HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ιούνιος 2015. Είχαμε την τεράστια τιμή να μιλήσουμε με έναν θρυλικό μουσικό και παραγωγό: τον Todd Rundgren. Ως επιτυχημένος solo καλλιτέχνης, έχει κυκλοφορήσει μνημειώδη albums όπως τα “Something/Anything?”, “A Wizard, a True Star”, “Todd”, “Runt. The Ballad of Todd Rundgren” και “Hermit of Mink Hollow”. Έχει επίσης υπάρξει μέλος των Utopia και Nazz και έχει περιοδεύσει πολλές φορές με τους Ringo Starr & His All-Starr Band. Επιπροσθέτως, έχει κάνει παραγωγή σε albums των Badfinger, The Band, Grand Funk Railroad, Meat Loaf, New York Dolls, Steve Hillage και πολλών άλλων. Έχει κυκλοφορήσει πρόσφατα δύο νέα albums: το 25ο του solo studio album, “Global” και το “Runddans” σε συνεργασία με τους Emil Nikolaisen και Hans-Peter Lindstrøm. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε ο Todd:

 

todd2Χρόνια Πολλά!! Κάνατε πάρτι χθες (ο Todd γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου);

Αχ, ναι!! Σ’ ευχαριστώ. Κάναμε ένα μικρό πάρτι.

 

Θεωρείται το “Global” ως ένα concept album;

Σε μεγάλο βαθμό, είναι concept album. Πολλά από τα τραγούδια έχουν περίπου το ίδιο γενικό θέμα και βρήκα ότι είναι πιο εύκολο για μένα να γράψω αν έχω μια κυρίαρχη ιδέα σ’ όλα. Έτσι, οι περισσότεροι από τους δίσκους μου συνήθως αποκαλούνται concept albums.

 

Είναι το “Evrybody’ το hit του album;

Υπάρχουν δύο πράγματα που προσπαθώ να επιτύχω με αυτό το δίσκο: Το πρώτο είναι να δημιουργήσω μια αίσθηση ενότητας με το κοινό και ανάμεσα στο κοινό, και επίσης ότι όταν επιτύχεις την ενότητα, έχεις, υποθέτω, ένα μήνυμα. Και το μήνυμα είναι ένα είδος: «Σώστε τον Πλανήτη» και όλοι μας πρέπει να είμαστε ενωμένοι όταν έχουμε να κάνουμε με αυτά τα ζητήματα.

 

Γιατί αποφασίσατε να κάνετε την “Global” περιοδεία μόνο με ένα DJ (Dam-Funk) και δύο τραγουδίστριες/χορεύτριες;

Λοιπόν, ήθελα να έχω πολλά φώτα (γέλια). Και μπορούσα είτε να έχω ένα σωρό μουσικούς είτε ένα σωρό φώτα. Ήθελα να παρουσιάσω κάτι που ήταν λίγο διαφορετικό. Έκανα μια περιοδεία ένα-δυο χρόνια πριν που λεγόταν “State” στην οποία υπήρχαν μόνο εγώ, ένας κιθαρίστας, ένας drummer και ένας υπολογιστής και το βρήκα πολύ δύσκολο να κάνω τον DJ για τον εαυτό μου, γιατί είχα τόσα πολλά φωνητικά να κάνω. Έτσι, στην ουσία αυτό είναι μια βελτίωση εκείνης της περιόδου. Έχω κάποιον άλλο που είναι ουσιαστικά ο MC, ο DJ που ασχολείται με τη μουσική. Τότε, σκέφτηκα ότι δεν έχω drummer και κιθαρίστα για να τους παρακολουθεί ο κόσμος, κι έτσι πήρα δύο χορεύτριες για τις παρακολουθεί ο κόσμος και επίσης να με βοηθάνε στα φωνητικά. Και αυτό ακριβώς αποδείχθηκε ότι ήταν μια συνταγή που πραγματικά λειτούργησε. Το κοινό είναι πολύ ευχαριστημένο με το τελικό αποτέλεσμα.

 

Ποιος ακριβώς ήταν ο ρόλος σας στο “Runddans” album που κάνατε τον Emil Nikolaisen και Hans-Peter Lindstrøm;

Λοιπόν, ήμουν στο Όσλο και έκανα μια ομιλία σε ένα συνέδριο. Ο Emil και ο Hans-Peter ήταν στο studio δουλεύοντας σε αυτό το project, πριν πάω εκεί και προσθέσω κάτι στο μίγμα. Έτσι, έκανα μερικά διάσπαρτα φωνητικά, έπαιξα λίγο κιθάρα, έκανα ορισμένες προτάσεις για πράγματα που μπορούν να κάνουν και στη συνέχεια επέστρεψα σπίτι. Υποθέτω ότι τους προέκυψε ότι το project χρειαζόταν περισσότερο τραγούδι ή περισσότερα φωνητικά ή ίσως μια άλλη προοπτική σε αυτό και αρχίσαμε να στέλνουμε εκδοχές του δίσκου πέρα-δώθε και εγώ πρόσθετα περισσότερα πράγματα. Και τα έπαιρναν και τα επεξεργάζονταν εκ νέου, άλλαζαν κάποια περισσότερα πράγματα, το έστελναν πίσω σε μένα και μπορούσα να προσθέσω μερικά ακόμη φωνητικά και μερικές περισσότερες ιδέες. Έτσι, γινόταν κυρίως εξ αποστάσεως, εκτός από τις πρώτες-πρώτες ηχογραφήσεις. Ο ρόλος μου ήταν, κυρίως, ότι συνεισέφερα κάποιους στίχους και κάποια φωνητικά και μερικές άλλες προσθήκες στο τρίτο έτος του project.

 

todd4Αυτήν την στιγμή εργάζεστε πάνω σε ένα νέο album με τους The Roots. Πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα;

Λοιπόν, αυτό είναι ένα είδος σταμάτα-ξεκίνα project. Δεν υπάρχει πραγματικό χρονοδιάγραμμα ή πρόγραμμα. Πραγματοποιείται κάθε φορά που ετοιμάζουν ένα-δυο κομμάτια που νομίζουν ότι θα μπορούσαν να ταιριάξουν στο δίσκο, τα στέλνουν σε μένα και στη συνέχεια τα σκέφτομαι για λίγο και γράφω και τραγουδάω ένα τραγούδι με την πάροδο του χρόνου. Τους τελευταίους αρκετούς μήνες, ήταν τόσο απασχολημένοι και ήμουν τόσο απασχολημένος που πραγματικά δεν έχουμε ανταλλάξει τίποτα. Αλλά όταν θα έχουμε κάποιο διάλειμμα, ελπίζω να έχουμε λίγα περισσότερα από αυτά τα τραγούδια γι’ αυτό. Και έχω ένα διάλειμμα στο τέλος του έτους. Έτσι, ίσως μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, να έχουμε ολοκληρώσει το project.

 

Πώς είναι να είσαι στο ίδιο συγκρότημα με τον Ringo Starr;

Το έχω συνηθίσει αυτό, τώρα. Ο ίδιος έχει κρατήσει το συγκρότημα μαζί εδώ και τέσσερα χρόνια. Θα κάνουμε το τέταρτο έτος περιοδείας τον Οκτώβριο. Έτσι, τώρα το έχω συνηθίσει αυτό. Αλλά και πάλι θα πρέπει να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου ότι παίζεις με έναν Beatle επειδή όλοι οφείλουν τόσα πολλά σε όσα έκαναν οι Beatles. Αυτού του είδους τη μουσική που δημιούργησαν και όλοι μας υιοθετήσαμε.

 

Όταν τελειώσατε το “Something/Anything?” είχατε συνειδητοποιήσει ότι δημιουργήσατε ένα από τα σημαντικότερα albums όλων των εποχών;

Όχι, δεν το σκεφτόμουν πραγματικά αυτό όσο καιρό το έκανα. Ήταν μόλις ο τρίτος μου δίσκος γι’ αυτό ακριβώς ένιωσα ότι βελτίωνα τις δεξιότητές μου ξανά κατά κάποιον τρόπο και ακόμα προσπαθούσα να καταλάβω πώς ήθελα να γράφω και ακόμα μάθαινα πράγματα για το studio. Έτσι, εκείνη τη χρονική στιγμή δε σκεφτόμουν πραγματικά πόσο αντίκτυπο μπορεί να έχει ο δίσκος, επειδή πιθανώς μόλις τον τελείωσα, πήγα να κάνω παραγωγή στο δίσκο κάποιου άλλου (γέλια). Δούλευα σε δίσκους άλλων ανθρώπων το ίδιο χρονικό διάστημα, έτσι… κατά κάποιον τρόπο είναι απλά ένας ακόμα δίσκος για μένα.

 

Ποιο είναι το νόημα του τραγουδιού σας “Sons of 1984” (από το “Todd” -1974);

Υποτίθεται ότι είναι ένας ύμνος που συνδέει διαφορετικές γενιές. Ήμουν 20τόσο τότε, υποθέτω έκανα περιοδείες και νομίζω ότι είναι η εποχή που οι άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν οι ίδιοι παιδιά στα 20 ή στα 30 τους. Ταυτόχρονα, είχα αυτή την ιδέα να ηχογραφήσω δύο διαφορετικά ακροατήρια να τραγουδούν. Έτσι, μουσικά έπρεπε να είναι κάτι αναγνωρίσιμο και κάτι που δεν ήταν πάρα πολύ δύσκολο να τραγουδήσουν.

 

Πόσο δύσκολο ήταν να επιτύχετε τον τρομερό «τραγανιστό» ήχο στα drums στο “Zen Archer” (από το “A Wizard, a True Star” album-1973);

Λοιπόν, τότε είχαμε το δικό μας studio που ονομαζόταν Secret Sound. Στο δικό μας studio μπορούσα από οικονομικής άποψης να έχω διαφορετικά είδη οργάνων, όπως τα πρώτα Spring synthesizers και mellotrons και άλλα είδη συσκευών που μιμούνταν όργανα συμφωνικής ορχήστρας, κάτι που ήταν καινούργιο πράγμα εκείνη την εποχή. Πολλά από αυτά, υπήρχαν γιατί μας ανήκε το studio και είχαμε την ευκαιρία να πειραματιστούμε και να χαζολογούμε παίζοντας. Έτσι, καταφέραμε να μάθουμε πώς να τα χρησιμοποιούμε αρκετά καλά και φυσικά είχαμε τους μουσικούς (γέλια). Είχαμε πολύ καλούς μουσικούς σε αυτό και ήταν πολύ πιο εύκολο.

 

todd7Αισθάνεστε τυχερός που έχετε πολύ πιστούς οπαδούς;

Φυσικά. Θέλω να πω, δεν θα εξακολουθούσα πραγματικά να κάνω δίσκους και να παίζω ζωντανά, αν δεν είχα ένα ακροατήριο που να ήταν πρόθυμο να με σπρώχνει πέρα από τα όρια. Τα περισσότερα ακροατήρια περιμένουν οι καλλιτέχνες να συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο πράγμα όλη την ώρα. Έτσι, όταν πας να τους δεις ή να αγοράσεις έναν από τους δίσκους τους, ξέρεις ότι δεν υπάρχει πάντα μια πρόκληση. Αλλά μέρος του να είσαι οπαδός μου είναι να αναρωτιέσαι τι θα συμβεί στη συνέχεια. Νομίζω ότι αν κάποτε ήμουν έτσι, οι δίσκοι μου άρχιζαν να γίνονται πιο ομοιόμορφοι, πιο ίδιοι. Δεν θα ήμουν ικανοποιημένος με μια συγκεκριμένη μερίδα του κοινού, αν δεν ήθελαν να ακούν κάτι πραγματικά διαφορετικό κάθε φορά.

 

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι οι στίχοι του τραγουδιού σας “The Range War” (από το “Runt. The Ballad of Todd Rundgren” -1971) θα μπορούσαν να γίνουν ένα σπουδαίο σενάριο για ταινία γουέστερν;

Το σκεφτόμουν εκείνη την εποχή (γέλια), αλλά σκεφτόμουν επίσης δεν είμαι πραγματικά οπαδός της country μουσικής. Είναι ένα πολύ καλό τραγούδι. Ακούγεται κάπως σαν ένα country τραγούδι, αλλά δεν είναι πραγματικά. Θέλω να πω, αν ακούσεις την country μουσική σήμερα, δεν μοιάζει καθόλου με αυτό. Είναι περισσότερο σαν ένα παλιομοδίτικο καουμπόικο τραγούδι, ένα τραγούδι πέρα από τα συνηθισμένα. Ένα καουμπόικο τραγούδι και όχι ένα country τραγούδι, αν γνωρίζεις τη διαφορά: οι country μουσικοί καβαλάνε αγροτικά αυτοκίνητα. Οι καουμπόηδες καβαλάνε άλογα (γέλια).

 

Γιατί δεν παίζετε ποτέ ζωντανά το αγαπημένο μου τραγούδι “Hope I’m Around” (από το “Runt. The Ballad of Todd Rundgren” -1971);

Λοιπόν, δεν μπορείς να παίξεις τα πάντα.

 

Ναι, αλλά δεν μπόρεσα να βρω ένα live video αυτού του τραγουδιού στο Youtube.

Όχι, δεν ξερω. Προσπαθώ να σκεφτώ αν το έπαιξα ποτέ. Μπορεί να το έπαιξα κοντά στην εποχή που το ηχογράφησα. Αλλά σε αυτές τις πρώτες ηχογραφήσεις, δεν ήμουν καλός τραγουδιστής. Δεν είχα πραγματικά εμφανιστεί ζωντανά ως τραγουδιστής, πριν αρχίσω να ηχογραφώ τα δικά μου solo albums. Έτσι, ήταν δύσκολο μερικές φορές να τραγουδάω το δικό μου υλικό όταν βρισκόμουν στο δρόμο και μου πήρε χρόνια για να μεγαλώσω κατά κάποιον τρόπο και να γίνω ένας αρκετά καλός τραγουδιστής και να είμαι σε θέση να τραγουδήσω το υλικό ζωντανά με τον τρόπο που ήθελα. Υπάρχουν πολλά τραγούδια από αυτούς τους ένα-δύο πρώτους δίσκους που πιθανότατα ποτέ δεν έκανα ζωντανές εκτελέσεις τους γιατί δεν αισθανόμουν σίγουρος για να προσπαθήσω να τα τραγουδήσω.

 

todd6Πώς νιώθετε όταν σύγχρονοι καλλιτέχνες προσπαθούν να παίξουν σήμερα αυτά που παίζατε πριν 35 χρόνια;

Η μουσική στην πραγματικότητα είναι κυκλική κατά κάποιον τρόπο: Κάποια πράγματα γίνονται δημοφιλή και μετά φεύγουν και μετά τα στυλ τους γίνονται και πάλι δημοφιλή. Μπορώ να δω καλλιτέχνες που έχουν κουραστεί από τους ήχους με τους οποίους μεγάλωσαν και θέλουν να ανακαλύψουν νέους ήχους και ο τρόπος που το κάνουν αυτό, δεδομένου ότι δεν μπορούν να πάνε στο μέλλον, το κάνουν πηγαίνοντας στο παρελθόν. Ακούνε μουσική που δημιουργήθηκε πριν γεννηθούν για να βρουν έμπνευση. Νομίζω ότι είναι ένας είδος φυσικής διαδικασίας. Ξέρω ότι μεγάλωσα ακούγοντας πολλή κλασική μουσική και μουσική που γράφτηκε από τους Gilbert και Sullivan και τους Kurt Weill and Bertolt Brecht, τέτοιους ανθρώπος… Όλοι τους είχαν πεθάνει τη στιγμή που άρχισα να δημιουργώ μουσική. Έτσι, νομίζω ότι είναι απλά κάτι φυσικό οι καλλιτέχνες να μπορούν να πάνε πίσω και να ακούνε μουσική που δημιουργήθηκε πριν γίνουν καλλιτέχνες οι ίδιοι και προσπαθούν να την ενσωματώνουν σε αυτά που κάνουν ακριβώς για να παραμένουν ενδιαφέροντες. Οι άνθρωποι βαριούνται εύκολα.

 

Πιστεύετε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το YouTube έχουν βοηθήσει νεότερους ακροατές να μάθουν τη μουσική σας;

Λοιπόν, δεν θα είχαν μάθει γι’ αυτήν απευθείας από εμένα στο Facebook. Δεν κάνω τίποτα από αυτά τα πράγματα. Τα έκανα πριν από καιρό, όπως στη δεκαετία του ‘90. Πολλά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και τότε αποφάσισα ότι απλά δεν ήταν αυτό για μένα. Προστατεύω πολύ την ιδιωτική μου ζωή και δεν ήμουν άνετος με την ιδέα ότι μπορείς πάντα να είσαι σαν να βρίσκεται κάπου αλλού. Σαν το μυαλό σου να βρίσκεται σε άλλο μέρος όλη την ώρα, αντί του τόπου στον οποίο βρίσκεσαι και με ανθρώπους που ξοδεύουν τόσο πολύ χρόνο μιλώντας στα τηλέφωνά τους και κοιτάζοντας τα τηλέφωνά τους. Αυτοί είναι σαν να μην βρίσκονται πολλές φορές εκεί που είναι και εμένα μου αρέσει να είμαι προσεκτικός στο πού βρίσκομαι. Αλλά έχοντας αναφέρει αυτό, αυτή είναι μια γενιά που έχει μεγαλώσει με τα τηλέφωνα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής τους. Αισθάνονται περίεργα όταν δεν έχουν τηλέφωνο. Το να μοιράζονται τα πράγματα που βιώνουν είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος αυτής. Έτσι, κάθε φορά που νεότεροι καλλιτέχνες ή νεότερα μέλη του κοινού έρχονται να δουν μία από τις συναυλίες μου και, στη συνέχεια, ξαφνικά αποφασίζουν ότι τους αρέσει, είναι ένας πολύ καλός τρόπος για τους άλλους ανθρώπους να μάθουν γι’ αυτό και είναι επίσης ένας ωραίος και αυθεντικός τρόπος. Δεν είναι όπως η παλιομοδίτικη μηχανή δημοσιότητας που δημιουργεί τεχνητές εκδηλώσεις για να κερδίσει την προσοχή για τους καλλιτέχνες της.

 

Πώς συνέβη να κάνετε remix στο τραγούδι των Nine Inch Nails “All Time Low” το 2013;

Επικοινώνησε μαζί μου o Trent (σ.σ: Reznor). Ενδιαφερόταν να έχει πολλά άτομα να κάνουν remix σε ένα-δυο από αυτά τα τραγούδια από αυτό το δίσκο (σ.σ: “Hesitation Marks”). Υποθέτω ότι άκουγε και απολάμβανε και θαύμαζε τη μουσική μου. Έτσι, ο ίδιος επικοινώνησε μαζί μου και είπε ότι ήταν οπαδός του “A Wizard, a True Star” και το άκουγε με μεγάλη συχνότητα και αυτό ήταν πολύ κολακευτικό. Ενδιαφερόταν πραγματικά να ακούσει τι μπορώ να κάνω με ένα από τα τραγούδια. Έκανα μια εκδοχή αυτού και είπε ότι είχε διάρκεια 2:10 (γέλια). Ακουγόταν πολύ σαν single και κάτι τέτοιο. Έτσι, έκανα μια άλλη εκδοχή που ήταν απλά πολύ πιο εκπληκτική από ό,τι η πρώτη και αυτή ήταν που του άρεσε.

 

Είστε επίσης ένας καταπληκτικός παραγωγός. Ποιες είναι οι επιρροές σας ως παραγωγός;

Λοιπόν, φυσικά, κανένας δεν ήξερε πραγματικά τι είναι παραγωγός μέχρι που ο George Martin  ανακάλυψε τους Beatles και έγινε ουσιαστικά αναπόσπαστο μέρος της μουσική τους. Στην αρχή, δεν ήμουν καν σίγουρος τι έκανε ο παραγωγός, αλλά συνειδητοποίησα ότι αν θέλεις να είσαι πραγματικά αποτελεσματικός πρέπει να διαχειριστείς τουλάχιστον εν μέρει, αυτά που έκανε ο George Martin, αλλά να συμμετέχεις σε μουσικό επίπεδο, να είσαι σε θέση να κάνεις προτάσεις στους καλλιτέχνες για το τι θα έπρεπε να κάνουν και τις εναλλακτικές λύσεις που έχουν. Σκέφτηκα ότι ένας παραγωγός είχε πολύ περισσότερο να κάνει με τον ήχο από ότι έκανε πραγματικά ο George Martin. Ο ήχος ήταν περισσότερο προϊόν του μηχανικού ήχου του οποίου το όνομα ήταν Geoff Emerick. Έτσι, από την άποψη των επιρροών δεν ήταν μόνο οι παραγωγοί, ήταν επίσης οι μηχανικοί ήχου όπως ο Glyn Johns (σ.σ: Led Zeppelin, Rolling Stones, The Who), οι σπουδαίοι μηχανικοί ήχου που έγιναν τελικά παραγωγοί, αλλά ασχολούνταν ακόμα με τον ήχο. Έτσι, σκέφτηκα ότι ήταν επίσης σημαντικό πράγμα να είσαι σε θέση να φανταστείς ένα είδος ήχου που θέλεις και ξέρεις πώς να τον έχεις. Έμαθα τόσα από τους μηχανικούς ήχου όπως ο Eddie Kramer  (σ.σ: Led Zeppelin, Jimi Hendrix, Rolling Stones) -ανθρώπους σαν αυτόν- όσα έμαθα από παραγωγούς όπως ο George Martin και άλλους. Άρχισα να το κάνω τόσο νωρίς που η ιδέα του celebrity παραγωγού πραγματικά δεν υπήρχε ακόμα (γέλια).

 

Todd Rundgren in 1973Είναι λίγο περίεργο το γεγονός ότι η Patti Smith είναι στο Rock ‘N’ Roll Hall of Fame και δεν είστε εσείς (η Patti ήταν θαυμάστρια του Todd όταν ήταν συγγραφέας και αργότερα είχαν σχέση και ο Todd έκανε παραγωγή στο album της “Wave” το 1979);

Ποτέ δεν το σκέφτομαι αυτό. Λοιπόν, όταν απλά το σκέφτομαι, αυτό που σκέφτομαι είναι δεν θέλω να είμαι εκεί (γέλια). Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι ήταν μια σπουδαία ιδέα να κάνεις αυτό το είδος γλοιώδους φόρου τιμής σε ό,τι ουσιαστικά δεν είναι rock ‘n’ roll. Είναι πραγματικά κάτι σαν pop μουσική γενικότερα. Αλλιώς, η Madonna δεν θα ήταν σε αυτό, επειδή η Madonna δεν έχει παίξει ποτέ κάτι που ονομάζουμε rock ‘n’ roll. Έτσι, το έβλεπα πάντα με έναν τρόπο που έβλεπα τα Grammys: να δώσουν βραβεία, αλλά επίσης να προσπαθήσουν να πουλήσουν δίσκους. Η μουσική βιομηχανία απλά προσπαθεί να ανακυκλώσει τη μουσική. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι ήταν σημαντικό να βρίσκομαι εκεί και πάντα πίστευα ότι θα ήταν μια φοβερή πρόκληση να πρέπει να ετοιμάσω μια ευχαριστήρια ομιλία για κάτι που πραγματικά δεν το πιστεύω πολύ. Πάντα φοβόμουν την ιδέα του να είμαι στο Rock ‘N’ Roll Hall of Fame και ελπίζω ότι η ημέρα αυτή δεν θα έρθει ποτέ.

 

Απολαύσατε την “John Anderson for President” περιοδεία με τους Ian Hunter (Mott The Hoople –φωνητικά), Mick Ronson (David Bowie -κιθάρα) και Michael Shrieve  (Santana -drums);

Ήταν πολύ διασκεδαστική. Ήταν μια δοκιμασία το να παίξεις με μουσικούς που δεν τυχαίνει να δουλεύεις μαζί τους συχνά, αλλά και με πολύ σπουδαία άτομα, όπως ο Michael Shrieve και ο Ian Hunter. Ο Ian Hunter είναι απλά ένας πραγματικά σπουδαίος, αστείος τύπος για να κάνεις παρέα μαζί του. Έχει πολύ μεγάλη αίσθηση του Αγγλικού χιούμορ και πάντα έλεγε κάτι αστείο. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία και προσπαθούσαμε να δηλώσουμε κάτι. Ο John Anderson ποτέ δεν πίστευε ότι επρόκειτο να εκλεγεί πρόεδρος. Η ιδέα ότι ένα τρίτο κόμμα είχε την ευκαιρία να κατέβει στις εκλογές ήταν ελκυστική για μένα τουλάχιστον και υποθέτω και για τα άλλα παιδιά επίσης. Αν και, νομίζω ότι ίσως για τους περισσότερους από εμάς, ο πραγματικός λόγος που το κάναμε ήταν μόνο και μόνο επειδή σκεφτήκαμε ότι θα ήταν μια ευκαιρία να παίξουμε μαζί.

 

Σας λείπει ο Moogy Klingman (πληκτράς του Todd και των Utopia-πέθανε το 2011);

Ναι, τον σκεφτόμαστε όλη την ώρα. Ο Moogy ήταν αστείος τύπος. Ήταν εμβληματικός. Ήταν ένας ενεργητικός άνθρωπος που πάντα προσπαθούσε να καταφέρει κάτι. Δεν είχα συνεργαστεί μαζί του για μεγάλο χρονικό διάστημα για πολλά χρόνια πριν κάνουμε τη φιλανθρωπική συναυλία γι’αυτόν στη Νέα Υόρκη, όταν ανακαλύφθηκε ότι είχε προχωρημένο καρκίνο και κάτι τέτοιο. Είχαμε προγραμματίσει να κάνουμε την περιοδεία επανένωσης που οι Utopia έκαναν πριν από μερικά χρόνια με τον Moogy, αλλά δεν ήταν αρκετά υγιής για να κάνει την περιοδεία και δεν κατάφερε να επιβιώσει μέχρι το τέλος της περιοδείας. Έτσι, ήταν ένα γλυκόπικρο πράγμα για όλους. Ήταν μια ευκαιρία για όλους μας να παίξουμε ξανά μαζί.

 

todd9Ποιος κέρδιζε όταν παίζατε σκάκι με τον Rick Danko των The Band;

Χριστέ μου, δεν θυμάμαι ποιος κέρδισε εκείνο το παιχνίδι. Ποτέ δεν ήμουν φανατικός σκακιστής και σίγουρα δεν ήμουν σπουδαίος. Πιθανότατα απλά σκοτώναμε χρόνο, γιατί κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων (σ.σ: για το “Stage Fright” των The Band -1970), έπαιρνε τόσο πολύ χρόνο μερικές φορές για να βρεθούν όλοι στο ίδιο μέρος και να κάνουν το ίδιο πράγμα. Από το σύνολο του χρόνου που δαπανήσαμε για το δίσκο, όχι πάρα πολύς από αυτόν, δαπανήθηκε πραγματικά για τη δημιουργία μουσικής. Έτσι, νομίζω ότι προσπαθούσαμε απλά να σκοτώσουμε χρόνο κατά τη διάρκεια αυτών των ηχοφραφήσεων.

 

Πόσο πιθανό είναι να παίξετε στην Ελλάδα;

Θα ήθελα πολύ να παίξουμε στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι παρανοούν μερικές φορές ότι μπορείς να διαλέξεις ένα μέρος και απλά να πας εκεί. Αλλά πρέπει να έχεις έναν διοργανωτή που να θέλει να σε φέρει εκεί, ο οποίος θέλει να κάνει τη διαφήμιση, να βρει τον συναυλιακό χώρο και να φροντίσει για τον εξοπλισμό και τα πράγματα που απαιτούνται για να παίξεις. Έτσι, κανείς πραγματικά δεν έχει βγει μπροστά και να πει: «Ελάτε στην Ελλάδα», αν και θα ήθελα πολύ. Έχω πάει μόνο μια φορά στην Ελλάδα. Αυτό συνέβη πριν από δύο χρόνια, όταν κάναμε κρουαζιέρα γύρω από αρκετά από τα νησιά με μερικούς φίλους και το απόλαυσα ο ίδιος πραγματικά και θα ήθελα πολύ να έχω την ευκαιρία να επιστρέψω και να παίξω για τον ελληνικό λαό.

 

Είστε ευχαριστημένος με την επιστροφή των δίσκων βινυλίου;

Είμαι κατά κάποιο τρόπο αμφίθυμος γι’ αυτό. Οι δικοί μου δίσκοι ήταν πραγματικά πολύ μεγάλοι σε διάρκεια για την εποχή του βινυλίου. Με άλλα λόγια, δημιουργούσα πολύ περισσότερη μουσική και ως αποτέλεσμα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να χωρέσει σε ένα βινύλιο. Έτσι, όταν ήρθε το CD, ήμουν κατά κάποιον τρόπο ανακουφισμένος, γιατί νόμιζα ότι τώρα δεν θα πρέπει να σκέφτομαι τόσο πολύ για το πόσο διαρκούν οι δίσκοι και ακόμα ήθελα να σπρώχνω τα όρια και δεν έπρεπε να πιέζομαι τόσο πολύ από πράγματα που κάνουν την μουσική να ακούγεται καλύτερα. Νομίζω ότι είναι ένα είδος καπρίτσιου, αλλά δεν βλέπω πολλούς νέους ανθρώπους να χτίζουν παλιομοδίτικα στερεοφωνικά συστήματα, με πραγματικά ακριβά πικάπ και βελόνες, και ηχεία 1.000 δολαρίων. Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι απλά αγοράζουν τους δίσκους ως ένα είδος σουβενίρ. Τους παίζουν σε αυτά τα μικρά φορητά πικάπ. Πολλοί άνθρωποι λένε ότι τα βινύλια επιστρέφουν, αλλά νομίζω ότι είναι ένα καπρίτσιο. Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει μια μεγάλη επιστροφή. Υπάρχουν πάρα πολλά μειονεκτήματα στο βινύλιο σε σύγκριση με το πλεονέκτημα ότι τα εξώφυλλα είναι πολύ μεγαλύτερα. Έτσι, τα γραφικά είναι μεγαλύτερα. Οι περισσότεροι οπαδοί το βλέπουν αυτό.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Todd Rundgren για τον χρόνο του.

Official Todd Rundgren website: http://www.tr-i.com

Official Todd Rundgren Facebook page: https://www.facebook.com/toddrundgren

Spirit of Harmony Foundation website: http://spiritofharmony.org

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry