Επιτέλους έφθασε και αυτή η μέρα. Γενικά τα στάνταρ μου τόσο μετά το Audio Secrecy όσο και μετά το Pt.1 του House of Gold and Bones ήταν αρκετά υψηλά θα έλεγα. Αναμφισβήτητα το Audio Secrecy είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει από Stone Sour καλύτερο και από τα Pt.1 & Pt.2 για να είμαι αντικειμενικός και υποκειμενικός ταυτόχρονα. Ένα άλμπουμ που κυριολεκτικά τα είχε όλα. Ωστόσο ήρθε το House of Gold and Bones να αλλάξει λίγο τα δεδομένα για την μπάντα κάνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα της κάτι καινούριο όπως ένα concept άλμπουμ πόσο μάλλον και διπλό. Έτσι λοιπόν στο τέλος του ’12 και μετά από 2 χρόνια κυκλοφορούν το Pt.1 για το οποίο έχουμε μιλήσει σε προηγούμενη κριτική και αυτόν τον μήνα κυκλοφόρησαν το Pt.2 που έχω και την άπειρη ευχαρίστηση να το προσθέσω στην συλλογή μου μαζί με όλα τα υπόλοιπα άλμπουμ της δεύτερης αγαπημένης μου μπάντας. Το Pt.2 για να επικεντρωθούμε και λίγο σε αυτό έχει την εξής ιδιαιτερότητα:είναι πιο σκοτεινό, είναι πιο περίεργο με την έννοια ότι σου βγάζει ένα συναίσθημα που δεν έχεις ξανασυναντήσει στην μπάντα και το καλύτερο από όλα είναι έχει riffάρες που ξεπετάγονται σε σημεία που ειλικρινά δεν της περιμένεις για κανένα λόγο. Πρώτο κομμάτι που γνωρίσαμε του δίσκου είναι το Do me a Favor που οκ όταν το άκουσα γούσταρα άπειρα ωστόσο ήταν κάτι το οποίο σίγουρα δεν αντιπροσώπευε τον δίσκο καθόλου. Σύμφωνα με όσα πάντα έχει κάνει η μπάντα η φάση στο δεύτερο μέρος της ιστορίας θεωρείται αρκετά ψαγμένη και μπορεί το πρώτο μέρος να υπερτερεί σε κομμάτια που σε τρελαίνουν περισσότερο εδώ όμως θα έλεγα ότι ακούγοντας το προβληματίζεσαι και ψάχνεσαι περισσότερο. Δεν περίμενα να το πω όμως το δεύτερο μέρος υπερτερεί του πρώτου στα σημεία διότι αυτή η σκοτεινή απόχρωση που βγάζει εμένα ως λάτρης της φάσης αυτής με ελκύει περισσότερο αν και είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα διαφωνήσετε

Πάρτε μια γεύση λοιπόν από κάτι περίεργο και θα καταλάβετε τι εννοώ,το αγαπημένο μου κομμάτι του δίσκου:

http://www.youtube.com/watch?v=kt-Yk9w6wZk

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ