Με αφορμή την αυριανή συναυλία του στο Passport με τη συνοδεία του The Rosenberg trio, ο Μιχάλης Παούρης μίλησε στο Hit Channel σχετικά με την συνεργασία του με τους βιρτουόζους jazzίστες, τα λόγια του Al Di Meola για την δεξιοτεχνία του! Προφανώς δεν ήταν δυνατό να μην θελήσουμε να μάθουμε πως μπορεί να συνδυάζει το μπουζούκι με την jazz μουσική και του προτείναμε μια συνεργασία την οποία θα σκεφτεί!

Διαβάστε όσα μας δήλωσε ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης όπως ο Μιχάλης, αν και μας αφήνει σε αναμονή για πολλά πράγματα, του το συγχωρούμε και περιμένουμε νεότερα!

 

Γειά σου Μιχάλη! Τι θα μας παρουσιάσεις το Σάββατο στο Passport;
Πρωτίστως θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία και να σας καλέσω να έρθετε να δείτε τη συναυλία μας από κοντά. Στη συναυλία αυτή θα υπάρξουν εκπλήξεις επί σκηνής και αυτές θα είναι μουσικές εκπλήξεις. Αυτό απαιτεί το να είναι κάποιος συγκεντρωμένος για να τις αντιληφθεί και να αφήσει τον εαυτό του να πάλλεται μαζί μας. Από τη μια μεριά, στο δικό μου σετ, θα ακούσετε Jazz Fusion κομμάτια συνθέσεις δικές μου που υπάρχουν στο νέο μου διπλό CD μου με τίτλο DISHARMONY ο οποίος κυκλοφορεί για πρώτη φορά αυτό το Σάββατο στο Passport. Οι συνθέσεις αυτές αναδεικνύουν όλη τη μπάντα μου διότι πάντα μου άρεσε το σφιχτό και το ομαδικό παίξιμο σε υψηλό και απαιτητικό επίπεδο τεχνικής και ευαισθησίας. Στο άλλο σετ θα βγει το ROSENBERG TRIO κανονικά όπως τους ξέρουμε. Το εκπληκτικό αυτό group θα δώσει στο κοινό τον αυθεντικό ήχο του Gypsy Jazz και την εκπληκτική ευαισθησία του ύφους αυτού, σε εξέλιξη με τη τεχνική του Stochelo. Τα υπόλοιπα Live…

Πως προέκυψε η συνεργασία με το The Rosenberg trio;
Η συνεργασία μου με το trio Rosenberg είναι μέσα στα πλαίσια του οράματος μου για το μπουζούκι. Πιστεύω ότι δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι διαφορετικό για να πάρει επίσημα το μπουζούκι το εισιτήριό του στη jazz. Πέρυσι το Νοέμβρη κάλεσα τον Al Di Meola και η πρώτη φορά ήταν εκεί. Συνεχίζουμε τη συνεργασία μας με αυτόν τον θρυλικό κιθαρίστα και θα εμφανιστούμε και φέτος στο FUZZ στις 16/12/2012 όπου θα βγω ως guest για 1-2 κομμάτια αυτή τη φορά, μετά από πρόσκληση δική του και της παραγωγής. Είμαι χαρούμενος που θα τα ξαναπούμε. Είπε τα καλύτερα για μένα πέρυσι στα μέσα και αυτό με γέμισε περισσότερες ευθύνες και αντοχή σε αυτή τη πορεία που εξελίσσεται ραγδαία για το αγαπημένο μου όργανο. Το μπουζούκι.

Πως ενώνετε μουσικά το μπουζούκι με τις jazz νότες του trio;
Το μπουζούκι είναι ένα όργανο όπου η εξέλιξή του σταμάτησε στο Μανώλη Χιώτη. Το στυλ που μας έδωσε ως κληρονομιά ήταν το swing, κατά βάση, αλλά και τα στοιχεία του Latin. Ο τρόπος που χρησιμοποιούσε τις ντιμινουίτες και τις συγχορδίες ως ενωτικά σχήματα των συναισθημάτων του ακροατή, υπάρχει έντονα στη Gypsy Jazz. Θα δείτε από κοντά πόσο αρμονικά δένει το μπουζούκι μέσα σε αυτό το είδος, ειδικά αν το πας μέχρι το τέλος. Δηλαδή, να παίξουμε ελεύθερα και να νιώσουμε αυτό που ακούμε, ως ακροατές, αλλά και αυτό που παίζουμε, ως μουσικοί.

Πως λοιπόν, έβαλες το μπουζούκι σε jazz μονοπάτια;
Αυτό ήταν απλώς το επόμενο βήμα.. Όση περισσότερη γνώση τόσο μεγαλύτερο το πάθος για Μουσική και ειδικά για δύσκολη μουσική επικοινωνία. Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από τον τρόπο που «δονούνται» και επικοινωνούν οι μουσικοί στο είδος αυτό. Αυτό που κάνω δεν είναι πειραματισμός. Το κάθε μου κομμάτι είναι 7-8 παρτιτούρες γεμάτες με νότες και σημεία επαφής με όλους τους μουσικούς. Οι μουσικοί μου είναι παιχταράδες. Χωρίς αντίστοιχου επιπέδου σολίστες δεν μπορείς να προσφέρεις στο κοινό το αποτέλεσμα που πρέπει. Χωρίς εγωισμούς λοιπόν, συνυπάρχουν 4 εξαιρετικοί σολίστες σε ένα group που λέγεται “Michael Paouris’ Band”. Αλέξανδρος Παλαβιτσίνης στα πλήκτρα, Αλέξανδρος Κούρος στα τύμπανα και Γιώργος Πολίτης στο Ηλεκτρικό μπάσο. Είναι εκπληκτικοί και τους ευχαριστώ που με αντέχουν και αντέχουν στη πίεση.

 

Πέρσι βρέθηκες επί σκηνής με τον μεγάλο Al Di Meola, ο οποίος μάλιστα μίλησε για σένα με τα καλύτερα λόγια. Τι σημαίνει αυτό για σένα;
Ναι, θυμάμαι.. Συγκινούμαι και νιώθω γεμάτος. Όταν ένας καλλιτέχνης όπως αυτός σου λέει «Είσαι εξευτελιστικά γρήγορος.. Όχι πιο γρήγορα!!!» ή ότι η συνεργασία μας του θυμίζει το θρυλικό trio με τον Paco De Lucia και τον John McLaughlin, τότε τι θα μπορούσα να πω; Σε μια συνέντευξη του ο Stochelo είπε «Όταν είδαμε τα βίντεο του Μιχάλη δε μπορούσαμε να μη συμφωνήσουμε με τον Al Di Meola. Αλλά εκτός από τη ταχύτητα αυτή, εντοπίσαμε τις κλίμακες, το στυλ, την ευαισθησία και ο συνδυασμός με αυτή τη ταχύτητα, είναι κάτι εξώτικο για εμάς και άκρως συμπληρωματικό σε αυτό που κάνουμε» μετά από αυτά τα λόγια των καλύτερων του μουσικού μας πλανήτη, τι θα μπορούσα να πω.. Τους ευχαριστώ από καρδιάς.

Πως ήταν σαν άνθρωπος ο Di Meola; Σου έδωσε συμβουλές σχετικά με το παίξιμο σου;
Τρομακτικά ευγενικός. Εκπληκτικός άνθρωπός. Δε φοβάται να παραδεχτεί το λάθος με ένα βλέμμα και δε φοβάται να νιώσει τη μουσική του με ένα κούνημα του ώμου. Δε φοβάται να πει μπράβο και δε παραφυλά αν τον βλέπουν. Δε μου έδωσε συμβουλές. Απλώς παίξαμε και διορθώναμε το οτιδήποτε άμεσα, στο Live και με χαμόγελο. Λειτουργήσαμε και οι δύο αυθόρμητα χωρίς πρόβα. Εκείνος με αγκάλιασε και με κοίταξε ισάξια. Δίδαγμα, για το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων καλλιτεχνών.

Η ταχύτητα που παίζεις και μάλιστα αυτή η άνεση, μου θυμίζει ένα άλλο βιρτουόζο, τον Steve Vai! Πιστεύεις θα μπορούσατε να συνεργαστείτε; Πως φαντάζεσαι το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας;
Σας ευχαριστώ πολύ για τη σκέψη σας. Είναι εξαιρετικός. Που ξέρετε; Μπορεί να είναι και το επόμενο Live… Ετοιμαστείτε…

Μιας και αναφερθήκαμε σε συνεργασίες. Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Πιστέψτε με ότι τα καλύτερα έρχονται και ήδη έχω κλείσει τις συνεργασίες μου με αυτούς που θα ήθελα. Σύντομα θα σας ενημερώσω και θα σας καλέσω.

 

Ο Μανώλης Χιώτης είναι ένας καλλιτέχνης που ασκεί επιρροή στο παίξιμο σου;
Ο Μανώλης Χιώτης είναι η δική μου αφετηρία. Υπήρξε πρότυπό μου. Υπήρξε σημείο αναφοράς του μπουζουκιού το οποίο δεν πρόδωσε καμία αξία στην αυθεντικότητα του μπουζουκιού αλλά και δε φοβήθηκε να κάνει το επόμενο βήμα. Τώρα πια δεν ασκεί επιρροή στο παίξιμο μου αλλά είναι η μοναδική Αρχή για έναν παίχτη που αποζητά το κάτι παραπάνω.

Το ρεμπέτικο είναι ένα είδος που μπορεί να συνδυαστεί με πολλά είδη μουσικής;
Όχι. Αν και κάποιος θα περίμενε από έμενα την αντίθετη απάντηση. Πιστεύω όμως ότι δε μπορεί να συνδυαστεί με κάποιο είδος και αυτό το project να έχει και διάρκεια. Αντιθέτως, η φιλοσοφία του ρεμπέτικου μπορεί να δημιουργήσει κάτι καινούργιο ειδικά αν οι παίχτες που σήμερα το εκπροσωπούν, αποκτήσουν γνώση. Εκεί είναι το θέμα. Η γνώση και η χρήση της για το καλό της τέχνης και του πνεύματος και αργότερα για το προσωπικό συμφέρον αν και είναι κάτι που με αφήνει αδιάφορο. Δε σκέφτομαι εμένα στα βήματά μου αλλά το όργανο. Γενικότερα η ένωση  και η κατανόηση των διαφορετικών κόσμων μπορεί να κάνει θαύματα.

Σήμερα, υπάρχουν ακόμα ρεμπέτες;
Είχα παππού ρεμπέτη.. Είχε φίλους ρεμπέτες ήταν αυθεντικοί και μάγκες. Ο παππούς μου, ένα θηρίο μέχρι εκεί πάνω, έλεγε «Μάγκες δεν είναι τα κουτσαβάκια και οι μαχαιράδες. Μάγκας είναι ο σωστός άνθρωπος, που τον δείχνουν με το ένα δάχτυλο και όχι με τα πέντε…» τώρα, το τι υπάρχει σήμερα, ό,τι δηλώσεις είσαι…

Πως επέλεξες να συνεργαστείς με τον Πάνο Μουζουράκη;
Εξαιρετικός καλλιτέχνης. Βαθιά σκέψη και γεμάτος ένταση και σεβασμό στον εαυτό του και σε αυτό που κάνει. Του έδωσα ένα τραγούδι μου, το μοναδικό με στίχο στο CD. Ένα Jazz Blues με στοιχεία Tango. Θα το δείτε – ακούσετε, Live το Σάββατο στο Passport.. Έκπληξη!

Τα επόμενα σου σχέδια;
Συνεργασίες αντίστοιχου επιπέδου και Live με σκοπό να δείξουμε στο κοινό το υλικό του DISHARMONY. 1η ημέρα κυκλοφορίας του στο Passport αυτό το Σάββατο! Αυτά.. Η αγάπη για τη μουσική και για το κοινό με αφυπνίζει συνεχώς και τα καλύτερα έρχονται. Είναι υποχρέωση μου για το μπουζούκι αλλά και για όλους αυτούς που μας στηρίζουν. Θα τα πούμε σύντομα!

 

Ευχαριστούμε πολύ τον Μιχάλη Παούρη για τον χρόνο του. Μας έβαλε σε σκέψεις η απάντηση του για τον Steve Vai! Περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία στο Passport θα βρείτε εδώ.

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ