The Artist-poster
The Artist-poster
The Artist-poster
The Artist-poster

Διάρκεια: 106′

Πρωταγωνιστούν: Jean Dujardin, John Goodman, Berenice Bejo, Malcolm McDowell, κ.α. Η ιστορία μοιάζει απλή: ο George Valentin είναι ένας αστέρας του βωβού κινηματογράφου στο Hollywood του ’20. Ωστόσο δε βρισκόμαστε μονάχα στο τέλος μιας δεκαετίας, αλλά και σε ένα διττής σημασίας χρονικό μεταίχμιο. Ο ερχομός του ομιλούντος κινηματογράφου και το οικονομικό κραχ αλλάζουν τα δεδομένα στη ζωή του George, ο οποίος βλέπει την καριέρα του να ξεθωριάζει απότομα, μιας και η κινηματογραφική βιομηχανία εντάσσεται ταχύτατα στην εποχή του «ήχου» και αναζητά νέα αστέρια πάνω στα οποία θα επενδύσει. Ένα από αυτά είναι η νεαρή και όμορφη Peppy Miller που από κομπάρσος μετατρέπεται σε λαμπερή πρωταγωνίστρια. Η τυχαία γνωριμία των δύο τους όμως, που λαμβάνει χώρα προτού ξεκινήσουν όλες οι προαναφερθείσες δραματικές αλλαγές, παίζει το δικό της κρίσιμο ρόλο στην ιστορία…
Ποιός θα περίμενε οτι εν έτει 2012 και με την τεχνολογία να προχωράει με τρελούς ρυθμούς, ότι μια ταινία με ασπρόμαυρη εικόνα και χωρίς καθόλου διαλόγους θα έκανε τέτοιο καλλιτεχνικό πάταγο. Το Artist ίσως είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς, σε μια εποχή που το 3D ζεί και βασιλεύει και τα budget των ταινιών εκτοξεύονται στα ύψη (προσωπικά δεν είμαι αντίθετος με αυτές τις τακτικές). Αποτίει φόρο τιμής σ’ ένα εντελώς επιφανειακά ξεπερασμένο είδος ταινιών, μα στην πραγματικότητα στο είδος που ανέδειξε τον κινηματογράφο, όπως το ξέρουμε μέχρι σήμερα.

Το Artist έχει όλα τα συναισθήματα στην διάρκεια του: συγκίνηση, γέλιο, μελαγχολία, νοσταλγία. Γενικότερα, πάντως, παρόλο το γεγονός πως δεν υπάρχουν καθόλου διάλογοι και έχουμε να κάνουμε με μα βωβή ταινία, δεν υπάρχει ούτε λεπτό που να βαριέται ο θεατής. Η μουσική που «ντύνει» το φίλμ είναι εξιρετική και δένει άψογα με την εικόνα. Οι ερμηνείες φανταστικές με τον πρωταγωνιστή Jean Dujardin, να είναι καταπληκτικός και φυσικά το υπόλοιπο κάστ να είναι επίσης έξοχο. Θα ήθελα να είχε λίγο μεγαλύτερη διάρκεια, γιατί τελειώνει κάπως γρήγορα (όχι βιαστικά) και είχε να προσφέρει περισσότερα.

Όπως και να ‘χει πάντως είναι μια ταινία-σταθμος, αν μη τι άλλο για τον σύγχρονο κινηματογράφο, που θέλει ταλέντο κι μυαλό για να δημιουργηθεί στην εποχή μας που είναι όλα βιομηχανοποημένα.

Μακάρι να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμα και να έχουμε στο μέλλον τόσο εξαιρετικές ταινίες.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ