Η Πέμπτη ήταν γενικά μια όμορφη και ζεστή μέρα, αλλά η συνέχεια της, ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Γιατί; Γιατί συνάντησα τον Δήμο Αναστασιάδη. Έτσι, στην ημέρα των γενεθλίων του παρεμπιπτόντως,  καθίσαμε κι είπαμε πολλά και διάφορα πράγματα.

http://www.hit-channel.com/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gifΣυνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Ο Δήμος λοιπόν, είναι και συντοπίτης μου, από την Κατερίνη δηλαδή, πράγμα που έκανε ακόμη πιο ευχάριστη την κουβέντα μας, όσον αφορά τον τόπο μας αλλά και τα ενδιαφέροντα μας.

– Καλησπέρα Δήμο! Πώς είσαι; Τι κάνεις αυτή την περίοδο;

– Καλησπέρα Ηρώ! Είμαι πολύ καλά αυτή τη περίοδο και χαίρομαι ιδιαιτέρως που είμαι ξανά πολίτης διότι έχω 2 μήνες που απολύθηκα από τον στρατό! Είμαι πιο καλά από ποτέ!

– Για πες μου, πώς πέρασες στον στρατό;

– Πέρασα όπως περνάει ο κάθε ένας στον στρατό, δηλαδή με τα καλά αλλά και με τα άσχημα. Μου έμαθε πολλά πράγματα ο στρατός. Προσωπικά μου έκανε και πολύ καλό σε αρκετά πράγματα και πιστεύω ότι στο μέλλον θα έρθει η στιγμή που θα πω ότι: «Μακάρι να ήμουν για έστω 5 μέρες πάλι πίσω στο στρατό».

– Πάντως, έχουμε και λίγο καιρό που γυρίσαμε στα πόστα μας από τις γιορτές. Εσύ έκανες φέτος;

– Το δικό μου επάγγελμα επειδή είναι έτσι, σχεδόν πάντα τυχαίνει να δουλεύω όταν πέφτουν γιορτές κι έτσι τις περνάω με τον κόσμο. Αλλά μπορεί να συμβεί ώστε να κλέψω 2-3 μέρες και να ανέβω στους δικούς μου.

– Οπότε, για να τα πάρουμε με τη σειρά. Πώς ασχολήθηκες με τη μουσική;

– Η μουσική ήρθε νωρίς στη ζωή μου. Όταν λέω μουσική, εννοώ το ωδείο, η εξερεύνηση διάφορων μουσικών οργάνων, το να αρχίζω να παθιάζομαι με ένα μουσικό όργανο τραγουδώντας ταυτόχρονα κάτι κι όλα αυτά. Η γιαγιά μου κι ο παππούς μου έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική μου πορεία, γιατί ήταν κι οι δύο υπέροχοι τραγουδιστές και μου έμαθαν διάφορα πράγματα. Έπειτα, καθώς μεγάλωνα αποφάσισα ότι αυτό θέλω να κάνω, να ασχοληθώ με αυτό και να ζήσω από αυτό.

Δήμος Αναστασιάδης
Δήμος Αναστασιάδης

-Είσαι ένα παιδί, από την επαρχεία και συγκεκριμένα από την Κατερίνη. Πώς πήρες την απόφαση να δηλώσεις συμμετοχή τότε στο Dream Show;

– Ήταν μια ιδέα του μεγάλου μου αδερφού καθώς ένιωθε υπεύθυνος στο ότι πήγα να σπουδάζω κάτι που δεν ήθελα! Τότε εγώ βροντοφώναζα ότι δεν το θέλω καθόλου αυτό. Έτσι ένιωθε την ανάγκη να κάνει κάτι πάνω σε αυτό. Γενικά είναι δύσκολο να ξεκινάει ένα παιδί από την επαρχεία να κάνει κάτι πάνω στη μουσική γιατί είναι σαν να ξεκινά από το -5. Έχεις ένα μεγαλύτερο αγώνα γιατί κάποια πράγματα δεν είναι καθόλου κοντά σου. Τα βλέπεις από μακριά και κυρίως δεν τα βλέπουν οι άνθρωποι που είναι να σε στηρίξουν στα πρώτα σου βήματα κι αυτό είναι το σημαντικότερο.

– Πώς ήταν η προσαρμογή σου στην Αθήνα όταν κατέβηκες; Εύκολη ή δύσκολη;

– Στην Αθήνα ήρθα να κάνω τη δουλειά μου. Δεν ήταν ποτέ όνειρο μου να έρθω εδώ. Το όνειρο μου ήταν να μείνω στην Κατερίνη. Και να στο εξηγήσω ώστε να μη παρεξηγηθώ, δεν έλεγα ποτέ ότι ήθελα να φύγω. Δεν ήμουν τοιχοδιώκτης. Αυτό που μου άρεσε πάντα, ήταν η μουσική. Δεν το έκανα για να φύγω οριστικά. Αν μπορούσα να κάνω μουσική δηλαδή από την Κατερίνη θα ήμουν εκεί. Είτε από την Ταιλάνδη, είτε από την Κούβα, είτε από την Ισπανία (γέλια) Αλλά στο μέλλον ευελπιστώ ότι θα μπορώ να μένω μόνιμα Κατερίνη και θα μπορώ να πετάγομαι στην Αθήνα. Θα δείξει!

– Μιας κι ανέφερα όμως το «Dream Show». Έχεις δει καθόλου το The Voice; Ποια είναι η γνώμη σου;

– Η γνώμη μου είναι καλή γιατί είμαι σύμβουλος του Μιχάλη Κουινέλη! Οπότε, θα έχω κι εγώ συμμετοχή σε όλο αυτό. Βέβαια η θέση μου είναι πολύ συγκεκριμένη. Είμαι εκεί ως σύμβουλος στην ομάδα του Μιχάλη κι η δουλειά μου είναι το να βρίσκω τα κομμάτια των παιδιών που είναι στην ομάδα του. Ξεκίνησα από ένα τέτοιο show, αν και διαφορετικό, αλλά είμαι κατάλληλος στο να μπορώ να καταλάβω τη ψυχολογία από όσους πηγαίνουν εκεί πέρα. Πάντως, πιστεύω ότι στις μέρες μας, έχει χαθεί αυτό που λέμε «ψαχτήρι». Το να ψάξουν να βρουν νέες φωνές, είτε στα μαγαζιά, είτε σε διάφορες μουσικές σκηνές. Οπότε, ο μόνος τρόπος στο να αναδειχτεί κάποιος, είναι η τηλεόραση και τέτοιου είδους παιχνίδια.

– Όσον αφορά το ίντερνετ; Δεν μπορεί κι από εκεί κάποιος να δείξει τη δουλειά του;

– Φυσικά είναι και το ίντερνετ, αλλά δεν ξέρεις κατά πόσο είναι αληθινό όλο αυτό. Έχουμε δει τέρατα στο YouTube. Δεν ξέρεις πόσο αξιόπιστο είναι.

– Πάντως, μετά από το παιχνίδι, όλα σου ήρθαν πολύ όμορφα κι η πορεία σου ήταν ανοδική! Στη συνέχεια, ήρθαν κι οι μεγάλες επιτυχίες. Ποιο τραγούδι είναι το δικό σου αγαπημένο; 

– Να σου πω την αλήθεια, οι μεγάλες μου επιτυχίες, δεν είναι από τα αγαπημένα μου, είναι αυτά που με γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος. Επειδή έχω τη χαρά να γράφω τα τραγούδια, η ευχαρίστηση μου έρχεται όταν αντιλαμβάνομαι ότι είναι ένα δύσκολο τραγούδι. Δύσκολο όχι με την έννοια έχει περίεργους δρόμους, ακόρντα κτλ, ένα τραγούδι που πραγματικά με συγκίνησε συνθετικά κι ερμηνευτικά όταν βγήκε. Οπότε τα αγαπημένα μου είναι κυρίως τραγούδια που δεν είναι πολύ γνωστά όπως το «Χωρίς κασκόλ». Αυτό το κομμάτι είμαι ευτυχισμένος που το έχω γράψει και το λάτρεψα από τη πρώτη στιγμή. Ειδικά όταν έγινε κι η ένωση με τη παιδική χορωδία μέσα στο κομμάτι, ανατρίχιασα.

–  Έχεις όμως κι ένα καινούργιο τραγούδι, με τίτλο «Μείνε δίπλα μου». 

– Είναι ένα τραγούδι που έχει κυκλοφορήσει εδώ και περίπου 3 εβδομάδες. Έχει τελειοποιηθεί και το video clip κι αναμένεται να βγει στον αέρα μέσα στις επόμενες μέρες. Είναι κι αυτό το κομμάτι μια στιγμή της ζωής μου, όπως και πολλά άλλωστε. Το έχω ζήσει το σενάριο αυτό, το «Μείνε δίπλα μου, τώρα που η στροφή γίνεται γκρεμός» ώστε να έχεις μείνει τόσο μόνος που πραγματικά χρειάζεσαι έναν άνθρωπο να σε τραβήξει λίγο πριν βουτήξεις στο κενό. Είναι βιωματικό κι αυτό το τραγούδι.

– Κι έρχομαι να σε ρωτήσω, ποια είναι η πηγή έμπνευσης για τα τραγούδια σου; 

– Είναι ότι έχει απομείνει πια κι αυτός είναι ο έρωτας αφού οι περισσότερες αξίες έχουν χαθεί. Αυτά που έχουν μείνει, είναι ο έρωτας κι η φιλία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στον πρώτο μου δίσκο, είχα γράψει τραγούδια για τη μπάντα που είχα, τα παιδικά μου χρόνια, τα ναρκωτικά, για ένα ταξίδι για μια τραβεστί. Τα περισσότερα τραγούδια είχαν κοινωνικά ζητήματα παρά έρωτα. Τα μόνα που αναφέρονταν σε έρωτα, ήταν το «Μια προσευχή για να’ρθεις» και το «Εσύ» τα οποία ήταν αυτά που έγιναν κι επιτυχίες (γέλια) Απλά δεν αφορά τον κόσμο κάτι άλλο. Κάποτε, θα μπορούσαμε να πεθάνουμε για την πατρίδα μας, ενώ σήμερα μας έχουν βάλει στο τρυπάκι ώστε να μην μας αγγίζει τίποτα και δεν αγαπάμε τον τόπο μας πραγματικά.

– Ο τελευταίος σου δίσκος τιτλοφορείται «Άλλος εγώ» και πήγε και πολύ καλά. Ποια είναι τα κριτήρια σου όταν διαλέγεις τα τραγούδια για έναν καινούργιο δίσκο; 

– Έχω πάρει τον πρώτο μου δίσκο και τον κάνω κόπιες. (γέλια) Θέλω να πω ότι μου βγαίνει πάντα μία παρόμοια σειρά. Ένα τραγούδι που θα είναι περίεργο, όπως στον πρώτο δίσκο ήταν το «Πάλι» και στον δεύτερο το «Α» έτσι τώρα θα έχω ένα παραδοσιακό τραγούδι. Είναι λίγο μπλεγμένο όλο το πράγμα γιατί μου αρέσει να δοκιμάζομαι και δεν μου αρέσει να μένω στα ίδια. Παρόλα αυτά δεν αλλάζω την ταυτότητα μου. Δεν είμαι μονοδιάστατος τραγουδιστής και συνθέτης, δεν μπορώ να πω ότι θα ακούω μόνο αυτό ή θα κάνω μόνο αυτό. Θα βαρεθώ την επόμενη μέρα!

– Πιστεύεις κάθε χρόνος που περνάει ότι σε αλλάζει μουσικά; 

– Εννοείται. Μπορεί να τρως κράξιμο γι’αυτό, αλλά το θεωρώ υγεία το να αλλάζεις! Η μουσική δεν έχει σύνορα. Μπορείς να κινηθείς παντού και να κάνεις ότι θέλεις. Όλοι έχουν πει διαφορετικά τραγούδια κι αλλιώς θα ακουστούν κάθε φορά.

– Έχεις γυρίσει όλη την Ελλάδα διότι έχεις κάνει πολλές συναυλίες σε διάφορες πόλεις. Πες μου ένα περίεργο σκηνικό που θα το θυμάσαι και θα γελάς. 

– Κοίτα, η νύχτα έχει ακραία πράγματα. Κι όταν συνοδεύεται κι από ποτό, τα πράγματα ξεφεύγουν πολύ. Τα πιο διασκεδαστικά πράγματα όμως, έχουν γίνει μέρα. Έχουμε χαθεί σε μέρος που πηγαίναμε για live κι απλά δεν πήγαμε ποτέ στην ώρα μας! Φτάσαμε καμιά-δύο ώρες μετά ας πούμε (γέλια) Αυτό ήταν ένα πράγμα που είχε πλάκα κι ήταν ακόμη πιο ωραία γιατί είχε και κλάμα! Δεν μπορείς να χάνεσαι σε μέρος εν έτη 2010, έτσι με έπιασαν τα γέλια!

– 14 Φεβρουαρίου, μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Κι έρχομαι να ρωτήσω τώρα, πώς είσαι όταν είσαι ερωτευμένος; 

– Το περίεργο μιας κι αναφέραμε τη μέρα, είναι ότι κάθε φορά που πέφτει, κάτι γίνεται και δεν είμαι μαζί με κοπέλα. Κάπως τα φέρνει, δεν ξέρω πώς αλλά είναι λες και το σκέφτομαι κι απλά δεν βγαίνει! Οπότε και τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου είμαι μόνος μου, αλλά και στα γενέθλια μου διότι πέφτουν με μία μέρα διαφορά. (γέλια) Πάντως ρε συ να σου πω την αλήθεια όταν είμαι ερωτευμένος, είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Καταρχάς αν δεν βρω να ερωτευτώ τη γυναίκα με την οποία θα είμαι μαζί, θα ερωτευτώ κάτι άλλο σίγουρα. Επειδή δεν μπορώ να λειτουργήσω μισός εγώ, αυτό τον έρωτα θα τον διοχετεύσω και θα τον πάω κάπου αλλού, πχ. στο σκυλί μου, στους φίλους μου, στη μαμά μου. Έτσι μαθαίνω να είμαι ίδιος πάντα και δεν αφιερώνομαι εξολοκλήρου κάπου. Τα έχω βάλει όλα σε μια τάξη ώστε να είναι πάντα όλα τα μπουκαλάκια μου γεμάτα!

– Η επιτυχία σε φοβίζει; Σε έχει αλλάξει καθόλου; 

– Η επιτυχία με φοβίζει στο κομμάτι να μη την θεωρήσω δεδομένη. Είναι πολύ εύκολο να στεναχωρηθείς από αυτό. Οπότε έχω βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μου στο ότι θα δίνω αξία στα πράγματα που πρέπει κι όχι σε αυτά που δεν πρέπει. Έχω αποδεχθεί, ότι η επιτυχία είναι ένα πράγμα που έρχεται και φεύγει και δεν είναι σε ένα κομμάτι. Επιτυχία είναι να έχεις φίλους, επιτυχία είναι να κάνεις οικογένεια, επιτυχία είναι να έχεις κάνει μια σχέση και να σε ανέχεται και να την ανέχεσαι! Κι όλα αυτά δεν μπορούν να τα κάνουν όλοι!

– Περνάμε σε κάτι διαφορετικό. Σε λίγο καιρό θα έχουμε και την ανάδειξη για το ποιος Έλληνας τραγουδιστής θα μας εκπροσωπήσει στη Eurovision. Την παρακολουθείς καθόλου; Έχεις σκεφτεί αν θα πήγαινες; 

– Δεν την παρακολουθώ καθόλου. Δεν μπορώ ούτε να γελάσω με αυτό. Δεν μου δημιουργεί κανένα συναίσθημα. Θα το δω και θα είναι σαν μην έχω ανοίξει καθόλου την τηλεόραση. Επίσης, δεν το έχω σκεφτεί και ποτέ αλλά εμένα δεν μπορώ να με δω εκεί. Εκτιμώ πολλούς καλλιτέχνες που έχουν πάει εκεί και τους θαυμάζω, αλλά για εμένα, είναι μακριά. Δεν μου λέει τίποτα.

– Έχεις σκεφτεί καθόλου το εξωτερικό όμως; Να βγάλεις τα τραγούδια σου προς τα έξω ας πούμε. 

– Ναι, αυτό θα το ήθελα. Το ονειρεύεται ο κάθε ένας αλλά δεν είναι κι ο απόλυτος σκοπός μου. Θα ήθελα όμως πολύ να γίνει ώστε να ανοίξω κι άλλο τους ορίζοντες μου!

– Ζούμε σε περίεργες εποχές. Κατά πόσο σε έχει επηρεάσει όλο αυτό; 

– Αυτό που με επηρεάζει πολύ είναι η ψυχολογία. Δεν μπορώ με τίποτα να μπω στη ψυχολογία κάποιων ανθρώπων που δεν ανάβουν καλοριφέρ, στο ότι αγοράζουν μακαρόνια επειδή το κρέας είναι ακριβό, έχουν κοπεί ακόμα και τα τοστ. Μπορώ όμως να καταλάβω γιατί κι εγώ ζω στην ίδια κοινωνία, γιατί κι οι φίλοι μου είναι απλοί, δεν είναι μεγιστάνες. Στη δική μου κατάσταση κι ηλικία που θα μπορούσα να είχα βγάλει περισσότερα χρήματα, βγάζω ίσα,ίσα για να ζήσω. Ιδιαίτερα στη τέχνη δεν είναι μια δουλειά που πάντα θα έχεις χρήματα. Είναι στιγμές στη ζωή σου που θα βγάλεις κάποια χρήματα. Δεν είναι σίγουρη δουλειά και ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει αύριο.

Δήμος Αναστασιάδης
Δήμος Αναστασιάδης

– Εσύ σαν Δήμος, μιας και βλέπεις την κατάσταση στην Ελλάδα και την βιώνεις, ποιο θα ήταν αυτό που θα ήθελες να αλλάξεις και που πιστεύεις ότι υστερούμε σαν χώρα; 

– Πιστεύω ότι αυτός ο κόσμος πρέπει να βρει ένα τρόπο στο να αγαπήσει αυτή τη χώρα. Όλα ξεκίνησαν με τη μεταπολίτευση στη χούντα που ταυτίσαμε την Ελληνική σημαία, τη χώρα μας με τη χούντα. Πώς είναι δυνατόν αν δεν αγαπάς τη πατρίδα σου να πάει μπροστά; Είναι ακριβώς το ίδιο με το αν δεν αγαπάς τη γυναίκα σου, δεν θα μπορέσεις να κάνεις οικογένεια και να βγουν τα παιδιά σου σωστά. Πρέπει ο κόσμος να αγαπήσει τη χώρα του. Εγώ, είχα τη τύχη να γνωρίσω την ομορφιά της Ελλάδας και μέσα από την αναρρίχηση διότι πηγαίναμε σε μέρη απίστευτα. Ένιωθα συγκινημένος με το πόσο όμορφα μέρη έχει αυτός ο τόπος. Όταν ήμουν μικρός πήγα πολλές φορές στο εξωτερικό με τις ανταλλαγές μαθητών που γινόντουσαν τότε. Το πιστεύεις ότι οι άνθρωποι δεν ήξεραν τι σημαίνει μπάνιο στη θάλασσα; Το δικό τους μπάνιο ήταν σε κάτι λασπόνερα! Κι όταν τους φέραμε εδώ, ήταν σαν να είναι στον παράδεισο. Απλά, πρέπει να αγαπήσουμε τη χώρα μας, γιατί είμαστε ανάποδος λαός κι αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα πάμε μπροστά. Είναι απίστευτο αυτό που λέω και στενάχωρο, αλλά ισχύει.

– Περνάμε σε ένα παρεμφερές θέμα. Υπάρχουν τόσα άτομα εκεί έξω και στη δυσκολία της κατάστασης δεν σπουδάζουν αυτό που πραγματικά θέλουν. Τι θα τους συμβούλευες; 

– Καταρχάς, είναι πολύ ωραίο να ξέρεις με τι ακριβώς θέλεις να προχωρήσεις στη ζωή σου. Αλλά είναι και το άλλο, το να νομίζεις ότι είναι αυτό που θέλεις. Αλλάζει η διάσταση όταν το βλέπεις σαν hobby κι όταν μέσα σε αυτό μπαίνει ο επαγγελματισμός κι έρχονται οι υποχρεώσεις. Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχει πλέον μία «μούφα». Οπότε πρέπει να μάθεις να μη σε επηρεάζει τίποτα, να το αγαπάς και να είσαι αυθεντικός. Να πιστέψει σε αυτό που κάνει και να βρει τρόπο να τον πιστέψουν κι οι άλλοι.

– Φτάνουμε προς το τέλος και θέλω να τονίσω ότι σε λίγες μέρες έρχεται η άνοιξη! Ποια εποχή σου αρέσει περισσότερο;

– Μου αρέσουν όλες. Κι ο χειμώνας κι η άνοιξη και το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Κι έρχομαι να σου πω ξανά, ότι ζούμε σε μια χώρα που έχει όντως 4 εποχές. Δηλαδή είναι μετρημένες χώρες που έχουν 4 εποχές. Είμαι ευτυχισμένος που μπορώ και ψωνίζω και χειμωνιάτικα αλλά και καλοκαιρινά (γέλια)

– Ποιες διακοπές που έχεις πάει δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

– Δεν θα ξεχάσω τότε που πήγα στην Κεφαλονιά. Κάθε χρόνο πάντως πηγαίνω κάπου με τους φίλους μου και πάντα περνάω τέλεια. Άμα έχεις καλή παρέα δεν σε σταματάει τίποτα.

– Τέλος, τι άλλα να περιμένουμε από εσένα;

– Σε ένα μήνα περίπου θα κυκλοφορήσει κι ο νέος μου δίσκος από την Cobalt Music. Θα περιέχει 11 τραγούδια πάνω-κάτω. Από live θα έχουμε διάφορα ανά την Ελλάδα και φυσικά Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Θα κάνουμε κάτι σαν mini tour αλλά επιλεγμένο!

– Σε ευχαριστώ πολύ Δήμο για το χρόνο σου!

– Να’σαι καλά, εγώ ευχαριστώ!

Με τον Δήμο Αναστασιάδη
Με τον Δήμο Αναστασιάδη
loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry