Παρεβρεθήκαμε χτες Σάββατο στο “Sounds of Anarchy” που διοργανώθηκε στο Gagarin και περιλάμβανε ζωντανή μουσική από 4 μπάντες, Dj set στο ενδιάμεσο από τον Στάθη Παναγιωτόπουλο, χορεύτριες και διαγωνισμούς. To Hit Channel, που ήταν και χορηγός επικοινωνίας δεν θα μπορούσε να απουσιάζει.

Μπαίνοντας στο Gagarin είδαμε τον Στάθη να κυκλοφοράει με ένα iPad και να βάζει την μουσική που ακουγόταν από τα ηχεία εκεί τη στιγμή. Εγώ που είμαι άσχετος από τα τεχνολογικά, πραγματικά εντυπωσιάστηκα! Ο Στάθης επίσης εκτελέσει και χρέη κονφερασιέ προλογίζοντας τις μπάντες και τις χορεύτριες, χωρίς να παραλείπει να μας διηγείται ανέκδοτα και να κάνει πλάκα από το μικρόφωνο προς τις ενθουσιώδεις θαυμάστριες του. Το σχόλιο του όταν έφτασε η ώρα για την κλήρωση ενός tattoo μεσαίου μεγέθους από το Studio Tattoo του Λουκά Αρμάου στον Κορυδαλλό ήταν «Κορίτσια, όταν λέμε “μεσαίου μεγέθους” δεν εννούμε 30 πόντους». Το καλύτερο ήταν εκείνο με τους δυο τύπους που «την έπιναν» αλλά δεν θα σας το περιγράψω.

Γύρω στις 23.00 εμφανίστηκαν οι 719 παίζοντας Αμερικάνικο mainstream rock. Έπαιξαν μεταξύ άλλων το “Rock ’n’ Roll Queen” των The Subways, ένα τραγούδι του Lenny Kravitz, το “I Wanna Be Your Dog” των Stooges και έκλεισαν με το “Enter Sandman” των Metallica. Η μπάντα ήταν πολύ κινητική και ξεχώρισε η άνεση του μπασίστα Cookie Koulouris και ο κιθαρίστας τους, Mario Dante Lux, μου φάνηκε σαν την Ελληνική έκδοση του Gilby Clarke.

Τα μεσάνυχτα ανέβηκαν στη σκηνή οι G. Bilios & Puzzle παίζοντας κλασσικό rock από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Αν και μέχρι τη μέση του set τους ο ήχος ήταν κακός, κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται, εγώ γούσταρα. Ξεκίνησαν με το “Mother” των Pink Floyd και το παράδοξο ήταν ότι στην οθόνη εδείχνε τον Gilmour να τραγουδάει το “Wish You Were Here” από το Earl’s Court το 1994. To αυθεντικό “Mother” φυσικά δεν το τραγουδάει ο Gilmour, αλλά ο Waters. Μετά έπαιξαν το “Come Together” των Beatles (σύνθεση του John Lennon ), το «Starman» του David Bowie, το “Lola” των Kinks, το “Touch Me” των Doors. Από το “White Room” των Cream και μετά ο ήχος έφτιαξε. Ακούσαμε ακόμα το «Mistreated» των Deep Purple ,το “Purple Haze” του Jimi Hendrix, το “War Pigs” των Black Sabbath και έκλεισαν με το “Whole Lotta Love” των Led Zeppelin. Συνολικά ήταν μια πολύ ωραία εμφάνιση, με εξαιρετικό setlist από καλούς μουσικούς, οπαδούς της συγκεκριμένης μουσικής.

Γύρω στη 1 εμφανίστηκαν οι θρυλικοί Vavoura Band που μετρούν 35 χρόνια πορείας στην Ελληνική σκηνή. Ξεκίνησαν με το “Paint It Black” των Rolling Stones, από τα δικά τους έπαιξαν τα “All Alone” και το “Vana G. Vana”, συνέχισαν με το “Still Alive and Well” του Rick Derringer, όπως βρίσκεται στον δίσκο με τον ίδιο τίτλο του Johnny Winter, ένα άλλο τραγούδι που μου διαφεύγει, και έκλεισαν με μια μακρά αυτοσχεδιαστική εκτέλεση του “Third Stone From The Sun” του Jimi Hendrix που περιλάμβανε και ένα τρομερό drum solo από τον Θωμά Ανδρέου. Οι Johhny Vavouras (μπάσο, φωνητικά) και Γιάνννης Δρόλαπας (κιθάρα) παραμένουν από τους σπουδαιότερους Ελλήνες μουσικούς όλων των εποχών και ήταν χαρά μου που εκπλήρωσα ένα απωθημένο μου και τους είδα για πρώτη φορά. Δυστυχώς επαίξαν μόνο για 35 λεπτά. Ελπίζω να τους ξαναδώ σύντομα σε μεγαλύτερο set. Ακούστε τώρα το “Live-The Early Days” album τους που κυκλοφορεί από την Ikaros Music! Απίστευτη και αδικημένη μπάντα.

Γύρω στις 2 παρά μπροστά σε λίγο κόσμο βγήκαν οι Phase Reverse που έπαιξαν τίμιο, ιδρωμένο metal με Southern και rock ’n’ roll αναφορές. Τα δικά τους τραγούδια και η διασκευή στο “Ace Of Spades” των Motörhead, ήταν όλα πολύ καλά εκτελεσμένα και δεν φάνηκαν να πτοήθηκαν από το μικρό κοινό που ήταν μέχρι εκείνη την ώρα στο Gagarin.

Γενικά, ήταν μια πολύ ωραία βραδιά με πολύ μουσική, χιούμορ και καλή διάθεση. Μακάρι να ξαναγίνει κάτι τέτοιο.

 

Κείμενο/φωτογραφίες:  Θοδωρής

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry