με κάτι τέτοια που λέει δεν θα γινόταν ποτέ αποδεκτός από τον εγχώριο μουσικό Τύπο. Τρελαίνει τον μεγάλο John Fogerty, που η εταιρία των Creedence Clearwater Revival, η Fantasy Records, πουλούσε αφειδώς -χωρίς την αδειά του- τα τραγούδια που έγραψε ο ίδιος σε τριτοκλασάτες ταινίες και σε διαφημίσεις παντός είδος, ακόμα και εσωρούχων; Λάθος κάνει κι αυτός και ο Tom. Δεν μπορούν να καταλάβουν την ηδονή του να πουλάς τα πάντα στους πάντες. Είναι αμερικάνοι αυτοί, δεν ξέρουν από καπιταλισμό. Δεν ζουν στην Ελλάδα να βιώσουν την μαγευτική εμπειρία του κομπραδόρικου καπιταλισμού αλά μπαλκανέζ.

Αναφερθήκαμε και πρόσφατα στο άθλιο φαινόμενο του να πουλάνε κάποιοι αυτά τα οποία θα έπρεπε να κρίνουν αντικειμενικά και τη σύγκρουση συμφερόντων που προκύπτει. Προσωπικά, δεν έχω κάποια φετιχιστική αντιπάθεια προς το telemarketing γενικά. Αν και δεν με συγκινεί . Αλλά όποιος το ασκεί, να το δηλώνει. Θες ρε φίλε να πουλάς δίσκους της Metal Blade, της Roadrunner ή της Nuclear Blast; Τράβα τότε και πιάσε δουλειά στα γραφεία τους. Ή άνοιξε δισκάδικο. Τί παριστάνεις τον «αμερόληπτο» μουσικό συντάκτη;;; Τί πουλάς δίσκους στο μαγαζάκι που έχει στήσει το Μέσο που εργάζεσαι, τους οποίους και κρίνεις από πάνω; Διάλεξε ένα από τα δύο αντικείμενα και κάντο. Αλλά όχι να κάνεις και τα δύο και να δηλώνεις μόνο το ένα όταν σε ρωτάνε. Άμα ντρέπεσαι τόσο πολύ για το telemarketing, μην το κάνεις στην τελική. Ας είναι λιγάκι ειλικρινείς με τον εαυτό τους. Ας κάνουν κάποια στιγμή αυτοκριτική. Έστω και το 2012, αφού δεν έκαναν νωρίτερα.

fight2Εγώ έκανα και δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ. Ναι, κάποιους από τους παραπάνω -που τώρα ζήλεψαν τη δόξα του Φικιώρη, του Λιακόπουλου και του Καπιλαρίν- τους πίστεψα. Με έπιασαν κορόιδο. Και πολλούς άλλους φαντάζομαι. Φαίνονταν πειστικοί στα μάτια μάτια ενός ιδεαλιστή επαρχιώτη μουσικόφιλου. Πού να ‘ξερε ο αθώος -εγώ- πώς δουλεύει το «εργοστάσιο».. Έμαθα πολλά από τότε. Εκεί που ξεκινούσα από την πίστη και κατέληγα στην απόρριψη, τώρα ξεκινώ από την δυσπιστία και καταλήγω πάλι στην απόρριψη, αλλά δεν είναι τόσο επώδυνο αυτό το δρομολόγιο όπως παλιότερα που περνούσε και από την πίστη.

Γενικά, μην εξειδανικεύεται άτομα. Το ‘χω κάνει κι εγώ, είναι ανοησία. Μην πεις «επειδή είναι εκεί, κάτι θα αξίζει. Δεν γίνεται να βρέθηκε τυχαία». Καλά, μην είστε και τόσο σίγουροι. Μερικά γεγονότα ούτε ο Freud θα μπορούσε να τα εξηγήσει. Ειδικά στον ελληνικό μουσικό τύπο. Μην σκέφτεστε μόνο τι κάνει κάποιος, αλλά και τι θα μπορούσε να κάνει και δεν έκανε. Άλλο η τιμή-εντιμότητα και άλλο η τιμή σε Ευρώ. Σύμφωνα με το τι πράττει ο καθένας, θα κριθεί και αναλόγως.

Ο Τζίμης Πανούσης έλεγε για το 902, τον τηλεοπτικό σταθμό του ΚΚΕ, που τώρα έκλεισε: «Δεν ξέρετε πόσες ψήφους χάνει το ΚΚΕ από το telemarketing και τα μαξιλάρια. Το telemarketing αποτελεί την ευτελέστερη μορφή καπιταλισμού». Και αυτός άδικο έχει. Τι έχει τελικά το telemarketing που ελκύει τόσο ετερόκλητα πλήθη; Μέλι; Όχι, φράγκα. Welcome to the Machine.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry