Skyfall movie poster
Skyfall movie poster
Skyfall movie poster
Skyfall movie poster

Διάρκεια: 143′
Πρωταγωνιστούν: Daniel Craig, Judi Dench, Ralph Fiennes, Javier Bardem, κ.α.

Έπειτα από μία αποτυχημένη επιχείρηση στην Κωνσταντινούπολη, ο James Bond (Daniel Craig) εξαφανίζεται από το προσκήνιο και θεωρείται επισήμως νεκρός. Ωστόσο, μία σφοδρή επίθεση στα κεντρικά της Mi6 στο Λονδίνο και η απειλή διαρροής μίας απόρρητης λίστας τον αναγκάζουν να επανέλθει, την ώρα που η αμφισβήτηση στο πρόσωπο της M (Judi Dench) εντείνεται, με την πολιτική ηγεσία της Βρετανίας να ζητά το κεφάλι της επί πίνακι για τους χειρισμούς της στην υπόθεση. Κι ενώ το παρελθόν της M απειλεί να κλονίσει ακόμα και την εμπιστοσύνη του Bond απέναντί της, ο πεισματάρης πράκτορας καλείται να αντιμετωπίσει έναν εχθρό που προσιδιάζει στο σκοτεινό alter ego του.   

  Το 2006 ο Μάρτιν Κάμπελ έμελλε να αλλάξει την μοίρα και την ταυτότητα του James Bond με την σκηνοθετική του ωριμότητα και την επιλογή του εξαιρετικού Daniel Craig, που συνδυάζει την σοβαρότητα και την φλεγματικότητα του διάσημου πράκτορα. Mετά το Quantum of Solace, αλλά ειδικά και μετά το τωρινό (όχι ακριβώς reboot) του Skyfall είναι πασιφανές ότι έχει αλλάξει ρότα για τα καλά ο 007. Πάνε οι εποχές που ο Bond έπινε τα κυριλέ Μartini του, είχε χιλιάδες gadgetάκια, ήταν ατσαλάκωτος σε κάθε μονομαχία του και γενικά έμοιαζε άτρωτος. Σταδιακά στο Skyfall, έχουμε την πτώση και την προσπάθεια αναγέννησης του διάσημου πράκτορα. Η ταινία ξεκινάει με μια πολύ καλή σκηνή δράσης στην Κωνσταντινούπολή (χωρίς πολλά εφέ και φανφάρες, αλλά με έντονο σκηνοθετικό νεύρο) που μας εισάγει στον νέο Bond με τον fake θάνατο του και όπως αναφέθηκε ακολουθεί η προσπάθεια να ξαναμαζέψει τα κομμάτια του. Η καινοτομία της 23ης ταινίας του 007, που έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με την εξαιρετική δουλειά του σκηνοθέτη Sam Mendes (του Οσκαρικού American Beauty και των Road to Perdition και Revolutionary Road), είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν δείχνει ο ανυπέρβλητος πράκτορας που έχουμε συνηθίσει, αλλά ένας άνθρωπος αμήχανος, αδύναμος πολλές φορές, ανίκανος να διαχειριστεί τους «εσωτερικούς του δαίμονες» (ξέρω πολύ κλισέ φράση, αλλά δεν μπορούσα να το γράψω αλλιώς) και γενικότερα ένα γέρικο σκυλί σε ένα «παιχνίδι για νέους», όπως το τονίζεται κάποια στιγμή στην ταινία. Συν τοις άλλοις είναι προδομένος από την Μ, ενώ γενικότερα το κλίμα δεν είναι και πολύ υπέρ του. Γενικά ο Μendes έχει κάνει πολύ καλή δουλειά με σεβασμό στον μύθο του James Bond. Εδώ πρέπει να τονίσουμε την εξαίσια (για μια ακόμα φορά) παρουσία του Daniel Craig, ο οποίος έχει το ερμηνευτικό υπόβαθρο για να στηρίξει αυτή την δύσκολη και απαιτητική αλλαγή του Bond. Μπορεί πολλοί από εσάς να μην τον χωνεύετε λόγω παρουσιαστικού (έχω διαβάσει τουλάχιστον 3-4 άρθρα που τον λένε Πολωνό εργάτη), αλλά όπως και να το κάνουμε είναι από τους καλυτερους που ενσάρκωσαν τον ήρωα στην μεγάλη οθόνη και έχει υπογράψει για 2 ακόμα ταινίες, οπότε καλό θα είναι οι φίλοι του Bond να αρχίζουν να τον συνηθίζουν.

Όσον αφορά το υπόλοιπο εξαιρετικό cast (εκτός της πάντα πολύ καλής Judi Dench) έχουμε τον αρχοντικό για μια ακόμα φορά Ralph Fiennes στον ρόλο του ανθρώπου που θέλει να «φάει» την Μ και να της πάρει την θέση και δίνει μια ακόμα καλή ερμηνεία από αυτές που μας έχει συνηθίσει τόσα χρόνια. Έξυπνη η επιλογή του Ben Whishaw στον ρόλο του nerd Q (που προσφέρει μπόλικες κωμικές σκηνές) σε μια διαφορετική (εύστοχη) προσέγγιση και επαναφορά του χαρακτήρα μετά την απουσία του στις δυο προηγούμενες ταινίες. Αναμφίβολα, όμως την παράσταση κλέβει ο Javier Bardem σ’ ένα φαινομενικά κλισέ ρόλο, αλλά στην πραγματικότητα ρόλο με πολύ «ψαχνό» και εντυπωσιακή είσοδο. Ο Bardem πιστοποιεί για ακόμα μια φορά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του και δίνει βάθος στον χαρακτήρα του, ο οποίος κρύβει αρκετά μυστικά και γενικά αποτελεί έναν αντάξιο κακό, ίσως από τους καλύτερους της σειράς. Τώρα όσον αφορά τις γυναίκες του Bond, προσπερνάω την Ελληνίδα Τόνια Σωτηροπούλου (δεν μπορώ να καταλάβω τον τόσο μεγάλο ντόρο για τα 30″ που εμφανίζεται χωρίς να λέει ούτε μια ατάκα) και καλό είναι να εστιάσουμε στην Ναόμι Χάρις καταρχήν, που παίζει ρόλο κλειδί γενικά και είναι καλή στον ρόλο της, όπως και η σαγηνευτική Βerenice Marlohe, η οποία οδηγεί και τον Bond στον Silva του Bardem. Αμφότερες διαθέτουν και παρουσία αντάξια της ταινίας, αλλά και την απαιτούμενη φινέτσα ώστε να υποστηρίξουν τον ρόλο τους. Τέλος, ωραίο και το τραγούδι της Adele μαζί με τους τίτλους αρχής, όπου έχει συνδυαστεί άψογα.

Γενικά, το Skyfall είναι όντως από τις καλύτερες ταινίες James Bond (για μένα οριακά καλύτερη της είναι το Casino Royale, αλλά για πολύ λίγο) και διαθέτει τα πάντα. Αξιοπρεπέστατη πλοκή, καλές ερμηνείες, μπόλικο χιούμορ, πειστικότητα, μπορεί όχι τόση δράση όση περιμένει κανείς (αλλά μερικές χορταστικές σκηνές) και όλα όσα περιμένουμε από αυτό το νέο ξεκίνημα του 007. Επίσης αποδεικνύει ότι ο Daniel Craig ήρθε για να μείνει. Είτε είστε φίλοι της σειράς, είτε όχι μην την χάσετε, αξίζει της προσοχής σας.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ