Συναντηθήκαμε με την Joanna Drigo με την οποία και συζητήσαμε για διάφορα θέματα κυρίως πάνω στη μουσική, όπως από που αντλεί την έμπνευση για δημιουργία, τον Freedom αλλά και θέματα κοινωνικού χαρακτήρα.

H Ιωάννα Δριγκοπούλου ή Joanna Drigo ξεκίνησε την πορεία της στη μουσική με το άλμπουμ «Κάποιες ώρες γεννιούνται τα όνειρα» και εκτός από εξαιρετική ερμηνεύτρια είναι δημιουργός, καθώς η μουσική και οι στίχοι των τραγουδιών της είναι γραμμένα από την ίδια! Αυτό τον καιρό ξεκινάει μια unplugged παριοδεία μαζί με τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη (κλικ εδώ για πληροφορίες).

Πως ξεκίνησες να παίζεις μουσική;
Μου άρεσε γενικά από μικρή, τράβηξα τους γονείς μου για ένα ανεξήγητο λόγο να με πάνε σε ένα ωδείο, να αρχίσω να παίζω και έτσι ξεκίνησα. Υποσυνείδητα!

Το «Αλλεργία στις Δεσμεύσεις» είναι βιωματικό;
Ναι, είναι. Βέβαια και που είναι βιωματικό έχει κι άλλα παρακλάδια. Δηλαδή ναι μεν παίρνεις από κάτι που έχεις ζήσει αλλά από ‘κει και πέρα μπαίνουν κι άλλα πράγματα. Και η φαντασία σου και πράγματα από προηγούμενα βιώματα, βιώματα άλλων.

Αν μια ιστορία που γράφεις, δεν είναι βιωματική, τότε πως τα καταφέρνεις, τι κάνεις για να αγγίξεις  τον κόσμο;
Ουσιαστικά τα περισσότερα κομμάτια που γράφεις, δεν ξέρεις για ποιο λόγο τα γράφεις, από πού προέρχεται η έμπνευση σου, ας πούμε, γιατί υπάρχουν πράγματα, υπάρχουν εμπνεύσεις που σου έρχονται «θεόσταλτα». Όχι θεόσταλτα ότι είσαι ευτυχισμένος ας πούμε, αλλά υπάρχουν πράγματα που σου έρχονται χωρίς να ξέρεις καν από πού σου έρχονται και αυτό δεν μπορώ καν να το πειράξω, απλά όταν σου έρχονται, σου έρχονται. Εντάξει και αναπόφευκτα δεν μπορούν να πιάνουν όλους τους ανθρώπους. Πιάνουν γιατί τελικά όλοι έχουμε κοινές συνιστώσες και όλοι έχουμε κοινές εικόνες οι οποίες ανήκουν και στο συλλογικό υποσυνείδητο.

Τι εννοείς ως συλλογικό υποσυνείδητο;
Συλλογικό υποσυνείδητο ήταν ένας όρος που ο Γιούνγκ πρώτος ανέφερε στην ψυχολογία. Εννοεί ότι όλοι οι άνθρωποι, έκτος από το προσωπικό μας υποσυνείδητο στο οποίο θάβουμε μέσα όλες τις εικόνες, τις τραυματικές μας εμπειρίες και τις βαθύτερες σκέψεις μας, καθώς και τις σκοτεινές μας παρορμήσεις, έχουμε και το συλλογικό υποσυνείδητο στο οποίο φυλάσσονται μέσα εικόνες σκέψεις, ορμές και ένστικτα από παλαιότερους ανθρώπους, φτάνοντας μάλιστα μέχρι και τους πρώτους ανθρώπους. Αυτές τις εικόνες και τις σκέψεις τις έχουμε όλοι κοινές (συλλογικό υποσυνείδητο = κοινό υποσυνείδητο) οπότε όταν κάποιος γράφει κάτι το οποίο πηγάζει από αυτό το υποσυνείδητο, ουσιαστικά αγγίζει τους πάντες.

Αν δεν ασχολούσουν με τη μουσική, τι άλλο πιστεύεις θα σε κέρδιζε;
Κάτι επικοινωνιακό. Δηλαδή τα πάω καλά στην επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους. Μάλλον θα γινόμουν ψυχολόγος.

Είναι άσχημο για τον καλλιτέχνη στον χώρο που τραγουδάει, ο κόσμος να ασχολείται με άλλα πράγματα; Να μιλάει, να φωνάζει.
Είναι άσχημο αλλά είναι κάτι το οποίο πρέπει να το κερδίσεις εσύ. Δηλαδή σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με σένα. Εντάξει ρίχνω και ένα μέρος στην παιδεία, ότι δεν σε σέβονται, ότι δεν έχουν συνηθίσει οι άνθρωποι να ακούνε. Γιατί ούτως ή άλλως βγαίνουν για να πιούν το ποτό τους, να μιλήσουν λίγο με τους φίλους τους, δεν βγαίνουν για να ακούσουν ας πούμε μια μουσική παράσταση. Δεν είμαστε σε τέτοια φάση σαν λαός, αλλά είναι στο δικό μας χέρι να τραβήξουμε την προσοχή του άλλου.

Έχεις κάποιους ανθρώπους ως πρότυπα;  Όχι μόνο στο κομμάτι της  μουσικής.
Βασικά εμπνέομαι πολύ από τους ανθρώπους, από μικρή μου αρέσει να διαβάζω συνεντεύξεις, γιατί μου αρέσει να βλέπω τι γνώμη έχουν οι άνθρωποι.

Α, διαβάζεις και τις δικές μου δηλαδή!
(γέλια) Και τις δικές σου και τις δικές σου! Μου αρέσει, πολύ να βλέπω διαφορετικές στάσεις ζωής από τους ανθρώπους. Τώρα ας πούμε διαβάζω την ζωή του Cohen. Κάθε ζωή γενικά έχει κάτι το ενδιαφέρον και υπάρχουν και πολλές επαναλήψεις στις ζωές κάποιων ανθρώπων που έχουν καταφέρει πράγματα και είναι ενδιαφέρον να τα μελετάς. Αυτή την στιγμή μου αρέσει ο Cohen και τον θεωρώ μεγάλο παράδειγμα.

Πως ξεκίνησες να ασχολείσαι  επαγγελματικά με την μουσική; Περίμενες να δεις κάποια αποτελέσματα για να το κάνεις;
Επαγγελματικά… προέκυψε. Βασικά νομίζω ότι το κυνήγησα αλλά δεν στόχευσα ποτέ σε αυτό. Δηλαδή απλά μου έτυχε και άρπαξα την ευκαιρία, αλλά δεν σκέφτηκα ποτέ ότι αχ θέλω να γίνω επαγγελματίας τραγουδίστρια ας πούμε. Και κάποια στιγμή ξέρεις, μπαίνεις στα βαθιά και απλά κολυμπάς! Δεν σκέφτεσαι, α! να το κάνω επάγγελμα ή όχι, απλά πηγαίνεις με το ρεύμα.
Θα έγραφες κάποιο τραγούδι για άλλο καλλιτέχνη;
Ναι, θα έγραφα.

Αυτό έχει κάποια δυσκολία;
Πρέπει να σου αρέσει πολύ αυτός, δηλαδή να σου αρέσει σαν άνθρωπος, να σε εμπνέει, γιατί καλώς ή κακώς όλα αυτά που γράφεις είναι και λίγο προσωπικά. Πρέπει να ταιριάζουν τα δικά σου χνώτα με του άλλου για να γράψεις γι’ αυτόν. Εμένα μου αρέσει, γενικά είμαι δεκτική σε αυτά.

Ετοιμάζεις κάποιο νέο δίσκο;
Κάτι ετοιμάζω, ναι. Ψάχνω ακόμα. Νόμιζα ότι έχω φτάσει στην ολοκλήρωση των κομματιών ή ότι το δρομολογώ,  αλλά τώρα νιώθω ότι αρχίζω από την αρχή πάλι, γιατί αρχίζω και γράφω καινούρια τραγούδια. Ξέρεις η πλάκα είναι ότι όσο καθυστερείς ένα δίσκο, αλλάζεις και σαν άνθρωπος μέσα στα χρόνια, δηλαδή πρέπει να το γράφεις πατ-κιούτ και να τελειώνει η υπόθεση, αλλά επειδή δεν έχουμε εμείς δισκογραφικές να σου λένε βγάλ’τα τώρα τα κομμάτια και πάντα καθυστερούμε τα πράγματα και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάζουμε και να μην μας αρέσουν αυτά που γράψαμε πριν δύο-τρία χρόνια ας πούμε και μετά δεν μας αντιπροσωπεύει αυτό.

Δημιουργεί άγχος σε κάποιον καλλιτέχνη η κατάσταση της ελληνικής μουσικής σκηνής;
Δεν ξέρω, νομίζω ότι παντού υπάρχει ανασφάλεια , δεν υπάρχει μόνο στην μουσική.

Για ποια πράγματα θα πρέπει να παλέψει κάποιος στη ζωή του;
Για την ολοκλήρωση σου σαν άνθρωπος. Όπως το βλέπει ο καθένας αυτό. Να νιώσει πλήρης με αυτό που κάνει και με αυτό που είναι.

Υπάρχει κάτι που σε οδηγεί στη ζωή; Μια πίστη, ένας άνθρωπος;
Η ελπίδα με οδηγεί. Ότι κάποια στιγμή θα ολοκληρωθώ, θα νιώσω επαρκής, αυτάρκης με αυτό που κάνω, με αυτό που είμαι και με αυτούς που επιλέγω να είναι μαζί μου. Η ελπίδα.

Έκλεισε ο Freedom FM, ένας ραδιοφωνικός σταθμός που προωθούσε νέους καλλιτέχνες. Πιστεύεις ότι αυτά τα ΜΜΕ στοχοποιούνται;
Δεν ξέρω. Πάντως δεν θα ήθελα να συμφωνήσω. Φοβάμαι να συμφωνήσω με κάτι τέτοιο γιατί θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει ελευθερία λόγου και μουσικού λόγου. Ελπίζω πως όχι. Όσο υπάρχουν ανεξάρτητοι καλλιτέχνες που γράφουν, γράφουν και θέλει ο κόσμος να τα ακούει πάντα θα υπάρχουν Freedom. Δηλαδή μπορεί να έκλεισε τώρα, αλλά κάποια στιγμή κάτι θα γίνει. Δεν μπορεί να μην υπάρχει πουθενά πρόσβαση, είναι τραγικό. Παντού θα βρεθεί μια τρύπα, δεν θα βρεθεί στο ραδιόφωνο, θα βρεθεί στο internet. Αν γράψουν πράγματα τα οποία είναι άξια να ακουστούν θα βρεθεί μια διέξοδος προς τον κόσμο.

Σήμερα τελευταία παράσταση στον Σταυρό του Νότου, μετά από τέσσερις μήνες περίπου. Πως σου φάνηκε όλο αυτό σαν εμπειρία; Είναι η πρώτη φορά που δουλεύεις σε τέτοιο αριθμό παραστάσεων;
Όχι, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ήμουν front, ξέρεις δεν είμασταν μπροστά, ήταν μια δουλειά κάποιου άλλου. Και με τον Πλιάτσικα είχα κάνει πολλές παραστάσεις. Πάντως ήταν πάρα πολύ ωραία εμπειρία.

Όλοι ωραία λέτε, δεν λέει ποτέ κανείς κάτι άσχημο!
Αφού ήταν ωραία, τι να κάνουμε τώρα; (γέλια) Σώνει και ντε; Και γενικά από κάθε συνεργασία και από κάθε φάση αποκομίζεις κάποια πράγματα. Παίρνεις κάτι για να σε πάει μπροστά ας πούμε.

Τώρα επόμενες συναυλίες;
Περιμένουμε τώρα, νομίζω στο Koo-Koo θα κάνουμε κάποιες παραστάσεις με τα παιδιά πάλι και βλέπουμε!

Ευχαριστούμε την Joanna για τον χρόνο της. Περισσότερα για την Joanna Drigo θα βρείτε στις ιστοσελίδες: official websiteMy Space

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ