Από τον Δημήτρη Παναρέτου

Συνέχεια από εδώ

 

Little Talks  ( Of Monsters And Men )

Οι μικρές καθημερινές κουβέντες είναι που δένουν τους ανθρώπους. Ένα απλό «γεια σου, τι κάνεις;», μια άμεση απάντηση σε κάποιο τηλεφώνημα, ένα μικρό αστείο, οι ανόητες συζητήσεις που γίνονται στη δουλειά, στη σχολή, στο λεωφορείο ή στην καφετέρια. Αυτές δημιουργούν την οικειότητα, την ανάγκη να έχεις κοντά σου κάποια πρόσωπα. Τα πάντα είναι επικοινωνία. Οι μικρές κουβέντες είναι που σου λείπουν κι όχι κάποια μεγαλειώδης κίνηση, όταν αυτά τα πρόσωπα φύγουν από τη ζωή σου. Τότε μόνο νιώθεις πως δεν υπάρχει πια κάποιος να μιλήσεις, να γελάσεις, να μαλώσεις, να σκέφτεσαι και να σε νοιάζεται. Σε αυτές τις μικρές κουβέντες αναφέρονται οι Of Monsters And Men. Το indie folk συγκρότημα από την Ισλανδία δημιούργησε κάτι πολύ διαφορετικό από όσα ακούει ο μέσος ακροατής. Το τραγούδι κινείται σε μορφή διαλόγου. Διαθέτει φαντασία στη σύνθεση και πρωτοτυπία στην ενορχήστρωση. Ώριμη δουλειά κι όμως καθόλου βαριά. Πρόκειται για ένα ευχάριστο και φωτεινό μουσικό θέμα που σου φτιάχνει τη διάθεση. Συνοδεύεται από χαρούμενες παιδικές φωνές και σε παρασύρει σε ένα διασκεδαστικό κόσμο, χωρίς να στερείται ποιότητας. Δείχνει έτσι πως τα ουσιαστικότερα πράγματα είναι τα πιο απλά.

 

Lonely Boy  ( Black Keys )

Έχω μια αγάπη που με αφήνει να περιμένω. Θα έπρεπε να σου είχα κάνει το ίδιο. Αλλά δεν με νοιάζει να αιμορραγώ για σένα. Είμαι ένα μοναχικό αγόρι.

Δεν προσπαθεί να κρυφτεί παριστάνοντας τον πετυχημένο. Αποκαλύπτει τη σκληρή αλήθεια, όχι παθητικά και κλαψιάρικα, αλλά με λιτό κι αυθόρμητο τρόπο.

Δεν μπορείς παρά να λικνιστείς στους ρυθμούς αυτού του ξεχωριστού κομματιού. Είναι ένα σύγχρονο ηλεκτρονικό swing με ντραμς κι ηλεκτρικές κιθάρες, με το οποίο η αμερικανική μπάντα έφτασε στο απόγειο της δημοτικότητάς της.

Το μεγαλείο του βρίσκεται στην απλότητα της μουσικής και στην ειλικρίνεια των στίχων. Γι’ αυτό κι έγινε τόσο δημοφιλές. Δεκαετίες έχουν περάσει από την τελευταία φορά που ένα swing κατάφερε να αγγίξει τόσο άμεσα το κοινό. Κι όχι μόνο τους ακροατές του είδους. Ακόμη κι όσοι έχουν μικρότερη επαφή με το ρυθμό, δεν γίνεται να μην συντονιστούν με την ενέργεια που βγάζει. Το ακούς κι απλά χορεύεις.

 

Love Is Blindness  ( Jack White )      

Ο έρωτας τυφλώνει. Δεν έχει σημασία αν είσαι ώριμος, ευφυής, σοφός ή ανόητος. Γίνεσαι ανόητος έτσι κι αλλιώς, όταν ερωτευτείς. Η καρδιά νικάει τη λογική σκέψη. Κάνεις ακριβώς αυτό που νιώθεις, ακόμη κι αν ξέρεις πως είναι λάθος, γιατί απλά δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Σε οδηγεί το πάθος και φέρεσαι με ακραίους τρόπους. Ξέρεις μέσα σου πως έτσι δεν πρόκειται να κερδίσεις το πρόσωπο που σε ενδιαφέρει. Ίσως μάλιστα η συμπεριφορά σου το απομακρύνει, αντί να είναι ελκυστική. Δεν μπορείς όμως παρά να παραδοθείς σε αυτό που νιώθεις και να το κυνηγήσεις όπως μπορείς. Αφήνεσαι κι όπου σε βγάλει. Συνήθως τέτοιες περιπτώσεις καταλήγουν με πόνο και για τις δύο πλευρές. Έχεις όμως την κρυφή ικανοποίηση ότι το έζησες.

Ο άνθρωπος που στιγμάτισε την προηγούμενη δεκαετία με το Seven Nation Army, το πιο επιδραστικό rock τραγούδι της σύγχρονης ιστορίας, επιστρέφει μόνος του αυτή τη φορά. Η ερμηνεία του θυμίζει τους Rolling Stones, η φωνή του είναι πιο μεστή από ποτέ και ο ήχος ένα γνήσιο blues, με τις ηλεκτρικές κιθάρες να κυριαρχούν.

 

Love Light  ( Demy )

Ήλιος και θάλασσα. Ένας ύμνος για το φως της αγάπης, το φως που παραπέμπει στο αθάνατο ελληνικό καλοκαίρι. Στίχοι που σε παροτρύνουν να πιστέψεις στην εσωτερική σου δύναμη, να βγάλεις προς τα έξω τις κρυμμένες σου ικανότητες. Να τις ξεδιπλώσεις και να οδηγήσεις τη ζωή σου εκεί που ονειρεύεσαι, στο δρόμο του ανέμελου έρωτα και των ευτυχισμένων στιγμών. Ένα άγγιγμα είναι αρκετό, μία αγκαλιά. Κοίτα πόσες χιλιάδες καλοκαίρια ανοίγουν με τα δυο σου χέρια.

Την πανέμορφη Δήμητρα Παπαδέα την γνωρίσαμε πριν από ένα χρόνο με το «Μια ζωγραφιά», ένα ρομαντικό τραγούδι σε συνεργασία με το Μηδενιστή. Αγαπήθηκε όσο λίγα από το νεανικό κοινό. Ανάλογη επιτυχία γνώρισε στο ραδιόφωνο και η επόμενη δουλειά της με τίτλο «Μόνο μπροστά». Η νεαρή έδειξε από νωρίς πως πρόκειται για το νέο αστέρι της ελληνικής pop. Μόλις στα είκοσί της χρόνια έγινε από τις πιο δημοφιλείς ερμηνεύτριες στο χώρο. Έλαμψε στη συνεργασία της με τους Playmen, στο Fallin’. Χωρίς αμφιβολία μιλάμε για το ανερχόμενο ταλέντο της χρονιάς.

Κι εκεί που όλοι πιστεύαμε ότι τα παραπάνω ήταν ήδη πολλά για πρωτοεμφανιζόμενη τραγουδίστρια, ήρθε η δουλειά που την εκτόξευσε στο επόμενο επίπεδο. Το «Πόσες χιλιάδες καλοκαίρια» είναι από τα πιο ευχάριστα στο άκουσμα τραγούδια που έχει αναδείξει η σύγχρονη ελληνική pop. Δροσερό και υπέροχο, όπως και η ίδια η Demy, έμελλε να συνδέσει τη μελωδία του με το καλοκαίρι που μας πέρασε. Η απόδοσή του στα αγγλικά, το Love Light, έγινε για να προσεγγίσει ένα ευρύτερο ακροατήριο. Και σίγουρα το αξίζει, αφού καταφέρνει απλά κι απέριττα να εκφράσει τόση αισιοδοξία.

Love Story  ( Edward Maya, Violet Light )    

Πιο χαμηλών ρυθμών αλλά και πιο μελωδικό από παλιότερες δουλειές του Ρουμάνου καλλιτέχνη, ένα lounge χαλαρωτικό θέμα. Διατηρεί κι εδώ την αγαπημένη του συνήθεια να προσθέτει φυσικά μουσικά όργανα στον ηλεκτρονικό ήχο. Και φυσικά ξεχωρίζει το ακορντεόν. Μεγάλο πλεονέκτημα και το video clip που το συνοδεύει με υπέροχες εικόνες και χρώματα από το Μεξικό. Συντονίζεται με τη φύση και φέρνει γαλήνη στην ψυχή.

 

Lucky Star  ( Gravitonas )

Όση απογοήτευση κι αν νιώσεις, μην ξεχνάς πως μόνο μετά τη βροχή εμφανίζεται το ουράνιο τόξο. Κι όταν κάθε χρώμα χάνει τον τόνο του, ψάξε το τυχερό σου αστέρι. Είναι αόρατο, ορατό, αόρατο;  Ίσως τελικά να εξαρτάται από εσένα να ανακαλύψεις το μυστικό και να βρεις τη δύναμη που κατέχεις.

Ένα βασικό στέλεχος του electro rock συγκροτήματος ήταν μέλος των Army Of Lovers. Κι όποιος γνωρίζει έστω κι ελάχιστα για την ιστορία αυτής της μπάντας, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί την εκκεντρική ιδιοσυγκρασία των Gravitonas.

Αν και πρόκειται για σοβαρό rock τραγούδι, δεν μπορείς να μην παρατηρήσεις τα γυρίσματα στο background που θυμίζουν χορό καρναβαλιού. Κι όσο για την εμφάνιση των Gravitonas στο video clip; Απλά απερίγραπτη. Παριστάνουν τους αριστοκράτες παλιάς εποχής με ένα μπλαζέ ύφος, βλέμμα απόλυτης ηρεμίας κι απαξίωσης και gay συμπεριφορά. Κι όλα αυτά με απόλυτη φυσικότητα. Η αίσθηση του χιούμορ είναι τόσο υποδόρια που μόνο με την εμφάνιση του Freddie Mercury στο  I Want To Break Free μπορεί να συγκριθεί.

Ένα ακόμη τραγούδι του συγκροτήματος από τη Σουηδία, το Call Your Name, έγινε επιτυχία μέσα στη χρονιά. Η απήχηση όμως που είχε το τυχερό αστέρι στο κοινό ήταν δικαιολογημένα πολύ μεγαλύτερη.

 

Claydee Mamacita BuenaMamacita Buena  ( Claydee Lupa )

Από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες, όχι μόνο του καλοκαιριού αλλά και της χρονιάς. Έπαιξε παντού, σε καφετέριες, καταστήματα, κλαμπάκια, σε ραδιόφωνο, τηλεόραση και διαδίκτυο μέχρι και σε παραλίες και σε βόλτες με αυτοκίνητο ή με ποδήλατα. Ελαφρύ, εμπορικό, ευχάριστο, χορευτικό και με εύκολους στίχους στα αγγλικά και στα ισπανικά, είναι ο απόλυτος ορισμός της pop.

Ο Claydee Lupa είναι μουσικός παραγωγός αλβανικής καταγωγής, που ζει κι εργάζεται στην Ελλάδα. Είναι πρωτοπόρος της σύγχρονης pop και dance μουσικής, αφού έχει πιάσει το πνεύμα της εποχής. Οι παραγωγές του είναι τόσο άρτιες και γνωρίζουν τόση επιτυχία, που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως δημιουργήθηκαν στη χώρα μας κι όχι σε κάποιο μεγάλο στούντιο του εξωτερικού. Βρίσκεται πίσω από τραγούδια όπως το Last Summer, το Call Me, το Tonight και το Deep Inside.

Με το Mamacita Buena ξεπέρασε κάθε προηγούμενή του επιτυχία. Όσο για τη Nikki Lee ή Νικολέτα Παπαριστοδήμου, που βρίσκεται στα φωνητικά, είναι η ίδια που τραγούδησε και το Chiki Chiki. Κι ο Κώστας Μαρτάκης είναι αυτός που τραγούδησε την ελληνική εκδοχή.

Αυτή ήταν η πιο δημοφιλής εγχώρια παραγωγή της χρονιάς.

 

Madonna

Masterpiece  ( Madonna )

Αν ήσουν η Μόνα Λίζα, θα βρισκόσουν στο Λούβρο κι όλοι θα ήθελαν να σε δουν. Σε βλέπω σαν ένα σπάνιο κι ανεκτίμητο έργο τέχνης. Νιώθω δίπλα σου σαν τον κλέφτη, που στέκεται μπροστά σε ένα αριστούργημα. Και με πονάει αυτό. Μοιάζεις με τον τύπο «κοιτάξτε, αλλά μην αγγίζετε». Και δεν είναι ωραίο να είσαι πάντα ο διαλεκτός. Στο κάτω κάτω τίποτα δεν είναι άφθαρτο. Όσο ψηλά κι αν φτάσεις, δεν παύεις να είσαι άνθρωπος.

Αυτά περίπου λέει η Madonna στο Masterpiece. Πρόκειται για μια μπαλάντα, διαφορετική από τα τραγούδια στα οποία μας έχει συνηθίσει η βασίλισσα της pop. Εκφράζει παράπονο για κάποιο πρόσωπο πολύ ωραίο και ξεχωριστό, το οποίο όμως δεν την αφήνει να το πλησιάσει όσο κι όπως θα ήθελε. Η φωνητική ερμηνεία μαζί με το τέμπο των εγχόρδων και των κρουστών αποδίδουν εξαίσια το περιεχόμενο των στίχων. Η μελωδία είναι απλή κι όσο πρέπει θλιμμένη χωρίς υπερβολές.

Οι στίχοι μιλούν για εκείνους που δεν επιστρέφουν την αγάπη που δέχονται. Στέκονται απόμακροι σαν έργα τέχνης, που όλοι τα θαυμάζουν, αλλά η σχέση δεν είναι αμφίδρομη.

Τα αισθήματα δεν είναι αμοιβαία κι όμως το πρόσωπο που δέχεται την αγάπη διατηρεί τη σχέση για να ικανοποιήσει τη φιλαρέσκειά του. Ίσως όμως εμείς οι ίδιοι περιπλέκουμε τις σχέσεις με το να εξυψώνουμε και να ειδωλοποιούμε το άλλο πρόσωπο.

Αν και η πρώτη ανάγνωση παραπέμπει στον έρωτα χωρίς ανταπόκριση, ίσως κρύβεται κάτι βαθύτερο εδώ. Κάποιοι είπαν πως η Madonna Louise Ciccone το έγραψε για τη μητέρα της, από την οποία πιθανότατα δεν έλαβε τη στοργή και την αναγνώριση που ζητούσε. Κι αν είναι έτσι, πρόκειται ίσως για το πιο ειλικρινές κι εξομολογητικό τραγούδι της. Παύει για λίγο να είναι η σταρ και ξαναγίνεται άνθρωπος. Αποκαλύπτει την πιο ευαίσθητη πλευρά της και μοιράζεται τον πόνο της.

Το τραγούδι όμως μπορεί να είναι κι αυτοαναφορικό. Να αισθάνεται η ίδια σαν ένα σπουδαίο έργο τέχνης, χωρίς όμως να καταφέρνει να νιώσει την οικειότητα και τη ζεστασιά των σχέσεων που χαίρονται οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι.

Επιδέχεται πολλές ερμηνείες το Masterpiece. Όπως κι αν έχει, βγάζει περισσότερο συναίσθημα από άλλες (παλιότερες και πρόσφατες) εμπορικές επιτυχίες της Αμερικανίδας τραγουδοποιού κι ερμηνεύτριας. Κέρδισε με αυτό τη χρυσή σφαίρα (ακούγεται στους τίτλους τέλους της ταινίας W.E.) και υποψηφιότητα για Όσκαρ. Δεν ξεπερνάει σε ποιότητα κι αξία το Frozen, είχαμε όμως χρόνια να ακούσουμε τόσο ωραία δουλειά από τη Madonna. Είναι δεδομένο πως μπορεί να κάνει επιτυχία με οποιοδήποτε τραγούδι της. Εδώ όμως αγγίζει κάποιες πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής. Κι ίσως έτσι καταφέρνει, εκτός από το θαυμασμό, να κερδίσει και την αγάπη του κόσμου.

 

Mestral  ( Radio Killer, Pink Noisy )

Μπορείς να νιώσεις την καρδιά μου να χτυπάει τόσο γρήγορα κάθε φορά που βρίσκομαι στην αγκαλιά σου; Μπορείς να νιώσεις τον άνεμο της αγάπης;

Το Mestral κατορθώνει να σου μεταδώσει αυτή την αίσθηση, όχι μόνο λόγω των στίχων, αλλά και χάρη στη μελωδία, που μοιάζει με μαϊστράλι. Ο άνεμος που φέρνει στο μυαλό εικόνες από τα νησιά του Αιγαίου, θάλασσα, καλοκαιρινές νύχτες κι ερωτευμένα ζευγάρια.

Είχαμε γνωρίσει τους Radio Killer με το Lonely Heart. Τυπικό δείγμα της τεράστιας βιομηχανίας της pop dance της Ρουμανίας. Ο Pink Noisy είναι Έλληνας παραγωγός  και εξειδικεύεται  στις lounge διασκευές γνωστών τραγουδιών. Η μεταξύ τους συνεργασία ήταν απόλυτα επιτυχημένη, αφού τους βρίσκει στα καλύτερά τους. Αποτελεί και για τους δύο καλλιτέχνες την καλύτερη δουλειά τους. Το τέλειο πάντρεμα της ελληνικής με τη ρουμανική pop σε μια δροσερή κι αέρινη δημιουργία. Οδηγεί και τα δύο σχήματα ένα βήμα πιο μπροστά. Το Mestral είναι ένας γρήγορος ρυθμός πάνω σε ατμοσφαιρική μελωδία.  Mία από τις πιο εμπνευσμένες δημιουργίες της ανάλαφρης pop. Η φωνή είναι αισθησιακή με ξέγνοιαστο κι ευχάριστο τόνο. Δικαίως αγαπήθηκε ακόμη κι από ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν άκουγαν αυτό το είδος μουσικής. Το μαϊστράλι της αγάπης σε χαλαρώνει κι ανεβάζει τη διάθεση, μεταφέροντας ακριβώς την αίσθηση του καλοκαιρινού ανέμου.

 

Pink Noisy - ft Radio Killer - Mestral
Pink Noisy – ft Radio Killer – Mestral (cover)

My God Is Blue  ( Sébastien Tellier )

Μετά από ένα όνειρο που του άφησε ευχάριστη αίσθηση σε μπλε χρώμα, ο εκκεντρικός Γάλλος συνθέτης ηλεκτρονικής μουσικής αποφάσισε να εξερευνήσει την πνευματική πλευρά της ζωής. Τον είχε γνωρίσει πριν μερικά χρόνια όλη η Ευρώπη με το Divine. Η νέα του δουλειά θυμίζει disco, αλλά υπάρχουν και πιο μελωδικά σημεία.

 

My Heart Is Broken  ( Evanescence )

Αγαπούσες και σε έκανε να αισθάνεσαι όμορφα. Νόμιζες πως αυτό που ζούσατε θα κρατούσε για πάντα. Τα αισθήματα όμως δεν ήταν αμοιβαία. Και έρχεται η στιγμή που συνειδητοποιείς πως η ωραία ιστορία υπήρχε μόνο στο δικό σου μυαλό.

Μαυρίζει η ψυχή και δεν έχεις διάθεση για τίποτα. Ζεις, δουλεύεις, κυκλοφορείς, συναντάς γνωστούς και φίλους, όμως όλα σου φαίνονται άγευστα, άχρωμα και χωρίς νόημα. Έχει χαθεί η χαρά και δεν μπορείς να απολαύσεις τίποτα πια. Το μυαλό σου μένει κολλημένο στην κατάσταση που σου ράγισε την καρδιά.

Σαν αγγέλου ακούγεται η φωνή της Amy Lee. Μπαλάντα με έκδηλη την παρουσία των κρουστών, που ομορφαίνει στα σημεία που ακούγεται μόνο η μελωδία από τα πλήκτρα.

 

Naked  ( Enrique Iglesias, Dev, Cataracs )

Είναι κάτι περισσότερο από το γδύσιμο των σωμάτων. Πρόκειται για το ξεγύμνωμα της ψυχής, το να μπορείς να δείξεις εμπιστοσύνη στο πρόσωπο με το οποίο μοιράζεσαι το κρεβάτι σου. Τολμάς να ανοιχτείς συναισθηματικά στον άνθρωπο με τον οποίο κάνεις σεξ; Αντέχεις να εκτεθείς; Όσο δίνεσαι με το σώμα σου, τα πράγματα μπορεί να είναι και ανώδυνα. Όταν όμως αποφασίζεις να δείξεις τον εσωτερικό σου κόσμο, μπορείς να ξέρεις αν το ταίρι σου θα ανταποκριθεί με την ίδια ευαισθησία; Υπάρχει ο κίνδυνος να σε απορρίψει, να σε αγνοήσει ή ακόμη χειρότερα να σε χλευάσει ή να φερθεί σκληρά κι ανώριμα. Όλοι έχουμε πληγωθεί από παλιότερες εμπειρίες. Γι’ αυτό και οι επιφανειακές σχέσεις είναι προτιμότερες. Ας αποφύγουμε το συναισθηματικό δέσιμο, σκέφτονται οι περισσότεροι. Έτσι αποστασιοποιημένα όμως δεν μπορείς να ζήσεις τον έρωτα σε όλη του την ένταση κι όλο του το βάθος. Και δεν μπορείς ποτέ να αποκτήσεις πραγματική οικειότητα με ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα. Απόψε είμαστε μόνο εγώ κι εσύ.

Ο Ισπανός σταρ κάνει εδώ ένα βήμα παραπάνω. Μετά από κάποια χρόνια που μας είχε συνηθίσει σε ευκολοχώνευτες επιτυχίες χωρίς περιεχόμενο, δείχνει πως είναι ικανός και για πιο ουσιώδη πράγματα. Διατηρεί κι εδώ τα συστατικά της  pop που τον έκαναν τόσο δημοφιλή. Αγγίζει όμως τώρα ένα πιο δύσκολο θέμα και τα καταφέρνει περίφημα. Μαζί του και η ανερχόμενη Dev, που είχε δείξει την αξία της με το In The Dark και δικαιώνει όσους πίστεψαν στο ταλέντο της. Στο Naked μπαίνει στο πνεύμα των στίχων (πες μου, μωρό μου, θα είσαι ακόμη εδώ όταν ξυπνήσω, ακόμη και χωρίς το μέηκ απ; Δεν θέλω να προσποιούμαι) και ταιριάζει τη φωνή της στον ηλεκτρονικό ήχο δίνοντάς του ζεστασιά. Κάνει έτσι ένα σημαντικό βήμα για την καταξίωσή της στο χώρο. Οι δυο τους δείχνουν πως η εμπορική pop επιτυχία δεν είναι απαραίτητα άνευ ουσίας και περιεχομένου.

 

Florence and the Machine

No Light No Light  ( Florence + The Machine )

Ανατριχιαστικά όμορφη μελωδία, σχεδόν στοιχειωμένη. Εκκλησιαστική χορωδία, αρπίσματα και στίχοι σκοτεινοί και μυστηριώδεις. Η πλούσια φωνή της Florence Welch γίνεται εδώ άγριο πάθος κι αποκτάει σχεδόν απόκοσμες διαστάσεις. Ο θρήνος για τη χαμένη αγάπη ακούγεται σαν έκκληση για λύτρωση προς τους ουρανούς και φτάνει στα όρια του εκστασιασμού.

Ο δεύτερος δίσκος είναι ένα δύσκολο βήμα για κάθε καλλιτέχνη που γνωρίζει επιτυχία με το ντεμπούτο του. Το ουαλικό συγκρότημα δείχνει πως διαθέτει ποιότητα κι έμπνευση. Διατηρούν κι εδώ τον αιθέριο folk ήχο τους και προχωρούν ακόμη περισσότερο στους τομείς της σύνθεσης και της ενορχήστρωσης. Ήρθαν για να μείνουν και να γράψουν τη δική τους ιστορία.

 

Our Day Will Come  ( Amy Winehouse )

Η ίδια δεν βρίσκεται πια κοντά μας, η φωνή της όμως εξακολουθεί να μας κρατάει συντροφιά. Μέσα από το album με τις ακυκλοφόρητες δουλειές της αναδείχθηκαν πολλά κρυμμένα διαμάντια. Μεγαλύτερη ραδιοφωνική επιτυχία έγινε το Our Day Will Come. Πρόκειται για διασκευή ενός ρομαντικού τραγουδιού από τη δεκαετία του ’60, που κινείται σε bossa nova ρυθμούς. Η εκδοχή που ερμήνευσε η Amy κρατάει την αυθεντική μελωδία, όμως η ενορχήστρωση φλερτάρει με την jazz. Και παρά το νοσταλγικό του ύφος, το μεταφέρει στην εποχή μας και το βιώνει σαν να είναι δικό της. Ένας απλός κι όμορφος αποχαιρετισμός από μια σπουδαία ερμηνεύτρια που έφυγε πρόωρα.

Amy Winehouse

Paradise  ( Coldplay )

Μας κέρδισε από την πρώτη ακρόαση, συνεχίσαμε να το απολαμβάνουμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς κι όλα δείχνουν πως θα γίνει κλασικό. Σίγουρα πρόκειται για μια από τις καλύτερες στιγμές του καταξιωμένου συγκροτήματος, αν όχι για την καλύτερη.

Ένα παράδοξο video clip με ελέφαντες στο μετρό του Λονδίνου ήρθε να το συνοδεύσει.

Οι στίχοι περιγράφουν ένα κορίτσι που ονειρεύεται και η μελωδία δένει ιδανικά με την εικόνα του κοριτσιού και του ονείρου. Ατμοσφαιρική εισαγωγή, που κλείνει πονηρά το μάτι στο Showdown των Electric Light Orchestra. Και στη συνέχεια δυναμώνει η ένταση, για να δώσει με τη σειρά της θέση στο κύριο σώμα του τραγουδιού μέχρι και το όμορφο κρεσέντο στο φινάλε. Ένα λυρικό indie. Κι ο παράδεισος στα μάτια εκείνης.

 

Katy Perry: clip από το Part Of Me 3DPart Of Me  ( Katy Perry )

Υπάρχει ένα κομμάτι μου, που δεν θα πάρεις ποτέ μακριά από μένα. Κάποιες φορές δίνεις σε ορισμένους ανθρώπους μεγαλύτερη αξία από εκείνη που τους αναλογεί. Αυτό γίνεται τις περισσότερες φορές στις ερωτικές σχέσεις. Κι όταν το εν λόγω πρόσωπο, αντί να εκτιμήσει όσα του προσφέρεις, εκμεταλλεύεται την αδυναμία που του δείχνεις, τι κάνεις; Όταν όχι μόνο αδιαφορεί για την προσοχή που του δίνεις, αλλά επιπλέον σε μειώνει και βγάζει δηλητήριο απέναντί σου, πώς το χειρίζεσαι;

Η Katy Perry πάντως του τα είπε στα μούτρα και τον πέταξε έξω από τη ζωή της. Γύρισε σελίδα κι ακολούθησε το δικό της δρόμο, βγαίνοντας πιο δυνατή μέσα από αυτή την εμπειρία. Δεν αξίζει να πονάει για κάποιον που δεν την αναγνωρίζει και δεν τη σέβεται. Πιστεύει στον εαυτό της και ξέρει πως θα βρεθεί κάποιος να αγαπάει αυτό που είναι. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να ζήσει όπως θέλει. Γιατί αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της και δεν το αφήνει στα χέρια κάποιου που δεν ξέρει να το κρατήσει με φροντίδα κι αγάπη. Το Part Of Me έχει γρήγορο ρυθμό, κινείται στο γνώριμο pop ύφος της Αμερικανίδας τραγουδίστριας και κερδίζει δίκαια μία θέση ανάμεσα στις μεγάλες της επιτυχίες.

 

Perfect World  ( Gossip )

Όταν γνωρίζουμε κάποιο πρόσωπο που μας κάνει να αισθανόμαστε ωραία, ευχόμαστε αυτό που ζούμε να κρατήσει για πάντα. Αυτή η ονειρική κατάσταση όμως είναι απλώς μια διέξοδος στα αισθήματά μας. Κανείς δε μένει για πολύ κι όλα έχουν ήδη τελειώσει, όταν ξυπνάς. Είναι ένας εικονικός τέλειος κόσμος και μόνο με τη σκέψη μπορείς να μεταμορφώσεις την πραγματικότητα. Ακόμη κι όταν κάνεις το καλύτερο που μπορείς, δεν μπορείς να προστατεύσεις μια σχέση από τη φθορά του χρόνου. Μπορεί να σε θυμώνει αυτό, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα και στο τέλος αναγκαστικά το δέχεσαι.

Μετά από μία δοκιμή για σόλο καριέρα με το I Wrote The Book, η Beth Ditto επιστρέφει στο συγκρότημα που την ανέδειξε. Και φαίνεται πως η σύντομη αποχώρησή της έκανε καλό και σε εκείνη και στο συγκρότημα, αφού ανανεωμένοι μας παρουσιάζουν την καλύτερη δουλειά τους. Το Move In The Right Direction είναι ένα κεφάτο pop rock θέμα. Ξεχωρίζει όμως το Perfect World. Ξεπερνάει σε έμπνευση το Heavy Cross, την έως τώρα μεγαλύτερη επιτυχία τους. Ακολουθεί τον γνώριμο indie ήχο του αμερικανικού συγκροτήματος και είναι πιο ενδιαφέρον από μουσικής άποψης, αφού θυμίζει disco, χωρίς να είναι.

Οι στίχοι μιλούν για τα πράγματα που θέλεις να κρατήσουν στο πέρασμα του χρόνου και πιο ειδικά για τις ερωτικές σχέσεις. Μέσα σου όμως ξέρεις πως είναι μόνο όνειρα, αφού από τη φύση τους είναι σύντομη η διάρκειά τους. Γι’ αυτό χαλάρωσε και κράτησε ό,τι πρόλαβες να ζήσεις στη μνήμη και στην καρδιά σου. Κι εκεί μπορείς να το κάνεις ακόμη πιο δυνατό και να ζήσει όσο θέλεις.

 

Post Break Up Sex  ( Vaccines )

Το καλύτερο σεξ γίνεται μετά το χωρισμό. Όσο βρίσκεσαι σε σχέση, τα προβλήματα, η πίεση, οι απαιτήσεις και οι διαφορές οδηγούν σε καταστάσεις όχι και τόσο ευχάριστες. Το άγχος που όλοι λίγο πολύ έχουμε και η τάση να εστιάζουμε στα αρνητικά του άλλου προσώπου μπλοκάρουν τη φυσική λειτουργία. Όταν όμως το ζευγάρι το πάρει απόφαση και δεχτεί μέσα του τη διάλυση της σχέσης, όλα τα παραπάνω λύνονται ως δια μαγείας. Είναι σαν να φεύγει από τις ψυχές ένα τεράστιο βάρος. Οι δύο άνθρωποι νιώθουν τότε ανακούφιση, εσωτερική ηρεμία και λύνονται συναισθηματικά. Κι ακριβώς τότε που συναντιούνται ξανά, χωρίς να περιμένει κάτι ο ένας από τον άλλο, οι ψυχές ανοιχτές και ξαλαφρωμένες ξεκλειδώνουν και τα σώματα ενώνονται με απίστευτη οικειότητα. Η ενέργεια που παράγουν είναι μοναδική κι απολαμβάνουν τον έρωτα με όλη την ηδονή που μπορεί να προσφέρει.

Σε αυτό το σεξ μετά το χωρισμό αναφέρονται οι Vaccines και ξέρουν καλά πόσο αυτό ενώνει τους ανθρώπους παρά την τυπική τους απομάκρυνση. Το αγγλικό punk συγκρότημα φτιάχνει ένα κιθαριστικό τραγούδι, απλό, απέριττο κι ωραίο.

 

Princess Of China  ( Coldplay, Rihanna ) 

Ένα κινέζικο παραμύθι. Κάποτε ήταν ένα αγαπημένο ζευγάρι. Αλλά η φλόγα έσβησε. Εκείνη λέει: «Θα μπορούσα να είμαι η πριγκίπισσά σου κι εσύ βασιλιάς, να ζούσαμε σε ένα κάστρο και να φοράω δαχτυλίδι. Αλλά όχι. Με άφησες να φύγω. Κι έκλεψες το αστέρι μου. Με πλήγωσες στ’ αλήθεια.» Δύο άνθρωποι που θα μπορούσαν να είναι μαζί. Ταίριαζαν αλλά το άφησαν να τους προσπεράσει. Πόνεσαν και οι δύο που χαθήκανε.

Μια απροσδόκητη συνεργασία. Οι Coldplay πειραματίζονται με παραδοσιακά όργανα της Κίνας, χωρίς να ξεφεύγουν από το προσωπικό τους μουσικό ύφος. Και η Rihanna υποδύεται τη γυναίκα του παραμυθιού, δείχνοντας πως η φωνή της μπορεί να ταιριάξει και σε άλλα είδη, εκτός από αυτά που την έχουμε συνηθίσει. Το αποτέλεσμα είναι όμορφο καλλιτεχνικά. Μια ρομαντική αλληγορία. Αφήνει όμως μια μάλλον πικρή γεύση για το άδοξο τέλος του παραμυθιού. Η χημεία ανάμεσα στον Chris Martin και τη Rihanna είναι τόσο δυνατή που σε πείθει για τους ρόλους που υποδύονται. Και σε κάνουν να σκέφτεσαι πως το ζευγάρι της ιστορίας θα μπορούσε να είναι ευτυχισμένο.

 

Pumped Up Kicks  ( Foster The People )

Ένας μαθητής πηγαίνει στο σχολείο του, μπαίνει στην τάξη, βγάζει το πιστόλι του κι αρχίζει να πυροβολεί αδιακρίτως τους συμμαθητές και τους καθηγητές του. Κάποιοι τραυματίζονται, κάποιοι πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες. Ιστορία φρίκης που όμως έχει συμβεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. Κυρίως σε σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατα και σε κινηματογραφική αίθουσα. Κι ένα από τα πιο τραγικά περιστατικά συνέβη στο τέλος του χρόνου με θύματα παιδάκια του δημοτικού.

Βία και τρόμος που απλώνονται σαν επιδημία. Οι ψυχολόγοι ψάχνουν να βρουν τι είναι αυτό που οδηγεί ένα φαινομενικά ήσυχο παιδί σε μια τόσο εγκληματική ενέργεια. Μιλούν για ανάγκη προσοχής από τους οικείους του. Είναι παιδιά που έχουν βιώσει την απόρριψη από την οικογένεια και τους φίλους, νιώθουν παραμελημένα κι έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση. Έχουν υποστεί τη γελοιοποίηση και η εκδικητικότητα τα οδηγεί μέχρι το φόνο. Σε κάποιο βαθμό υπεύθυνοι είμαστε όλοι μας, που αγνοούμε συνανθρώπους μας ή τους φερόμαστε υποτιμητικά. Ενώ μερικές απλές κι ειλικρινείς κουβέντες θα μπορούσαν να αποτρέψουν τέτοιες καταστάσεις. Ο θάνατος όμως δεν είναι λύση σε κανένα πρόβλημα.

Από την άλλη ευθύνεται και το κράτος, που δεν κάνει κάτι να αποτρέψει τέτοιες καταστάσεις. Δεν είναι δυνατό ο κάθε ψυχοπαθής να μπορεί τόσο εύκολα να θερίζει τόσο κόσμο, στην πλειονότητα αθώους ανθρώπους. Η σχετικά ελεύθερη διακίνηση όπλων στην Αμερική είναι σαφώς σημαντικός παράγοντας που οδηγεί σε τέτοιες εκρήξεις βίας.

Τα μέσα ενημέρωσης μιλούν για τραγωδία. Οι αρχές βγάζουν υποκριτικούς λόγους αποτροπιασμού για τέτοια περιστατικά. Επί της ουσίας όμως τίποτα δεν αλλάζει. Τα λόγια συμπαράστασης στους συγγενείς των θυμάτων είναι χωρίς περιεχόμενο. Το εμπόριο όπλων συνεχίζεται κανονικά, εξυπηρετώντας τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η εξουσία δεν νοιάζεται για την ασφάλεια των πολιτών.

Ο Mark Foster μιλάει σε πρώτο ενικό, μπαίνοντας στη θέση του φονιά. Όλα τα παιδιά με τα ρούχα και παπούτσια της μόδας και τη συμβατική συμπεριφορά καλύτερα να τρέξουν μακριά του πριν τους πυροβολήσει. Καλύτερα να τρέξουν πιο γρήγορα από τις σφαίρες του.

Ο κεφάτος ρυθμός αυτού του indie τραγουδιού δε σε προδιαθέτει για το σκληρό και βαρύ θέμα που πραγματεύεται. Οι στίχοι όμως μιλούν ξεκάθαρα και δικαιώνουν το χαρακτηρισμό του ως εναλλακτικό τραγούδι της χρονιάς. Μια εγκληματική απειλή πίσω από χαρούμενο τόνο.

 

Pumpin’  ( Lucky Man Project )

Θέλω να το δώσω σε σένα, όσο το δίνεις σε μένα. Συνέχισε να κάνεις το κορμί μου να πάλλεται. Πιθανότατα πρόκειται για το πιο πετυχημένο χορευτικό κομμάτι της χρονιάς. Το συγκρότημα είναι από τη Ρουμανία και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της τεράστιας παραγωγής εύκολων dance επιτυχιών αυτής της χώρας. Ο τραγουδιστής θα έλεγε κανείς πως είναι ο Ευρωπαίος Pitbull, τόσο εμφανισιακά όσο και σε φωνή. Κι εξίσου διασκεδαστικός τις στιγμές που τραβάει τη φωνή του σε ένα καρτουνίστικο λυκίσιο γρύλισμα. Οι στίχοι μοιράζονται στις δύο πιο δημοφιλείς γλώσσες, την αγγλική και την ισπανική. Τα γυναικεία φωνητικά το ομορφαίνουν και ο έντονος ρυθμός του το απογειώνει. Ελαφρύ κι ευχάριστο, ακριβώς ό,τι μπορείς να ζητήσεις από ένα τραγούδι του είδους του.

 

Emeli Sande
Emeli Sande

Read All About It  ( Emeli Sandé, Professor Green )

Έχεις τις λέξεις να αλλάξεις ένα έθνος, αλλά δαγκώνεις τη γλώσσα σου. Ξόδεψες μια ολόκληρη ζωή στη σιωπή με το φόβο πως θα πεις κάτι λάθος. Εάν κανείς ποτέ δεν μπορεί να το ακούσει, πώς θα μάθουμε το τραγούδι σου; Έλα λοιπόν. Διαθέτεις μια καρδιά τόσο δυνατή σαν του λιονταριού. Γιατί λοιπόν αφήνεις τη φωνή σου να εξημερωθεί; Μπορεί να είμαστε λίγο διαφορετικοί, δεν υπάρχει λόγος να ντρεπόμαστε. Έχεις το φως να πολεμήσεις τις σκιές, σταμάτα λοιπόν να το κρύβεις. Έλα λοιπόν. Είμαστε όλοι υπέροχοι άνθρωποι.

Θέλω να τραγουδήσω, θέλω να φωνάξω, θέλω να ουρλιάξω μέχρι να στεγνώσουν οι λέξεις. Δημοσίευσέ το λοιπόν παντού, δεν φοβάμαι, ας διαβάσουν όλοι γι’ αυτό.

Δεν λειτουργεί να προσποιείσαι πως όλα είναι εντάξει, όταν στην πραγματικότητα δεν είναι. Εάν η αλήθεια έχει απαγορευτεί, θα σπάσουμε όλους τους κανόνες.

Δεν λογοκρίνω τον εαυτό μου για τίποτα. Είμαι το μόνο πράγμα που μπορώ να είμαι. Όλα τα καλά. Όλα τα άσχημα. Όλα όσα με κάνουν να είμαι αυτό που είμαι.

Υπήρξαν πολλά στιγμιότυπα που καθήλωσαν τους θεατές κατά τη διάρκεια της τελετής λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου. Απόλυτα φυσιολογικό, αφού οι Βρετανοί επέλεξαν να κλείσουν το μεγαλύτερο αθλητικό και τηλεοπτικό γεγονός της χρονιάς, παρουσιάζοντας κάτι που συνδέει τη δική τους κουλτούρα με ολόκληρο τον πλανήτη. Τη βρετανική μουσική παραγωγή, δηλαδή τη σημαντικότερη και πιο επιδραστική μουσική του κόσμου. Ερμηνευτές και συγκροτήματα τραγούδησαν πασίγνωστα θέματα μαζί με το κοινό στο στάδιο αλλά και με  δισεκατομμύρια τηλεθεατές από κάθε μεριά της γης.

Δεν υπάρχει άλλη χώρα κι άλλος λαός που να μπορεί να καυχηθεί πως οι στίχοι και οι μελωδίες των έργων τους είναι αναγνωρίσιμες σε τόσο μεγάλο βαθμό. Όταν λοιπόν μέσα σε αυτό το πλήθος διαχρονικών διαμαντιών, καταφέρνει κι έχει ξεχωριστή θέση ένα νέο τραγούδι, τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την αξία του.

Η Emeli Sandé τραγουδώντας και παίζοντας πιάνο εκεί, δικαίωσε όσους μιλούσαν για μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της χρονιάς. Το Next To Me ήταν από τα πολύ καλά τραγούδια της χρονιάς. Εκείνο όμως που ήταν πραγματικά ανατριχιαστικό ήταν το Read All About It. Η φωνή της σε αυτό σκέτη μαγεία, οι νότες του πιάνου εκφραστικές και οι στίχοι τόσο γεμάτοι νόημα, που καθιστούν το Read All About It ήδη ως κλασικό. Σημαντική και η rap συμβολή του Professor Green, που δίνει μια εκδοχή με περισσότερη ζωντάνια σε αυτή την ούτως ή άλλως συγκλονιστική μπαλάντα.

Το τελευταίο πράγμα που σου είπα ήταν πως σε μισώ. Σε αγάπησα κι ήταν πολύ αργά για να σου το πω. Απλά δεν ήξερα τι να κάνω και πώς να το χειριστώ. Ακόμη και τώρα βαθιά μέσα μου εξακολουθώ να το ζω. Εύχομαι να μπορούσες να με δεις τώρα. Όπου κι αν βρίσκεσαι, ελπίζω αληθινά να βρεις γαλήνη. Αλλά ξέρω πως αν έχω ποτέ παιδιά, αντίθετα με σένα, δεν θα τα αφήσω ποτέ να είναι χωρίς εμένα.

Είναι ένα τραγούδι αφιερωμένο στον πατέρα, που έφυγε από τη ζωή πριν προλάβεις να του πεις όσα ήθελες. Επιδέχεται όμως πολλές και διαφορετικές ερμηνείες. Το βασικό περιεχόμενο σε όλες είναι πως η ζωή είναι σύντομη, επομένως δεν έχουμε πάντα όσο χρόνο νομίζουμε για να εκφράσουμε αυτά που πραγματικά θέλουμε. Την οργή, τον πόνο, την τρυφερότητα, την αγάπη. Κι όταν το συνειδητοποιούμε, είναι ήδη αργά.

Κανείς ποτέ δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Φανέρωσέ τις, όσο ακόμα έχεις καιρό. Μην τα κρατάς μέσα σου. Μη φοβάσαι την αλήθεια. Φανέρωσε όσα ξέρεις κι όσα νιώθεις. Βγάλε προς τα έξω ό,τι σε πληγώνει κι ό,τι σε κάνει να αισθάνεσαι ωραία. Αξίζει να βρίσκονται κοντά σου μόνο όσοι σε δέχονται γι’ αυτά που πραγματικά πιστεύεις και είσαι. Και μη φοβάσαι να πλησιάσεις όσους αγαπάς. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι. Είμαστε όλοι υπέροχοι άνθρωποι. Και μπορούν όλοι να διαβάσουν γι’ αυτά.

 

Roses  ( Cranberries )

Η ζωή δεν είναι ένας κήπος με τριαντάφυλλα. Σαλπάρει γρήγορα και δεν περιμένει κανέναν. Όλα είναι παγωμένα το χειμώνα. Η ζωή είναι ένας κήπος με τριαντάφυλλα. Τα τριαντάφυλλα μαραίνονται και πεθαίνουν. Τώρα που με σκότωσες με τα μάτια σου, πώς θα τα καταφέρω χωρίς εσένα; Πώς θα προχωρήσω στο δρόμο μου;

Είναι έντονη η αίσθηση της ματαιότητας στο νέο τραγούδι των Cranberries. Με την επιστροφή της Dolores O’ Riordan, που είχε κυκλοφορήσει πριν μερικά χρόνια προσωπική δουλειά, το ιρλανδικό συγκρότημα έβγαλε νέο δίσκο μετά από πολύ καιρό. Δείχνουν όμως να έχουν χάσει τη σπίθα τους. Το Roses είναι υποτονικό κι άχρωμο. Αναφέρονται στις δυσκολίες της ζωής και δέχονται παθητικά τη μοίρα τους. Πράγματι είναι σύντομη η ζωή κι όλα κάποτε τελειώνουν, εδώ όμως δεν υπάρχει καμία διάθεση να αγωνιστούν για τίποτα. Απαισιοδοξία, παραίτηση, παγωνιά, τέλος.

 

Rumour Has It  ( Adele )

Εκείνη δεν είναι αληθινή, δεν είναι ικανή να σε αγαπήσει όπως σε αγαπώ. Εκείνη είναι μία ξένη, εσύ κι εγώ έχουμε ιστορία. Ή δεν θυμάσαι; Σίγουρα εκείνη τα έχει όλα, αλλά αυτό είναι που πραγματικά θέλεις; Οι φήμες λένε πως είμαι αυτή για την οποία την αφήνεις. Ο κόσμος λέει τρελά πράγματα. Απλά επειδή το είπα δεν σημαίνει κι ότι το εννοούσα.

Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Ο καλύτερος δίσκος της προηγούμενης χρονιάς θα συνέχιζε να βγάζει επιτυχίες. Συγκαταλέγεται σίγουρα στους καλύτερους της δεκαετίας, έστω κι αν βρισκόμαστε ακόμα στο ξεκίνημά της. Ό,τι και να γράψει κάποιος, δεν γίνεται να αποδώσει λεκτικά το ταλέντο και τη δύναμη της ερμηνείας της Adele. Κι αυτά σε συνδυασμό με προσεκτική επιλογή τραγουδιών.

Περσινές κυκλοφορίες, όπως το Rolling In The Deep και το Set Fire To The Rain κατόρθωσαν να βρίσκονται σε ψηλές θέσεις σε charts όλου του κόσμου για δεύτερη χρονιά. Εξακολουθούν να ακούγονται πολύ και μπορούν ήδη να θεωρούνται κλασικά. Το jazz αισθητικής Rumour Has It συμβάλλει στο χαρακτηρισμό του δίσκου ως διαμάντι.

 

Adele

Safe And Sound  ( Taylor Swift, Civil Wars )

Δώδεκα αγροτικές περιοχές είναι υποχρεωμένες (ως τιμωρία για μια αποτυχημένη επανάσταση κατά της κεντρικής εξουσίας) να παραδίδουν κάθε χρόνο ένα αγόρι κι ένα κορίτσι σε ένα βάρβαρο τηλεπαιχνίδι που οδηγεί σε σχεδόν βέβαιο θάνατο. Τα παιδιά επιλέγονται με κλήρωση και μεταφέρονται σε ένα δάσος που λειτουργεί ως ρωμαϊκή αρένα για μια μάχη μέχρι θανάτου. Τους αγώνες παρακολουθούν όλοι από τις τηλεοράσεις τους και από αυτούς προκύπτει μόνο ένας νικητής, εκείνος που καταφέρνει να επιζήσει. Κι εδώ φαίνεται πώς λειτουργεί η ανθρώπινη φύση και μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει κάποιος για να σώσει τη ζωή του. Κάποιοι επινοούν τρόπους για να ζήσουν μέσα στο δάσος, κάποιοι είναι πιο ευαίσθητοι και δεν μπορούν να βλάψουν συνάνθρωπό τους, ενώ άλλοι δεν υπολογίζουν τίποτα και μπορούν να φτάσουν στο φόνο, ώστε να μη γίνουν οι ίδιοι θύματα. Κι ορισμένοι θυσιάζονται για να σώσουν αγαπημένα τους πρόσωπα.

Από τη δωδέκατη περιοχή συμμετέχει εθελοντικά ένα κορίτσι στη θέση της μικρότερης αδερφής της. Και μαζί της ένα αγόρι που της είχε σώσει παλιότερα τη ζωή προσφέροντάς της φαγητό και που τρέφει έντονα αισθήματα για εκείνη. Για να επιβιώσουν πρέπει να γίνουν δυναμικοί και σκληροί και να παίξουν το παιχνίδι της κεντρικής εξουσίας. Το οποίο απαιτεί να σκοτώσεις για να μη σκοτωθείς. Πώς όμως μπορείς να το κάνεις χωρίς να σοκαριστείς και χωρίς να καταρρεύσεις ψυχολογικά; Τι στρατηγική μπορείς να ακολουθήσεις, ώστε να μείνεις ηθικά ακέραιος; Και τι γίνεται όταν είσαι βαθιά ερωτευμένος με την αντίπαλό σου;

Αυτή περίπου είναι η υπόθεση του The Hunger Games (Αγώνες Πείνας), μιας κινηματογραφικής ταινίας φαντασίας που πραγματεύεται την ωμή και βίαιη όψη του πολέμου. Κυλάει με ωραίο ρυθμό, σαν περιπέτεια με εντυπωσιακά σκηνικά και φωτογραφία.

Βασίζεται στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Αμερικανίδας συγγραφέως Suzanne Collins, η οποία έχει φανερά επηρεαστεί από την ελληνική μυθολογία (οι νέοι Αθηναίοι που προσφέρονταν θυσία στο Μινώταυρο της Κρήτης και ο μύθος του Θησέα). Πρόκειται επίσης για μια ιστορία επιβίωσης, ανακάλυψης των ορίων σου κι αντίστασης στο να γίνεις άλλο ένα πιόνι στα παιχνίδια των ισχυρών. Μια ιστορία αγάπης με όσους τρόπους μπορεί αυτή να υπάρξει.

Αλλά πάνω από όλα είναι μια ξεκάθαρη αλληγορία για την εποχή της οικονομικής κρίσης που ζούμε. Για το κεφάλαιο που έχει μαζευτεί στα χέρια των λίγων και ισχυρών, το λαό που δεν μπορεί να αντιδράσει και είναι καταδικασμένος στην πείνα, την εκμετάλλευση του πλούτου (ακόμα και των βασικών τροφίμων) από την εξουσία και την αναλγησία των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Πολυδιάστατο έργο για όσα συμβαίνουν γύρω μας τα τελευταία χρόνια. Ο ρόλος των τραπεζών και των κυβερνήσεων, η συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια λίγων, τα σκληρά μέτρα λιτότητας, τα κρατικά όργανα επιβολής των νόμων, οι αντιδράσεις των ανθρώπων. Το έργο καταφέρνει να απεικονίσει τη σκληρή πραγματικότητα μέσα από ένα γοητευτικό παραμύθι.

Στην ταινία η μητρόπολη ζει στην αφθονία κι ασκεί πολιτικό έλεγχο στις φτωχές περιοχές, αφήνοντας τους ανθρώπους να λιμοκτονούν αβοήθητοι. Δίνουν κάθε χρόνο δύο από τα παιδιά τους σε αυτούς τους αιμοβόρους αγώνες, γιατί σε αντίθετη περίπτωση διακινδυνεύουν την ασφάλειά τους. Ο λαός τους θα υποφέρει, αφού η κεντρική εξουσία ελέγχει τη διανομή των τροφίμων κι έχει στα χέρια της ισχυρά όπλα και σώματα ασφαλείας. Οι άνθρωποι έχουν φτάσει στα όρια της εξαθλίωσης και κυνηγούν την επιβίωση με κάθε κόστος. Πόσο όμως μπορούν οι κάτοικοι των δώδεκα αυτών περιοχών να θυσιάζουν τα παιδιά τους και να υποτάσσονται χωρίς να αντιδρούν;

Η παγίδα είναι πως εκτός από το φόβο και την απειλή για το μέλλον, έχουν και την ελπίδα πως ίσως το δικό τους παιδί θα είναι αυτό που θα επιβιώσει, αφού κάθε φορά υπάρχει ένας νικητής. Κι αυτό τους κάνει να στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου, αντί να πολεμήσουν από κοινού τον πραγματικό εχθρό και δυνάστη. Ο φόβος έχει κυριεύσει τα πλήθη και οι κυβερνήσεις δίνουν σκόπιμα την ελπίδα πως οι πιο ικανοί θα επιβιώσουν, ώστε να έχουν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες να σφάζονται μεταξύ τους κι εκείνες να συνεχίζουν να κάνουν ό,τι θέλουν ανενόχλητες. Ο φόβος και η ελπίδα κρατάνε τους ανθρώπους υποδουλωμένους και τους στερούν την ελευθερία.

Είναι εμφανής ο παραλληλισμός με την τρέχουσα κατάσταση στο σύγχρονο δυτικό κόσμο. Σε έναν τέτοιο κόσμο που διψάει για αίμα καλείσαι σε συνεχή εγρήγορση. «Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά»  τραγουδάει η Taylor Swift στο Eyes Open ως μουσική επένδυση της ταινίας. Το κύριο τραγούδι όμως που πλαισιώνει την ταινία και ξεχώρισε από το soundtrack ήταν το Safe And Sound. Πρόκειται για μια πανέμορφη country μπαλάντα σε συνεργασία με τους Civil Wars. Μουσική σχεδόν μόνο από μία κιθάρα. Μεταδίδει την αίσθηση θαλπωρής κι ασφάλειας. Αποτελεί αναμφισβήτητα την καλύτερη δουλειά της Αμερικανίδας ερμηνεύτριας μέχρι σήμερα. Απλό κι ουσιώδες, ό,τι καλύτερο έχει τραγουδήσει.

 

Season’s Trees  ( Danger Mouse, Daniele Luppi, Norah Jones )               

Αποπνέει μια γλυκιά μελαγχολία. Εικόνες απέραντης αμερικανικής ερήμου και μοναξιάς, σαν εκείνες των spaghetti westerns. Ξύλινα σπίτια πάνω σε δρόμους από χώμα, μπαρ, άλογα και ματιές που διασταυρώνονται πριν τη μονομαχία και το πιστολίδι. Άλλωστε ο δίσκος είναι αφιερωμένος στη Ρώμη και στις ταινίες που είχαν γυριστεί στα στούντιό της, σε αυτά τα κινηματογραφικά διαμάντια με θέμα την άγρια δύση.

Ο Αμερικανός παραγωγός Danger Mouse ήταν βασικό μέλος του σχήματος Gnarls Barkley, που είχαν δημιουργήσει το πετυχημένο Crazy. Εδώ όμως συνεργάστηκε με τον Ιταλό συνθέτη Daniele Luppi σε ένα πολύ διαφορετικό μουσικό είδος. Έφτιαξαν μαζί ένα υπέροχο μείγμα συμφωνικής και folk μουσικής. Οι μελωδίες τους είναι από τις πιο ποιοτικές δουλειές των τελευταίων χρόνων. Μια από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες των blues και της country δίνει τη φωνή της σε αυτό το έργο. Η Norah Jones δένει άψογα με το πνεύμα του δίσκου και σε ταξιδεύει στα σαλούν μιας άλλης εποχής. Το Black είναι πολύ καλό, το Season’s Trees όμως είναι κορυφαίο.

 

See You Again  ( OtherView )

Θέλω να σε δω ξανά, θέλω να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου. Να με πας ψηλότερα στα αστέρια και να μη χωρίσουμε ποτέ. Η εγχώρια αγγλόφωνη pop στα καλύτερά της. Φρέσκος ήχος με τη συμμετοχή του Alex Leon στην παραγωγή. Μελωδικότητα που εναλλάσσεται με dance ένταση και τη φωνή της Κρυσταλλίας Ρήγα να συντονίζεται με το πνεύμα των στίχων. Με λίγη προώθηση τέτοιες δουλειές μπορούν όχι απλά να γίνουν mainstream εντός συνόρων, αλλά και να κυριαρχήσουν στα ραδιόφωνα όλης της Ευρώπης.

 

Shining Heart  ( Laurentiu Duta, Andreea Banica )

Χαρακτηριστική εκπρόσωπος της ρουμανικής pop η Andreea Banica και με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό της. Έγινε γνωστή με το Love In Brasil κι ακολούθησαν το Samba και το Sexy. Αυτή τη φορά ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι με το Shining Heart. Όχι ότι ξεφεύγει από το συνηθισμένο της ύφος. Ανήκει κι αυτό στο είδος των εύκολων ραδιοφωνικών hits. Απλά είναι πιο ευχάριστο και κάπως πιο ρομαντικό. Μαζί με τον επίσης Ρουμάνο Laurentiu Duta μας χαρίζουν ένα ανάλαφρο ντουέτο και μας προσκαλούν λέγοντας «έλα μαζί μου, είμαι ο άγγελός σου».

 

Skyfall  ( Adele )

Το όνομά του είναι Bond, James Bond. Συμπληρώνει πενήντα χρόνια ζωής στη μεγάλη οθόνη. Η τελευταία ταινία ήταν μία από τις πιο εμπορικές και δικαιολογημένα, αφού κοινό και κριτικοί συμφώνησαν πως είναι ίσως η καλύτερη της σειράς.

Μέχρι πρόσφατα ο κυνικός ήρωας παρέμενε αποσυνδεδεμένος από την πραγματική ζωή και  το πάθος. Αυτή τη φορά αποκαλύπτεται το παρελθόν του περίφημου μυστικού πράκτορα. Τον γνωρίζαμε ως ώριμο, πεπειραμένο και γνώστη της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Όμως εδώ ο μονοδιάστατος εξυπνάκιας δείχνει πως κι αυτός έχει βιώσει τα θέματά του και κουβαλάει όπως όλοι τραύματα στην ψυχή του.

Ο James Bond (Daniel Craig) μπλέκεται σε μια αναμέτρηση με μια σκληρή γυναίκα κι ένα μυστηριώδη κακό, που υποδύεται άψογα ο Javier Bardem. Η πίστη του απέναντι στη Μ (Judi Dench) κλονίζεται. Καταστρέφεται η ζωή του. Δεν είναι πια ένας υπερήρωας χωρίς συναισθήματα, αλλά ένας ανθρώπινος χαρακτήρας.

Και σε αυτήν την ταινία για πρώτη φορά τον βλέπουμε να κάνει πραγματικά σεξ. Μαζί του η Τόνια Σωτηροπούλου, ένα Bond girl αλλιώτικο από τα άλλα. Η Ελληνίδα είναι η πρώτη κοπέλα στα χρονικά που γυρίζει σκηνή σεξ μαζί του.

Το σκεπτικό του όλου εγχειρήματος είναι να τραβηχτεί η προσοχή του κοινού από την έντονη δράση και να εστιαστεί σε μια πιο ανθρώπινη και πειστική πλευρά αυτού του φλεγματικού χαρακτήρα. Το καστ απαρτίζεται από σπουδαίους ηθοποιούς, όπως ο Ralph Fiennes και ο Albert Finney.

Σε κάθε ταινία της σειράς το τραγούδι ερμηνεύει κάποιος καταξιωμένος καλλιτέχνης ή συγκρότημα. Και το εντυπωσιακό είναι πως πάντα συνδυάζεται το ιδιαίτερο προσωπικό ύφος του εκάστοτε ερμηνευτή με το μόνιμο χαρακτηριστικό ύφος της μουσικής των ταινιών με το μυστικό πράκτορα. Έτσι γίνεται κι εδώ.

Αυτή τη φορά επιλέχθηκε η σπουδαιότερη Βρετανίδα ερμηνεύτρια των ημερών μας, η Adele. Η πλούσια φωνή της δίνει νοσταλγική κομψότητα στο θέμα. Στέκεται άξια δίπλα σε σπουδαίους προκατόχους της, αν δεν τους ξεπερνά κιόλας, στέλνοντας ήδη το τραγούδι στην αιωνιότητα. Κέρδισε υποψηφιότητα για χρυσή σφαίρα και πολλοί θεωρούν πως το τραγούδι της 23ης ταινίας είναι το καλύτερο στην ιστορία της κινηματογραφικής σειράς. Κάτι που είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό, εάν σκεφτούμε τα ιερά τέρατα της μουσικής, που έχουν ερμηνεύσει αντίστοιχα θέματα. Το όνομά της Adele γράφεται στη χρυσή λίστα.

Η ορχήστρα με την κυριαρχία του πιάνου και των εγχόρδων δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα και το Skyfall αποτελεί ήδη ένα κλασικό μουσικό θέμα.

Αυτό είναι το τέλος. Η πτώση του ουρανού είναι εκεί που οι κόσμοι συγκρούονται και οι μέρες είναι σκοτεινές. Μπορείς να έχεις τον αριθμό μου, μπορείς να πάρεις το όνομά μου, αλλά ποτέ δεν θα έχεις την καρδιά μου. Όπου πας, πηγαίνω. Ό,τι βλέπεις, βλέπω. Ξέρω πως ποτέ δεν θα ήμουν ο εαυτός μου χωρίς την ασφάλεια της δικής σου αγκαλιάς. Θα σταθούμε όρθιοι να τα αντιμετωπίσουμε όλα μαζί, στην πτώση του ουρανού.

 

Soldier  ( Brian Cross, Daniel Gidlund )

Κάποτε νιώθεις πως θέλεις να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στη γυναίκα που αγαπάς, να γίνεις ο στρατιώτης της, ο μαχητής της. Και το εκφράζεις με τον τρόπο που μπορείς. Αυτό είναι που θέλει η γυναίκα από εσένα. Οι δύο Αμερικανοί DJs το κάνουν με αυτό το ηλεκτρονικό τραγούδι. Διαθέτει γρήγορο τέμπο και μεγάλη ένταση. Πέρα από την αυτονόητη απήχηση που είχε στα clubs, γνώρισε και τη ραδιοφωνική επιτυχία.

 

Somebody That I Used To Know  ( Gotye, Kimbra )

Κάποιες φορές θυμάμαι την εποχή που ήμασταν μαζί. Όπως τότε που είπες πως νιώθεις τόσο ευτυχισμένη που θα μπορούσες να πεθάνεις. Πίστεψα πως είσαι εσύ για μένα. Άλλα ένιωσα τόσο μόνος στη συντροφιά σου. Αυτό ήταν έρωτας και είναι ένας πόνος που ακόμη θυμάμαι. Μπορείς να εθιστείς σε ένα συγκεκριμένο είδος θλίψης. Σαν υποταγή στο τέλος. Κι όταν συνειδητοποιήσαμε πως δεν βγάζει πια νόημα να είμαστε μαζί, είπες πως θα μπορούσαμε να είμαστε ακόμα φίλοι, αλλά παραδέχομαι πως χάρηκα που τελείωσε.

Με τα παραπάνω περίπου λόγια ξεκινάει ο Gotye την ιστορία του. Όταν νιώθεις τόσο μόνος ενώ βρίσκεσαι σε σχέση, δεν μπορείς παρά να νιώσεις ανακούφιση όταν αυτή τελειώνει. Είναι καλύτερο από το να πληγώνει ο ένας τον άλλο. Πώς όμως να φερθείς όταν ο έρωτας τελειώνει; Και τελειώνει οριστικά κάτι που έζησες ή μένει πάντα εκεί, αλλάζοντας απλά μορφή; Έτσι ο ίδιος συνεχίζει.

Αλλά δεν έπρεπε να κόψεις την επαφή μαζί μου, κάνοντας σαν να μη συνέβη ποτέ κι ότι δεν ήμασταν τίποτα. Δεν χρειάζομαι καν την αγάπη σου. Αλλά μου φέρεσαι σαν να είμαι ξένος κι αυτό είναι τόσο σκληρό.

Δε χρειαζόταν να στείλεις τους φίλους σου να μαζέψουν τους δίσκους σου και μετά να αλλάξεις τον αριθμό σου. Τώρα είσαι απλά κάποια που γνώριζα.

Ο ίδιος πάντα πόνος, τα ίδια πάντα βασανιστικά ερωτήματα μετά το τέλος της σχέσης. Τόσο ανθρώπινο που έχει τραγουδηθεί σε όλες τις γλώσσες του πλανήτη. Αρκεί να θυμηθούμε κάποια αντίστοιχα λόγια από ελληνικά τραγούδια. «Δεν είναι που όλα πήγαν στραβά, τη μοναξιά δε φοβάσαι. Τα λόγια που πίστεψες δε θες να θυμάσαι» ή το «Δεν είναι η ανάγκη, δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει. Έχω αντέξει πολλά. Δεν με ξέρεις καλά. Κανείς δεν με ξέρει». Έτσι κι εδώ συναντάμε την ίδια πάντα ιστορία. «Δεν χρειάζομαι καν την αγάπη σου, αλλά είναι τόσο σκληρό να μου φέρεσαι σαν να ήμουν απλά κάποιος που γνώριζες και τίποτα παραπάνω». Ακριβώς όπως νιώθει κάθε άντρας.

Το ίδιο εκφραστικά ερμηνεύει τη γυναικεία πλευρά η Kimbra, που μπαίνει μετά το ρεφρέν.

Κάπου κάπου θυμάμαι όλες τις φορές που το χάλαγες, κάνοντάς με να πιστεύω πως έφταιγε πάντα κάτι που είχα κάνει. Δε θέλω να ζω έτσι, να ερμηνεύω την κάθε λέξη που λες. Είπες πως μπορούσες να το αφήσεις χαλαρά. Τότε γιατί έχεις κολλήσει τόσο με κάποια που απλά γνώριζες;

Είναι ακριβώς αυτή η αμηχανία που νιώθουμε όλοι σε τέτοιες περιπτώσεις. Το να προσπαθείς να είσαι χαλαρός την ίδια στιγμή που θέλεις τόσο πολύ να βρίσκεσαι μαζί με το άλλο πρόσωπο. Να κρατήσεις μια πολιτισμένη συμπεριφορά ενώ είναι τόσο έντονα τα αισθήματα μέσα σου. Να διώχνεις μακριά σου κάτι που θέλεις τόσο πολύ. Ακριβώς επειδή το θέλεις τόσο έντονα.

Κι όλο αυτό γίνεται πίεση για τη γυναίκα, που δεν την αφήνει να ζήσει και να εκφραστεί ελεύθερα, όπως θα ήθελε. Μια αμοιβαία έλξη που, αντί να μεταφραστεί σε χαρά κι απόλαυση, γίνεται βαρύ φορτίο.

Τόσο γνήσιοι κι αληθινοί στίχοι μοιραία θα έβρισκαν ανταπόκριση από το κοινό. Το τραγούδι μιλάει κατευθείαν στην ψυχή. Με την αμεσότητα και την ειλικρίνειά του κέρδισε τις καρδιές των ακροατών. Δεν φοβάται να παραδεχτεί τα βαθύτερα συναισθήματα κι εξομολογείται τις σκέψεις που κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις. Δεν το ακούς απλώς, το βιώνεις. Όσο κλειδωμένος κι απροετοίμαστος κι αν είσαι, πάντα ανοίγει ένα κομμάτι της ψυχής κι ομολογείς πράγματα που θα δίσταζες να πεις και στον εαυτό σου.

Ο Βέλγο – Αυστραλός  μουσικός έντυσε τους στίχους με μια indie μελωδία με λιτή κι όμορφη ενορχήστρωση. Εναρμονίζεται απόλυτα με τις αυξομειώσεις στον τόνο έκφρασης. Καθοριστική ήταν και η συμμετοχή της Νεοζηλανδής Kimbra στα φωνητικά που ερμηνεύει παραστατικά τη γυναικεία ψυχοσύνθεση. Κι έτσι αγαπήθηκε από ένα ευρύ ακροατήριο. Ίσως πρόκειται για το κορυφαίο τραγούδι της χρονιάς και με ακροατήριο που εκτείνεται σε φίλους κάθε είδους. Είναι σίγουρα από εκείνα που θα σημαδέψουν τη δεκαετία.

Είναι το αιώνιο «γιατί;» που μένει, όταν η σχέση τελειώνει. Δε χρειαζόταν όμως να με βγάλεις από τη ζωή σου. Κάνοντας σαν να μην είχε συμβεί ποτέ και σαν να μην ήμασταν τίποτα. Τώρα είσαι απλά κάποια που γνώριζα.

 

Someone Like You  ( Adele )

Είναι ορισμένα τραγούδια που ξέρεις από το πρώτο κιόλας άκουσμα ότι προορίζονται να γίνουν κλασικά. Είναι τέτοια η δύναμή τους , που είναι αδύνατο να μην κερδίσουν τη μάχη με το χρόνο. Αυτή είναι η αίσθηση που είχαμε οι περισσότεροι, όταν για πρώτη φορά ακούσαμε το Rolling In The Deep.

Όταν έφτασε η στιγμή που ακούσαμε πρώτη φορά το Set Fire To The Rain, δεν ήταν πια μία απλή αίσθηση αλλά βεβαιότητα. Εκφράζει την ανάγκη που έχουν και οι πιο δυνατοί άνθρωποι να αγαπήσουν, να εμπιστευτούν και να στηριχτούν σε ένα πρόσωπο. Μιλάει για τις μεγάλες προσδοκίες που γίνονται στάχτη. Κι αυτό μέσα από ποιητικούς στίχους, υπέροχη μελωδία από πιάνο και βιολιά και μία συγκλονιστική ερμηνεία από την Adele. Βγάζει δυνατά συναισθήματα και σε κάνει να ανατριχιάζεις όσες φορές κι αν το ακούσεις.

Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που τολμάς να συγκρίνεις με έργα παλιότερων δεκαετιών, που έχουν γράψει ιστορία στο χώρο της τέχνης. Και ξέρεις πως η διαίσθηση είναι σωστή. Είναι τέτοια η συγκίνηση που γεννούν τέτοια τραγούδια, που δεν πέφτεις έξω. Ξέρεις ότι ήρθαν για να μείνουν. Η τεράστια επιτυχία τους συνεχίστηκε για δεύτερη χρονιά. Κι όχι μόνο λόγω ακροαματικότητας ή πωλήσεων, αλλά επειδή μιλούν κατευθείαν στην ψυχή. Σε αυτά τα δύο ήρθαν να προστεθούν πολλά ακόμη τραγούδια της Adele, όπως το Turning Tables. Όπως περιμέναμε, ανάμεσά τους ξεχώρισε το Someone Like You. Μία πανέμορφη μπαλάντα γεμάτη νοσταλγία για μια χαμένη αγάπη.

Η Adele είναι η σημαντικότερη ερμηνεύτρια της εποχής μας τόσο ως φωνή και τεχνική, όσο κι ως προς το συναίσθημα που βγάζει. Περιττό λοιπόν να μιλήσουμε για την ψυχωμένη ερμηνεία της. Περιγράφει τόσο παραστατικά την πικρή στιγμή που συνειδητοποιείς πως έχεις χάσει οριστικά το πρόσωπο που αγαπάς.

Άκουσα πως καταστάλαξες, βρήκες μία κοπέλα και την παντρεύτηκες. Άκουσα πως τα όνειρά σου πραγματοποιήθηκαν. Φαντάζομαι πως εκείνη σου έδωσε πράγματα που εγώ δεν σου έδωσα. Παλιέ φίλε, γιατί είσαι τόσο ντροπαλός; Δε σου ταιριάζει να κρύβεσαι από το φως. Δεν ήθελα να έρχομαι απρόσκλητη από τη θλίψη μου, αλλά δεν μπορούσα να μείνω μακριά, δεν μπορούσα να το πολεμήσω. Είχα την ελπίδα να δεις το πρόσωπό μου και να θυμηθείς πως για μένα δεν τελείωσε.

Μην σε νοιάζει, θα βρω κάποιον σαν εσένα. Δεν εύχομαι παρά μόνο τα καλύτερα και για σένα επίσης. Μην με ξεχνάς, σε ικετεύω, θυμάμαι είπες. Κάποιες φορές κρατάει η αγάπη, ενώ κάποιες άλλες πληγώνει.

Και συνεχίζει η Adele λέγοντας για το χρόνο που περνάει και πως μόνο το χθες ήταν δικό τους, οι στιγμές που έζησαν μαζί. Τραγουδάει για τις αναμνήσεις που μένουν, τα σωστά και τα λάθη και για τη γλυκόπικρη γεύση που αφήνει πίσω της η ιστορία.

Εδώ το πιάνο και τα βιολιά δημιουργούν μελαγχολική διάθεση. Ανάλογο είναι και το ασπρόμαυρο video clip, γυρισμένο στο Παρίσι. Όπως και το τραγούδι, αποπνέει την αίσθηση του φθινοπώρου, τόσο στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας που περπατάει η Adele όσο κι εσωτερικά. Είναι τέτοια η ενέργεια του τραγουδιού που σε κάνει να δακρύζεις είτε είσαι εσύ που έφυγες, είτε σε έχουν αφήσει. Απλό, μελαγχολικό, ανθρώπινο. Κάποιες φορές κρατάει η αγάπη, ενώ κάποιες άλλες πληγώνει.

 

Imany - Take Care

Take Care  ( Imany )

Μου ραγίζει την καρδιά, γιατί ξέρω πως εσύ είσαι ο ένας για μένα. Δε θα μάθεις ποτέ, δεν θα δείξω ποτέ τι αισθάνομαι, τι χρειάζομαι από σένα. Με αυτούς τους στίχους συστήθηκε η Γαλλίδα με τις αφρικανικές ρίζες στο κοινό και το You Will Never Know αγαπήθηκε όσο λίγα. Ζεστή μελωδία από την κιθάρα και μια ερμηνεία γεμάτη αγνό συναίσθημα.

Μας κάνει σχεδόν να ντρεπόμαστε για το πώς έχουμε καταντήσει τις σχέσεις στην εποχή του καταναλωτισμού. Και μας υπενθυμίζει πόσο απλό είναι να αγαπάς, αρκεί να κάνεις τον κόπο να ξεφύγεις από τον εγωισμό.

Δικό της και το Take Care, που τραγουδάει με τη συμμετοχή παιδικής χορωδίας.  Μας θυμίζει να φροντίζουμε τα πρόσωπα που αγαπάμε και πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.

 

The Adventures Of Rain Dance Maggie  ( Red Hot Chili Peppers )   

Κι επιτέλους πραγματοποιήθηκε το μεγάλο συναυλιακό απωθημένο των Ελλήνων. Στις 4 Σεπτεμβρίου οι Καυτερές Πιπεριές εμφανίστηκαν στη σκηνή του Ολυμπιακού Σταδίου και το αθηναϊκό κοινό τους απόλαυσε στην πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας. Μας θύμισαν μεγάλες στιγμές από τη διαδρομή τους όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιες φορές ξεσηκώνοντας το κοινό με τον ethnic rock ρυθμό τους και κάποιες άλλες προκαλώντας συγκίνηση με μπαλάντες γραμμένες για αληθινά περιστατικά της ζωής, όπως την απώλεια ενός σημαντικού φίλου. Ήταν μαγική η στιγμή που ακούστηκαν οι πρώτες νότες από το The Adventures Of Rain Dance Maggie. Ένας μάλλον απροσδόκητος ενθουσιασμός απλώθηκε στο στάδιο. Ίσως επειδή περιμέναμε να ακούσουμε τις κλασικές τους επιτυχίες και δεν πιστεύαμε πως θα ασχοληθούν με τα πρόσφατά τους τραγούδια. Ίσως και γιατί δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως η τελευταία τους δουλειά ήταν ήδη γνωστή σε τόσο κόσμο. Όπως και να έχει, το κοινό ανταποκρίθηκε θερμά και η ερμηνεία του ήταν μία από τις πιο ζωντανές στιγμές της βραδιάς.

The Lion’s Roar  ( First Aid Kit )

Ο ήλιος δύει ρίχνοντας το τελευταίο φως της ημέρας στα ξύλινα σπίτια της επαρχίας. Μέσα στη ζεστασιά που αφήνει πίσω του, ένα ζευγάρι αγκαλιάζεται τρυφερά. Δεν μιλάνε. Οι κινήσεις τους δείχνουν πως απολαμβάνουν αυτήν τη στιγμή της μεταξύ τους στοργής. Υπάρχει οικειότητα, ξέρουν πως κάποιος νοιάζεται.

Γλυκός ήχος από κιθάρες και γυναικεία φωνητικά σε μια εναλλακτική country μπαλάντα. Πράγμα σπάνιο για σουηδικό ντουέτο. Οι δύο αδερφές από την Στοκχόλμη βρίσκονται ηλικιακά κοντά στα είκοσι. Ο ήχος τους δεν είναι μόνο ευχάριστος, αλλά διαθέτει και μια ωριμότητα που δεν περιμένεις από κορίτσια της ηλικίας τους. Οι φωνές τους είναι μεστές και οι στίχοι μιλούν για τα μικρά πράγματα που δίνουν αξία και νόημα στη ζωή. Η μουσική τους διανθίζεται με κέλτικα παραδοσιακά στοιχεία.

Ο βρυχηθμός του λιονταριού είναι το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο του στο δίσκο. Πρόκειται για μία αξιοπρεπή δουλειά, ωραία ως ενιαίο σύνολο. Πέρα από το ομότιτλο τραγούδι, αξιοπρόσεκτα είναι το Emmylou και το To A Poet.

Η αγάπη έχει δοθεί, μην την αφήσεις να σε προσπεράσει. Είναι υπομονετική, περιμένει για σένα. Μέσα από τη θλίψη έρχεται η αγάπη και μέσα από την αγάπη έρχεται η χαρά.

 

They Are Not Like Us  ( Walkabouts )

Πραγματική μουσική για όσους θέλουν να μυσταγωγηθούν στον κόσμο της και δεν αναλώνονται στα εύκολα τραγουδάκια της σειράς. Σύνθεση μαγευτική με το πιάνο να κυριαρχεί στην ενορχήστρωση, δίνοντας την απαραίτητη μελαγχολική διάθεση στα τοπία της σκόνης. Το αμερικανικό συγκρότημα έχει country, rock και folk καταβολές. Η γυναικεία κι η αντρική φωνή μπλέκονται όμορφα μεταξύ τους σε ένα άψογο αποτέλεσμα τόσο τεχνικά όσο και σε ψυχή. Το The Dustlands έχει σκληρό και λιτό ήχο κι έδωσε το όνομα στο δίσκο. Το Every River Will Burn θυμίζει western με τα κιθαρίσματα. Το Horizon Fade, αν και κάπως πιο μυστηριώδες από όσο έχει συνηθίσει ο μέσος ακροατής, είναι από τις ομορφότερες στιγμές του δίσκου. Με ρωτάς, έχουμε έρθει ποτέ ξανά σε αυτό το μέρος;

 

Time  ( Chase & Status, Delilah )

Αν μπορείς να βρεις το χρόνο να μου δώσεις την αγάπη σου, θα περιμένω για σένα, αν είναι αυτό μόνο που χρειάζεσαι. Αν βρεις ποτέ ελεύθερο χρόνο, πες μου μόνο πού είσαι και θα έρθω να σε βρω. Απλά να είσαι ειλικρινής. Αν μπορείς να βρεις το χρόνο, θα περιμένω για σένα. Αλλά αν δεν μπορείς να βρεις το χρόνο, κόψε το. Γιατί δεν έχω το χρόνο και την υπομονή. Γιατί υποφέρω καθώς εσύ αποφασίζεις. Αν δεν μπορέσεις να βρεις το χρόνο, η καρδιά μου, που αιμορραγεί, δεν θα τα καταφέρει.

Περιμένεις, όμως σε αγνοεί. Ίσως πρόκειται για το πιο θλιβερό συναίσθημα. Σπαράζεις για λίγη προσοχή, ένα μικρό σημάδι ενδιαφέροντος. Και περιμένεις άδικα. Δεν έχει την ειλικρίνεια να ξεκαθαρίσει την κατάσταση, ούτε τη διάθεση για ανθρώπινη επικοινωνία.

Οι δύο παραγωγοί από το Λονδίνο έφτιαξαν αυτό το ηλεκτρονικό θέμα. Παρά το γρήγορο ρυθμό του, είναι καταθλιπτικό. Το video clip στηλιτεύει την ενδοοικογενειακή βία.

Η Βρετανίδα Delilah τραγουδάει για εκείνους που σπαταλούν το χρόνο σου, αφήνοντάς σε να ελπίζεις και να περιμένεις. Διαιωνίζουν μια κατάσταση που δεν βγάζει πουθενά. Δεν βρίσκουν καν το χρόνο να σου πουν ότι δεν ενδιαφέρονται. Δεν μπαίνουν στον κόπο να το κάνουν. Είναι κι αυτή η αδιαφορία μία μορφή βίας.

Πόσο διαφορετικά μετράει ο χρόνος για εκείνους που περιμένουν;

 

David Guetta

Titanium  ( David Guetta, Sia )

Ανάμεσα στις πολλές συνεργασίες που έκανε και φέτος ο μεγαλύτερος DJ στον κόσμο, ήταν και με την Jessie J στο Laser Light. H Jessie J γνώρισε επιτυχία και με το Domino. Ο David Guetta έφτιαξε πάλι πολλά dance κομμάτια. Το Titanium είναι αρκετά πιο χαμηλότονο από τα χορευτικά τραγούδια, στα οποία μας έχει συνηθίσει. Παρόλο που για ακόμη μία χρονιά ήταν παραγωγικότατος, αυτό το τραγούδι ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα με τη μελωδικότητά του. Και παράλληλα, χάρη στους στίχους και την ερμηνεία από τη Sia καταφέρνει και βγάζει μια δύναμη, που δεν έχουν άλλα πιο έντονα τραγούδια. Είναι η εσωτερική ηρεμία που αποδεικνύεται ισχυρότερη από την κακία, τις φωνές και το θυμό του κόσμου.

 

Tonight  ( Saint Etienne )

Ετοιμάζεται να βγει έξω κι η ανυπομονησία είναι έκδηλη. Απόψε ίσως είναι η μεγάλη βραδιά. Και η νυχτερινή περιπλάνηση ξεκινάει με παιδικό ενθουσιασμό. Είναι από τις περιπτώσεις που σε κυριεύει ένα προαίσθημα πως κάτι ωραίο και σημαντικό θα συμβεί απόψε. Και δεν κρατιέσαι να τρέξεις να το ανακαλύψεις.

Εισαγωγή με ηλεκτρονικό ήχο βιολιών, στη συνέχεια φλερτάρει με disco ρυθμό και τελικά γίνεται synthpop, το είδος που πάντα χαρακτήριζε την μπάντα.

Το βρετανικό συγκρότημα με το όνομα γαλλικής πόλης μας είχε χαρίσει πριν από είκοσι περίπου χρόνια κάποια αξέχαστα τραγούδια, όπως το νοσταλγικό Pale Movie και το He’s On The Phone. Έκτοτε κινήθηκε στη μετριότητα χωρίς κάποια αξιόλογη δουλειά. Με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να πούμε πως το Tonight είναι ό,τι πιο καλό έχουν κυκλοφορήσει εδώ και χρόνια, χωρίς όμως και πάλι να πρόκειται για κάτι ξεχωριστό.

 

Turn Me On  ( David Guetta, Nicki Minaj )

Είναι σπάνια περίπτωση να διεισδύσει μία γυναίκα στον ανδροκρατούμενο χώρο της hip hop. Η Nicki Minaj έχει τόσο χαρακτηριστική φωνή κι έκφραση, που κατάφερε να την εμπιστευτούν οι μεγαλύτεροι παραγωγοί του είδους και να γράψει τη δική της σελίδα. Η ικανότητά της να ραπάρει με εντυπωσιακά μεγάλη ταχύτητα της άνοιξε το δρόμο για συνεργασίες με σπουδαία ονόματα της μουσικής. Έτσι ήρθε και η συμμετοχή της στο Give Me All Your Luvin’ με τη Madonna, το πιο εμπορικό κομμάτι από το MDNA. Ακολούθησε το Starships, στο οποίο ραπάρει και τραγουδάει η ίδια. Με καταγωγή από το Τρινιδάδ κατόρθωσε να διακριθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ήταν απλά θέμα χρόνου η συνεργασία της με τον κορυφαίο Γάλλο DJ. Το Turn Me On ξεχειλίζει από έντονο dance ρυθμό, πράγμα αναμενόμενο από παραγωγή του David Guetta.

Ακόμη κι όσοι βρίσκουν εκνευριστική τη φωνή της Αμερικανίδας, δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν εδώ  τον τρόπο που εναλλάσσει τραγούδι, ένταση και ραπάρισμα. Το video clip είναι παράξενο κι ενδιαφέρον. Και το τραγούδι ακόμη ένας club ύμνος.

 

Nicki Minaj
Nicki Minaj

Two Against One  ( Danger Mouse, Daniele Luppi, Jack White )

Μην κάνεις λάθος, δεν κάνω τίποτα δωρεάν και κρατάω τους εχθρούς μου πιο κοντά κι από όσο είναι ο καθρέφτης μου σε μένα. Έχω την αίσθηση πως είναι δύο εναντίον ενός. Ήδη πολεμάω τον εαυτό μου, άρα τι είναι ακόμη ένας; Ο καθρέφτης είναι η σκανδάλη και το στόμα σου το όπλο. Υπάρχουν μόνο τρεις. Εσύ κι εγώ εναντίον μου.

Οι κιθάρες παίζουν έτσι που φέρνουν παραστατικότατα εικόνες από μια αναμέτρηση στην άγρια δύση. Περιμένεις πως οι μονομάχοι θα πάρουν την κατάλληλη θέση και θα αρχίσουν να πυροβολούν ο ένας τον άλλο. Μόνο που αυτή είναι μια διαφορετική και ιδιότυπη μονομαχία. Είναι δύο εναντίον ενός. Είναι η περίπτωση που ο ίδιός σου ο εαυτός είναι εναντίον σου. Ήδη μάχεσαι ενάντια σε σένα. Άρα τα λόγια του άλλου προσώπου δεν μπορούν να σε βλάψουν. Όσο σκληρά κι αν σου φερθεί, όση κακία κι αν βγάλει, δεν μπορεί να σε πονέσει περισσότερο. Έχεις επιλέξει μόνος σου να αφήσεις να συμβεί.

Μπορεί να φαίνεται παράλογο κάτι τέτοιο, συμβαίνει όμως και στις σχέσεις. Μένεις κολλημένος κάποιες φορές εκεί που σε πληγώνουν. Αυτοτιμωρείσαι για πράγματα που δεν έκανες και δέχεσαι κατηγορίες χωρίς να φταις. Δεν αντιδράς, ίσως επειδή το άλλο πρόσωπο είναι σημαντικό για σένα. Νοιάζεσαι κι έτσι το αφήνεις να κυριαρχεί πάνω σου. Ορίζει τη σκέψη σου και νιώθεις σαν να στρέφεσαι κατά του εαυτού σου.

Ο Jack White είναι από τους τραγουδοποιούς που σώζουν τη μουσική τα τελευταία χρόνια. Η συμβολή του στην εξέλιξη της rock είναι καθοριστική. Εδώ όμως δίνει τη φωνή του σε δημιουργία άλλων. Βάζει έτσι το δικό του πολύτιμο λιθαράκι στο album Rome και κάνει ακόμη πιο σημαντική αυτή την ούτως ή άλλως αξιόλογη δουλειά.

 

USB United States Of Balkans  ( Baildsa )

Μέχρι πριν από ένα χρόνο γνωρίζαμε το USB, ως θύρα σύνδεσης του υπολογιστή με άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. Με ένα έξυπνο λογοπαίγνιο οι Baildsa ερμήνευσαν το αρκτικόλεξο ως United States of Balkans. Τις Ηνωμένες Πολιτείες των Βαλκανίων παρουσιάζουν στον πρώτο τους δίσκο μέσα από τις ethnic μουσικές τους. Χάλκινα πνευστά και σερβοκροατικό rock, κιθάρες και παράδοση των τσιγγάνων της Ρουμανίας, αλλά και νότες ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Τα βαλκανικά κράτη δεν γνώρισαν την οικονομική ανάπτυξη της βορειοδυτικής Ευρώπης. Οι μεταξύ τους αντιπαλότητες ήταν ο κυριότερος λόγος που έμειναν πίσω. Το μήνυμα που περνούν μέσα από το έργο τους είναι πως ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε πολλά.

Το όνομα της μπάντας από τη Θεσσαλονίκη είναι ακόμη ένα λογοπαίγνιο. Η λέξη παραπέμπει στο χορό (bailar σημαίνει χορεύω στα ισπανικά), αλλά ηχεί ως «μπαΐλντισα». Εκφράζουν με αυτό το τουρκικής προέλευσης ρήμα την αγανάκτηση των κατώτερων οικονομικά και κοινωνικά στρωμάτων και φέρνουν κοντά τους λαούς της χερσονήσου. Ποτέ ξανά πόλεμος είναι το σύνθημά τους. Σβήστε τις γραμμές από το χάρτη. Σβήστε τα σύνορα που μας χωρίζουν. Μέσα από τη συνεργασία μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα.

 

We Are Young  ( Fun, Janelle Monáe )

Σημασία δεν έχει πόσων χρόνων είσαι, αλλά πόσο αισθάνεσαι. Και σίγουρα τις στιγμές που ερωτεύεσαι νιώθεις νέος. Γίνεται ακόμη πιο έντονη αυτή η αίσθηση, όταν υπάρχει ανταπόκριση και τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Τις στιγμές που το πρόσωπο που έχεις δίπλα σου αισθάνεται το ίδιο για σένα κι έχει τη διάθεση να μοιραστεί μαζί σου το παιχνίδι, νιώθετε και οι δύο παιδιά, που ανακαλύπτουν από την αρχή τη ζωή. Δύο παιδιά που συνωμοτούν μεταξύ τους, που θέλουν να κάνουν σκανδαλιές, να εξερευνήσουν και να ανακαλύψουν τα όριά τους, να κατακτήσουν τον κόσμο.

Ούτε ακριβώς pop ούτε έντεχνο, αυτό το τραγούδι έχει τη δική του ταυτότητα. Το σχετικά νέο αμερικανικό συγκρότημα χαρακτηρίζεται από indie ήχο και κατάφερε με το We Are Young να φτάσει για πρώτη φορά στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κάτι που δεν αποκλείεται να ξανασυμβεί στο μέλλον, αφού ουσιαστικά οι Fun βρίσκονται στο ξεκίνημά τους. Η Janelle Monáe Robinson, γνωστή για τις r’n’b ερμηνείες της, έχει εδώ μία έκτακτη συμμετοχή στα φωνητικά. Ο ήχος των ντραμς και οι σταδιακές νότες από τα πλήκτρα και τις κιθάρες συντονίζονται με την ερμηνεία. Δίνουν την αίσθηση αναμονής, μέχρι που σπάει η αδράνεια. Παίρνεις την πρωτοβουλία, κάνεις την αποφασιστική κίνηση κι ενεργοποιείς το σύμπαν γύρω σου. Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Απόψε είμαστε νέοι.

 

We Found Love  ( Rihanna, Calvin Harris )

Βρήκαμε αγάπη σε ένα μέρος χωρίς ελπίδα. Όπως συμβαίνει και στη ζωή. Μπορεί να κυνηγάς κάτι για χρόνια. Να το αναζητάς παντού. Κάνεις τα πάντα για να το κερδίσεις. Προσπαθείς ξανά και ξανά. Κι όσο εσύ επιμένεις, τόσο εκείνο απομακρύνεται. Ίσως επειδή το θέλεις πολύ. Ίσως επειδή κάπου το φοβάσαι κιόλας. Όλοι οι δρόμοι μοιάζουν κλειστοί κι αυτό που κυνηγάς φαίνεται τόσο δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Μέχρι που κάποια στιγμή χάνεις την ελπίδα σου. Εξακολουθείς να το θέλεις, αλλά δεν προσπαθείς πια. Μετά από τόση ένταση χαλαρώνεις. Και τότε επιτέλους σου συμβαίνει. Έρχεται στη ζωή σου ανέλπιστα, όταν παύεις να επιμένεις. Απλά και φυσικά ζεις εκείνο που ήθελες και το συναίσθημα είναι υπέροχο. Τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις. Αυτή τη μαγική στιγμή εκφράζει το τραγούδι. Μετά από απογοητεύσεις, κόπο και πόνο, φτάνεις σε ένα σκοτεινό κι αδιέξοδο σημείο. Και βρίσκεις τελικά την αγάπη εκεί που δεν το περιμένεις. Έρχεται στο δρόμο σου κι όλα γίνονται τόσο φυσικά σαν από θαύμα.

Το ίδιο φυσικά ήρθε και η επιτυχία του κομματιού. Όταν πριν μερικά χρόνια η Rihanna ξεκινούσε τη μουσική της καριέρα με το Umbrella, κανείς δεν πίστευε πως θα μπορούσε να ξεπεράσει την ανταπόκριση που γνώρισε από το κοινό με το ντεμπούτο της. Ακολούθησαν δεκάδες πετυχημένα τραγούδια της, χορευτικά και μπαλάντες, συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες και η μία επιτυχία της διαδεχόταν την άλλη. Ό,τι κι αν κυκλοφορούσε γινόταν χρυσό κι η Rihanna έφτασε στις μέρες μας να θεωρείται μία από τις δημοφιλέστερες ερμηνεύτριες της pop παγκοσμίως. Ακόμη κι έτσι όμως κανένα της τραγούδι δεν υπερτερούσε σε δημοτικότητα του πρώτου της.

Μέχρι που έφτασε η συνεργασία της με τον Calvin Harris. Όταν κυκλοφόρησε το εν λόγω κομμάτι, η εμπορική του επιτυχία ξεπέρασε κατά πολύ κάθε προηγούμενη δουλειά της κι αγαπήθηκε όσο κανένα προηγούμενο. Με το We Found Love έφτασε στο αποκορύφωμα της δόξας της και το ίδιο ισχύει για τον Calvin Harris. O DJ από τη Σκωτία ήταν ήδη γνωστός και καταξιωμένος, αλλά εδώ υπογράφει τη σπουδαιότερη δουλειά του. Είναι τέτοια η ενέργεια που αποπνέει η μουσική του, που το καθιστά ως το καλύτερο dance τραγούδι όχι μόνο της χρονιάς αλλά ίσως και της δεκαετίας.

Η Rihanna τραγουδάει πάνω του για την αγάπη που μπορείς τελικά να βρεις  ανέλπιστα. Τόσο οι στίχοι, που σε βγάζουν από το τέλμα και δίνουν αισιοδοξία, όσο κι ο μοναδικός και γεμάτος ένταση χορευτικός του ρυθμός εκτόξευσαν το κομμάτι στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών όλου του πλανήτη. Το We Found Love θεωρείται ήδη κλασικό, ένας ύμνος των clubs που ξεσηκώνει κι απογειώνει. Είναι ό,τι καλύτερο έχουμε ακούσει από τους δύο συντελεστές. Είναι το κομμάτι που τους καθιερώνει και για το οποίο θα τους θυμούνται οι επόμενες γενιές.

Δικαιολογημένα αγαπήθηκε τόσο πολύ, αφού μέσα μας ξέρουμε πως υπάρχει αυτή η δύναμη που εκφράζει. Όσο δύσκολη κι αν γίνεται η ζωή, ακόμη κι όταν πια κάθε ελπίδα δείχνει να έχει χαθεί, μπορούμε τελικά να βρούμε την αγάπη στα πιο απίθανα μέρη.

 

What Goes Around Comes Around  ( Ida Corr )

Είστε έτοιμοι σήμερα για την αλήθεια; Ήμουν νέα, όχι πριν πολύ καιρό. Σκεφτόμουν πως τίποτα από όσα έκανα δεν θα μπορούσε να μου συμβεί. Έκανα λάθος, αλλά τώρα ξέρω πως στην πράξη ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Ήμουν τόσο αφελής. Πίστευα πως τίποτα δεν μπορεί να με νικήσει ή να με στεναχωρήσει αλλά συνειδητοποίησα πως δεν είναι έτσι. Έχει ο καιρός γυρίσματα. Νοιαζόμουν μόνο για τον εαυτό μου κι έκανα πάντα ό,τι ήθελα. Αλλά έκανα λάθος και τώρα ξέρω πως έχει ο καιρός γυρίσματα.

Νομίζουμε πως τίποτα από όσα κάνουμε δεν έχει επιπτώσεις. Στην πραγματικότητα όμως ό,τι κάνεις σου επιστρέφεται. Παίρνεις από τη ζωή αυτό που δίνεις. Όλα είναι κύκλος. Τα πάντα είναι δανεικά κι όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου πληρώνουμε γι’ αυτά.

Η Ida Corr από τη Δανία συνειδητοποιεί το λάθος της κι αναγνωρίζει πως ό,τι ζει στο παρόν είναι συνέπεια των πράξεών της στο παρελθόν. Και μέσα από τον έντονο ρυθμό αυτού του pop dance κομματιού διαπιστώνει πως έχει ο καιρός γυρίσματα.

 

One Direction

What Makes You Beautiful  ( One Direction )

Είσαι ανασφαλής. Δεν ξέρω για ποιο λόγο. Τραβάς τα βλέμματα, όταν βγαίνεις έξω. Δεν χρειάζεσαι μέηκ απ. Αρέσεις έτσι, όπως είσαι. Όλοι οι άλλοι μπορούν να το δουν, όλοι εκτός από εσένα. Φωτίζεις τον κόσμο μου όπως καμία άλλη. Όταν χαμογελάς, δεν είναι δύσκολο να το διαπιστώσω. Δεν ξέρεις ότι είσαι όμορφη. Αυτό σε κάνει όμορφη. Δεν ξέρω γιατί είσαι ντροπαλή. Σε κοιτάζω στα μάτια και γυρίζεις αλλού το βλέμμα σου. Αν απλά μπορούσες να δεις αυτό που βλέπω, θα καταλάβαινες γιατί σε θέλω τόσο απεγνωσμένα. Σε κοιτάζω και δεν μπορώ να το πιστέψω. Δεν ξέρεις ότι είσαι όμορφη. Αυτό σε κάνει όμορφη.

Ένα τραγούδι που μιλάει για τα απλά πράγματα που μας έλκουν σε μία γυναίκα. Ο τρόπος που μιλάει και κινείται, το βλέμμα και το χαμόγελό της. Η ομορφιά δεν έχει να κάνει με τέλειες αναλογίες κι άψογα εξωτερικά χαρακτηριστικά αλλά με τη ζεστασιά που βγάζει κάποια. Άλλωστε οι μικρές ατέλειες είναι που κάνουν την κάθε γυναίκα ξεχωριστή. Η θετική ενέργεια και διάθεση είναι που φωτίζουν το πρόσωπο, κάνουν τα μάτια να ακτινοβολούν και το δέρμα να λάμπει. Αλλά εκείνο που ασκεί τη μεγαλύτερη γοητεία είναι η άγνοια της γυναίκας για την ομορφιά της. Όταν η ίδια δεν συνειδητοποιεί το πόσο μας αρέσει, όταν δεν έχει επίγνωση της δύναμής της και παραμένει απλή και προσγειωμένη, τότε είναι που γίνεται πραγματικά όμορφη. Αυτή η παιδικότητα είναι η φυσική της γοητεία.

Με αυτό το τραγούδι, οι One Direction συστήθηκαν στο κοινό. Αν και μικροί σε ηλικία, αποδεικνύονται ώριμοι κι αντιλαμβάνονται τη μεγάλη αλήθεια. Παρά την ανάλαφρη αισθητική του ήχου τους είναι ουσιώδεις.

Εξελίσσονται στη νέα γενιά των μεγάλων συγκροτημάτων της βρετανικής pop rock. Αναγνωρίζοντας τη δυναμική τους ως συνεχιστών του είδους, οι Βρετανοί τους ανέθεσαν μια ξεχωριστή θέση στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου.

Κιθαρίσματα, ντραμς κι εναλλαγές των φωνών είναι τα χαρακτηριστικά των τραγουδιών τους. Είναι κάτι περισσότερο από εμφανείς οι επιρροές που έχουν δεχτεί από τους Clash, τους Oasis και τους Blur. Στο Live While We’re Young, το δεύτερό τους τραγούδι, σε προτρέπουν να ζήσεις τη ζωή σου, όσο είσαι νέος. Εδώ η εισαγωγή είναι αντιγραφή από το κλασικό Should I Stay Or Should I Go. Όπως ακριβώς είχαν κάνει οι Oasis, που χρησιμοποίησαν το Imagine του John Lennon για εισαγωγή δικού τους τραγουδιού.

Το What Makes You Beautiful είναι πιο πρωτότυπη δημιουργία και πιο πετυχημένη εμπορικά. Γιατί όσο όμορφη κι αν είναι κάποια, γίνεται πιο ελκυστική όταν δεν είναι φιλάρεσκη. Όταν δεν ξέρει πόσο μας αρέσει. Δεν ξέρεις ότι είσαι όμορφη. Κι αυτό ακριβώς είναι που σε κάνει όμορφη.

 

EvanescenceWhat You Want  ( Evanescence )

Κάνε αυτό που θέλεις. Αυτό που εσύ θέλεις πραγματικά. Μην πιέζεσαι να φερθείς όπως νομίζεις ότι οι άλλοι περιμένουν από εσένα. Ούτε εσύ περνάς καλά έτσι, ούτε τους άλλους ευχαριστείς. Απελευθερώσου και ζήσε όπως λαχταράει η ψυχή σου. Μόνο έτσι έλκεις στη ζωή σου καταστάσεις που σου ταιριάζουν κι ανθρώπους στους οποίους αρέσεις γι’ αυτό που είσαι. Άλλωστε βασική προϋπόθεση για να προσφέρεις κάτι καλό στους γύρω σου είναι να νιώθεις πρώτα εσύ ωραία μέσα σου.

Μετά τις πρώτες gothic metal δουλειές του, το αμερικανικό συγκρότημα επέστρεψε στο προσκήνιο με πιο απλά πράγματα. Το What You Want είναι ένα δυναμικό rock τραγούδι, στο οποίο κυριαρχούν τα κρουστά και συνοδεύονται από πλήκτρα κι ηλεκτρικές κιθάρες. Σε προτρέπει να θυμηθείς ποιος είσαι και ξέρουν πως μόνο η αγάπη θα σε οδηγήσει εκεί που νιώθεις οικεία.

Αν λοιπόν έχεις ένα όνειρο για καλύτερα, ακολούθησέ το. Υπάρχει ακόμα χρόνος. Τόλμησε όσα θέλεις, μέχρι να μην τα θέλεις πια, μέχρι να βρεις εκείνο που ψάχνεις.

 

What The Water Gave Me  ( Florence + The Machine )

Οι άρπες και το πιάνο δημιουργούν μια απόκοσμη ατμόσφαιρα. Σε αυτό συμβάλλει και η ερμηνεία της Florence Welch. Σου προκαλεί την ίδια αίσθηση που έχεις όταν βρίσκεσαι κάτω από το νερό. Η φωνή της κυλάει σαν ποτάμι και στις ψηλές νότες γίνεται καταρράκτης. Κάπου εκεί τα κρουστά κάνουν την εμφάνισή τους ανεβάζοντας τους παλμούς. Εμπνευσμένο, μυσταγωγικό, με κάποιες κέλτικες καταβολές, αλλά αρκετά διαφορετικό από ό,τι έχουμε συνηθίσει.

Κι αυτό είναι ένα μόνο από τα διαμάντια που υπάρχουν στο δεύτερο album του συγκροτήματος από την Ουαλία. Αξιόλογη επιτυχία γνώρισε το Shake It Out, ενώ το Spectrum έγινε το πρώτο τραγούδι της μπάντας που ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών charts. Οι Florence + The Machine διαθέτουν το δικό τους ιδιαίτερο ύφος και δημιουργική έμπνευση, που τους κάνει να ξεχωρίζουν. Πρωτοτυπούν κι ανοίγουν νέους δρόμους.

 

Rihanna: Whare have you beenWhere Have You Been  ( Rihanna, Calvin Harris )

Και ξαφνικά συναντάς το πρόσωπο που ερωτεύεσαι αμέσως. Από την πρώτη σας συνάντηση νιώθετε τόσο άνετα και τόσο οικεία σαν να γνωρίζεστε μια ζωή. Μπορεί να σε νιώθει και να σε καταλαβαίνει τόσο φυσικά σαν να έχετε περάσει χρόνια μαζί. Μιλάει αμέσως στην ψυχή σου. Ποτέ πριν δεν είχες γνωρίσει άνθρωπο που να είχατε τέτοια επικοινωνία, διανοητική, συναισθηματική και σωματική. Και τότε έρχεται η εύλογη απορία: Πού βρισκόσουν εσύ σε όλη μου τη ζωή;

Είναι αυτή η ερώτηση που έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό κι εκφράζεται μεταξύ σοβαρού κι αστείου. Δηλώνει τον ενθουσιασμό σου, όταν μετά από απανωτές αποτυχημένες σχέσεις και χρόνια μοναξιάς ή παρέας με ανθρώπους που δεν σου ταιριάζουν, συναντάς επιτέλους εκείνο που ονειρευόσουν. Η ζωή φέρνει στο δρόμο σου το πρόσωπο που έψαχνες.

Ο Calvin Harris αποδεικνύει ακόμη μία φορά την ικανότητά του στην παραγωγή δυνατών club dance θεμάτων. Φέτος ήταν η χρονιά του και το δυνατό beat του κομματιού μόνο με άλλα δικά του τραγούδια μπορεί να συγκριθεί. Το ηλεκτρονικό στοιχείο είναι κάτι παραπάνω από έντονο. Υπάρχει όμως κάτι στο ρυθμό του που θυμίζει αφρικανικό χορό. Ανάλογη είναι και η χορογραφία στο video clip με κεντρικό πρόσωπο τη Rihanna να τραγουδάει. Πού βρισκόσουν; Γιατί ποτέ δεν σε είδα έξω. Κρυβόσουν από εμένα, κάπου μέσα στο πλήθος; Πού βρισκόσουν σε όλη μου τη ζωή;

 

Usher
Usher

Without You  ( David Guetta, Usher )

Ποτέ δεν θα κερδίσω αυτό το παιχνίδι χωρίς εσένα. Είμαι χαμένος κι άδειος, δεν θα είμαι ποτέ ο ίδιος χωρίς εσένα. Ποτέ δεν θα τα καταφέρω, δεν μπορώ να το παλέψω χωρίς εσένα. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι γίναμε ξένοι, δεν αντέχω ακόμη μία άγρυπνη νύχτα χωρίς εσένα. Το μόνο που χρειάζομαι είναι να είμαστε μαζί.

Ο πιο πετυχημένος DJ του κόσμου συνέχισε κι αυτή τη χρονιά την παραγωγή dance club θεμάτων και προχώρησε σε ακόμη περισσότερες συνεργασίες. Το Without You δεν είναι τόσο χορευτικό όσο παλιότερές του δουλειές. Γνώρισε όμως μεγάλες δόξες στο ραδιόφωνο.

Συνοδεύεται από ένα εμπνευσμένο video clip. Στην αρχή βλέπουμε την υδρόγειο από ψηλά. Μεταφερόμαστε στη Βραζιλία. Εκεί σε κάποια παραλία υπάρχει πλήθος συγκεντρωμένο για κάποιο πάρτι. Την ίδια ώρα γίνεται κάτι αντίστοιχο στη Νότιο Αφρική, για τη συναυλία του μεγάλου παραγωγού. Βλέπουμε παράλληλα διάφορες περιοχές της γης, όπως η Ταϋλάνδη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλού ημέρα κι αλλού νύχτα, παντού όμως ο κόσμος χορεύει και διασκεδάζει. Κι ο Usher σε κάποια παραλία τραγουδάει.

Η ένταση της μουσικής δυναμώνει και τα βήματα του χορού σε κάθε γωνιά της γης γίνονται πιο γρήγορα. Από τις δονήσεις που προκαλεί ο χορός των ανθρώπων στο έδαφος, η γη κινείται. Σιγά σιγά τα κομμάτια στεριάς πλέουν πάνω στη θάλασσα και πλησιάζουν το ένα το άλλο. Και στο τέλος οι ήπειροι ακολουθούν το ρυθμό κι ενώνονται μεταξύ τους. Όλοι οι άνθρωποι γίνονται μια χαρούμενη παρέα που αγκαλιάζεται και χορεύει μαζί. Ένας πολύ όμορφος συμβολισμός, που φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Η μουσική μας ενώνει.

 

Wrecking Ball  ( Bruce Springsteen )

Μεγάλωσα κι ατσαλώθηκα εδώ στους βάλτους του Τζέρσεϊ πολλά χρόνια πριν. Μέσα από το αίμα αλλά και τις μπίρες είδα πολλά πρωταθλήματα να περνάνε. Αν λοιπόν έχεις τα κότσια, κύριε, αν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να περάσεις τη γραμμή, έλα να αναμετρηθούμε. Βάλε τα δυνατά σου κι άφησέ με να δω τι μπορείς να κάνεις. Το σπίτι μου ήταν εδώ στα λιβάδια, όπου τα κουνούπια ήταν μεγάλα σαν αεροπλάνα. Εδώ που το αίμα χυνόταν στην αρένα και οι Γίγαντες έδιναν τον αγώνα. Υψώστε λοιπόν τα ποτήρια σας και φωνάξτε: Εμπρός! Ναι, ξέρουμε πως αύριο κανείς δεν θα είναι πια εδώ. Κράτα λοιπόν το θυμό σου και μην παραδίνεσαι στο φόβο. Όταν όλες αυτές οι ιστορίες σκουριάσουν κι όλη η νεότητα κι ομορφιά μας γίνει στάχτη και το παιχνίδι έχει κριθεί, όταν οι ελπίδες εξανεμιστούν κι έρθουν δύσκολοι καιροί και φύγουν, έλα να δω τι μπορείς να κάνεις.

Ο γερόλυκος της αμερικανικής folk rock θυμάται τα παιδικά του χρόνια. Τις δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν στη φύση και στη δουλειά και χάρη στις οποίες σκληραγωγήθηκε. Αλλά και τα πρωταθλήματα που παρακολουθούσε πίνοντας μπίρα. Όσα πέρασε στη ζωή του. Απευθύνεται στο νεότερό του που τον προκαλεί. Του διηγείται τη ζωή του και του λέει πως μόνο αφού περάσουν τα χρόνια και θα έχει ζήσει κι εκείνος τις εμπειρίες του, τους δικούς του δύσκολους καιρούς, μόνο τότε θα είναι σε θέση να αναμετρηθεί μαζί του. Εδώ μιλάει η πείρα και το τραγούδι είναι φορτωμένο ιστορία και παράλληλα προσιτό.

 

Bruce Springsteen

You’ll Be Mine  ( Pierces )    

Ο ρομαντικός έρωτας σε όλη του την απλότητα και σε όλο του το μεγαλείο. Εκείνες οι πρώτες συναντήσεις, τα πρώτα βλέμματα κι αγγίγματα που σε γεμίζουν πανέμορφα συναισθήματα και σου δίνουν φτερά να πετάξεις. Σου θυμίζουν πόσο ωραία είναι η ζωή. Ακτινοβολείς και θέλεις να μοιραστείς τη χαρά σου με όλο τον κόσμο. Γιατί όταν αγαπάς, αγαπάς τα πάντα. Το σύμπαν ολόκληρο συντονίζεται μαζί σου και νιώθεις πως μπορείς να πετύχεις ό,τι ονειρεύεσαι. Όλοι οι δρόμοι ανοίγουν μπροστά σου και η ζωή γίνεται εύκολη, απλή, γεμάτη. Ένα τραγούδι που μυρίζει άνοιξη.

Οι δύο αδερφές από την Αλαμπάμα είχαν δείξει από το ξεκίνημά τους πως έχουν αυτό το κάτι που κάνει τη διαφορά. Όλα τους τα τραγούδια ήταν και είναι ευχάριστα κι απολαυστικά. Το Glorious ήταν η πρώτη μεγάλη τους επιτυχία και το Love You More ακόμη καλύτερο. Με το You’ll Be Mine απλά φτάνουν στο αποκορύφωμα της δημιουργικότητάς τους. Μας γυρνούν στην εποχή της αθωότητας και της ελεύθερης ψυχικής έκφρασης. Η νοσταλγική διάθεση κι ο ρομαντισμός εκδηλώνονται μέσα από την υπέροχη μελωδία. Φέρνουν εικόνες από μποέμικη ζωή, κορίτσια με μακριά λυτά μαλλιά και χρωματιστά φορέματα, μεγάλες παρέες που μοιράζονται τη λατρεία της φύσης.

Θα μπορούσαμε να παρατηρούμε τα πουλιά να πετούν στους ουρανούς, θα μπορούσαμε να μετράμε τα φύλλα των δέντρων. Θα μπορούσαμε να μετράμε τα δάκρυα στα μάτια μας, ένα, δύο, τρία. Τώρα ξέρεις πώς νιώθω. Με ένα φιλί θα ξυπνήσεις και θα είσαι δική μου.

Θα μπορούσα να μείνω και να αναρωτιέμαι εάν ακόμη με θέλεις. Αλλά υπάρχουν τόσα πράγματα που αμφισβητώ, ένα, δύο, τρία.

Σκέψου πως για μία στιγμή ήσουν δική μου. Ξέρω πως είδες τι θα μπορούσαμε να είμαστε. Αλλά μετά έφυγες κι άλλαξες γνώμη, ένα, δύο, τρία. Τώρα ξέρεις πως νιώθω. Θα είσαι δική μου. Τα δυο κορίτσια εξυμνούν τον ανιδιοτελή έρωτα στην πιο κυνική εποχή.

Το ακούς κι ονειρεύεσαι. Σε μεθάει και σε ταξιδεύει.

Δικαιολογημένα αγαπήθηκε από πολλούς, αφού βγάζει θετική ενέργεια. Κατάφερε να γεννήσει ή να θυμίσει τόσο όμορφα συναισθήματα ακόμη και σε ανθρώπους που είχαν αποκοπεί καιρό από αυτά. Σαν την άνοιξη που έρχεται να λιώσει το χιόνι της ψυχής. Το ακούς και γεμίζεις ευτυχία, αισιοδοξία, αρμονία, αγάπη. Είναι τόσο ευχάριστο που θέλεις να το αφιερώσεις σε όλο τον κόσμο. Το αφιερώνεις όμως αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο που ερωτεύεσαι.

 

Αυτή ήταν η μουσική μας ανασκόπηση για το 2012! Ευχές για ένα χαρούμενο νέο έτος!

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry