HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ιανουάριος 2015. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν από τους σπουδαιότερους drummers όλων των εποχών: τον Michael Shrieve. Είναι περισσότερο γνωστός ως μέλος των Santana και έπαιξε στα πρώτα οχτώ albums τους. Ως 20χρονος drummer, έπαιξε ένα ανυπέρβλητο drum solo στο “Soul Sacriface” κατά την διάρκεια της εμφάνισης των Santana στο Woodstock Festival το 1969. Μετά τους Santana, ήταν μέλος των Go (με τους Stomu Yamashta, Steve Winwood, Klaus Schulze  και Al Di Meola), Novo Combo, Hagar Schon Aaronson Shrieve (με Sammy Hagar, Neal Schon και Kenny Aaronson) και των Abraxas Pool. Έχει παίξει επίσης με τους Mick Jagger, Rolling Stones, George Harrison, Pete Townshend, Todd Rundgren, John McLaughlin , Jaco Pastorius, Ringo Starr, Pat Travers και Roger Hodgson. Αυτή την εποχή είναι ενεργός με το συγκρότημα του, Spellbinder. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

michael2Ποια είναι τα τρέχοντα projects με τα οποία ασχολείστε;

Σήμερα, πέρασα όλη την ημέρα δουλεύοντας πάνω σε μια νέα ηχογράφηση για το συγκρότημά μου που ονομάζεται Michael Shrieve’s Spellbinder. Αποτελείται από μουσικούς που έχουν έδρα το Seattle. Παίζουμε μαζί για περίπου 4-5 χρόνια και έχουμε ένα CD και είμαστε κοντά στο να τελειώσουμε κι ένα νέο. Είναι ένα συγκρότημα με το οποίο παίζω πολύ στην περιοχή του Seattle. Εμφανιζόμαστε μόνιμα σε ένα club εδώ και 4 χρόνια. Παίζουμε μια φορά την εβδομάδα. Αυτός είναι ένας δίσκος που είμαι ενθουσιασμένος να τελειώσει και να κυκλοφορήσει. Έχω άλλο ένα δίσκο που κυκλοφόρησα πριν από δύο μήνες: ένα project που ονομάζεται Trilon και αποτελείται από μια πολύ ενδιαφέρουσα ομάδα μουσικών. Έχω έναν πολύ καλό φίλο μου, τον Brian Siskind να «πειράζει» όλα τα κομμάτια. Και τα δύο είναι instrumental albums. Έτσι, έχω αυτό. Το άλλο πράγμα είναι ότι έχω τελειώσει ένα album που ονομάζεται “Drums of Compassion”. Δουλεύω πάνω σε αυτό για πάρα πολλά χρόνια, αλλά αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό album για μένα. Είναι ένα album-σύσταση. Παίζω 16 drums στημένα σε ένα ημικύκλιο. Ήταν ένα βράδυ που γύριζα στο σπίτι, πριν από μερικά χρόνια αφού είχα πάει να ακούσω κάποια συγκροτήματα. Μου αρέσει να βγαίνω έξω και να ακούω μουσική. Γυρίζω στις 2 το πρωί και σκέφτομαι: «Τι είδους μουσική θα ήθελα να ακούσω αυτή τη στιγμή;» Και δεν είναι συνήθως βαριά. Σκέφτηκα: «Τι είδους δίσκος θα ήταν καλός για μένα ως drummer και θα μ’αρεσε να τον ακούσω στις 2 το πρωί;» Και έτσι είναι το πώς αυτός ο δίσκος ακούγεται. Το ξεκίνησα με ένα πληκτρά που λέγεται Jeff Greinke και στη συνέχεια πρόσθεσα κι άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Jack De Johnette (σ.σ: Miles Davis -drums), Airto Moreira (σ.σ: Miles Davis -κρουστά), Zakir Hussein (σ.σ: Shakti -tabla ), Trey Gunn (σ.σ: King Crimson –Chapman stick) και Amon Tobin (σ.σ: Βραζιλιάνος συνθέτης). Αυτός είναι ένα πολύ σημαντικός δίσκος για μένα. Θα κυκλοφορήσει αυτή τη χρονιά επίσης. Και μετά φυσικά συνεχίζουμε με την αυθεντική σύνθεση των Santana. Σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα δίσκο για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Έχουμε ηχογραφήσει 9 κομμάτια και θα είμαστε μαζί τον Απρίλιο για δυο εβδομάδες και θα είμαστε σε θέση να το τελειώσουμε τότε κι αυτό. Νομίζω ότι ακούγεται ωραία. Έτσι, αυτά είναι τα projects πάνω στα οποία δουλεύω τώρα.

 

Είστε ευχαριστημένος με την επανένωση της κλασσικής σύνθεσης των Santana μετά από 40 χρόνια;

Είναι όμορφο. Είναι σαν να ξαναφοράς ένα παλιό τζιν.

 

Έχετε ξεκάθαρες αναμνήσεις από το Woodstock Festival;

Ναι, αρκετές. Έζησα μια καταπληκτική εμπειρία.

 

Πόσο αυθόρμητο ήταν το drum solo σας στο “Soul Sacrifice” στο Woodstock;

Εντελώς αυθόρμητο. Τίποτα δεν ήταν προγραμματισμένο. Ήταν εντελώς αυτοσχεδιαστικό.

 

Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν παρακολουθήσατε την ταινία “Woodstock” για πρώτη φορά;

Όταν είδα τον εαυτό μου στην οθόνη, χωρισμένο στα έξι, είχα δύο αντιδράσεις: 1) Ήθελα να σηκωθώ και να πω: «Εγώ είμαι αυτός! Εγώ είμαι αυτός!» Και η άλλη ήταν ότι ήθελα απλά να παραμείνω στο κάθισμα και να κρυφτώ κατά κάποιον τρόπο. Και ξέρεις ένα ενδιαφέρον πράγμα σχετικά με αυτό; Ο Martin Scorsese έκανε το μοντάζ. Αυτός έκανε όλα αυτά τα πράγματα κατά τη διάρκεια του solo μου.

 

michael3Γιατί αποφασίσατε να επανηχογραφήσετε τα drums στο “Song of The Wind” (από το “Caravanserai” album -1972) αφού ο Carlos Santana και ο Neal Schon ηχογράφησαν τα κιθαριστικά μέρη τους;

Και οι δύο έπαιξαν όμορφα και ήταν πολύ χαρούμενοι όταν ηχογραφούσαν τα μέρη τους. Παραδοσιακά, ο τρόπος που λειτουργεί, είναι ότι κάνεις αυτό που αποκαλούν basic tracks, τα οποία είναι πάντα τα drums και το μπάσο και αυτό είναι αυτό. Στη συνέχεια, δεν χρειάζεται να ηχογραφήσεις ξανά drums. Αλλά οι κιθαρίστες ή ο τραγουδιστής ή κάποιος άλλος μπορούν να τα αγγίξουν και να συνεχίσουν να κάνουν το solo τους καλύτερο, ό,τι συνεισέφεραν. Και στο τέλος της βραδιάς, στο studio ηχογράφησαν τόσο όμορφο υλικό που σκέφτηκα: «Πω πω, θα έπρεπε να παίξω μαζί τους». Και ήμουν αποφασισμένος να το κάνω αυτό. Αυτό είναι ό, τι μου συνέβη. Αλλά δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Πίσω σε εκείνη την εποχή ήταν πάρα πολύ δύσκολο να το κάνεις αυτό χωρίς Pro-Tools, χωρίς υπολογιστές. Αν χαλάσεις τα basic tracks, αν επανηχογραφήσεις τα drums και τα κάνεις θάλασσα, μπορεί να καταστρέψεις όλο το τραγούδι και να πρέπει να το παίξεις ξανά και ξανά στο drums set σου. Έτσι, είπα στον μηχανικό ήχου αφού έφυγαν όλοι: «Πάω να δουλέψω πάνω σ’ αυτό όλη τη νύχτα. Πάω να εξασκηθώ στο τρόπο που θέλω να το παίξω, με αυτό που έχουν κάνει τώρα ο Carlos Santana και ο Neal Schon. Έτσι, έλα εδώ αύριο νωρίς και ας το κάνουμε». Δεν το είπα σε κανέναν από το συγκρότημα. Ο μηχανικός ήχου ήταν ακόμα φοβισμένος, γιατί αν το χάλαγα ίσως τον κατηγορούσαν γι’ αυτό. Θα έπρεπε να κατηγορήσουν εμένα. Είπε: «Σε παρακαλώ Michael, μην το κάνεις αυτό». Είπα απλά: «Να είσαι εδώ νωρίς αύριο. Θα σου πω ποια ώρα να έρθεις». Δούλεψα όλη τη νύχτα και επέστρεψα και είπα: «Βάλε την ταινία να γράφει» και το έκανα. Κατόρθωσα να εκτελέσω αυτό το τραγούδι με ό,τι είχαν δουλέψει σ’αυτό μετά τα basic tracks. Και αυτό αποδείχθηκε σπουδαίο.

 

Πόσο σημαντική ήταν η συμβολή του Bill Graham (θρυλικός διοργανωτής συναυλιών) στους Santana;

Είναι ανυπολόγιστη η αξία του Bill Graham στους Santana. Μας φέρθηκε σαν πατέρας. Μας έβαλε στο Woodstock και αγαπούσε πάντα το συγκρότημα. Ήταν πάντα ένας οπαδός της μουσικής του συγκροτήματος. Αγαπούσε τον Carlos και αγαπούσε το συγκρότημα. Αν δεν ήταν αυτός, δεν θα ήμασταν στο Woodstock και σε πολλά άλλα πράγματα. Ήταν σαν αδελφός ή σαν πατέρας για μας. Έτσι, όλοι μας είμαστε απίστευτα ευγνώμωνες στον Bill Graham για ό,τι έκανε για το συγκρότημα.

 

Αισθάνεστε τυχερός που έχετε μοιραστεί τη σκηνή με τον Miles Davis;

Παίξαμε μαζί μια συναυλία στο Tanglewood. Ήταν μια σπουδαία συναυλία. Ήταν ένα χρόνο μετά το Woodstock (σ.σ: 18/8/1970). Παίξαμε ένα show με δύο headliners: τον Miles Davis και τους Santana. Νομίζω ότι αυτή είναι μία από τις καλύτερες συναυλίες που έκανα ποτέ. Λοιπόν, ξέρεις, ήταν απίστευτο να παίζεις μαζί του. Φυσικά, ήμουν τεράστιος οπαδός του Miles Davis και έτσι ήταν κι ο Carlos. Για εμάς, ήταν πολύ σημαντικό το γεγονός ότι παίζαμε στην ίδια συναυλία. Είχαμε κάτι να δώσουμε και το κάναμε. Συνηθίζαμε να παίζουμε στο Fillmore και ο Miles απλά ερχόταν και μας έβλεπε. Εμείς, ήμασταν μεγάλοι θαυμαστές του Miles και ο Miles ήταν οπαδός του συγκροτήματος, το οποίο ήταν απίστευτο. Ήταν τρομερός άνθρωπος. Νομίζω ότι παίξαμε μια καταπληκτική συναυλία, εκείνο το βράδυ. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι πρέπει να κυκλοφορήσει αυτός ο δίσκος. Θα ρίξω μια ματιά σε αυτό.

 

To drum solo σας στο “Soul Sacrifice” στο Tanglewood είναι ακόμα καλύτερο κι από το Woodstock.

Αυτό είναι σωστό. Έχεις δίκιο. Ακόμα καλύτερο κι από εκείνο. Αυτό ήταν καλύτερο, όπως ήταν κι αυτό που κάναμε στην Ιαπωνία το 1973 για το “Lotus” album. Ήταν κι αυτό επίσης καλύτερο. Πολύ καλύτερο. Αλλά, ξέρω αυτό: Δεν έχει σημασία. Η ταινία (σ.σ: «Woodstock») δείχνει τον τρόπο που έδειχνα, και τον τρόπο που όλοι στο συγκρότημα και το κοινό έδειχναν τότε και έκαναν το Woodstock τόσο δημοφιλές. Όλα συνδυάστηκαν. Αλλά έχω drum solos καλύτερα από αυτό που έκανα στο Woodstock. Και ευτυχώς, είναι διαθέσιμα στο κοινό μέσω του Youtube: Από το Montreux Festival το 1971, από το Tanglewood το 1970 και στη συνέχεια το “Lotus” album από την Ιαπωνία. Αυτά τα τρία είναι διαθέσιμα στο κοινό, είναι όλα πολύ καλύτερα από το Woodstock. Αλλά ξέρω ότι αυτό δεν έχει σημασία.

 

michael4Είχατε μια πρόταση για να ενταχθείτε στους Jefferson Airplane. Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας ως μέλος των Jefferson Airplane;

Λοιπόν, θα μπορούσα. Ήταν πολύ συναρπαστικό για μένα. Ήταν ένα μεγάλο συγκρότημα και ήμουν ένα αγόρι που πήγαινε στο γυμνάσιο. Φυσικά ήταν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της μουσικής σκηνής του San Francisco. Πρέπει να πω ότι κατά την εβδομάδα που παίξαμε μαζί, ποτέ αυτό δεν δούλεψε. Αλλά παραμείναμε για πάντα φίλοι. Αλλά είμαι τόσο ευτυχής που αυτό δούλεψε με τους Santana, παίξαμε στο Woodstock και δημιουργήσαμε κάποια σπουδαία μουσική μαζί. Αυτό ήταν το συγκρότημά μου.

 

Περάσατε δύο εβδομάδες με τον ήρωα σας, τον Elvin Jones (John Coltrane, ο Charles Mingus, Miles Davis -drums) κάνοντας διακοπές στην Ελλάδα. Περάσατε καλά εδω;

Ω, ναι. Το έκανα, αν και –για να σου πω την αλήθεια- ο Elvin και η σύζυγός του, η Keiko, συνήθιζαν να πηγαίνουν κάθε χρόνο μετά την ευρωπαϊκή περιοδεία στο… Λυπάμαι ξεχνάω το συγκεκριμένο μέρος. Αλλά δεν έμοιαζε και πολύ με Ελλάδα. Ήταν απλά ένα ξενοδοχείο με ένα μάτσο Γερμανούς που βρίσκονταν σε διακοπές. Δεν ήταν η ιδέα που είχα για την Ελλάδα. Ήταν λίγο παράξενο. Όντως έμεινα εκεί για δύο εβδομάδες επειδή έπαιρνα εκείνη την εποχή συνέντευξη από τον Elvin για ένα βιβλίο που δούλευα για τη ζωή του. Αλλά έφυγα για 3-4 ημέρες, μπήκα σε ένα λεωφορείο στα βουνά που είχε μέσα κοτόπουλα και ό,τι μπορείς να φανταστείς, αυτό υπήρχε μέσα στο λεωφορείο (γέλια). Σοβαρά. Και μετά πήγα σε ένα νησί και όταν έφτασα εκεί, δεν υπήρχε κανένα μέρος για να μείνω και περπάταγα και έψαχνα ένα μέρος για να μείνω. Αλλά δεν μπορούσα να βρω κανένα. Μου άρεσε να βρίσκομαι στην παραλία. Σε κάθε μέρος που πήγα, σε κάθε καφενείο, για να ρωτήσω για ένα μέρος για να μείνω, έπαιζε και διαφορετική μουσική. Και είπα: «Πω πω, αυτή είναι μουσική που δεν την έχω ακούσει ποτέ αλλά είναι τόσο τέλεια». Και ήταν αυτή η τραγουδίστρια, η Cesaria Evora. Ήταν απολύτως όμορφη. Ακουγόταν σε κάθε μέρος στο οποίο πήγα. Έτσι, ναι πέρασα υπέροχα όταν ήμουν εκεί.

 

Ήταν μια πρόκληση να σχηματίσετε τους Go με τους Yamashta, Schulze και Winwood μετά από μια πολύ επιτυχημένη καριέρα με τους Santana;

Ω, όχι. Εγώ είμαι αυτός που κυνήγαγε τον Stomu Yamashta. Για ένα χρόνο, τον έψαχνα, γιατί μου άρεσε αυτό που έκανε στον κόσμο των κρουστών. Ήταν μια χρονιά γεμάτη περιοδείες για τους Santana, είχαμε πάνω από 250 συναυλίες να δώσουμε. Την τελευταία μέρα της περιοδείας, έμαθα ότι ο Stomu Yamashta έμενε στο ίδιο ξενοδοχείο με μένα, στη Ρώμη. Έτσι, κανονίσαμε μια συνάντηση. Ήθελα να κάνω ένα δίσκο με αυτόν. Να έχεις στο μυαλό σου ότι τον έψαχνα για ένα χρόνο. Ήθελα να κάνω ένα avant-garde πράγμα με κρουστά. Έτσι, όταν τον γνώρισα, ήταν στην διαδικασία της πραγματοποίησης του οράματός του για τον συνδυασμό της pop μουσικής με άλλα πράγματα. Έτσι, είχε τον Winwood, είχε τον Klaus Schulze  … Έτσι, αυτό είναι ό,τι έκανα. Εκτιμώ όλη την ώρα που πέρασα με τον Stomu Yamashta.

 

Συγκλονιστήκατε από αυτά που συνέβησαν στο Altamont Free Concert το 1969 (κατά την διάρκεια της εμφάνισης των Rolling Stones, ο Meredith Hunter, ένας 18χρονος Αφρο-Αμερικανός μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από μέλος των Hells Angels);

Ναι, φυσικά. Αυτό ήταν ένα είδος εφιάλτη. Αυτό άλλαξε το παιχνίδι εκεί. Ήταν τρομακτικό. Έφυγα από εκεί το συντομότερο δυνατό. Εμείς επιλέξαμε ακόμη να μην είμαστε στην ταινία (σ.σ: «Gimme Shelter»).

 

michael6Είστε στην ταινία και μιλάτε με τον Jerry Garcia και τον Phil Lesh (από τους Grateful Dead).

Σωστό. Ναι, έφευγα από εκεί την ώρα που αυτοί ερχόντουσαν. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι οι Hells Angels τους έδερναν όλους, όπως μπορείς να δεις στην ταινία. Το μόνο πράγμα που ήθελα να κάνω, ήταν να φύγω από εκεί. Ήταν τόσο άρρωστο. Πλήγωναν τους ανθρώπους και τους μισούσαν. Μπορείς να δεις τους Hells Angels στη σκηνή, τις σκοτεινές ψυχές τους και αυτά τα πράγματα. Ήθελα να φύγω από εκεί και ο Gregg Rolie (σ.σ: Santana -keyboards, φωνητικά), επίσης. Δεν οργανώθηκε καλά. Ήταν μια σκοτεινή νύχτα.

 

Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία να ηχογραφείτε το “She’s The Boss” album (1985) με τον Mick και τον Jeff Beck;

Ναι, απολύτως. Υπάρχει ένα κομμάτι στο οποίο παίζω. Έπαιξα σε πολλά κομμάτια, αλλά ακούγομαι μόνο σε ένα κομμάτι. Ήταν το πρώτο solo album του Mick. Δοκίμαζε πολλά πράγματα και ηχογραφήσαμε στο Nassau, στις Μπαχάμες. Έμεινα με τον Mick στο σπίτι του Chris Blackwell, του ιδρυτή της Island Records, αφότου συναντηθήκαμε εκεί. Γνωριζόμασταν οι δυο μας από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο και ήμασταν φίλοι. Έτσι, βρίσκομαι σ’αυτό το τραγούδι και ήταν επίσης ο Jeff Beck, ο Pete Townshend (The Who), ο Herbie Hancock, πολλοί άνθρωποι … Ναι, μου άρεσε πάρα πολύ. Πάντα απολάμβανα το χρόνο που πέρναγα με τον Mick Jagger. Τον θεωρώ ένα συναρπαστικό, έξυπνο και σκληρά εργαζόμενο άτομο. Είναι πραγματικά σκληρά εργαζόμενους. Κοίτα τον στις συναυλίες, ακόμα και τώρα.

 

Θυμάστε την τρελή μεταμεσονύχτια ηχογράφηση που κάνατε με τον Jaco Pastorius;

Ναι, τη θυμάμαι. Πώς το ξέρεις εσύ αυτό; Ναι, αυτή ήταν μια τρομερή νύχτα. Εκείνο το βράδυ ήμουν εκεί μετά την ηχογράφηση με τον Mick Jagger στις Μπαχάμες και μιξάραμε το δίσκο στο Power Station στη Νέα Υόρκη με τον Nile Rodgers, τον Mick και εμένα. Και τότε ο Jaco Pastorius μπουκάρει με πολεμική βαφή στο πρόσωπο και λέει: «Michael Shrieve, μαζεύω όλα τα παιδιά! Ηχογραφούμε κάτω». Ο Nile και ο Mick τον κοίταξαν, αλλά τον γνώριζαν. Όλοι ήξεραν ότι ο Jaco ήταν ένας πολύ σπουδαίος μπασίστας, αλλά ήταν και τρελός κατά κάποιον τρόπο. Κατέβηκα και ηχογράφησα. Ποτέ δεν άκουσα τη συγκεκριμένη ηχογράφηση, αλλά ήταν ενδιαφέρουσα. Δεν μπορώ να πω τι ήταν. Δεν την άκουσα ποτέ.

 

Κάνατε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη με τον Neil Peart (Rush). Ήταν κολακευτικό όταν ο Neil Peart σας είπε ότι είστε μία από τις επιρροές του ως drummer;

Ω, ναι! Στην πραγματικότητα ήμουν πολύ έκπληκτος. Ήρθε και μου είπε ότι συνήθιζε να παίζει το “Soul Sacrifice” σε ένα συγκρότημα που είχε και επίσης ότι ήταν μεγάλος οπαδός των Grateful Dead. Έμεινα πολύ εντυπωσιασμένος με αυτόν.Είχε πάρα πολλές γνώσεις, ήταν πολύ ανοιχτός, περίεργος και πολύ έξυπνος. Είχε ένα σφοδρό πάθος για τη ζωή, που το θαυμάζω πολύ. Με ενέπνευσε πολύ η συνάντηση. Τα πήγαμε πολύ καλά, παρόλο που δεν έχουμε έρθει σε επαφή από τότε. Θα ήθελα να ξανάρθω σε επαφή μαζί του. Μου άρεσε πάρα πολύ.

 

michael7Πώς νιώσατε όταν παίξατε το “With A Little Help From My Friends” στο drum kit του Ringo Starr κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας του Ringo στο Seattle;

(Γέλια) Λοιπόν, αυτό είναι κάτι. Παίζεις στα drums του Ringo με τον Ringo και αυτός τραγουδάει, δεν παίζει και έπαιζε ο Gregg Bissonette (σ.σ: Ringo Starr, David Lee Roth -drums). Και ο Ringo γυρίζει και μου λέει: «Μην σπάσεις τα drums μου». Ήταν κάτι ιδιαίτερο. Αλλά ήταν επίσης ενδιαφέρον να παίζω με τα άλλα μέλη του συγκροτήματός του. Αυτό ήταν συγκινητικό. Πρέπει να στο πω και θα σου πω το γιατί. Την επόμενη φορά που είδα τον Ringo ήταν γιατί ο φίλος μου ο Gregg Rolie από τους Santana έπαιζε μαζί του και ο Todd Rundgren που έχω δουλέψει επίσης μαζί του, καθόμουν στο κοινό και βλέπω τον Ringo να παίζει το “Evil Ways” και το “Oye Como Va” ή κάτι τέτοιο και εγώ γυρνούσα πίσω στο χρόνο, να είμαι με τους γονείς μου και να παρακολουθώ το “Ed Sullivan Show”, να παρακολουθώ τον Ringo. Και τώρα βρίσκομαι εδώ και βλέπω τον Ringo να παίζει ένα τραγούδι που εγώ ηχογράφησα αρχικά. Ήταν σαν ένα ταξίδι στο χρόνο. Ήταν κατά κάποιο τρόπο σουρεαλιστικό. «Σουρεαλιστικό» είναι η σωστή λέξη. Ήταν πραγματικά σουρεαλιστικό. Απλά δεν ξέρεις τι θα σου παρουσιαστεί στη ζωή σου.

 

Πώς συνέβη να ηχογραφήσετε κάποια demos με τον Pete Townshend (The Who);

Όταν ζούσα στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ‘80, βγαίναμε συχνά μαζί εξω, σε clubs και τέτοια πράγματα. Συνήθιζε να έρχεται και να βλέπει το συγκρότημά μου που ονομαζόταν Novo Combo. Του άρεσε το συγκρότημα και απολάμβανε ο ένας την παρέα του άλλου. Απλά του ήρθε μια ιδέα και ήθελε να ηχογραφήσει μερικά τραγούδια στο studio. Έτσι, μου τηλεφώνησε. Νομίζω ότι δεν υπήρχε κάποιος άλλος, μόνο οι δυο μας. Αλλά φίλε, ήταν στα Atlantic Studios και ο Jimmy Miller, ο διάσημος παραγωγός (σ.σ: Rolling Stones) έκανε την ηχογράφηση. Και εκεί, υπήρχαν drums, τα πάντα ήταν στημένα, και ο Pete είχε ένα quad stereo και ένα απίστευτο στήσιμο στους ενισχυτές. Και κατάλαβα ότι το να παίζεις με τον Pete -έχω παίξει με πολλούς ανθρώπους- ήταν εξαιρετικά δυνατό. Μπορείς να παίξεις με πολλούς ανθρώπους, αλλά όταν είσαι σε ένα δωμάτιο με τον Pete, συνειδητοποιείς ότι υπήρχε μια αληθινή δύναμη που πηγάζει από αυτόν. Απλά το ξέρεις από τον ήχο και τον τρόπο που έπαιξε κατά τη διάρκεια του τζαμαρίσματος. Ήμουν ενθουσιασμένος. Φυσικά, ήμουν ενθουσιασμένος και περήφανος που βρισκόμουν εκεί. Τουλάχιστον, κάναμε τα demos για τον επόμενο δίσκο του, ο οποίος ονομαζόταν “All the Best Cowboys Have Chinese Eyes” (1982).

 

Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για την “John Anderson For President” περιοδεία με τον ήρωά μου Todd Rundgren, τον Ian Hunter (Mott την Hoople) και τον Mick Ronson (David Bowie);

Ο Todd Rundgren είναι ο ήρωάς σου; (γέλια) Ναι, είναι καταπληκτικός. Ω, ήταν υπέροχο να το κάνω αυτό. Ήταν μια πραγματική ευχαρίστηση και μεγάλη τιμή να είμαι με τον Todd, τον Mick Ronson, τον Ian Hunter και τον Stephen Dees από το συγκρότημά μου, τους Novo Combo. Ήταν ωραία. Το κάναμε σε μια καλή στιγμή για ένα συγκεκριμένο σκοπό, που είναι «Ο John Anderson για Πρόεδρος», αλλά κατάφερα να γνωρίσω αυτά τα παιδιά περισσότερο: τον Todd, τον Ian και τον Mick. Είχε πλάκα να παίζεις με αυτά τα παιδιά. Ήταν μεγάλη εμπειρία για μένα το να παίζω αυτό το είδος της μουσικής. Κι αυτό ήταν καλό.

 

Συναντήσατε τον Jim Morrison και τον Eric Clapton, όταν μένατε σε ένα ξενοδοχείο με τους Jefferson Airplane;

Το έκανα. Συνάντησα τον Jim Morrison και, στη συνέχεια, τον Eric Clapton. Ήμουν απλά ένα παιδί. Και μετά, φυσικά, γνώρισα τον Eric καλύτερα, τα τζαμαρίσματά του με τους Santana και όλα τ’άλλα και, στη συνέχεια, τον γνώρισα μέσα στα χρόνια. Αλλά τον Jim Morrison τον γνώρισα μόνο εκείνη τη φορά. Αυτό ήταν πριν το όνομα του Jim Morrison γίνει μυθικό. Ήταν απλά ένας τραγουδιστής σε ένα άλλο συγκρότημα.

 

Γνωρίζατε σχεδόν τους πάντες. Ποιος είναι ο πιο ταλαντούχος μουσικός που έχετε δει στη ζωή σας;

Δεν σκέφτομαι έτσι. Όλοι είναι μοναδικοί. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που θαυμάζω και σέβομαι για τις ιδιαίτερες δεξιότητές τους. Θέλω να πω, ο Carlos είναι ένας άνθρωπος που σέβομαι με τόσους πολλούς τρόπους. Πρώτον, γιατί άντεξε και συνέχισε για τόσο πολύ καιρό με ποιοτική μουσική, αλλά και με τις επιλογές του στις νότες. Και επίσης οι Todd Rundgren και Pete Townshend. Ποιος άλλος; Όταν έχεις δουλέψει με διαφορετικούς ανθρώπους, όπως τον Roger Hodgson από τους Supertramp είναι κάτι το ιδιαίτερο. Όταν άρχισε να παίζει στο πιάνο είπα: «Πω πω, τι ήχος! Αυτός ο ήχος του Wurlitzer» Είναι δύσκολο για μένα να να βάλω ένα μέτρο σχετικά με το ποιος είναι ο πιο ταλαντούχος, γιατί ο καθένας βγάζει κι ένα τελείως διαφορετικό συναίσθημα. Για παράδειγμα, αν είχα δουλέψει με κάποιον σαν τον Prince, θα μπορούσα να πω τον Prince, γιατί μπορεί να κάνει τα πάντα. Ο Todd Rundgren είναι λίγο σαν αυτόν. Αυτός μπορεί να κάνει πολλά, πολλά πράγματα. Δεν κάνει μόνο μερικά πράγματα. Έτσι, δεν ξέρω αν μπορώ να αναφέρω ένα άτομο. Υπάρχουν τόσοι πολλοί από αυτούς που γνώρισα. Σε επηρεάζουν όταν βρίσκεσαι γύρω τους και αυτό είναι τέλειο.

 

michael5Είσαι ευχαριστημένος με τη θριαμβευτική επιστροφή του βινυλίου;

Ναι, είμαι πολύ ενθουσιασμένος μ’ αυτό. Θέλω να γυρίσω πίσω σ’αυτά. Πρέπει να μου αγοράσω ένα πικάπ. Οι άνθρωποι μου στέλνουν επανακυκλοφορίες από το υλικό των Santana και άλλους δίσκους επίσης: jazz πράγματα. Θέλω οπωσδήποτε να γυρίσω πάλι πίσω και να ακούσω τη μουσική, όπως συνήθιζα να το κάνω. Το μόνο πρόβλημα τώρα είναι ότι η ζωή προέχει και δεν ακούω μουσική, όπως συνήθιζα να ακούω μουσική. Αυτό που θέλω να κάνω και γιατί είμαι ενθουσιασμένος με το βινύλιο και τις επανακυκλοφορίες, είναι ότι όλα αυτά έχουν τόσο υψηλό επίπεδο ποιότητας. Έτσι, η μουσική μπορεί να μπει στο σώμα σου και σε συνεπαίρνει όπως έκανε όταν ήσουν παιδί. Και αυτό είναι συναρπαστικό, όταν συμβαίνει ξανά.

 

Έχετε ακόμη το drum kit που χρησιμοποιήσατε στο Woodstock;

Ναι, το έχω.

 

Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τον Jerry Garcia. Τον γνωρίζατε.

Ναι. Ξέρεις, δεν ήμασταν ποτέ πολύ καλοί φίλοι με τον Jerry Garcia, αλλά σίγουρα γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον και βλεπόμασταν. Ήταν πάντα πολύ χαρούμενο και γενναιόδωρο άτομο. Αγαπούσε να παίζει κιθάρα, αγαπούσε να δημιουργεί μουσική. Δεν τον γνώριζα στενά όπως τον φίλο μου Mickey Hart (σ.σ: Grateful Dead -drums) ή άλλους ανθρώπους. Προφανώς, είχε τα δικά του προβλήματα, αλλά ήταν πάντα πολύ γενναιόδωρος, πολύ χαρούμενος και πολύ ανοιχτός.

 

Νωρίτερα σήμερα, έκανα μια συνέντευξη με τον Country Joe McDona (σ.σ: Country Joe and The Phish) και του είπα ότι θα μιλήσω μαζί σας αργότερα και μου είπε να σας πω «γεια» και ότι είστε ένας σπουδαίος μουσικός.

Ω, ουάου!! Είσαι πολύ απασχολημένος. Επίτρεψε μου να πω ότι συνάντησα τον Joe σε μια εκδήλωση μετά το Woodstock και δεν είχαμε γνωρίσει ποτέ πραγματικά ο ένας τον άλλον πριν από αυτό. Είναι τόσο πολύ ευγενικός με τα πράγματα που είπε. Δεν είναι όπως οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι. Είναι ένας πραγματικά σπουδαίος τύπος. Μου άρεσε, πραγματικά. Χαίρομαι γι’αυτά τα καλά του λόγια. Τέλος πάντων, σ’ ευχαριστώ. Το εκτιμώ αυτό.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Michael Shrieve για τον χρόνο του.

Michael Shrieve Official Website: www.michaelshrieve.com

Michael Shrieve’s Spellbinder Facebook page: https://www.facebook.com/pages/Michael-Shrieves-Spellbinder/16840285790

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry