Οι Fullface, δηλαδή το Hip Hop δίδυμο Tiny Jackal και Iratus πρίν λίγες μέρες μας παρουσίασαν το δεύτερο άλμπουμ τους «Κάπου Εδώ: Πράξη Δεύτερη» το οποίο κέρδισε αμέσως τον κόσμο και έδωσε μια τρομερά ανοδική πορεία στην διάδοση της μουσικής των rappers από τον Κορυδαλλό. Συναντηθήκαμε στο Roots Cafe, όπου και συζητήσαμε για την νέα δουλειά αλλά και για τα μελλοντικά σχέδια των παιδιών, οι οποίοι στις 25 Οκτωβρίου εμφανίζονται μαζί με τον 12ο Πίθηκο στην Θεσσαλονίκη.

Το παν είναι να σέβεσαι και να κοιτάς στα μάτια. Αυτή η φράση αναγράφεται στο artwork του πρώτου τους άλμπουμ και απ’ ότι φαίνεται οι Fullface την τηρούν. Διαβάστε τα όσα δήλωσαν στο Hit Channel:

 

Aκόμα γράφετε. Γιατί και για ποιόν;
Iratus: Για όλους και για όλα. Κατ’ αρχάς για μας, για να ικανοποιήσουμε αυτό τον αρρωστημένο εγωισμό που μας διακατέχει ως ανθρώπους και μετά για να ικανοποιήσουμε όλους αυτούς που γουστάρουν να μας ακούν, αλλά πρώτα απ’ όλα για τον εαυτό μας γιατί όταν σταματάς να το κάνεις για τον εαυτό σου…
Tiny Jackal: Για τον εαυτό μας και μετά για όλους τους γύρω, για τους ανθρώπους μας πάνω απ’ όλα.

Ποιά είναι η ανταπόκριση του κόσμου προς την «Πράξη Δεύτερη»;
Iratus: Από το κοινό που έχουμε, γιατί καλώς ή κακώς έχουμε ένα κοινό κάπως μικρότερης ηλικίας υπήρχε μια γκρίνια ας πούμε, που δεν είχαμε αυτά τα ελαφριά κομμάτια που είχαμε στον πρώτο δίσκο, τύπου «Μπάμ» κλπ. αλλά όσο περνάει ο καιρός και αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο αυτού του δίσκου τόσο πιο θετικές είναι οι αντιδράσεις τους.
Tiny Jackal: Γενικότερα υπάρχει λίγο γκρίνια για το cd, γιατί όπως να ‘χει το cd είναι βαρύ, είναι πολύ βαρύ, αλλά όταν περάσουν κάνα-δυο χρόνια και κάποιες ηλικίες, θα μεγαλώσουν, τα μυαλά τους θα πήξουν λίγο περισσότερο και χωνέψουν τότε το cd, τότε πιστεύω θα καταλάβουν την αξία του, που για μένα είναι τουλάχιστον δέκα σκαλοπάτια πάνω από το πρώτο.
Iratus: Και για μένα.

Δηλαδή πιστεύετε ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουν λίγο καλύτερα αυτό που θέλετε να δώσετε.
Tiny Jackal: Όχι να το ακούσουν καλύτερα. Δεν είναι cd που απλά το κάνεις ακρόαση, είναι cd που το μελετάς. Πρέπει να το μελετήσεις ώριμα λοιπόν. Το καλό από αυτό, όπως είδαμε και στην παρουσίαση δίσκου οι ηλικίες ήταν «μεγάλες» σε σχέση με αυτό που συμβαίνει στα Hip Hop live, που έχει πολύ πιτσιρικαρία και αυτό ήταν το υπερ-ικανοποιητικό για μας.Ήταν μέσα άνθρωποι που καταλάβαιναν τι λέγαμε, δεν ήρθαν απλά για να παπαγαλίσουμε και να παπαγαλίσουν κι αυτοί μαζί μας.

Έχετε πει ότι αυτό θα είναι μια τριλογία. Πότε θα συμπληρωθεί; Έχετε ξεκινήσει να γράφετε;
Iratus: Κοίτα, το να βγάλουμε ένα cd δεν είναι δηλαδή το ότι λέμε τώρα ξεκινάμε να το βγάλουμε, αύριο βγαίνει. Το cd για εμάς τουλάχιστον δουλεύεται συνέχεια μέσα στο κεφάλι μας και απλά όταν λέμε ότι θα βγει, βγαίνει. Είναι λίγο παράξενο όλο αυτό, δηλαδή υπάρχει μια μαγεία έτσι λίγο παράξενη. Δεν είναι ότι το έχουμε καθορισμένο και βγήκε. Όταν είναι να βγει θα βγει.
Tiny Jackal: Δηλαδή χωρίς να το δουλεύουμε, αυτό δουλεύεται από μόνο του. Δουλεύεται μεσ’ τα κεφάλια μας και όταν λέμε πάμε να το ξεκινήσουμε είναι σαν να το έχουμε φτιάξει ήδη. Μετά μένουν μόνο τα λειτουργικά θέματα, να το γράψουμε, σε ποια beat και πότε θα είναι έτοιμο τεχνικά. Μια απλή διαδικασία δηλαδή. Όλο το άλλο έχει ζυμωθεί μέσα στο κεφάλι μας και είναι έτοιμο για να βγει. Τώρα πιστεύω, καλό θα ήταν να καθυστερήσει λίγο το τρίτο μέρος και να κλείσει η τριλογία, μπας και καταφέρουν στο ενδιάμεσο να χωνέψουν το «Δεύτερο Μέρος» και βλέπουμε. Μέσα στο κεφάλι μας δουλεύεται ήδη, λογικά.
Iratus: Και αυτό, και το μετά από αυτό και μετά από αυτό, είναι μια διαδικασία που δεν σταματάει ποτέ.

Tiny Jackal: Έχουμε να κάνουμε κι άλλα πράγματα τώρα στο ενδιάμεσο, ο Βαγγέλης (Iratus) ετοιμάζει ένα mixtape…
Iratus: Σίγουρα για φέτος και ένα solo για του χρόνου, official LP με τον Tom Dzik
Tiny Jackal: Και εγώ ετοιμάζω ένα solo και είδωμεν. Κάποια στιγμή θα κλείσει και η τριλογία, «Ο Φαύλος Κύκλος» έτσι θα λέγεται.

Μετά και την ολοκλήρωση της τριλογίας θα υπάρξουν κι άλλες κυκλοφορίες Fullface; Ή το σκέφτεστε για solo;
Tiny Jackal: Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξουν πάρα πολλές κυκλοφορίες Fullface.
Iratus: Δεν θα σταματήσουμε ποτέ, όσο είμαστε καλά.
Tiny Jackal: Όσο είμαστε υγιείς και μπορούμε να κάνουμε αυτό το πράγμα, υγιείς όχι μόνο σωματικά, και πνευματικά και ότι συνεπάγεται γύρω από αυτό. Όσο μπορούμε θα βγαίνει Fullface. Δεν θα σταματήσει ποτέ.

Κυκλοφορείτε τα τραγούδια σας μέσα από ανεξάρτητες παραγωγές. Τι δυσκολίες έχει αυτό αλλά και τις σας παρέχει;
Iratus: Πρώτα απ’ όλα μας παρέχει μια ανεξαρτησία που λίγοι «δισκογραφημένοι» καλλιτέχνες την έχουν. Δηλαδή εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με τα samples που θα χρησιμοποιήσουμε, αλλά μετά παίζει το άλλο, το οποίο καλώς ή κακώς παίζει ρόλο, ότι εμείς δεν παίρνουμε πνευματικά δικαιώματα από πουθενά. Μπορεί το cd μας να παίζεται παντού και συνέχεια και να μην πληρωθούμε ποτέ, γιατί δεν είμαστε καταχωρημένοι πουθενά, το οποίο είναι σίγουρα μια δυσκολία.
Tiny Jackal: Αυτό είναι το κακό κομμάτι. Υπάρχει βέβαια και ένα πολύ καλό κομμάτι που δεν έχουμε κανέναν πάνω απ’ το κεφάλι μας. Μπορούμε να θίξουμε ότι θέλουμε και όπως το θέλουμε χωρίς να υπάρχουν αντιρρήσεις, χωρίς να υπάρχουν υποχωρήσεις, χωρίς να υπάρχουν πράγματα λίγο πολύ άγνωστα-γνωστά μεταξύ του κόσμου, που συμβαίνουν στις εταιρίες, τα labels κι όλα αυτά. Πολύ ευχαρίστως βέβαια, αν μια εταιρία μπορεί να δεχτεί το υλικό μας έτσι όπως είναι, εγώ προσωπικά, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα.
Iratus: Ούτε εγώ.

Tiny Jackal: Θα μας έβγαζε από μια πολύ κουραστική διαδικασία. Είναι πολύ κουραστικό να τα τρέχεις όλα μόνος σου.
Iratus: Και μόνος σου για κοπή, και μόνος σου το στούντιο, μόνος σου τα video clips, όλα μόνοι μας.
Tiny Jackal: Δηλαδή αν υπήρχε κάποιος που να ενδιαφέρεται για τέτοιο υλικό, χωρίς περικοπές, χωρίς «νταβατζιλίκια», χωρίς τίποτα, δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα να έβγαινε πιο επίσημα.

Σήμερα στην κατάληψη ενός σχολείου του Πειραιά, άκουσα να παίζει στην διαπασών ολόκληρο το άλμπουμ. Το rap σας έχει την ευθύνη της έκφρασης της κοινωνικής αδικίας;
Tiny Jackal: Προσωπικά αυτή τη στιγμή δεν βλέπω κάποια κοινωνική αδικία. Τώρα όλο αυτό που κάνουν μέσα από τις καταλήψεις κλπ, σίγουρα υπάρχει κάποιος σημαντικός λόγος, αλλά δυστυχώς από τις 9 στις 10 φορές δεν υπάρχει κάποιος σημαντικός λόγος. Το κάνουν απλά για να το κάνουν. Γιατί έτσι έχουν μάθει, γιατί πιστεύουν ότι είναι έξυπνο να κάνεις μια κατάληψη. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει πάρα πολύ σοβαρός λόγος. Εντάξει τώρα, το να μη τους παρέχει το κράτος βιβλία… Έλεος! Είναι πρωτόγονο! Πραγματικά, σε σπηλιές να έκαναν μάθημα, σίγουρα θα είχαν ένα τρόπο να μπορέσουν να κάνουν μάθημα.
Iratus: Να σκεφτούν όμως και ότι τα καίγανε κάθε σχολική χρονιά…
Tiny Jackal: Από την άλλη όμως, είναι αυτό. Τα παιδιά το παρακάνουν λίγο. Όλοι είμασταν παιδιά και ξέρουμε πως είναι να είσαι αντιδραστικός χωρίς λόγο. Αργότερα συνειδητοποιείς που έπρεπε να δώσεις παραπάνω βάση. Ελπίζω ποτέ για κανέναν να μην είναι αργά. Να βρίσκουν όλοι τον δρόμο τους γρήγορα και να έχουν μια σπουδαία κατάληξη. Να μην είναι περαστικοί σε αυτή τη ζωή. Έχουμε κάνει καταλήψεις και γιατί το σχολείο δεν είχε τρίγωνη τυρόπιτα!

Είναι πολλοί οι στίχοι σας που αφηγούνται την αδικία και το μίσος. Πιστεύετε ότι «Η καλοσύνη πέθανε» (από το ομώνυμο τραγούδι);
Iratus: Ναι. Αδικαιολόγητα. Αλλά το πιστεύω. Ναι.
Tiny Jackal: Έχει πεθάνει σε μεγάλο βαθμό. Πλέον δύσκολα θα κάνει κάποιος καλό στις μέρες, χωρίς να περιμένει το αντίτιμο. Να του γυρίσει πίσω. Σίγουρα υπάρχουν καλές πράξεις, καλές προθέσεις, αλλά είναι μηδαμινές. Είναι τόσο μηδαμινές που χάνονται κι αυτές. Οπότε σε γενικότερες γραμμές πιστεύουμε οτι έχει πεθάνει.
Iratus: Κι εγώ σε γενικές γραμμές πιστεύω οτι δεν υπάρχει καλοσύνη και για κανένα. Όλοι προσπαθούν να επωφεληθούν είτε με άμεσο, είτε με έμμεσο τρόπο, από οποιαδήποτε κίνηση τους. Δεν πιστεύω στον αλτρουισμό, ακόμη και αν κάνεις κάτι για κάποιον και λες οτι το κάνεις αλτρουιστικά, κατά κάποιον τρόπο επιβραβεύεις εσένα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις στον κανόνα.
Tiny Jackal: Στην τελική το κάνεις για να νιώσεις καλά εσύ.

Θα μας μιλήσετε λίγο για την ιστορία του «Ρώτα στο δρόμο τα σκυλιά»;
Iratus: Εμένα είναι τελείως μια φανταστική ιστορία. Δεν έχει γίνει στην πραγματικότητα, εμπεριέχει λίγο και το στοιχείο του μεταφυσικού, το οποίο εγώ δεν πιστεύω καθόλου, αλλά να σου πω την αλήθεια κουράστηκα μέχρι να ξεκινήσω από ‘κεί και να καταλήξω εκεί. Πιστεύω, αν και δεν μπορώ να το υποστηρίξω, ότι το κοινωνικό μήνυμα που περνάω εγώ είναι σωστό. Αν θυμάσαι δηλαδή, με την Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων Καρκίνου, που ήταν 5 Ιουνίου, ήθελα να το χρησιμοποιήσω κι αυτό. Βέβαια άσχετο που καπνίζω σαν πούστης όλη την ώρα! (γέλια)
Tiny Jackal: Βασικά αυτό ξεκίνησε μια μέρα που κατέβηκα στον Πειραιά για μια δουλειά και γυρνώντας με το αυτοκίνητο ακούσαμε το κομμάτι από το οποίο έχουμε πάρει το concept, δηλαδή το οτι τα σκυλιά ξέρουν τα πάντα έξω στον δρόμο δεν είναι δική μας ιδέα καθαρά, είναι από ένα κομμάτι που κάναμε δειγματοληψία και κάναμε το sample και το concept, του Μανώλη Αγγελάκη αν δεν απατώμαι (σ.σ.: Δεν απατάσε!). Με το που το άκουσα, άκουσα αυτή τη χροιά και τη μελωδία που παίζει από πίσω και το πως το σκέφτηκε αρρώστησα. Γύρισα πίσω και του λέω πρέπει να το κάνουμε. Είχαμε ξεκινήσει και γράφαμε το δίσκο των Fullface. Ούτε ήξερα τον καλλιτέχνη, τον άκουσα τυχαία, δεν ξέρω πότε έχει βγει αυτό το κομμάτι, μπορεί να έχει βγει τώρα, μπορεί να έχει βγει πριν 20 χρόνια, και απλά μου άρεσε τόσο πολύ που ένιωθα ότι είναι δικό μου, οτι θα μπορούσα να είχα κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Είπα του Βαγγέλη (σ.σ.: Iratus) ότι πρέπει να το κάνουμε, να δώσουμε στον κόσμο να καταλάβει ότι όντως, ο μόνος που ξέρει το τι γίνεται πραγματικά εκεί έξω, είναι τα σκυλιά ρε παιδί μου. Είναι έξω, τα βλέπουν όλα συνέχεια και είπαμε να γράψουμε δυο διαφορετικά story. Ο Βαγγέλης έφτιαξε το δικό του που είναι φανταστικό και εγώ έγραψα για ένα άνθρωπο που μένει εδώ στην γειτονιά μας, λίγο πιο κάτω, τον Στέφανο, του οποίου η ιστορία και έτσι όπως την περιγράφω είναι αληθινή. Ακόμα ζει ο Στέφανος, εδώ γύρω είναι. Για τους πολλούς «γνωστικούς» είναι ο τρελός, αλλά ακόμα πιστεύω ότι ο Στέφανος ξέρει πολύ περισσότερα από όσα ξέρουμε όλοι εμείς οι «γνωστικοί» και ξέρει τι του γίνεται. Και όπως και πολλοί άνθρωποι που έχουν δει τον Στέφανο, τον έχουν ζήσει και έχουν δει σε κάποιες καταστάσεις πως αντιδράει και φέρεται, πιστεύω ότι έχουν την ίδια άποψη με εμένα. Ίσως τελικά να ξέρει αυτός την αλήθεια.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησαν τα Βόρεια Αστέρια, την ημέρα που εμφανιστήκατε μαζί στο Gagarin δήλωσαν: «Η μουσική μας απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που ζουν στην πόλη. Για πιο μπετό φάση.» Εσείς τι πιστεύετε για αυτό; Ισχύει για εσάς;
Tiny Jackal: Η μουσική μας απευθύνεται στους πάντες. Πιστεύω ότι μπορείς να αγγίξεις τον οποιονδήποτε άνθρωπο, σε αρχικό επίπεδο, που μπορεί να σκέφτεται. Ανεξαρτήτου καταγωγής, τάξης, τα πάντα. Ηλικίας, ακόμα και από 15 χρόνων, 90, 100. Πιστεύω ότι μπορούμε να αγγίξουμε ένα άνθρωπο αν μπορεί να μπει στη νοοτροπία να σκεφτεί όπως σκεφτόμαστε εμείς. Να κάνουμε μια κουβέντα μαζί του, μέσα από τα κομμάτια μας.
Iratus: Εννοείται ότι εκφράζουμε κατά κάποιο τρόπο μια αστική πραγματικότητα γιατί είμαστε παιδιά της πόλης. Μπορεί την προσέγγιση μας να την λες κάπως αστική αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι δεν μπορούμε να εκφράσουμε όλο τον κόσμο και πέρα από αυτό.

Μιας και αναφερθήκαμε στα Βορ.Ας, κάνατε μαζί μια πολύ επιτυχημένη περιοδεία σε όλα την Ελλάδα. Πως ήταν αυτή η εμπειρία;
Iratus: Καλή φάση. Καλά περάσαμε, είδαμε την Ελλάδα για μικρό χρονικό διάστημα σχετικά αλλά περάσαμε πολύ καλά. Μας είδε περισσότερος κόσμος και στην επαρχία. Χαμός!
Tiny Jackal: Είναι πολύ ωραία εμπειρία να παίζεις στην επαρχία. Εγώ έχω παίξει και αρκετές φορές στην επαρχία γενικότερα. Έχει κάτι που δεν το έχει τόσο ο κόσμος της πόλης. Της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας, στις μεγάλες πόλεις δηλαδή. Ο κόσμος που είναι από επαρχία-επαρχία σου βγάζει ένα άλλο συναίσθημα γιατί διψάει. Δεν έχει δει πολλά πράγματα. Θέλει να το νιώσει, γιατί θα πας μια φορά εκεί και μπορεί να μην ξαναπάς και ποτέ. Οπότε όταν σε δει θα τα δώσει όλα. Καλώς ή κακώς συμβαίνει. Και αυτό μας κάνει να περνάμε καλά. Συγκεκριμένα, θέλω να αναφέρω αυτό που συνάντησα στην περιοδεία που κάναμε με τα Βόρεια Αστέρια, στην Ξάνθη, δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ. Αυτό το vibe που έβγαλε ο κόσμος εκεί μέσα. Αυτό το συναίσθημα που υπήρχε μέσα στον χώρο για μένα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Έχουμε κάνει πάρα πολλά live, πάρα πολύ κόσμο, σε festival, να τα σπάνε, να ιδρώνουνε, αλλά εκείνο το μαγαζάκι στην Ξάνθη, ο κόσμος που είχε έρθει, αυτά τα 80-100 άτομα μας έδωσαν κάτι το διαφορετικό. Γίναμε ένα. Ήταν τρομερό και αυτό συμβαίνει πιο πολύ στην επαρχία.

Πως το εξηγείς αυτό;
Tiny Jackal: Τους είχαμε αγγίξει και το καταλάβαμε. Ήθελαν να μας το ανταποδώσουν και το κατάφεραν πάρα πολύ καλά. ότι δίναμε, παίρναμε πίσω ταυτόχρονα. Ήταν εκδηλωτικό κοινό, έναν προς έναν. Όλοι. Δεν είναι ας πούμε στο μαγαζί που έχει 700 άτομα και έχεις 100 άτομα μπροστά που τα σπάνε και οι άλλοι απλά να υπάρχουν. Ήταν 100% η ενέργεια στο χώρο από όλους και από όλα.

Επόμενες συναυλίες;
Tiny Jackal: Το δικό μας tour θα ξεκινήσει κάποια στιγμή, ακόμα δεν ξέρουμε τι και πως, προγραμματίζεται με το Dynasty. Το μόνο που ξέρουμε είναι, επειδή το έχουμε ζητήσει εμείς, να πάμε σε όσα περισσότερα μέρη γίνεται και όσο πιο επαρχιακά μέρη γίνεται. Δεν μας νοιάζει το πόσο κόσμο θα έχει, θέλουμε αυτή την ανταπόκριση που παίρνουμε από όλη την Ελλάδα, ίσως και παραέξω να την δώσουμε πίσω. Όσοι κι αν είναι. Να είναι ένα χωριό που θα έρθουν δύο άτομα, είκοσι. Θέλουμε να πάμε για αυτά τα 10-20 άτομα που μας ακούνε. Δεν μας νοιάζει να βγάλουμε λεφτά, μας νοιάζει να έρθουμε ένα βήμα πιο κοντά με αυτούς τους ανθρώπους. Θα παίξουμε σαν guest και στον πρώτο διαγωνισμό beat making που θα γίνει στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο στο Κύτταρο.

Ευχαριστούμε τους Fullface για τον χρόνο τους και το Roots Cafe (Χριστοπούλου 8, Πλ. Δαβάκη, Νίκαια) για την φιλοξενία. Περισσότερες πληροφορίες για τους Fullface θα βρείτε στις ιστοσελίδες: facebook fanpage, YouTube Channel

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ