Ταξιδέψαμε στη Νορβηγία και συναντήσαμε το Stephan Groth στο Όσλο, για να μιλήσουμε για τη νέα τους κυκλοφορία, το «Black EP vol. 2», και άλλες στιγμές στην ιστορία των ΑΡΟΡ.

 

Οι ΑΡΟΡ είναι ένα από τα σημαντικότερα EBM(στην αρχή), synthpop συγκροτήματα, με σχεδόν 20 χρόνια ιστορίας. Έχουν γνωρίσει επιτυχία σε ολόκληρο το κόσμο. Μιλήσαμε με το Stephan Groth, τραγουδιστή και βασικό συνθέτη του συγκροτήματος, πρόθυμος να απαντήσει σε όλες μας τις ερωτήσεις σε μια πολύ φιλική ατμόσφαιρα. Μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω τι μας είπε.

 

 

Μόλις κυκλοφόρησε το «Black EP vol. 2». Πως ήταν όλη η προσπάθεια μέχρι το τελικό αποτέλεσμα;

Κάναμε το “Black EP Vol. 1” πριν μερικά χρόνια, το οποίο περιείχε ρεμίξ από το άλμπουμ “You And Me Against the World” και μερικές άλλες διασκευές όπως το “Shine On”. Βγήκε για την Αμερικανική αγορά, έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα, τώρα με το άλμπουμ “Rocket Science” και να βγάλουμε το ΕΡ μόνο για τις ΗΠΑ με μερικά περίεργα ρεμίξ και B-sides. Επίσης, είχα ξεκινήσει να ηχογραφώ τη διασκευή του “Love Will Tear Us Apart” πριν μερικά χρόνια χωρίς να την έχω τελειώσει ποτέ, έτσι την είχα ξεχασμένη στο σπίτι κι όταν την τσέκαρα στο στούντιο μου ακούστηκε ξαφνικά πραγματικά καλή, οπότε την ηχογράφησα, και αρκετά γρήγορα μάλιστα, και την έβαλα στο ΕΡ. Είναι ένα τραγούδι που φαίνεται πως όλοι αγαπάνε, για αυτό είμαι πολύ χαρούμενος που το βάλαμε. Είναι ένα τεράστιο, κλασικό τραγούδι, «ιερό» κατά κάποιο τρόπο για πολλούς ανθρώπους, είναι πολύ επικίνδυνο να διασκευάζεις τέτοια τραγούδια. Είναι πιθανότατα το νούμερο ένα αγαπημένο μου τραγούδι όλων των εποχών και το έκανα με μεγάλο σεβασμό στο πρωτότυπο κι επίσης επειδή πιστεύω ότι υπάρχουν τόσες πολλές κακές εκδοχές -γιατί υπάρχουν πολλές διασκευές – και άξιζαν μια καλή εκδοχή για αυτό το κομμάτι.

 

Πως επιλέξατε αυτούς που θα κάνουν τα remixes;

Δε θυμάμαι. Μερικοί από αυτούς ήταν απλώς φίλοι μου που ρώτησαν αν μπορούσαν να κάνουν ένα ρεμίξ, άλλοι ήταν φίλοι μου που εγώ τους ζήτησα να κάνουν ένα ρεμίξ και για μερικούς από αυτούς είχα κάνει εγώ ρεμίξ παλιότερα και «όφειλαν» να κάνουν ένα ρεμίξ για μένα. Όλοι τους είναι φίλοι μου. Το έχω κάνει αυτό με πολλά συγκροτήματα: ένα συγκρότημα κάνει ένα ρεμίξ για ένα τραγούδι των ΑΡΟΡ και στο επόμενο άλμπουμ τους τραγουδάω σε ένα από τα τραγούδια τους, έτσι υπάρχει μια συνεργασία. Όταν κάνεις κάτι τέτοιο προωθείς 2 συγκροτήματα και είναι καλή διαφήμιση, ειδικά αν κάνουν καλή δουλειά. Κι επίσης, αντί να το προωθεί ένα άτομο, υπάρχουν 2 συγκροτήματαγια να προωθούν ένα μόνο άλμπουμ, και στη περίπτωση του “Black EP”υπάρχουν 10. Έτσι κερδίζουν όλοι.

 

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω στον χρόνο! Ξεκινήσατε το 1991 ως μια EBM μπάντα. Αυτή η μουσική ήταν δημοφιλής στην Νορβηγία; ήταν δύσκολο για εκείνα τα χρόνια να πετύχεις με αυτό τον ήχο;
Δύσκολο να υπήρχε ηλεκτρονική μουσική στη Νορβηγία τότε. Η Νορβηγία πάντα είχε πολύ underground μουσική, αλλά ήταν κυρίως punk και metal, και φυσικά όλο αυτό το υλικό από black metal, που είναι πολύ χαρακτηριστικό για τη χώρα. Έτσι, ήταν πολύ πιο εύκολο αν ήσουν ένα punk ή metal συγκρότημα τότε. Το να φτιάχνεις ηλεκτρονική μουσική δεν ήταν και πολύ συνηθισμένο, κανείς δε σε έπαιρνε στα σοβαρά. Δε σε έπαιζαν στο ραδιόφωνο, φυσικά όχι στη τηλεόραση, μόνο αν ήσουν τυχερός και έβγαινες σε κάποιο τοπικό ραδιόφωνο. Δε χρησιμοποιήσαμε όλα μας τα λεφτά, το χρόνο ή την ενέργεια για τη Νορβηγία, γιατί είπαμε αμέσως ότι δε πρόκειται να πιάσει τόπο, οπότε άστο. Επικεντρωθήκαμε στη Γερμανία, στην Ελλάδα επίσης για λίγο, στην Ιταλία, στο Βέλγιο, στη Δανία, στη Σουηδία, και αργότερα στην Αμερική και την Αυστραλία. Ήταν πολύ δύσκολο στην αρχή και οδήγησε σε μια περιπέτεια. Δε το μετανιώνω, προτιμώ την επιτυχία που είχαμε εκτός Νορβηγίας, παρά να την είχαμε στη Νορβηγία και να μην είχαμε βγει ποτέ έξω. Τώρα τουλάχιστον με το ίντερνετ ο κόσμος έχει γίνει πολύ μικρότερος, σχεδόν δεν υπάρχουν χώρες πια, όλα είναι στο διαδίκτυο, φτάνεις σε όλους την ίδια στιγμή, έτσι είναι πιο εύκολο τώρα να κάνεις ένα συγκρότημα και να το προωθήσεις. Από την άλλη όμως δεν πουλάς δίσκους πια, η βιομηχανία δίσκων έχει πεθάνει, έτσι μάλλον είναι ακόμα δύσκολο, δεν ξέρω.

Το 2000 ξεκινάτε να έχετε και ηλεκτρικές κιθάρες και ένα περισσότερο rock ήχο από ποτέ! Ήταν καιρός που θέλατε κάποιες αλλαγές για τους AΡΟΡ;

Στην πραγματικότητα, πάντα χρησιμοποιούσαμε ηλεκτρικές κιθάρες στα live, από την αρχή ακόμα, έτσι η ιδέα ήταν, όταν αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε ηλεκτρικές κιθάρες στο άλμπουμ, ότι ήθελα το άλμπουμ να ακούγεται περισσότερο σαν αυτό που παίζαμε στα live. Όταν παίζουμε live, είναι πάντα λίγο πιο punk rock, λίγο πιο σκληρός και βρώμικος ήχος. Αυτό συνέβαινε παλιά, τότε που ο κόσμος αγόραζε CDs και ξόδευαν λεφτά για CDs. Θεωρούσα ότι, αν πας να αγοράσεις ένα CD και μετά πηγαίνεις σε μια συναυλία του συγκροτήματος την επόμενη βδομάδα κι ακούς ακριβώς το ίδιο πράγμα, είναι ένα είδος κοροϊδίας. Πάντα ήθελα να ακούγομαι πολύ ηλεκτρονικός στα CDs, και να έχω πιο βρώμικο, punk rock ήχο στα live. Έτσι, αυτό που συνέβη ήταν ότι συνειδητοποίησα μετά από μερικά άλμπουμ ότι ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να ακούς τους ΑΡΟΡ live παρά σε CDs. Έτσι το πήρα απόφαση και είπα ότι μάλλον πρέπει να ξεκινήσω να κάνω τα CDs να ακούγονται περισσότερο σαν αυτό που κάνουμε όταν παίζουμε live.
Έχετε κάνει διασκευές καλλιτεχνών όπως οι Velvet Underground, Metallica, U2, House of Love, OMD και Joy Division. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να πειραματίζεσαι με τραγούδια τόσο μεγάλων καλλιτέχνων;

Κάπως έτσι ξεκίνησε η pop μουσική. Με ανθρώπους που διασκεύαζαν κι έφτιαχναν δικές στους εκδοχές για τραγούδια άλλων.  Όταν ξεκίνησαν οι Beatles ήταν που πρωτοξεκίνησαν οι καλλιτέχνες να γράφουν τα τραγούδια μόνοι τους. Πριν από αυτό άλλοι έγραφαν τα τραγούδια για τους καλλιτέχνες και μετά ξεκίνησαν οι Beatles να φτιάχνουν άλμπουμ και τα έγραφαν όλα μόνοι τους. Νομίζω ότι και το πρώτο άλμπουμ των Beatles ήταν μόνο διασκευές. Έτσι, νιώθω ότι με το να προσπαθώ να κάνω διασκευές πηγαίνω πίσω στις ρίζες της pop μουσικής οπότε δεν έχω πρόβλημα. Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι μισούν τις διασκευές, άλλοι τις αγαπούν. Το πρώτο πράγμα που κοιτάω, αν υπάρχει ένα καινούριο άλμπουμ από ένα συγκρότημα που με ενδιαφέρει, είναι αν υπάρχει κάποιος τίτλος που να ξέρω, αν υπάρχει κάποια διασκευή, επειδή όταν κάποιος κάνει μια διασκευή, αυτό λέει πολλά για αυτόν, τι είδους άνθρωπος είναι, τι μουσική του αρέσει. Υπάρχει ένα ρητό: «δείξε μου το αμάξι σου και θα σου πω τι άνθρωπος είσαι» κι εγώ λέω: «δείξε μου τη συλλογή σου από δίσκους και θα σου πω τι άνθρωπος είσαι». Έτσι όταν βλέπεις μια διασκευή παίρνεις παραπάνω πληροφορίες για αυτόν που την έκανε. Γι’αυτό αγαπώ τις διασκευές, και θα συνεχίσω να τις κάνω, πάντα μου αρέσει να τις κάνω και είμαι πετυχημένος στο να τις κάνω. Το μεγαλύτερο χιτ που είχαμε ποτέ ήταν το “Shine On”.
Προσωπικά πιστεύω ότι με το “You And Me Against the World” ξεκίνησε μια νέα περίοδος για τους ΑΡΟΡ. Διαφορετική μουσική, πιό φιλοσοφημένοι στίχοι. Αυτό συνδέεται με κάποια αλλαγή στη ζωή σου;

Μεγάλωσα, απέκτησα εμπειρίες, έγινα καλύτερος στο να γράφω. Καθώς θυμάμαι, στην αρχή ήμουν μόλις 18 χρονών, οπότε οι στίχοι σαφώς θα είναι καλύτεροι όταν είσαι 30 απ’ό,τι όταν ήσουν 18, και θα είναι και πιο προσωπικοί, αφού με τα χρόνια οι εμπειρίες σου συσσωρεύονται κι έχεις πιο πολλά να πεις, γίνεσαι εξυπνότερος. Από το “You And Me Against the World” όλα άλλαξαν σε πιο ώριμους ΑΡΟΡ. Δεν ήταν μόνο ΑΡΟΡ για πάρτι. Τα πρώτα άλμπουμ ήταν μουσική για πάρτι. Επίσης όμως, την εποχή που κάναμε το “You And Me Against the World” ήταν η εποχή που είχα σταματήσει να γλεντάω όλη την ώρα. Οπότε δε με ενδιέφερε να κάνω μουσική για πάρτι. Από την άλλη όμως, πήρα διαζύγιο πριν μερικά χρόνια και τώρα γλεντάω ξανά, οπότε το επόμενο άλμπουμ πιθανόν να είναι μουσική για πάρτι.
Κάποιοι από τους αγαπημένους μου στίχους είναι από το»Into The Unknown» : And by a torch of faith, I set myself on fire. Τι εκπροσωπεί για σένα αυτό;

Θα μπορούσε να σημαίνει κάτι για μένα και πολλά διαφορετικά πράγματα για άλλους ανθρώπους. Μου έχουν κάνει πολλές φορές αυτή την ερώτηση γιατί είχαμε κάνει ένα μπλουζάκι που έγραφε “and by a torch of faith I set myself on fire” και οι άνθρωποι άρχισαν να με ρωτάνε τι είναι και ποτέ δεν είπα τι σημαίνει για μένα, είναι πιο σημαντικό τι σημαίνει για σένα ή οποιονδήποτε άλλο. Το “Into the Unknown” έχει πολλά προσωπικά πράγματα για μένα αλλά αυτό που είναι χαρακτηριστικό όταν έχεις γράψει ένα προσωπικό τραγούδι, κάποιοι που έχουν βρεθεί σε μια παρόμοια κατάσταση θα καταλάβουν για τι μιλάω στο τραγούδι. Έγραψα πολλά πράγματα όταν περνούσα από τη φάση του διαζυγίου, χωρίς να τραγουδώ απευθείας για αυτό, αλλά βάζοντας στοιχεία, και όταν οι άνθρωποι το ακούν μετά από χρόνια ενώ βρίσκονται σε μια παρόμοια κατάσταση, βρίσκουν παρηγοριά με το να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι, ότι και άλλοι άνθρωποι έχουν περάσει από τέτοιες δύσκολες εποχές. Γράφω πολλά τέτοια προσωπικά πράγματα για να ενθαρρύνω τους ανθρώπους να συνεχίσουν. Δεν είναι ότι είμαι “emo” και λέω σε όλο τον κόσμο πόσο λυπημένος είμαι, γιατί δεν είμαι, στη πραγματικότητα είμαι ένα πολύ χαρούμενο άτομο, αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που είναι λυπημένοι και περνάνε από μια φάση της ζωής τους που μπορεί να είναι ένα διαζύγιο, ή κάποιος πέθανε, δύσκολες καταστάσεις και προσπαθώ να τους παρηγορώ με τη μουσική μου. Κι αν μπορώ να κάνω κάτι καλό για κάποιον που περνάει δυσκολίες τότε νιώθω υπέροχα.

Ποια είναι τα μουσικά σου είδωλα; Ποιους καλλιτέχνες και συγκροτήματα θαυμάζεις και σε έχουν επηρεάσει;

Πολλοί. Θα μπορούσα να αναφέρω μερικούς. Είμαι τεράστιος φαν των Depeche Mode, οπότε o Martin Gore των Depeche Mode είναι ένας από τους ήρωες μου. Ο Julian Casablancas των Strokes,είναι μια ιδιοφυία που αγαπώ. Ο Ian Curtis, ο Jack White των White Stripes. Είναι τόσοι πολλοί. Οι Kraftwerk. Όλα αυτά τα συγκροτήματα που ήταν πρωτοπόροι κι έκαναν πράγματα που παραμένουν δημοφιλή. Υπάρχουν τόσες πολλές ιδιοφυίες εκεί έξω, αλλά συνήθως δε το βλέπεις αυτό όταν είναι ακόμα πολύ ενεργοί. Το βλέπεις 20 χρόνια μετά βλέποντας τι είναι ακόμα καλό.
Τα μελλοντικά σου σχέδια; Ετοιμάζεις κάτι αυτό τον καιρό;

Δουλεύω πάνω σε ένα καινούριο άλμπουμ τώρα. Μου πήρε αρκετό καιρό να ετοιμάσω το “Black EP” κι ενώ το έκανα αυτό, δούλευα στο στούντιο με τα καινούρια τραγούδια που κάναμε κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιοδείας. Όταν περιοδεύεις γίνεσαι πολύ δημιουργικός γιατί βρίσκεσαι συνέχεια γύρω σε δημιουργικούς ανθρώπους, παίζεις συνεχώς live και υπάρχει μουσική γύρω σου όλη την ώρα. Άνθρωποι σε φροντίζουν συνέχεια, μαγειρεύουν για σένα, σε μεταφέρουν από το ένα σημείο στο άλλο, έτσι δεν έχει να σκέφτεσαι για απλά πράγματα, σκέφτεσαι μόνο τη μουσική. Έτσι, όταν ήμουν στη τελευταία περιοδεία, όταν περιοδεύαμε για 3 μήνες πέρσι και φέτος τον Ιανουάριο, έγραψα πολλά τραγούδια στο λάπτοπ και τραγουδούσα στο τηλέφωνο μου, φτιάχνοντας ιδέες, κι όταν επέστρεψα στο στούντιο έβαλα όλες αυτές τις ιδέες μαζί για το καινούριο άλμπουμ, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα να πω πότε θα κυκλοφορήσει. Πιστεύω νωρίς τον επόμενο χρόνο ή τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι.
Πότε θα επιστρέψετε στην Ελλάδα;!

Όταν κάποιος θα έχει τα λεφτά να με φέρει. Δε ξέρω. Βρέθηκα στην Ελλάδα μερικές φορές, νομίζω 3. Μόνο στην Αθήνα νομίζω. Αγαπώ την Αθήνα, έχω πάει 3 ή 4 φορές, υπέροχη πόλη, οπότε θα ήθελα πολύ να επιστρέψω. Δε ξέρω τι γίνεται με το όλο θέμα της οικονομίας, δε ξέρω αν οι άνθρωποι έχουν λεφτά να πάνε σε συναυλίες. Ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά, και θα βγούμε σε περιοδεία του χρόνου κι ελπίζω και στην Ελλάδα επίσης.

 

Μήνυμα από το Stephan: Υποστηρίξτε τους ΑΡΟΡ με οποιοδήποτε τρόπο μπορείτε και συνέχεια, έτσι ώστε οι διοργανωτές να απόφασίζουν να παίρνουν το ρίσκο να φέρουν τους ΑΡΟΡ για μια συναυλία κοντά σας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Stephan Groth για την συνέντευξη, την Stephanie Baudler και την Green Entertainment, και τον Περικλή Πιτσολάντη για τη βοήθεια του.

Σοφία Γεωργιάδου

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ