HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάιος 2015. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν θρυλικό κιθαρίστα και ένα φιλικό άτομο: τον Steve Howe. Είναι περισσότερο γνωστός ως κιθαρίστας των Yes και των Asia. Έχει ηχογραφήσει πολλά solo albums και έχει διατελέσει μέλος των Tomorrow, GTR, ABWH και Bodast. Μόλις κυκλοφόρησε το “Anthology – A solo career retrospective”, μια συλλογή 2CD’s που περιέχει 33 κομμάτια από τη solo καριέρα του. Διαβάστε παρακάτων τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

steve2Απολαύσετε την πρόσφατη “Anthology” solo περιοδεία σας στο Ηνωμένο Βασίλειο;

Ναι, μου άρεσε πάρα πολύ. Κάναμε 15 συναυλίες. Ήταν πολύ χαλαρά και περάσαμε υπέροχα.

 

Έχετε κυκλοφορήσει 16 solo albums. Πόσο δύσκολο ήταν να επιλέξετε 33 τραγούδια για το διπλό “Anthology” album σας;

Νομίζω ότι διάλεγα από 12 studio albums, από το “Beginnings” (1975), μέχρι το “Time” (2011). Απόλαυσα το χρόνο που αφιέρωσα για το “Anthology”. Δείχνει τα διαφορετικά στυλ που έχω παίξει, αλλά με κάποια συνέχεια. Έτσι, απλά ψάχναμε για τη συνέχεια, γιατί κάθε κομμάτι από αυτό ή εκείνο το album, είναι ένα πολύ καλό κομμάτι. Μου αρέσει κάθε κομμάτι που επιλέξαμε, αλλά ψάχναμε για το καλύτερο μείγμα.

 

Νομίζετε ότι η “Anthology” κυκλοφορία σας είναι επίσης μια καλή ευκαιρία για τους νεότερους ακροατές να μάθουν τη solo δουλειά σας;

Λοιπόν, νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Ξέρεις, είναι μια επιλογή τραγουδιών. Είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα από τα albums μου. Ναι, είναι πολύ καλό.

 

Πόσο αυθόρμητη ήταν η μουσική κατεύθυνση του “The Steve Howe Album” (1979); Υπάρχει μια country/bluegrass αίσθηση σε αυτό.

Σκέφτομαι ότι σχεδόν τα μισά albums μου είναι τόσο εκφραστικά ή απλά δείχνουν τα διαφορετικά πράγματα που κάνω. Έχουν ένα μείγμα από τα διαφορετικά στυλ που έχω ηχογραφήσει και από τους ανθρώπους με τους οποίους είχα την ευκαιρία να παίξω στο πέρασμα των χρόνων. Όταν σκέφτομαι το δεύτερο album μου, το “The Steve Howe Album”, βλέπω ότι έχει πολύ country συναίσθημα. Ακολούθησα πολλούς country ρυθμούς, υπάρχει ένα country στυλ σε αυτό. Ήταν αρκετά ώριμο για μένα. Αγαπώ όλα τα είδη μουσικής και ιδίως την country. Ο Chet Atkins είναι ο αγαπημένος μου κιθαρίστας της country μουσικής. Ναι, κατάφερα να παίξω αυτό το είδος της μουσικής εκεί.

 

Ήταν μεγάλη πρόκληση το να έχετε μια 59-μελή ορχήστρα στο τραγούδι “Double Rondo” από το “The Steve Howe Album”, το οποίο ενορχήστρωσε και διηύθυνε ο Andrew Jackman;

Πω πω, αυτό ήταν πραγματικά συναρπαστικό!! Ξεκίνησα να δουλεύω πάνω σ’ αυτό με τον Patrick Moraz  (σ.σ: πληκτράς των Yes στο “Relayer”) και έκλεισε μια ωραία ορχήστρα και ο Andrew την ενορχήστρωσε για μένα. Είχε μια πραγματικά αξιοθαύμαστη υπομονή. Μου λείπει πραγματικά. Έκανε πολύ καλή δουλειά και είμαι πολύ ευγνώμων σ’αυτόν. Από κει και πέρα, όμως, είναι η δική μου δουλειά.

 

steve3Ποια είναι τα σχέδιά σας για το άμεσο μέλλον; Οι Yes έχουν μια καλοκαιρινή περιοδεία με τους Toto.

Έχω περίπου τρεις μήνες μεταξύ της solo περιοδείας μου, τον Απρίλιο και της περιοδείας των Yes με τους Toto, τον Αύγουστο. Τώρα, δουλεύω πάνω σε ηχογραφήσεις, κάνω editing και άκομα περισσότερες ηχογραφήσεις. Ολοκληρώνω ένα album των Steve Howe Trio με καινούργια μουσική. Είμαι τόσο απασχολημένος!! Νομίζω ότι είμαι αρκετά απασχολημένος.

 

Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία το να δουλέψετε στο τελευταίο album των Yes, “Heaven & Earth” (2014), με τον Roy Thomas Baker (παραγωγός Queen);

Ήταν μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του συγκροτήματος, του Roy και του Billy Sherwood (σ.σ: πρώην μέλος των Yes), ο οποίος έκανε τη μίξη του album στο τέλος. Βασικά, ήταν ένα πολύ έντονο πείραμα. Με τον Roy, είχαμε δουλέψει πολύ καιρό πριν (σ.σ: το 1979, μετά το “Tomato”). Ήταν ένα μείγμα hi-tech και low-tech: Με τα όργανα να έχουν όλα τα Pro-Tools και τέτοιου είδους πράγματα του studio, και μερικές φορές θέλαμε τα πράγματα να είναι λίγο απλούστερα. Δεν ξέρω αν η διαδικασία πέτυχε ή αν ήταν κάτι που έπρεπε να κάνουμε. Βασικά, είναι ένας δίσκος κάπου ανάμεσα σ’αυτά τα δύο πράγματα: σαν την παλιά μουσική αλλά με ένα αρκετά καινούργιο πνεύμα. Αυτό το album περιέχει διαφορετικά συναισθήματα, διαφορετικούς χαρακτήρες. Λοιπόν, είναι εντάξει.

 

Είστε περήφανος για το “The Yes Album” (1971) και την επιρροή του σε σπουδαίους μουσικούς όπως ο Geddy Lee των Rush και ο Joe Bonamassa;

Ναι. Λοιπόν, θέλω να πω ότι οι άνθρωποι έχουν σχεδιάσει ένα διάγραμμα για το τι συνέβη και πού ήμασταν μια ορισμένη χρονική περίοδο. Πάνε πίσω στην δεκαετία του ‘70, στις ρίζες της πραγματικής προοδευτικής μουσικής και την κυκλοφορία των πολλαπλών albums, των διπλών albums, η οποία ήταν σπουδαία εποχή. Και στη συνέχεια, στη δεκαετία του ‘80, ακούνε ένα πραγματικά νέο συγκρότημα, για ένα-δυο albums. Και στη συνέχεια επιστρέψαμε, μετά από τα τρία albums που ήμουν μακριά (σ.σ: “Drama”, “90125” και “Big Generator”). Και μετά πάνε στο 1995, όταν κάναμε το “Keys to Ascension”, το οποίο έχει μερικά σπουδαία studio κομμάτια και έφερε νέα πνοή στο συγκρότημα και νέοι ανθρώποι ήρθαν και αγόρασαν τους δίσκους μας. Ανέφερες το “The Yes Album”. Λατρεύω αυτό το δίσκο. Είναι η αρχή μιας μακράς περιόδου και φαίνεται να αρέσει στον κόσμο. Ακούνε καλή μουσική με διαφορετικούς τρόπους. Μουσική που έθεσε μια νέα μουσική κατεύθυνση. Αγαπώ ακόμα αυτή τη μουσική. Είναι πειραματική μουσική.

 

Είχατε κάποιο πρόβλημα με την Gibson ES-175 κιθάρα σας σε μια πτήση της Air Canada στο Λονδίνο. Μπορείτε να μας πείτε αυτή την ιστορία;

Δεν έχω σκεφτεί αυτή την ιστορία εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρνα την κιθάρα μαζί μου για πολλά χρόνια σε πτήσεις και κανείς δεν παραπονέθηκε πραγματικά για αυτό. Και μετά έγιναν μίζεροι με τις κιθάρες, ιδιαίτερα τις μεγάλες κιθάρες και με έβαλαν σε μπελάδες. Έτσι, άρχισα να αγοράζω εισιτήρια γι’ αυτήν και συνήθως είχα μια θέση δίπλα μου για την κιθάρα μου. Αλλά αυτή τη φορά, δεν θα μπορούσαν να δώσουν κάρτα επιβίβασης στην κιθάρα μου. Είπαν: «Δεν μπορείς να έχεις μια θέση χωρίς ένα άτομο σε αυτήν. Δεν μπορούμε να της δώσουμε κάρτα επιβίβασης». Ήταν αστείο πράγμα. Είπαν: «Δεν μπορεί αυτή να έχει κάρτα επιβίβασης, άρα υπάρχει μια διαθέσιμη θέση». Είπα: «Δεν είναι διαθέσιμη. Πλήρωσα για αυτή» (γέλια). Ήταν μια τρελή κατάσταση. Έχω ταξιδέψει με την κιθάρα μου σε όλο τον κόσμο. Ορισμένες αεροπορικές εταιρείες μπορούν να μου προκαλέσουν προβλήματα.

 

steve7Θα μπορούσατε να φανταστείτε τους Yes, χωρίς τα σπουδαία εξώφυλλα στα albums από τον Roger Dean;

Όχι πραγματικά, καθόλου. Θεωρώ ότι ο Roger είναι συνώνυμος με τις ηχογραφήσεις των Yes. Ναι, λατρεύω τα σχέδιά του και τα εξώφυλλα που έκανε για τους Yes και τους Asia. Κατάφερα επίσης να τον γνωρίσω ως άτομο. Πρόσφατα (σ.σ: στις 12 Απριλίου) έπαιξα σε μια έκθεσή του στο Trading Boundaries. Με τους Asia επίσης είχαμε τα εικαστικά του σχέδια ως μέρος της σκηνικής μας εμφάνισης. Έκανε ένα σπουδαίο σχέδιο για το εξώφυλλο του “Heaven & Earth” album. Έκανε, επίσης, το εξώφυλλο για το “Anthology” solo album μου. Ναι, εννοω ότι ο Roger είναι σπουδαίος! Ένα από τα πράγματα που μου αρέσει περισσότερο στο “Heaven & Earth” είναι το πραγματικά, πραγματικά όμορφο σχέδιό του. Το συγκρότημα είχε ηχογραφήσει το album, είχαμε πολλές ιδέες, ευρηματικές ιδέες και με κάποιο τρόπο ο Roger κι εγώ, μιλούσαμε στο τηλέφωνο και του είπα μερικούς τίτλους τραγουδιών που είχαν τις λέξεις “Heaven” και “Earth”, αλλά αυτές ήταν σε διαφορετικούς τίτλους . Έτσι, είπε: «Γιατί δεν συνδυάζεις αυτή τη λέξη με αυτή;» Είπα: «Ναι» και το κάναμε. Όσον αφορά τη ζωγραφική του, μερικοί άνθρωποι την αμφισβητούν, αλλά εγώ ποτέ δεν την αμφισβητώ. Μπορεί να συνεισφέρει ορισμένες πολύ ευρηματικές ιδέες. Έκανε, επίσης, το artwork σε μερικά από τα solo album μου.

 

Ποια είναι η γνώμη σας για την διασκευή των Yes στο “America” του Paul Simon; Νομίζω ότι είναι μία από τις καλύτερες διασκευές που έχει ηχογραφηθεί ποτέ.

Είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω το 1993 και τον ρώτησα στη ψύχρα τι πίστευε γι’ αυτή και είπε ότι ήταν σπουδαία. Και του άρεσε επίσης το μέρος με το solo της κιθάρας, ο κυκλικός ήχος του solo. Ο Paul το είπε αυτό και ήμουν ενθουσιασμένος. Βασικά, αυτή η συνεργασία ήταν τόσο καλή, που έβαλε αυτό το τραγούδι και ίσως μισή ντουζίνα άλλα τραγούδια ανάμεσα στα πιο αγαπημένα των οπαδών στις συναυλίες. Το υψηλό επίπεδο εφευρετικότητας είναι ότι ο Bill (σ.σ: Bruford  -drums) έπαιξε Mellotron στο τέλος του τραγουδιού. Παίζουμε άλλα τραγούδια και μετά παίζουμε το “America” και αυτό είναι υπέροχο. Είναι μια πολύ αποτελεσματική και συναρπαστική επανενορχήστρωση. Με συναρπάζει.

 

Γιατί ο Βαγγέλης Παπαθανασίου δεν εντάχθηκε στους Yes, όταν ο Rick Wakeman έφυγε μετά την “Tales from Topographic Oceans”περιοδεία;

Θα είμαι πολύ ειλικρινής σχετικά με αυτό. Αυτό που συνέβη ήταν ότι φυσικά είχαμε κάποια σχέση με τον Βαγγέλη, και ο Jon (σ.σ: Anderson ) και ο Βαγγέλης γνωρίζονταν αρκετά καλά μεταξύ τους. Έτσι, όταν ο Rick έφυγε, ο Jon είπε ότι ο Βαγγέλης θα είναι μια καταπληκτική επιλογή και σκεφτήκαμε αν αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει και πώς τα πράγματα θα μπορούσαν να δουλέψουν. Έτσι, όντως κάναμε πρόβες στην εξοχή. Όλοι ήταν εκεί και εμφανίστηκε και ο Βαγγέλης. Έστησε τα πλήκτρα του και νομίζω ότι ήμασταν μαζί για μια εβδομάδα. Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσο καιρός πίστευα ότι είχε περάσει. Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι ήταν μία εβδομάδα. Εξακολουθώ να έχω την αίσθηση ότι ήταν δύο βδομάδες. Αισθανόμασταν εντυπωσιασμένοι και αυτός είναι καταπληκτικός μουσικός, με τη φυσική δύναμη και την ικανότητά του να επιδεικνύει ό,τι ψάχνει. Αλλά επίσης το πραγματικό ζήτημα που έκανε να μην λειτουργήσουν τα πράγματα -αν και δουλέψαμε πολύ σκληρά με τον Βαγγέλη και ο Βαγγέλης έδειξε απίστευτη δύναμη – ήταν ότι ο Βαγγέλης δεν θα μπορούσε να δουλέψει με τραγούδια που έχουν δομή. Κάθε τραγούδι έχει τη δομή του. Όταν σκέφτεστε τη μουσική των Yes, σκέφτεστε τα τραγούδια μας, το οποία είναι πολύ ενορχηστρωμένα. Δεν ήθελε να ακολουθήσει τη δομή. Με άλλα λόγια, μπορούσε να παίξει ένα πράγμα, τη μια μέρα και την άλλη ημέρα μπορούσε να παίξει κάτι διαφορετικό. Εμείς δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό. Πρέπει να ξέρουμε (σ.σ: τι παίζουν τα άλλα μέλη του συγκροτήματος). Παρά το γεγονός ότι έχει περάσει πολύς καιρός, πιστεύω ότι ο Βαγγέλης δεν ήθελε να περιοδεύσει. Προτιμούσε να βρίσκεται στο studio, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον όπου θα μπορούσε να αυτοσχεδιάζει. Θέλαμε να ακολουθήσει την ενορχήστρωση επειδή θα έπρεπε να παίξεις το συγκεκριμένο πράγμα, την συγκεκριμένη στιγμή, με τον συγκεκριμένο τρόπο, με τον συγκεκριμένο ήχο, με την συγκεκριμένη αρμονία,τη συγκεκριμένη στιγμή. Όταν ήταν έτοιμος να παίξει τη μουσική και τα τραγούδια μας όπως το “Heart of the Sunrise”, είπε: «Ω, ωραία» και έπαιξε (σ.σ: μιμείται τον ήχο) «ντόγκι-ντόγκι-ντόγκι». Περάσαμε συναρπαστικά, αγαπώ τη μουσική του, αγαπώ το στυλ του και τον αγαπώ ως συνάδελφο μουσικό. Πραγματικά έχω στην καρδιά μου αυτή την εποχή, αλλά δυστυχώς δεν προχώρησε μαζί του.

 

Πιστεύετε ότι ένας καλός κιθαρίστας μπορεί να παίξει οποιοδήποτε είδος μουσικής;

Όχι, κατ’ ανάγκην. Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο ακόμα. Είμαι κάποιος που του αρέσουν και ασχολείται με πολλά πράγματα, σε αντίθεση με το κάνω μόνο ένα πράγμα τη φορά. Παρά το γεγονός ότι είμαι ένας ηλεκτρικός κιθαρίστας, ένας rock κιθαρίστας …

 

steve4Αλλά εσείς μπορείτε να παίξετε οποιοδήποτε είδος μουσικής!

Το πλησιάζω τώρα. Επειδή άκουσα τον Chet Atkins και μου αρέσει πάρα πολύ το στυλ του. Μπορώ να παίξω οποιοδήποτε είδος μουσικής ή έτσι ελπίζω, γιατί έμαθα αυτό το είδος μουσικής ακούγοντας όλους τους country κιθαρίστες πριν από πολλά χρόνια. Μπορώ να παίξω οποιοδήποτε είδος μουσικής επειδή ήμουν γοητευμένος με αυτούς τους ήχους. Εξαρτάται αν μου αρέσει αυτό το είδος της μουσικής και αν θέλω να το κάνω αυτό. Αν μου αρέσει κάτι που ακούω, θα το δοκιμάσω. Ακούω country και κλασσική μουσική και άφηνω αυτά τα πράγματα να ρέουν στη μουσική που παίζω με ένα συγκρότημα και solo. Είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Ακούω country μουσική και δοκιμάζω να την παίξω. Δεν είναι απαραίτητο. Υπάρχουν μερικοί σπουδαίοι κιθαρίστες. Μου αρέσει να επηρεάζομαι από άλλους ανθρώπους. Μου αρέσει να ακούω καλή μουσική. Μουσική που να σημαίνει κάτι. Όταν έπαιζα με τον Martin Taylor συνήθιζα να σκέφτομαι: «Τι τρομακτικά σπουδαίος κιθαρίστας είναι;!» Είναι τόσο καλός σε πολλά συγκεκριμένα πράγματα στα οποία εγώ δεν είμαι. Μου αρεσει αυτο. Ο κόσμος ρωτάει πώς μπορώ εγώ να το κάνω αυτό και δεν ρωτάει: «Πώς το κάνουν οι άλλοι αυτό;» Ακούω albums και συνεργασίες άλλων ανθρώπων.

 

Ήσασταν απογοητευμένος όταν κάποιοι δημοσιογράφοι επέκριναν δριμύτατα τη μουσική των Yes;

Δεν μπορώ να πω «όχι». Ναι. Δεν νομίζω ότι είχαν δίκιο. Αυτό συνέβαινε κυρίως στην Αγγλία. Είναι πολύ διαφορετικά στην Αμερική. Στην Αμερική είχαμε πολύ λιγότερη κριτική, αν είχαμε καθόλου.Ξεφύγαμε από τις επικρίσεις διαμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στις ΗΠΑ. Όχι μόνο με τους Yes, αλλά και με τους Asia, τους GTR και τους ABWH (Anderson Bruford Wakeman Howe).

 

Είστε ευχαριστημένος με την επιστροφή των δίσκων βινυλίου;

Ναι, είμαι πολύ ευχαριστημένος. Ποτέ δεν σταμάτησα να αγοράζω και να ακούω δίσκους βινυλίου. Εγώ και η οικογένειά μου, έχουμε πάνω από 10.000 δίσκους. Ναι, έχω μια πολύ καλή συλλογή. Τους φυλάω σαν κόρη οφθαλμού. Δεν φυλάς σαν κόρη οφθαλμού ένα download (γέλια). Θα πρέπει να φροντίζεις ένα δίσκο βινυλίου. Αυτό δεν συμβαίνει με τη ψηφιακή μουσική. Θα πρέπει να γυρίζεις τις πλευρές στο πικάπ. Χρειάζεται υπομονή. Μπορεί να έχεις μεγάλα προβλήματα με ελαττωματικούς δίσκους. Έχεις την αίσθηση ότι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό. Ξέρω κάποιους ανθρώπους που δεν τους αρέσει ο ψηφιακός ήχος. Προτιμούν τον ήχο του βινυλίου, όπως κάνω κι εγώ. Απολαμβάνουμε τον ήχο, απολαμβάνουμε το εξώφυλλο του album, μας αρέσει αυτό. Με ένα δίσκο βινυλίου, μπορείς να βυθιστείς στην ίδια τη μουσική.

 

Πώς συνέβη να παίξετε το μέρος της flamenco κιθάρας στο τραγούδι των Queen, “Innuendo” (1991);

Αυτό συνέβη κατά τύχη. Ήμουν στην Ελβετία, σταμάτησα για φαγητό και συνάντησα Martin Groves, ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος εξοπλισμού των Queen και μου είπε να πάω στο studio. Μου έπαιξαν ολόκληρο το album. Τελευταίο έπαιξαν το “Innuendo” και σκέφτηκα ότι ήταν ένα καταπληκτικό, καταπληκτικό τραγούδι. Και με ρώτησαν αν θα ήθελα να παίξω. Έτσι, έπαιξα λίγο. Δεν έπαιξα πάρα πολύ. Έτσι, αυτοσχεδίασα, έπαιξα λίγες γραμμές πάνω από τα υπόλοιπα. Έτσι, αυτό είναι όλο. Ήταν ωραία. Το δοκίμασα. Δεν είναι πραγματικά μεγάλο σε διάρκεια, αλλά είναι ένα ωραίο πράγμα. Ήταν ωραίο ότι ήμουν σε θέση να παίξω με τους Queen και ιδιαίτερα με τον Freddie, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος δίσκος του.

 

steve5Έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από τις συναυλίες που παίξατε με τους Tomorrow στο θρυλικό UFO Club;

Ω, ναι!! Θέλω να πω, ήταν τρελές, τρελές μέρες! Πολύ διαμορφωτικές και λίγο εκτός ελέγχου. Ως ανθρώπινα όντα, όλοι ήταν λίγο εκτός ελέγχου (γέλια). Αλλά περνούσαμε υπέροχα. Ήταν μια εποχή που κοίταζες γύρω σου, μπορούσες να νιώσεις το συναίσθημα και να διασκεδάσεις. Δεν μείναμε μαζί για πάρα πολύ καιρό. Ήταν μια εποχή που προσπαθούσα να μάθω τι πρέπει να κάνω και διαφορετικούς τρόπους για να παίξω. Παίζαμε κάθε βράδυ. Όλος ο κόσμος χόρευε (γέλια). Περάσαμε εκπληκτικά. Ήταν πολύ συναρπαστικό. Μπορούσες να ακούς άλλα συγκροτήματα, όπως οι Beatles, μπορούσες να κάνεις φωνητικές αρμονίες και να πάρεις καλές ιδέες.

 

Αν θυμάστε, ο Jimi Hendrix έπαιξε μαζί σας στη σκηνή του UFO Club.

Ναι. Ο Jimi σηκώθηκε και πήρε το μπάσο του Junior (σ.σ: John “Junior” Wood -μπασίστας των Tomorrow) και άρχισε να παίζει με αυτό. Ήταν καταπληκτικό. Δεν παίξαμε μαζί για πολύ ώρα, αλλά ήταν μια σπουδαία στιγμή.

 

Υπάρχει κάποια ερώτηση που θα θέλατε να απαντήσετε, αλλά ποτέ κανείς δεν σας τη ρώτησε;

(Γέλια) Απλά επίτρεψέ μου να το σκεφτώ. Υποθέτω, όχι πραγματικά. Επειδή έχω κάνει πάρα πολλές συνεντεύξεις στη ζωή μου και νομίζω ότι ορισμένες από αυτές είναι αρκετά καλές. Αλλά σε μια άλλη ζωή, θα ήταν ωραίο αν ο συνεντευξιάζων ακούει πραγματικά τη μουσική και ό,τι πηγάζει από αυτή. Αυτό θα είναι μια εξέλιξη. Οι συνεντεύξεις είναι μέρος της δουλειάς μου. Τις κάνω για πολύ καιρό. Τελικά, δεν μου αρέσει να απαντάω σε ερωτήσεις (γέλια). Οι άνθρωποι βασικά ρωτούν τις ίδιες ερωτήσεις. Νομίζω ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τη μουσική αυτή καθαυτή. Η μουσική καθαυτή, σημαίνει η μουσική μόνη της. Μπορείς να μιλήσεις για πράγματα που αφορούν τη μουσική. Αλλά το να μιλάεις για την ίδια τη μουσική, είναι αρκετά δύσκολο. Έτσι, ίσως δεν θα έπρεπε να μιλάμε για τη μουσική ή ίσως θα έπρεπε να βρούμε μια καλύτερη γλώσσα για να περιγράψουμε ΤΗ μουσική. Μπορούμε να μιλάμε για συνθέσεις, μπορούμε να μιλάμε για μουσικούς, μπορούμε να μιλάμε για συναυλίες, μπορούμε να μιλάμε για διάφορα πράγματα. Τα οποία όλα έχουν σχέση με τη μουσική, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι για την ίδια τη μουσική. Νομίζω ότι είχαμε μια καλή συζήτηση σήμερα.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Steve Howe για τον χρόνο του.

Steve Howe Official Website: www.stevehowe.com

Steve Howe Official Facebook page: https://www.facebook.com/guitarrondo

Yes Official Website: www.yesworld.com

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry